On Liberty | دربارهی آزادی
Open in Telegram
مهمترین پیآمد حکومت قانون آزادی همهی شهروندانِ برابر و تأمین آزادیهای آنان است. تا زمانیکه شالودهی این نظامِ آزادی، و نهادهایی که آزادی شهروندان برابر را تضمین میکنند، استوار نشده باشد، هیچ پیشرفت مادّی صورت نخواهد گرفت.
Show more7 885
Subscribers
+8524 hours
+1167 days
+42730 days
Posts Archive
قدرت، به هر شکل و صورتی که باشد، از تلاطمی، که آدابورسوم و عقاید در آن نابود میشوند، جان سالم به در خواهد برد؛ و راههای دیگر و بدتری برای حفظ خود خواهد یافت. آن غاصب قدرت که برای برانداختن نهادهای دیرپا و باستانی، اصول دیرپا را نابود کرده، قدرت را با همان روشهایی حفظ خواهد کرد که از طریق آنها به قدرت رسیده است [یعنی روشهای قهرآمیز]. هنگامی که روحیّهی دیرپای فئودالی و جوانمردی، که پادشاهان را از ترس شورش و نافرمانی آسودهخاطر میساخت و هم پادشاهان و هم رعایا را از چارهاندیشی در باب استبداد بینیاز میکرد، از ذهن آدمیان رخت بربندد، ترس از توطئهها و ترورها با قتلهای پیشگیرانه و مصادرههای پیشگیرانه پاسخ داده خواهند شد؛ و آن سلسله اصول شوم و خونینی پدید خواهد آمد که قانون سیاسیِ هر قدرتی را تشکیل میدهند؛ قدرتی که بر شرافت خود و شرافت کسانی که باید از آن فرمان ببرند، استوار نیست. آنگاه که اتباع و رعایا از سر اصول و باورهای دیرپای خود سر بپیچند و آنها را دور بریزند، پادشاهان از سر مصلحت تبدیل به مستبد خواهند شد.
● ادموند برک؛ تأملاتی در باب انقلاب فرانسه
➣ @Notes_On_Liberty
مشکل عملی حکومت ما این بوده است که بیشتر کسانی که ادارهی آن را بر عهده داشتهاند، چنین فرض کردهاند که قانون اساسی، آنگونه که مکتوب شده، هیچ اهمّیّتی ندارد؛ یعنی آنچه در آن نوشته شده، مقصود نویسندگان نبوده و آنچه مقصودشان بوده، در متن نیامده است. به باور آنان، این سند توسّط شیّادانی (که بیتردید بسیاری از پدیدآورندگانش نیز از همین دستهاند) نگاشته شده، که سخنان نیک بسیاری بر زبان راندند که هرگز قصد انجامش را نداشتند، و در مقابل، مقاصد شوم بسیاری در سر داشتند که جرأت بیان آشکار آن را نیافتند. کسانیکه با نقاب دروغینِ برپاییِ حکومتی مبتنی بر رضایت همهی مردم، در پی آن بودند که آنان را در دام حکومتی، که تنها در اختیار گروهی خاصّ است، گرفتار کنند؛ گروهی که آنچنان قدرتمند و فریبکارند که میتوانند بخش ضعیفتر جامعه را از همهی آن وعدههای نیک، که به زبان آورده شده ولی قصد تحقّقش نبوده، محروم سازند و آنان را گرفتار تمام آن شرارتهایی کنند که قصد اعمالش را داشتهاند، ولی هرگز بر زبان نیاوردهاند.
بسیاری از متصدّیان حکومت نیز بر این باور بودهاند که همهی این نیّات فریبکارانه باید جایگزین قانون اساسیِ مکتوب شده و به اجرا درآیند. در میان همهی این شیّادیها، اتّهام خیانت شنیعترینِ آنهاست؛ چراکه از نظر اصولی، به همان اندازه شرمآور است که دیگر شیّادیها، و در عین حال، همهی آنها را نیز در بر میگیرد. این ابزاری است که کارایی شیّادیهای دیگر را دوچندان میکند. حکومتی که میتواند هر زمان که اراده کند، افراد را به اتّهام خیانت -تنها به این دلیل که از تسلیم بیقیدوشرط خود و داراییهایشان در برابر خواستههای مستبدّانهی حکومت سر باز زدهاند- متّهم کند، به گلوله ببندد یا به دار بیاویزد، قادر است هر نوع ستم خاصّ و ویژهای را که بخواهد، بر مردم روا دارد.
