زاگاه

🟤بوی واژن؛ طبیعی یا نشانه بیماری؟! زاگاه- چند روزی است مجددا در شبکه‌ اجتماعی ایکس یا همان توییتر سابق، بحث‎هایی در مورد بوی واژن راه افتاده است. برخی از کاربران زن می‌گویند که واژن بطور طبیعی بوی خاصی دارد و زنان نباید از آن خجالت بکشند. برخی دیگر می‌گویند که بوی واژن طبیعی نیست و با رعایت نکات بهداشتی، نباید هیچ بویی بدهد. اما پاسخ صحیح چیست. بوی طبیعی واژن سالم چطور است؟ 🔸️آیا واژن سالم بو می‎دهد؟ پاسخ به این سوال مثبت است. بله واژن قرار است بو بدهد. باکتری‎هایی که آنجا وجود دارد و کمک می کنند تا واژن شما سالم بماند و همچنین پی‌اچ طبیعی واژن در افراد در سنین باروری که کمی اسیدی است، باعث بوی تند واژن می‌شوند. یک واژن سالم می‌تواند بوهای مختلفی بدهد. بوی واژن حتی می‌تواند به رژیم غذایی شما و اینکه در چه زمانی از دوره ماهیانه‏تان هستید، بستگی داشته باشد. 🔸️مری جین مینکن، متخصص زنان و زایمان در دانشکده پزشکی دانشگاه ییل می گوید :« درست مانند روده، واژن نیز میکروبیوم خاص خودش را دارد که با باکتری ها و مخمرهای مختلف پرشده و بسیاری از آنها فوق العاده مفید هستند. و بله این باکتری‎ها بوی مشخصی به واژن شما می دهند.» 🔸️مجله سلامت زنان در این‌باره می‌نویسد، برای کسانی که با بوی طبیعی واژن آشنا نیستند. پی‌اچ اسیدی که به طور طبیعی در محیط واژن یافت می‌شود ممکن است بوی آن را کمی ترش و گاهی شبیه کپک کند: «اما نباید بوی طاقت‌فرسایی باشد.» 🔸️تغییر طبیعی است. تغییراتی که در بوی واژن‌تان مشاهده می‌کنید می‌تواند به دلیل تغییر در چرخه قاعدگی، عادات بهداشتی، رژیم غذایی و .. باشد. از طرف دیگر کشاله ران نیز حاوی مجموعه‌ای از غدد عرق است، پس چرا تعجب می‌کنید که واژن‌تان گاهی بو می‌دهد؟ 🔸️علیرغم تمامی این داده‎های علمی اما اگر سری به داروخانه‌ها بزنید، محصولات زیادی را می‌بینید که کارکردشان این است که بوی طبیعی واژن را از بین ببرند. از تامپون‎های معطر گرفته تا ژل‎های شستشو. محصولاتی که اغلبشان از طرف جامعه پزشکی به دلیل برهم زدن تعادل طبیعی باکتری‌های واژن و ایجاد عفونت‎های قارچی، مضر شناخته شده‌اند. 🔸️حال به نظر می‌رسد سوال واقعی این نیست که آیا واژن شما بو می‌دهد یا نه. سوال اصلی این است که واژن شما دقیقا چه بویی دارد؟ آیا ترشحات شما بوی بدی دارد؟ بوی ماهی می‌دهد یا کپک؟ آیا حس می‌کنید این بو غیرطبیعی است؟ #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مقاله: https://zaagaah.com/ohfn

🟤زنان جوان چینی و سرپیچی از سیاست‌های باروری حزب کمونیست زاگاه- فشار برای ازدواج وقتی امی در اوایل بیست‌سالگی‌اش بود آغاز شد. زمانی‎که ۲۵ ساله بود، والدین چینی‌ اش او را متهم می‌کردند که ازدواج نکردنش، آبروی آنها را در خطر قرار داده است. امروز او همچنان مجرد و در کارش که روابط عمومی است بسیار موفق است. او حالا ۳۴ ساله است و طبق آنچه دولت چین می‌گوید، دوران اولیه باروری یک زن را پشت سر گذاشته و فشار خانواده نیز بر او متوقف شده است. امروز او همچنان مجرد و در کارش که روابط عمومی است بسیار موفق است. 🔸️اکنون بسیاری از زنان جوان چینی دقیقا همین‌کار را انجام می‌دهند. ازدواج و زایمان را به تأخیر می‌اندازند و یا بطور کلی از آن اجتناب می‌کنند. آنها مسیری را که زنان در سایر کشورهای مردسالار ثروت‎مند‎تر مانند ژاپن، کره جنوبی و تایوان رفته‌اند، تکرار می‌کنند. 