en
Feedback
روزنه

روزنه

Open in Telegram

اگر هنر نبود، حقیقتِ زندگی ما را میکشت! #فردریش_نیچه https://t.me/MAH_7ART/3 لینک اولین پست 👇لینک کانال

Show more

📈 Analytical overview of Telegram channel روزنه

Channel روزنه (@mah_7art) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 11 632 subscribers, ranking 3 046 in the Art & Design category and 27 290 in the Iran region.

📊 Audience metrics and dynamics

Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 11 632 subscribers.

According to the latest data from 05 October, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by 541 over the last 30 days and by 10 over the last 24 hours, overall reach remains high.

  • Verification status: Not verified
  • Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 8.09%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 3.71% reactions from the total number of subscribers.
  • Post reach: On average, each post receives 0 views. Within the first day, a publication typically gains 431 views.
  • Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 0.
  • Thematic interests: Content is focused on key topics such as فروید, هنر, چیز, احمدی, پرستو.

📝 Description and content policy

The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
“اگر هنر نبود، حقیقتِ زندگی ما را میکشت! #فردریش_نیچه https://t.me/MAH_7ART/3 لینک اولین پست 👇لینک کانال”

Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 06 October, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Art & Design category.

11 632
Subscribers
+1024 hours
+5437 days
+54130 days
Posts Archive
0.42 KB

#Cannes_2026 شاید همین جاست که جشنواره از مجموعه‌ای از فیلم‌های پراکنده فراتر می‌رود. سینما در این آثار فقط داستان تعریف نمی‌کند‌ چگونگی به‌یادآوردن انسان را نیز بررسی می‌کند. کن ۲۰۲۶ در عین حال نشان داد که سینمای معاصر همچنان می‌تواند از تاریخ، سیاست و بحران‌های اجتماعی فاصله نگیرد، اما آنها را الزاماً به شکل یک بیانیه‌ی مستقیم عرضه نکند. گاهی یک خانواده، یک کودک، یک زن جوان، یک مهاجر، یک نوجوان یا حتی یک تصویر آرشیوی می‌تواند راهی برای ورود به همان مسائل بزرگ‌تر باشد. و شاید مهم‌ترین ویژگی این سینما همین باشد. جهان بزرگ، از خلال تجربه‌ی کوچک انسان دیده می‌شود. ◼️@MAH_7ART

▪️Iron Boy (2026) ▪️بدن، درد و تصویر لویی کلیشی که سابقه‌ی همکاری با استودیو پیکسار را داشته، در نخستین فیلم مستقل خود از زیبایی‌شناسی سه‌بعدی رایج فاصله گرفته و به سوی نوعی طراحی ظریف و نزدیک به نقاشی با قلم‌مو حرکت کرده است. شخصیت اصلی، کریستوف، پسربچه‌ای ده‌ساله است که مجبور به استفاده از یک وسیله‌ی فلزی برای اصلاح ستون فقرات خود می‌شود. فیلم وضعیت جسمانی کودک را به زبان بصری تبدیل می‌کند. خطوط ساده‌ی چهره و تغییر شکل افق و فضای اطراف، احساسات او را منتقل می‌کنند. در نتیجه، بدن کودک تنها موضوع داستان نیست. بدن به بخشی از زبان بصری فیلم تبدیل می‌شود. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از انیمیشن Iron Boy (2026) ساخته‌ی لویی کلیشی. ◼️@MAH_7ART
+2
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از انیمیشن Iron Boy (2026) ساخته‌ی لویی کلیشی. ◼️@MAH_7ART

▪️Ben’Imana (2026) ▪️مواجهه با گذشته فیلم Ben’Imana نخستین فیلم بلند ماری-کلمنتین دوسابجامبو است و به پیامدهای نسل‌به‌نسل نسل‌کشی ۱۹۹۴ رواندا می‌پردازد. فیلم شخصیت‌هایی را در موقعیتی قرار می‌دهد که قربانیان و عاملان خشونت تاریخی ناچار به مواجهه با گذشته‌اند. داستان از طریق روابط خانوادگی و اجتماعی، نشان می‌دهد که چگونه یک فاجعه‌ی تاریخی می‌تواند سال‌ها بعد نیز در زندگی نسل‌های بعدی حضور داشته باشد. فیلم در کن ۲۰۲۶ Camera d'Or را برای بهترین فیلم اول دریافت کرد. BFI در معرفی آن بر نقش بازماندگان و گفت‌وگوهای میان قربانیان و عاملان در ساختار فیلم تأکید کرده است. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Ben’Imana (2026) ساخته‌ی ماری-کلمنتین دوسابِجامبو. ◼️@MAH_7ART
+4
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Ben’Imana (2026) ساخته‌ی ماری-کلمنتین دوسابِجامبو. ◼️@MAH_7ART