نتیجه و پیآمد طبیعی این وضعیّت، آن بوده است که ما شاهد حکومتهایی بودهایم که به انواع و اقسام جنایاتی دست زدهاند که حکومتها همواره علیه قربانیان خود مرتکب شدهاند. این جنایات سرانجام به جنگی انجامید که به قیمت جان یک میلیون انسان تمام شد؛ جنگی که از یکسو برای حفظ «بردگی مطلق» (تملّک انسان) و از سوی دیگر برای تحمیل «بردگی سیاسی» به راه افتاد؛ و در هیچیک از دو سو، نشانی از آزادی، عدالت یا حقیقت در میان نبود. و این جنایات و این جنگ، توسّط کسانی و نوادگان کسانی ارتکاب یافته و به راه انداخته شده، که کمتر از صد سال پیش میگفتند همهی انسانها با هم برابرند، و نه ملزم به خدمت به افرادند و نه متعهّد به وفاداری نسبت به حکومتها، مگر با رضایت خودشان.
● لایسندر اسپونر؛ خیانتی در کار نیست
➣ @Notes_On_Liberty
Repost from Classical music
🌟 به زودی این پست حذف خواهد شد لطفاً
زودتر وارد شوید .〰💠🤭💎
[ لیست با وسواس زیادی انتخاب شده
پس بااطمینان جوین شوید .] 👨💻
Repost from N/a
خصوصیسازی، فینفسه خیری بزرگ و مهم است. نام دیگر آن «سوسیالیسمزدایی» است. خصوصیسازی، وارونهسازی فرآیند سوسیالیستیِ مرگباری است که نزدیک به یک سده بیوقفه و بدون هیچ مانعی پیش میرفت. مزیت بزرگ این کار آن است که منابع را از بخش قهرآمیز و مبتنی بر اجبار، بخش سیاستمداران و بوروکراتها -یا بهعبارت کوتاهتر، غیرتولیدکنندگان- میگیرد و به بخش مبتنی بر داوطلبی، بخشِ خلاقان و تولیدکنندگان، واگذار میکند. هرچه منابع بیشتری در بخش خصوصی و مولد باقی بماند، بار سنگین انگلوارگی بر دوش تولیدکنندگان فشار کمتری خواهد آورد و سطح زندگی مصرفکنندگان نیز کمتر آسیب خواهد دید.
بخش خصوصی همواره کارآمدتر از بخش دولتی خواهد بود؛ زیرا درآمد در بخش خصوصی صرفاً پیرو ارائهی خدمات کارآمد به مصرفکنندگان است. هرچه این خدمات کارآمدتر باشند، درآمد و سود نیز بیشتر خواهد بود. در مقابل، در بخش دولتی، درآمد هیچ ارتباطی با کارایی یا ارائهی خدمات به مصرفکننده ندارد. درآمد بهصورت قهری از مالیاتدهندگان (یا با تورم، از جیب مصرفکنندگان) ستانده میشود. در بخش دولتی، مصرفکننده کسی نیست که شایستهی خدمترسانی و جلب رضایت باشد؛ بلکه او همچون عنصری ناخوشایند قلمداد میشود که منابع کمیابِ تحت مالکیت یا کنترل دستگاه دیوانسالاری را «هدر میدهد».
● مورای روتبارد، فهم عقلانی اقتصاد
➣ @Notes_On_Liberty
فیلم بلند و دو قسمتی «دو گل» روایتگر آزادی فرانسویان با محوریّت تلاشهای ژنرال دو گل است؛ مردی که با یک دست لباس به لندن گریخت و، با تدبیر و همّت، جنبش ایستادگی فرانسه را از صفر پایه ریخت و با کمک گرفتن از آمریکا و بریتانیا فرانسه را آزاد کرد. او بر سختیها، بر بیمهریها و بر جدی نگرفتهشدنها و کارشکنیها فائق آمد، خود را به هموطنانش و خارجیها اثبات کرد، و توانست پشتیبانی آنان را به دست آورد، استقلال و آزادی فرانسه را تضمین کند، و نقشههای خارجیها برای فرانسه را ناکام بگذارد. این داستان مردیست که بهجای لفّاظی، دروغ گفتن و وعده دادن، تلاش کرد و منتظر بلعیدن سیب خیالی که دیگران چیده و به او داده بودند، ننشست. اگر حوصلهی خواندن ندارید، این فیلم، اگرچه غیردقیق، روایتی جذّاب از آن مقطع تاریخی است.