🔸️درحالی که مائوتسه تونگ در نقل قول معروفش گفته بود «زنان نیمی از آسمان را بالا نگه می‌دارند» رئیس جمهوری شی جین پینگ به صراحت گفته است که منکوب کردن زنان برای پیاده‌سازی برنامه‌های مدرنیزاسیون چینی ضروری است. حکومت آقای شی همچنین سرکوب گسترده‌ای را علیه جامعه مدنی به راه انداخته و آشکارا فمینیسم را برای جامعه چین خطرناک اعلام کرده است. سوفیا هوانگ ژوکین، فعال فمینیست و روزنامه‌‎نگار برجسته که در سال ۲۰۱۸ با ایجاد پلتفرمی در شبکه‌های اجتماعی برای گزارش موارد آزار جنسی، به راه‌اندازی جنبش می‌تو در چین کمک کرد، پس از دو سال بازداشت در سپتامبر با اتهاماتی مبهم مورد محاکمه قرار گرفت. 🔸️اما گزینه‌های حزب کمونیست نیز محدود است. از طرفی نمی‌تواند زنان را مجبور به ازدواج و بچه‌دار شدن کند و همچنین بعید است که سیاست‏‌های سخت مهاجرتی خود را برای جبران کاهش نیروی کار، تغییر دهد. اعمال فشار بیشتر بر زنان یا اقدامات شدیدی مانند ممنوعیت پایان خودخواسته بارداری یا محدود کردن دسترسی به وسایل جلوگیری از بارداری می‌تواند رفتار زنان را نیز شدیدتر کرده و یا حتی باعث خیزشی علیه حکومت شود. #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مطلب: https://zaagaah.com/4bd2

به مناسب یک دسامبر، روز جهانی ایدز 🟣سیاست‌هایی به قیمت جان و سلامت زنان زاگاه- یک دسامبر روز جهانی «ایدز» نامگذاری شده است.  این روز برای همبستگی با افراد اچ‌آی‌وی مثبت نام‌گذاری شده است. روزی که در آن یاد و خاطره کسانی که در اثر ابتلا به ایدز جان خود را از دست داده‌اند گرامی داشته می‌شود و هدف از آن، جلب توجه همگان به مبتلایانی است که علاوه بر بیماری، با مشکلات و دشواری‌های روانی و اجتماعی نیز دست به گریبان‌اند. یکی از اهداف روز جهانی ایدز، تلاش برای دستیابی به درمان بدون تبعیض و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی برای همه مردم در سراسر جهان است. 🔸️خشونت علیه زنان و دختران یکی از علت‎‌ها و همینطور پیامدهای ابتلا به HIV است. در واقع می‎‌توان از خشونت علیه زنان به عنوان یکی از علل مهم افزایش شمار زنان و دختران مبتلا به HIV نام برد. زنانی که در نتیجه خشونت جنسی، قاچاق، ازدواج زیر سن و سایر اعمالی که بدون رضایت آنها و یا با اجبار با بدنشان انجام می‌شود در معرض انواع بیماری‌ها و ویروس‌های مقاربتی قرار می‌گیرند. تحقیقات نشان می‌دهند که رابطه جنسی اجباری و بدون رضایت به دلیل احتمال جراحت، خونریزی و تروما، زنان را با احتمال بیشتری در معرض ویروس اچ آی وی قرار می‌دهد. 🔸️از طرف دیگر در بسیاری از جوامع و کشورها، دسترسی زنان و دختران به اطلاعات مربوط به سلامت جنسی و باروری بسیار پایین است. در ایران نوجوانان دختر و پسر در هیچ دوره‎‌ای از زندگی‎‌شان آموزش‌های جنسی متناسب را دریافت نمی‌کنند. مساله‌ای که می‌تواند تاثیری بسیاری چشم‌گیر در روند ابتلا به ویروس‌های مقاربتی مانند HIV  یا HPV داشته باشد. طبق آخرین آمار در ایران بر اساس یک مطالعه که در سال ۲۰۲۱ منتشر شده، میزان شیوع اچ‌پی‌وی (ویروس زمینه‌ساز سرطان دهانه رحم) ۳۸/۶۸  است، که بیش از میزان شیوع این ویروس در تمام پنج قاره است. این درحالی است که واکسن گارداسیل همچنان تحت پوشش بیمه نبوده و گران بودن و همچنین کمبود آن باعث شده تا این واکسن مهم از دسترس اغلب زنان و دختران خارج شود. تفاسیر پر اشتباه و تعجب‌برانگیز حول و حوش این واکسن نیز یکی دیگر از عواملی است که همچنان این واکسن را به عنوان کالایی لوکس تنها در دسترس افراد برخوردار قرار داده است. 