▪️Everytime (2026) ▪️سوگ در قالب یک افسانه فیلم Everytime ساخته‌ی ساندرا ولنر، داستانی را آغاز می‌کند که ابتدا می‌تواند یک روایت عاشقانه درباره‌ی دوران جوانی به نظر برسد، اما خیلی زود مسیر دیگری پیدا می‌کند. مرگ ناگهانی شخصیت جوان، ساختار فیلم را دگرگون می‌کند و روایت را به سمت سوگ، خاطره و تجربه‌ی فقدان می‌برد. پس از آن، رابطه‌ی میان مادر، خواهر کوچک‌تر و دوست‌پسر دختر متوفی در فضایی میان واقعیت و افسانه دنبال می‌شود. همچنین BFI این فیلم را در میان کشف‌های کن ۲۰۲۶ قرار داده و بر نقش فضای رؤیایی و تصاویر سینمایی آن در بیان سوگ تأکید کرده است. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Everytime (2026) ساخته‌ی ساندرا ولنر. ◼️@MAH_7ART
+3
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Everytime (2026) ساخته‌ی ساندرا ولنر. ◼️@MAH_7ART

▪️La Gradiva (2026) ▪️نوجوانی، اسطوره و روان‌شناسی مکان فیلم La Gradiva نخستین فیلم بلند مارین آتلان است و فضای آن میان تجربه‌ی نوجوانی، اسطوره و روان‌شناسی مکان حرکت می‌کند. داستان در جریان یک سفر مدرسه‌ای شکل می‌گیرد و دو نوجوان را در موقعیتی قرار می‌دهد که روابط اجتماعی، میل، تنهایی و بحران‌های دوران بلوغ در آن به تدریج آشکار می‌شوند. از سوی دیگر، حضور ناپل و ویرانه‌های پمپئی به فیلم کیفیتی تاریخی و اسطوره‌ای می‌دهد. شهر دیگر فقط محل وقوع داستان نیست. خود به بخشی از تجربه‌ی شخصیت‌ها تبدیل می‌شود. منتقدان BFI این اثر را یکی از کشف‌های جشنواره کن ۲۰۲۶ معرفی کردند و اشاره کردند که فیلم با ترکیب فضای روان‌شناختی و جغرافیای ناپل و پمپئی، تجربه‌ی نوجوانی را به نوعی جهان رؤیاگونه نزدیک می‌کند. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از La Gradiva (2026) ساخته‌ی مارین آتلان. ◼️@MAH_7ART
+2
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از La Gradiva (2026) ساخته‌ی مارین آتلان. ◼️@MAH_7ART

▪️Fjord (2026) ▪️طبیعت در برابر انسان کریستیان مونگیو، فیلمساز رومانیایی، در Fjord بار دیگر به روابط انسانی و موقعیت‌هایی می‌پردازد که شخصیت‌ها را در برابر شرایطی خارج از کنترل خود قرار می‌دهد. عنوان فیلم، پیش از هر چیز، یک فضای جغرافیایی را تداعی می‌کند. فضایی عظیم و طبیعی که می‌تواند در برابر اندازه‌ی کوچک زندگی انسان قرار بگیرد. در چنین سینمایی، طبیعت صرفاً دکور نیست. محیط می‌تواند به بخشی از وضعیت روانی و دراماتیک فیلم تبدیل شود؛ چیزی که شخصیت‌ها باید درون آن زندگی کنند و با آن مواجه شوند. فیلم Fjord نیز در میان آثاری بود که در گزارش‌های جشنواره‌ای MUBI مورد توجه قرار گرفت. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Fjord (2026) ساخته‌ی کریستیان مونگیو.
+4
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Fjord (2026) ساخته‌ی کریستیان مونگیو.

▪️Teenage Sex and Death at Camp Miasma (2026) ▪️نوجوانی در فضای کابوس جین شونبرون، که پیش‌تر با سینمایی میان وحشت، خاطره و بحران هویت شناخته شده، در این اثر نیز به قلمرویی می‌رود که مرز میان تجربه‌ی نوجوانی و فضای کابوس‌وار چندان روشن نیست. عنوان فیلم خود از ابتدا مخاطب را با سه مفهوم روبه‌رو می‌کند: نوجوانی، میل و مرگ. در چنین ساختاری، کمپ دیگر صرفاً یک مکان نیست. می‌تواند به فضایی برای مواجهه‌ی شخصیت‌ها با ترس‌ها، امیال و ناامنی‌های درونی تبدیل شود. فیلم در فهرست بررسی‌های کوتاه MUBI Notebook از آثار کن ۲۰۲۶ نیز قرار گرفت. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Teenage Sex and Death at Camp Miasma (2026) ساخته‌ی جین شونبرون. ◼️@MAH_7ART
+2
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Teenage Sex and Death at Camp Miasma (2026) ساخته‌ی جین شونبرون. ◼️@MAH_7ART