اگر به فردی اجازه داده شود که هر چند سال یکبار ارباب جدیدی برای خود برگزیند، چیزی از بردگی او کاسته نمیشود. به همین ترتیب، اگر به مردمی اجازه داده شود که بهطور دورهای اربابان جدیدی برگزینند، از بردگی آنان کاسته نمیشود. آنچه آنان را برده میسازد، این واقعیّت است که آنان اکنون، و در آینده، در چنگال کسانی گرفتارند که قدرتشان بر مردم، مطلق و غیرپاسخگوست و همواره چنین خواهد ماند. حقّ اعمالِ سلطهی مطلق و غیرپاسخگو، همان حقّ مالکیّت است؛ و حقّ مالکیّت نیز همان حقّ اعمال سلطهی مطلق و غیرپاسخگوست. این دو یکیاند؛ وجود یکی، ناگزیر مستلزم وجود دیگری است و هیچیک نمیتواند بدون دیگری برقرار باشد. بنابراین، اگر کنگره از آن قدرت قانونگذاری مطلق و غیرپاسخگویی برخوردار باشد که قانون اساسی به ایشان اعطا کرده، تنها بدین معناست که آنان ما را همچون دارایی خود میدانند. اگر ما را به مثابهی دارایی خود بدانند، پس در مقام ارباب ما قرار دارند و ارادهی آنان، قانون ماست. ولی اگر ما را دارایی خود ندانند، پس ارباب ما نیستند و ارادهی آنان، به خودیِ خود، هیچگونه اقتداری بر ما ندارد.
● لایسندر اسپونر؛ خیانتی در کار نیست
➣ @Notes_On_Liberty
Repost from Classical music
🌟 به زودی این پست حذف خواهد شد لطفاً
زودتر وارد شوید .〰💠🤭💎
[ لیست با وسواس زیادی انتخاب شده
پس بااطمینان جوین شوید .] 👨💻
Repost from N/a
عید من آن روزیست که خراطیان (یا خراتیان)، ایدی کوهن، ابراهیم رضایی، علی قلهکی، و محمد مرندی از سوی کانالهای تلگرامی و مردم جدی گرفته نشوند (بهطور کلی هوش و ذکاوتشان بالا برود!)
قوانین موضوعه یا همان احکام حکومتی -که با قانون طبیعی متفاوتند- بر خودِ حکومت اعمال نمیشوند، بلکه حکومت از آنها علیه بقیّهی ما استفاده میکند. برای مثال، پلیس میتواند با سرعت غیرمجاز رانندگی کند، ولی شما اجازه ندارید. اگر فهرست تمام این موارد را بررسی کنید، میبینید که آنها میتوانند دست به ربودن افراد بزنند -که نامش را سربازگیری اجباری یا فراخوان خدمت اجباری میگذارند- ولی اگر ما چنین کاری کنیم، نامش آدمربایی است و، بهدرستی، محکوم و مجازات میشود. بنابراین، حکومت فراتر از قانون اخلاقی یا قانون طبیعی نیست. قانون طبیعی همانقدر که شامل حالِ بقیّهی ما میشود، اهالی حکومت را هم در بر میگیرد. اگر خواهان جامعهای اخلاقی، و البته مرفّه، باشیم، به بازار آزاد نیاز داریم؛ بازاری که میتواند تمام کارکردهایی را که وظیفهی حکومت پنداشته میشوند، تأمین کند. امکانِ وجودِ خدماتِ حفاظتی و دفاعیِ خصوصی و موارد مشابه کاملاً فراهم است. هیچ کاری نیست که حکومت انجام دهد و نتواند در قالب یک خدمتِ مشروعِ بازاری -که توسّط بازار آزاد به شکلی بهتر، ارزانتر، کارآمدتر و بدون بیعدالتی ارائه میشود- انجام گیرد.
● لِو راکوِل؛ مصاحبه با جان دابلیو. وایتهد
➣ @Notes_On_Liberty
آژداهاک بیوراسب... من نام اصلی این بیوراسب را کِنتاوْرُس پیوریدا میدانم که در یک متن کلدانی یافتهام. او نه آنقدر بهخاطر دلاوری، که بهعلّت توانمندی و ورزیدگیاش زیر فرمان نمرود، رهبری قومش را در دست داشت و میخواست نشان دهد که همه باید از زندگی عمومی برخوردار باشند؛ او میگفت كه هیچكس نباید مالکیّت خصوصی داشته باشد بلکه همه چیز باید عمومی باشد. هر سخن و هر عمل او آشکار بود؛ هیچ چیز را مخفیانه نمیاندیشید...