🔸️اواخر اردیبهشت‌ماه سال جاری، مشاور عالی رئیس سازمان پدافند غیرعامل کشور در همایش بزرگداشت روز ملی جمعیت در بیمارستان نجمیه تهران، با انتقاد از ورود واکسن HPV به برنامه واکسیناسیون کشوری، گفته بود:« در بخشنامه وزارت بهداشت اعلام شده که واکسن HPV (ویروس پایپلومای انسانی که برخی از گونه‌های آن باعث بروز زگیل تناسلی می‌شود) را وارد برنامه واکسیناسیون عمومی کشور کنیم. این مسئله علاوه بر اینکه جنبه اقتصادی دارد، بدان معناست که دختران ۹ تا ۱۱ ساله این واکسن را دریافت کنند و بعد با فرهنگ‌سازی‌ که دشمنان کرده‌اند، خیال نوجوانان راحت باشد که حالا که واکسن را تزریق کرده‌اند می‌توانند رابطه جنسی داشته باشند.» #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مطلب: https://zaagaah.com/zvy2

🟣 حق مرخصی مشترک والدین نوزاد، حقی طبیعی اما سلب شده ⚪️ مقدمه: مرخصی زایمان، یکی از حقوق اساسی نه تنها مادران، بلکه شریک زندگی آنان نیز هست. در ایران حق مرخصی زایمان (آن هم فقط برای زنان) طی سالیان گذشته برای تعداد بسیار اندکی از زنان شاغل‌ (آن هم زنان شاغل در پست‌های دولتی و ارگان‌های وابسته) اعمال شده است. اما با فقر حداکثری در جامعه، بی‌ثبات‌کاری و فقدان قرارداد کاری و بیمه برای زنان، از کدام حق مرخصی زایمان میتوان سخن گفت؟ پیشتر علی اصلانی، عضو عالی کانون شوراهای اسلامی کار در ۲۸ مهر ۱۴۰۰ به ایسنا گفت: «تعداد کارگران قرارداد موقت حدود ۹۵ درصد کل مزدبگیران کشور است.» نرخ مشارکت اقتصادی زنان طی چهار سال یعنی از سال ۹۷ تا پایان تابستان ۱۴۰۱، به میزان چهار درصد کاهش یافته است و از ۱۷,۶ درصد به ۱۳,۷ درصد رسیده است. در این بین، زنان طبقه کارگر و‌ بی‌شمار زنان بی‌ثبات‌کار می‌دانند که بارداری به معنای پایان اشتغال آنان است و پس از زایمان، شانس بازگشت به کار آنان بسیار ناچیز است. پس از طرح جوانی جمعیت و پروپگاندای حاکمیت در راستای افزایش جمعیت و قانونی‌سازی کودک همسری، سازمان تامین اجتماعی موظف است که محدودیت‌های بیمه فرزندان چهارم به بعد و کمک هزینه ایام بارداری را ملغی کند و مرخصی زایمان ۹ ماهه زنان برقرار باشد. جدای از آنکه فقر حداکثری بر جامعه، سرکوب سیاسی و فقدان امنیت اجتماعی و اقتصادی، دیگر نفسی را برای مردم باقی نگذاشته است، اما باز هم نابرابری ساختاری در حق مرخصی زایمان حتی برای زنان شاغل برخوردار از بیمه، بسیار برجسته است. مبارزه با این رویه، توسط فعالان حقوق زنان در کشورهای بسیاری به تصویب قوانین برابر انجامیده است. یکی از این موارد، آفریقا است. ▪️بنابر حکم دادگاه عالی آفریقای جنوبی این کشور قرار است اولین کشور آفریقایی باشد که در آن والدین از حق مرخصی مشترک پس از تولد نوزاد یا فرزندخواندگی برخوردار خواهند بود. این حکم تاریخ ساز به والدین اجازه می‌دهد تا نحوه تقسیم چهار ماه مرخصی را بین خود انتخاب کنند. پیش از این، مادران از چهار ماه مرخصی برخوردار بودند، در حالی که پدران یا پارتنرها حداکثر ۱۰ روز حق مرخصی داشتند. به گفته نکولولوئکو مبولی استراتژیست ارتباطات جنبش اجتماعی برای مادران (Embrace) این سیاست حرکتی در جهت درست است اما "هنوز هم مادران را دچار مشکل می کند". این انتقاد وجود دارد که این حکم که ماه گذشته صادر شد، مرخصی را به جای "ساختن یک سیستم مراقبتی" صرفا به عهده «افراد» گذاشته است. به علاوه، بیکاران و کسانی که در مشاغل ناامن کار می کنند از شمول این قانون کنار گذاشته شده‌اند. تاندیل ندودا، ۳۰ ساله، در