▪️Diary of a Chambermaid (2026) ▪️بازگشت رادو ژوده به مناسبات قدرت رادو ژوده، فیلمساز رومانیایی، در Diary of a Chambermaid بار دیگر به سراغ رابطه‌ی میان قدرت، طبقه و زندگی روزمره می‌رود. فیلم از عنوان و پیشینه‌ی ادبی شناخته‌ شده‌ی «خاطرات یک مستخدم» بهره می‌گیرد، اما ژوده آن را در چارچوب سینمای معاصر خود بازتعریف می‌کند. در سینمای ژوده، موقعیت‌های به ظاهر معمولی اغلب به بستری برای آشکار شدن ساختارهای بزرگ‌تر اجتماعی تبدیل می‌شوند. زندگی روزمره در آثار او از سیاست جدا نیست. مناسبات اقتصادی، قدرت طبقاتی و رفتارهای انسانی در یکدیگر نفوذ می‌کنند. همچنین MUBI در گزارش خود از کن، این فیلم را در ادامه‌ی دغدغه‌های ژوده درباره‌ی سرمایه و فلاکت قرار می‌دهد. دغدغه‌ای که پیش‌تر نیز در آثاری مانند Kontinental '25 (2025) دیده شده بود. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Diary of a Chambermaid (2026) ساخته‌ی رادو ژوده. ◼️@MAH_7ART
+3
#Cannes_2026 ▪️تصویر معرفی‌شده: نمایی از Diary of a Chambermaid (2026) ساخته‌ی رادو ژوده. ◼️@MAH_7ART

▪️Rehearsals for a Revolution (2026) ▪️تاریخ از میان حافظه‌ی یک خانواده در میان فیلم‌های مورد توجه منتقدان در کن ۲۰۲۶، Rehearsals for a Revolution جایگاه ویژه‌ای دارد. مستندی از پگاه آهنگرانی که تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران را از مسیر خاطرات و آرشیو یک خانواده دنبال می‌کند. فیلم به جای آنکه صرفاً یک روایت تاریخی خطی ارائه دهد، از مجموعه‌ای از مواد آرشیوی استفاده می‌کند. تصاویر خانوادگی، فیلم‌های تلفن همراه، خاطرات و شهادت‌های صوتی و فیلم کوتاهی که پدر فیلمساز در دوران زندان ساخته است. این موارد، تجربه‌ی چند نسل را کنار یکدیگر قرار می‌دهند و فیلم را به نوعی آرشیو شخصی از تاریخ معاصر ایران تبدیل می‌کنند. در روایت فیلم، تجربه‌ی خانواده با دوره‌های مختلفی از تاریخ ایران پیوند می‌خورد. از فضای پیش از جنگ ایران و عراق تا اعتراضات دانشجویی و اعتراضات گسترده‌ی پس از انتخابات ۱۳۸۸ و سپس تحولات سال‌های اخیر. اهمیت ساختاری فیلم در این است که تاریخ را فقط از طریق تصاویر رسمی یا اسناد دولتی بازسازی نمی‌کند. بلکه به سراغ حافظه‌ی کسانی می‌رود که خود درون این تحولات زندگی کرده‌اند. در نتیجه، تاریخ در Rehearsals for a Revolution چیزی دور از انسان نیست. تاریخ در خانه، در خاطره، در صدای اعضای خانواده و در تصاویری که با تلفن همراه ثبت شده‌اند حضور دارد. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 ▪️نمایی از Rehearsals for a Revolution (2026)، مستند ساخته‌ی پگاه آهنگرانی. ◼️@MAH_7ART
+3
#Cannes_2026 ▪️نمایی از Rehearsals for a Revolution (2026)، مستند ساخته‌ی پگاه آهنگرانی. ◼️@MAH_7ART

#Cannes_2026 هفتاد و نهمین جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۲۶ بار دیگر سینمای معاصر را در نقطه‌ای گرد هم آورد که فیلمسازان با تجربه‌های بسیار متفاوت، از مسیرهای گوناگون به مسائل انسان امروز نزدیک شدند. در پوشش امسال MUBI Notebook، فیلم‌هایی از کارگردانانی چون پگاه آهنگرانی، رادو ژوده، کریستیان مونگیو، جین شونبرون، ساندرا ولنر، مارین آتلان، ماری-کلمنتین دوسابجامبو و لویی کلیشی مورد توجه قرار گرفتند. آثاری که بخشی از آنها به خانه، حافظه، خانواده و هویت و بخشی دیگر به بحران‌های اجتماعی و تاریخی می‌پردازند. اما شاید ویژگی قابل توجه سینمای امسال کن این باشد که بسیاری از فیلم‌ها به جای ارائه‌ی پاسخ‌های مستقیم، از خاطره، تجربه‌ی شخصی و موقعیت‌های مبهم انسانی برای نزدیک‌شدن به مسائل بزرگ‌تر استفاده می‌کنند. ◼️@MAH_7ART

🎞#فیلم ▪️Cannes 2026 ▪️سینمایی میان حافظه، هویت و جهان‌های ناآرام ◼️@MAH_7ART
🎞#فیلم ▪️Cannes 2026 ▪️سینمایی میان حافظه، هویت و جهان‌های ناآرام ◼️@MAH_7ART