● موسی خورنی، تاریخ ارمنیان
آبان ماه روز دهم آن روز آبان ماه است و آن عید آبانگان است... در این روز زو پسر تهماسب به شاهی رسید و مردمان را به حفر انهار و تعمیر آن امر کرد. و در این روز به کشورهای هفتگانه خبر رسید که فریدون بیوراسب را اسیر کرده و به سلطنت رسیده و مردم را امر کرده که دوباره خانهها و اهل خود را مالک شوند و خود را کدخدا بنامند یعنی صاحب خانه. و خود او نیز به خانه و خانوادهی خود فرمانروا شد... پس از آنکه همهی ایرانیان در عهد بیوراسب بیخانه و زندگی بودند و سلب مالکیّت از ایشان شده بود و شیاطین و شریران به خانههای ایشان میآمدند و توانا نبودند که از خانهی خود آنان را دفع کنند...
● ابوریحان بیرونی، آثارالباقیه، عید آبانگان
➣ @Notes_On_Liberty
«آب آنگور بیارید که آبانماهست
کار، یکرویه به کام دل شاهنشاهست
وقتِ منظر شد و وقتِ نظر خرگاهست
دست تابستان از روی زمین کوتاهست
آب انگور خزانی را خوردن گاهست
که کس امسال نکردهست مر او را طلبی» (منوچهری)
❀ دهم آبان، جشن آبانگان، فرخنده باد!
➣ @Notes_On_Liberty
به ما گفتهاند که برای جلوگیری از سوءاستفادههای حکومتمان، در یک مجلس گرد هم میآییم، اختیاراتی را که به حکومت دادهایم، پس میگیریم و کارگزارانمان را بهخاطر خیانت در امانتی که به آنها سپرده شده بود، مجازات میکنیم!
عجب روزگار خوشی در پیش خواهیم داشت اگر برای تنبیه مستبدّان، صرفاً گرد هم آمدنِ مردم کافی باشد! سلاحهایی که میتوانستید با آنها از خود دفاع کنید، از دست رفتهاند؛ و دیگر نه روحیّهی اشرافی در شما مانده و نه روحیّهی دموکراتیک. آیا هرگز خواندهاید که انقلابی در ملّتی رخ داده باشد که در آن، کسانی که هیچگونه قدرتی نداشتهاند، توانسته باشند صاحبانِ قدرت را مجازات کنند؟
ما همچنین ارتشی ثابت خواهیم داشت که فرمانهایِ نفرتانگیزِ استبداد را اجرا میکند؛ و شما چگونه میخواهید آنها را مجازات کنید؟ آیا دستورِ تنبیه آنها را صادر خواهید کرد؟ چه کسی از این دستورها اطاعت خواهد کرد؟ آیا «عصاکشِ» مجلس میتواند حریفِ یک هنگِ نظامیِ منظّم و ورزیده شود؟ در شرایطی که به احتمال زیاد حتّی یک تفنگ هم در کشور باقی نمانده باشد... شما نمیتوانید آنها را وادارید که تاوان اعمالشان را پس بدهند.
ظاهراً این باور رواج یافته که ما ملّتی حقیر و ناچیزیم؛ حال آنکه زمانی بود که ما را چنین نمیانگاشتند. تحتلوای ساختار حکومتیای که اکنون مورد تحقیر است، ما چنان بودیم که تمام اروپا برایمان احترام قائل بود؛ پس چرا اکنون ما را به گونهای دیگر میبینند؟ روحِ آمریکایی از اینجا رخت بربسته و به سرزمینهایی رفته است که هرگز انتظار نمیرفت سر از آنجا درآورد. به فرانسه رفته، در جستوجوی حکومتی باشکوه؛ حکومتی نیرومند و قدرقدرت. آیا باید از آن ملّتهایی الگو بگیریم که از حکومتی ساده بهسوی حکومتی پرزرقوبرق گذار کردهاند؟ آیا آن ملّتها شایستهترند که سرمشق ما قرار گیرند؟ چه چیزی میتواند آن زیانی را که در راه دستیابی به چنین حکومتی متحمّل شدهاند، یعنی از دست دادن آزادیشان، جبران کند؟
● پاتریک هنری؛ سخنرانی در کنوانسیون تصویب ویرجینیا، پنجم ژوئن ۱۷۸۸
➣ @Notes_On_Liberty
📌 تبادل کانالهای حامی بازار آزاد
----------------------------------------------
🎖فایننس و اقتصاد
@utfinance
🎖پادکست لیبرال
@LiberalPodcast
🎖دربارهی آزادی
@Notes_On_Liberty
🎖انجمن علمی اقتصاد
@anjoman_elmi_eqtesad
🎖لیبرتارینیسم
@austro_libertarian
🎖خوانش آزادی
@LibertyReader
🎖پالئولیبرتارینیسم
@Paleolibertarianizm
🎖مشعل آزادی
@LibrT
🎖برای این اقتصاد دستوری ...
