لُجّه

• • ~~~ همه‌اش دویدن از پی سراب و نرسیدن

خون کسان / محمود مسعودی --- محمود مسعودی از انگشت‌شمار نویسندگانی بود که پیش از فرو رفتن پایه‌های علم جمهوری اسلامی در خاک برابرش ایستاد. او که خود را «یک شهروند جمهوری‌خواه خواهان دموکراسی» می‌خواند اسفند ۵۷ با چاپ مقاله‌ی «اینجا که ما هستیم، و آنجا که دموکراسی» در روزنامه‌ی آیندگان مخالفتش را نخست با «جمهوری اسلامی» و سپس با «شیوه‌ی انجام رفراندوم برای حقانیت بخشیدن به جمهوری اسلامی» بیان کرد. آذر ۵۸ از کشور خارج شد و پس از آن مخالفت و نقدش را به عرصه‌ی داستان‌نویسی منتقل کرد؛ سال ۶۴ با نوشتن داستان «خونِ کسان» و سال ۶۷ با انتشار رمان «سورة الغراب». --- مسعودی «خون کسان» را با نگاه به رباعی معروف خیام نیشابوری و وضعیت ایران پس از انقلاب ۵۷ نوشته است: «ای صاحب فتوا ز تو پرکارتریم / با این همه مستی ز تو هُشیارتریم تو خون کسان خوری و ما خون رزان / انصاف بده، کدام خون‌خوارتریم؟» داستان خانواده‌ای در دهه‌ی شصت که اعضایش به شکل‌های مختلف هر یک قربانی خون‌خواری «صاحب فتوا» می‌شوند. او که دشمن شراب، عشق، دانش، زندگی و آزادی ست و به تازگی بر تخت قدرت نشسته است.

📎نسخه PDF کتاب را در پیوست دریافت کنید #کتابخانه_کلمه

• • ~~~ «چرا که اشتیاق پر است از فواصل بی‌پایان»