مولانا | بشنو

دو جهان از تو زنده شد ، چه دلاویز مشربی...!👌👏

وطن... آبان ۱۴۰۲ | حسین بایرام‌لو @Computertestbank

تو نه چنانی که منم ،من نه چنانم که تویی تو نه بر آنی که منم،من نه بر آنم که تویی... #حضرت_مولانا @beeshno

من خدا از او نمی‌طلبم؛ او را من از خدا می‌طلبم. #شمس_تبریزی @beeshno

گفتم که شب دراز خواهم مهتاب آن شب شب زلف تست و مهتاب رخت... #حضرت_مولانا @beeshno

(خداوندگار) فرمود که: در عالم یک چیز است که آن فراموش کردنی نیست. اگر جمله چیزها را فراموش کنی و آن را فراموش نکنی باک نیست و اگر جمله را به جای آری و یاد داری و فراموش نکنی و آن را فراموش کنی هیچ نکرده باشی. همچنانکه پادشاهی تو را به ده فرستاد برای کاری معین، تو رفتی و صد کار دیگر گزاردی چون آن کار را که برای آن رفته بودی نگزاردی چنان است که هیچ نگزاردی. پس آدمی در این عالم برای کاری آمده‌است و مقصود آن است، چون آن نمی‌گزارد پس هیچ نکرده باشد. #فیه_مافیه @beeshno

ای جان چرا نشستی وقت می است و مستی آخر در این کشاکش کس نیست پاکشیده... #حضرت_مولانا @beeshno

آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست عالمی دگر بباید ساخت وز نو آدمی #جناب_حافظ

بعد از این بر آسمان جوییم یار زانک یاری در زمین جستیم نیست... #حضرت_مولانا @beeshno

اندر دل من درون و بیرون همه او است اندر تن من جان و رگ و خون همه اوست... #حضرت_مولانا @beeshno

چون حلقه زلف خود شماری ما چشم در آن شمار داریم چشم تو شکار کرد جان را ما دیده در آن شکار داریم ای آب حیات در کنارت این آتش از آن کنار داریم زان لاله ستان چه زار گشتیم یا رب که چه لاله زار داریم گوییم ز رشک شمس تبریز نی سیم و نه زر نه یار داریم #حضرت_مولانا @beeshno

روی تو جان جانست از جان نهان مَدارش... #حضرت_مولانا @beeshno

دو دیده در عدم دوز و عجب بین زهی اومیدها در ناامیدی... #حضرت_مولانا @beeshno

برویم مسـت امشب به وثاق آن شکرلـب...! #حضرت_مولانا @beeshno

غرض از حکایت، معاملۀ حکایت است نه ظاهر حکایت که دفع ملالت کنی به صورت حکایت؛ بلکه دفع جهل کنی. #شمس_تبریزی @beeshno

اگرعالمی منکر ما شود غمی نیست ما را، که ما را تویی... #حضرت_مولانا @beeshno

من بی‌خود و تو بی‌خود ما را که بَرد خانه؟ من چند تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه؟ در شهر یکی کس را هشیار نمی‌بینم هریک بتر از دیگر شوریده و دیوانه جانا به خرابات آ تا لذّتِ جان بینی جان را چه خوشی باشد بی‌صحبتِ جانانه؟ هر گوشه یکی مستی دستی زبرِ دستی و آن ساقیِ هر هستی با ساغرِ شاهانه تو وقفِ خراباتی دخلت می و خرجت می زین وقف به هشیاران مسپار یکی دانه ای لولیِ بربط‌زن تو مست‌تری یا من؟ ای پیشِ چو تو مستی افسونِ من افسانه از خانه برون رفتم مستیم به پیش آمد در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه چون کشتیِ بی‌لنگر کژ می‌شد و مژ می‌شد وز حسرتِ او مرده صد عاقل و فرزانه گفتم: ز کجایی تو؟ تسخر زد و گفت: ای جان نیمیم ز ترکستان نیمیم ز فرغانه نیمیم ز آب و گِل نیمیم ز جان و دل نیمیم لبِ دریا نیمی همه دُردانه گفتم که: رفیقی کن با من که منم خویشت گفتا که: بنشناسم من خویش ز بیگانه من بی‌دل و دستارم در خانهٔ خمّارم یک سینه سخن دارم هین شرح دهم یا نه؟ در حلقهٔ لنگانی می‌باید لنگیدن این پند ننوشیدی از خواجهٔ علیانه سرمستِ چنان خوبی کی کم بود از چوبی؟ برخاست فغان آخر از استن حنانه شمس‌الحقِ تبریزی از خلق چه پرهیزی؟ اکنون که درافکندی صد فتنهٔ فتّانه #حضرت_مولانا @beeshno