@Signal99
🎖اشتباهات من در بازارهای مالی
@Reza_Ghanipur
🎖بنیاد انتشارات کازیوه
@kazive_institute
🎖جعفر ساعینیا
@jafar_saeiniya
🎖محمود اولاد
@maolad
انقلاب، این نظام [اشرافی] را نابود کرد، حدّاقل آن بخش از آن، که نهادهای مثبت در بر داشت، قابل نابودی بود؛ ولی نتوانست تمایزات اجتماعی وابسته به آدابورسوم را از بین ببرد. نتوانست بورژوا را قادر سازد که خود را با اشراف برابر بداند. نتوانست اشراف را از آدابورسوم برتر، اعتمادبهنفس، احترامی که به اصلونسبش گذاشته میشود یا بسیاری از مزایای دیگر ناشی از جایگاهش محروم کند.
این چیزها حسادت بورژوا را برمیانگیزد. ثروت، اگرچه نزد ما قدرت کمتری نسبت به شما [انگلیسیها] دارد، ولی مواهب زیادی با خود میآورد. ... و این حسادت فقرا را برمیانگیزد. اکثریّت قریببهاتّفاق فرانسویان را بیتردید طبقهی پایین و فقیر تشکیل میدهند و برابری، که آنها برایش میجنگند، نابودی مزایای اصلونسب و ثروت است.
به همین دلیل است که آنها به استفاده از جایگزینها در ارتش اعتراض دارند. هیچچیز به اندازهی واداشتن هر مرد جوانی، فارغ از محلّ تولّد، ثروت یا حرفهاش، به خدمت اجباری، بهعنوان سرباز وظیفه، سعادت طبقات بالاتر را نابود نمیکند؛ به همین دلیل است که آنها به قانونی که قدرت وصیّتنامه را محدود میکند، پایبندند؛ چراکه آنها اشرافیّت، مجلس اعیان یا شایستگی را برنمیتابند.
سوسیالیسم و کمونیسم همان احساساتی هستند که منطقاً اجرا میشوند. برابری، تجلّی حسادت است. معنای برابری در قلب واقعی هر جمهوریخواهی، این است که «هیچ کس بهتر از من نخواهد بود»؛ و در حالیکه برابری به حکومتِ خوب ترجیح داده میشود، برقراری حکومت خوب در چنین شرایطی غیرممکن است. در واقع، هیچ حزبی حکومت خوب نمیخواهد. هدف اوّل حزب ارتجاعی، سرکوب جمهوریخواهان است؛ هدف دوم، اگر هدف دوم هر شاخه از آن حزب باشد، سرکوب احزاب دیگر است. هدف جمهوریخواهان، همانطور که خودشان اعتراف میکنند، برابری است -ولی هیچکس به آزادی، یا امنیّت، یا آموزش، یا اهداف دیگر حکومت وقعی نمینهد.
● الکسی دو توکویل؛ نامه به ناسائو ویلیام سنیور، ماه مِی ۱۸۵۰
➣ @Notes_On_Liberty
یکی دیگر از پیشفرضهای نادرستی که برای ترویج ایدهی «کوپن تحصیلی» به کار میرود، این ادّعاست که با اجرای طرح کوپن مدارس حکومتی ناچار به رقابت خواهند شد. مدارس حکومتی، به هیچ معنایی، قادر به رقابت نیستند. این مدارس، نهادهایی حکومتی و برآمده از قانون و سیاستاند. کادر آموزشی، میزان حقوق آنها و برنامههای درسی، نه توسّط خود مدارس، بلکه بهدست سیاستمداران، دیوانسالاران و در برخی موارد، قضّات تعیین میشوند. ادّعای اینکه مدارس دولتی میتوانند با مدارس خصوصی رقابت کنند، درست مانند آن است که بگوییم یک مجسّمهی اسب برنزی میتواند با یک اسب زنده مسابقه دهد.
● چارلی ریس؛ بگذارید دلایلش را برشمرم: طرح کوپن مدارس خصوصی ایدهای نادرست است
➣ @Notes_On_Liberty
Repost from Classical music
🙌 لیست منتخب برترین های تلگرام 〰
⏱ برای مدت محدود در دسترس شماست.
🟣 این پست بهزودی حذف خواهد شد، لطفا
تا قبل از حذف آن... زودتر وارد شوید.❗️✈️
Repost from N/a
