سَبع المَثانی

آخر قدم اوّل در ارادت ، تسلیم است و تسلیم حقیقی آن است که تو شیخِ خود را از خود دوست تَر داری و به هرچه او فرماید هیچ حرجی در باطن نیابی. و شیخ ما و مشایخ ما در هر سه شعبهٔ جعفری و حسنی و کمیلی ، علی است ، علی علیه السلام الله و سلام رسوله. مکتوب شیخ علاءالدوله سمنانی در جواب مکتوب مولانا تاج الدین کرکهری @hou786

باید که مرید را نگرانی نباشد به شیخی دیگر تا اثر ولایت شیخ به اندرون او تواند رسید. و به یقین داند که شیخ او یگانه متفرّد است. که محبت و ارادت است که واسطهٔ تألّف شیخ است. شیخ ابوحفض شهاب الدین سهروردی عوارف المعارف ، باب پنجاه و یکم ، در بیان آداب مرید با شیخ @hou786

از آداب وضوء حضور دل است. هرگاه در وضوء سَهوی اُفتد ، نتیجهٔ آن سهر وسوسه بُوَد در نماز. شیخ ابوحفض شهاب الدین سهرودی عوارف المعارف ، باب سی و پنجم ، در بیان خاصگیان در وضو @hou786

مرید اگر در هر فریضه ای تجدید وضوء کند ، نور دل بیفزاید. شیخ ابوحفض شهاب الدین سهروردی عوارف المعارف ، باب ۵۰ ، در بیان آداب عمل روز @hou786

مرید چون به فرمان شیخ رود در حرکات و سکنات رجوع با حضرت شیخ کند. تا به برکت این مطاوعت ، دارالملک دِلش سلطان وحدت را مسلم شود و قبلهٔ دل او یکتا گردد ، و از تفرقهٔ تفاریق برهد. و اگر اشارت شیخ نگاه ندارد ، دیو و دیوبردگان او را به اسیری برند و خذلان ازلی تاختن آورد و او را در چاه ضلالت اندازد ، و وی را گرفتار و محبوس هوا و هوس و زرق و تلبیس گرداند. شیخ ابوحفض شهاب الدین سهروردی عوارف المعارف ، باب ۵۱ ، در بیان آداب مرید با شیخ @hou786

خاتم ولایت بر دو گونه است: ختم [و خاتمی] که خداوند متعال به سبب او ولایت [مطلقه] را پایان می دهد و دیگری ختم [و خاتمی] که خدای سبحان به سبب او ولایت محمدیه را خاتمه می بخشد. اما ختم ولایت مطلقه همانا حضرت عیسی است.. و اما ختم ولایت محمدیه [و خاتم اولیاء در امت محمدی] از آن مردی از عرب است که از گرامی ترین ایشان از حیث اصل و آغاز است؛ و او امروز در زمان ما موجود است و مرا با او در سال ۵۹۵ آشنا ساختند و من علامتی را که خدای متعال در او از چشمان مردم پنهان ساخته بود ، دیدم و در شهر فاس آن علامت را برای من آشکار کرد تا آنکه خاتم ولایت را از او مشاهده کردم. شیخ اکبر محیی الدین ابن عربی فتوحات مکیه ، جلد ۲ ، صفحه ۵۱ حکمت عرفانی (تحریر درس های عرفان نظری استاد یزدان پناه) ، علی امینی نژاد ، صفحه ۶۲۲ @hou786

از جمله نشانه ها و علامات ذکرِ قلبی یکی آنست که انسان ذاکر در در برابر خود چشمه ای از نور مشاهده می کند که به سرعت هر چه تمام تر جریان دارد و انسان سالک با دیدن آن احساس آرامشی در خود می نماید. شیخ نجم الدین کبری فوائح الجمال و فواتح الجلال ، استغراق سوم ، صفحه ۱۱۴ @hou786

پس از چهل روز [ذکرِ دل] انوار مجتمع شده در دل شعاع زند ، و به روزنه های حواس بیرون آید. خواجه یوسف همدانی رتبة الحیات ، صفحه ۴۱ @hou786

محبتِ پیر سبب جذبِ کمالا الهیه که در باطنِ پیر ثابت است می شود. مقامات مظهریه ، صفحه ۷۴ میرزا حبیب الله مظهر جان جانان @hou786

اگر روزی سالک را صد هزار تجلی شود این نوع را فرضی و تصوری مدان واقعی است ، میان ما کسی است که یک ساعت چند هزار تجلی بر وِی شود. سید محمد حسینی گیسو دراز رساله استقامت الشریعت بطریق الحقیقت ، صفحه ۲۰ @hou786

صوفیه می گوید: تا زمانی که سالک به ملکوت شیخ خود متصل نشود ، سالکِ طریق است ، نه سالک راه خدا ، اما زمانی که به ملکوت شیخش متصل شد ، به طریق واصل می شود ، و سالک الی الله بر طریق می گردد. ترجمه بیان السعادة فی مقامات العبادة ، جلد ۳ ، صفحه ۱۶۰۳ حاج سلطان محمد سلطانعلیشاه @hou786

در برابر مرگ طبیعی ، مرگ ارادی است که برای سالکان راه خدا پیش از وقوع مرگ طبیعی رخ می دهد؛ همچنان که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: بمیرید پیش از آنکه بمیرید.. پس از وقوع مرگ ارادی آنچه برای مردگان کشف می شود ، برای سالکان هم کشف شده و این نوع از قیامت قیامت صغرا نامیده شده است. داوود بن محمود قیصری شرح فصوص الحکم ، صفحه ۴۱ @hou786

خواجه محمد پارسا فرموده اند که حجابِ میان بنده و حق سبحانه همین اِنتقاشِ صُوَر کَونیه است در دل ، و این انتقاش‌ به سبب صحبت های پراکنده و سِیر ها و دیدن اَلوان و اشکال گوناگون زیاده میشود و در دل خانه میکند و به محبت و مشقت تمام نفی می باید کرد..و این جمله موجبات بُعد و غفلت است از حق سبحانه و طالب را نفی کردن آن واجب است ، باید که از هرچه خیال را می افزاید اجتناب نماید ، با دل صاف توجه به جانب حق سبحانه کند. رشحات عین الحیات ، جلد ۱ ، صفحه ۲۱۱ @hou786

از آداب ذکر کمک گرفتن از همت پیر یا شیخِ خویش به هنگام شروع ذکر میباشد که این کمک گرفتن به واسطهٔ تصور کردن مرشدِ خویش به روبروی خود و کمک طلبیدن از روحانیت ایشان حاصل میشود ، تا که این کمک طلبیدن از همت مرشدش در سِیر و حرکت کردن یار و یاورش شود. عبدالوهاب شعرانی انوار القدسیة فی معرفة قواعد الصوفیة ، صفحه ۳۹ @hou786

از‌ آداب بعد از ذکر: بعد از ساکن شدن از ذکر سکوت بکند و خاشعانه و با حضور قلب در انتظار آمدن برکات ذکر باشد تا شاید برکتی بر وی نازل شود که سی سال مجاهده و ریاضت نتواند آن را بیاورد. عبدالوهاب شعرانی أنوارالقدسیة فی معرفة قواعد الصوفیة ، صفحه ۳۹ @hou786

منبع اسرار معارف توحید ، و مطلع انوار مقام تحقیق [علی بن ابی طالب] است و حصول کمال درجات اسرار جمیع اهل کشف و شهود از یَنبوع هدایت او بود و هست و خواهد بود که: انا المنذر و علیٌ الهادی ، و بک یا علی یهتدی المهتدون. و چون این سِرّ بر تو مکشوف شود بدانی که طوالع انوارِ حقایق هر ولی مقتبس از مشکوةِ ولایت علی [علیه السلام] است ، و با وجود امام هادی ، متابعت غیر از احولی است. مير سید علی همدانی مشارب الاذواق @hou786

در سرزمین زعفران از زمین حقیقت رنگ هایی را مشاهده کردم که در رنگ های دنیا آن ها را سراغ نداشتم ، در آنجا معادنی دیدم که شباهت به معادن طلا داشت ، ولی آن ها نه طلا بود و نه مسّ ، و باز در آنجا سنگ های گوهرینی مشاهده کردم که از نهایت صفا و پاکیشان چشم در آنها نفوذ می نمود و از یاقوت شفاف تر بودند. شیخ محیی الدین ابن عربی فتوحات مکیه ، ترجمه استاد محمد خواجوی ، جلد ۲ ، بخش یازدهم ، باب هشتم ، صفحه ۱۱۲ @hou786

در سرزمین حقیقت شهر هایی است که به نام شهر های نور نامیده می شوند ، در آن ها شهر ها -با تجرد و رها شدن از کالبد جسمانی- جز عارفان برگیزه وارد نمی شوند ، شهر های آنجا سیزده شهر است و همگی بر یک سطح می باشند و شالوده و بنیادشان هم عجیب است. شیخ محیی الدین ابن عربی فتوحات مکیه ، ترجمه استاد محمد خواجوی ، جلد ۲ ، بخش یازدهم ، باب هشتم ، صفحه ۱۱۵ @hou786

بارها هنگامی که از خوابِ تن بیدار می شوم و به خود می آیم و جهان بیرون را پشت سر می نهم و اندر خود در می آیم ، زیبایی حیرت انگیزی می بینم. در آن دَم به تعلق خود به جهان علوی اعتماد می یابم و والاترین زندگی را می گذرانم و از جهان عقل می گذرم و از همهٔ معقولات بالاتر می پرم و با خدا یکی می شوم. آنگاه پس از سکونی در دامن الوهیت ، دوباره به حوزهٔ تفکر فرو می افتم. از خود می پرسم بازگشت از آن حالت چگونه ممکن است و روح که هروقت به خود می آید از چنان حالتی الهی بره مند می گردد ، چگونه باز در تن فرو می افتد؟ فلوطین دورهٔ آثار فلوطین ، انثاد چهارم ، رسالهٔ هشتم ، بند اول ، صفحه ۶۳۹ @hou786

عقاید حکماء و عرفاء را محکم و حق می دانستم ولکن اهل عمل و حال نبودم تا حدود سن هجده سالگی که به واسطهٔ انقطاع از امور دنیا و اتفاق صحبت حضرت وحیدالأولیاء حالاتی در من پدید آمد و اتصالی به باطن و قلب ایشان برایم حاصل گشت و عوالم و حقایقی بر من منکشف گشت که بر حسب حال و حقیقت فهمیدم تصوف روش حقیقی انبیاء و اولیاء است و بدون سِیر به جانب خدا و بیرون رفتن از ظلمات دنیا و عالم مثال و آخرت و گذشت از بهشت یقین و هدایت حقیقی و رسیدن به روح کلی و نور ولایت ، حاصل نمی گردد. محمد علی حکیم شیرازی صوفی صومعهٔ قدس ، منوچهر صدوقی سهاء ، صفحه ۴۳ @hou786