کیپ تاون زندگی می‌کند و در اواخر سال جاری با همسرش، کواندا،۳۴ ساله، در انتظار بچه‌دار شدن است. کواندا از حرکت "پیشرو" خوشحال بود و برای حمایت از تاندیل مرخصی بیشتری می‌گرفت. اما هر دو توافق کردند که یک مادر نباید مجبور باشد از مرخصی خود صرف نظر کند تا پدر بتواند بخشی از آن را استفاده کند. این والدین می‌خواهند یک مرخصی غیرقابل انتقال برای هر دو والد وجود داشته باشد که اگر والدی نخواهد برای مراقبت از نوزادش از آن استفاده کند، امکان آن مرخصی را از دست بدهد، مانند اسپانیا و سوئد که دوره مرخصی هر والد به دوره مرخصی مشترک کاهش نمی‌یابد. از سال ۲۰۲۱ اسپانیا اولین کشور در جهان است که در آن مادران و پدران مرخصی والدین یکسان دارند: 16 هفته، غیرقابل انتقال و با حقوق کامل برای هر والد. مرخصی مربوط به تولد فرزند برای والدین در سراسر آفریقا از ۸ تا ۱۴ هفته متغیر است. با این حال، برخی از کشورها تنها دو تا سه روز اجازه مرخصی می‌دهند. این نقشه نشان می‌دهد که در چه کشورهایی امکان مرخصی برای تولد فرزند برای پدران وجود دارد. ⚪️ نقشه در سایت زیر قابل بررسی است: https://www.worldpolicycenter.org/policies/is-paid-leave-available-to-fathers-of-infants-including-paternity-and-parental @bidarzani

🔸️یک سنت قدیمی می‌گوید زنان در دوره پریود، آلوده و ناپاک هستند. 🟣اولین‌بار که پریود شدم ... زاگاه- اولین‌بار که پریود شدم سیزده‌ساله بودم. فکر می‌کردم اسهال خونی دارم. وقتی از مادرم پرسیدم، یک تکه پارچه کهنه به دستم داد و گفت: « دخترم از این لحظه کسی نباید به تو دست بزند.» مرا به اتاق برادرم کشاند. یادم است که تاریک و ترسناک بود. بعد فهرستی از محدودیت‌‎ها برایم مشخص شد:« وارد آشپزخانه و محل عبادت نشو.»« از پدر و سایر بستگان فاصله بگیر.» باید به مدت یک‌هفته در اتاق برادرم می‌ماندم. 🔸️بیشترین چیزی که آزارم می‌داد این بود که نمی‌توانستم پدرم، برادرم و هیچ خویشاوند مرد دیگری را در روزهای پریودم ببینم. چندبار از مادرم پرسیدم:«چرا نمی‌توانم از اتاق بیرون بروم؟» او اما ساکت بود. احساس فلج‌کننده‌ای در تمام بدنم داشتم. همان خون قرمزی که من را به عنوان زن معرفی می‌کرد، به مثابه یک گناه نگریسته می‎شد. با عصبانیت وارد آشپزخانه شدم و به هرچیزی که مادرم ممنوع کرده بود دست زدم. از توی یخچال ترشی درآوردم و خوردم. آواز خواندم و همه‌چیز را لمس کردم. 🔸️دومین‌باری که پریود شدم، به کسی چیزی نگفتم. برای من یک روز عادی بود، بیدار شدم، رفتم توی آشپزخانه و هرکاری که می‌خواستم انجام دادم. بعد وقتی دیگران فهمیدند که من درحالی که پریود بودم به همه‌چیز دست زده‌ام، بحث داغی در خانه شروع شد. خوش‌شانس بودم که پدرم آدم مترقی‌ای بود و من را حمایت کرد. اما بقیه زنان در کشور مثل من خوش‌شانس نیستند. وضعیت برای زنانی که در مناطق روستایی در نپال زندگی می‌کنند، وحشتناک است. 🔸️روش ایزوله کردن زنان در دوره پریودشان به اشکال مختلفی در سراسر کشور وجود دارد. در برخی از مناطق زنان اجازه بودن در خانه خودشان را ندارند، درحالی که در دیگر نقاط زنان می‌توانند در خانه‌شان بمانند اما نباید وارد آشپزخانه و محل عبادت شوند. آنها همچنین از دست کردن به دیگران به خصوص اعضای مرد فامیل، گاوها و پرورش میوه و سبزیجات نیز منع می‌‏شوند #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مطلب: https://zaagaah.com/wdp8

🟤غزه؛ زنان و دختران از کمبود شدید محصولات بهداشت قاعدگی رنج می‌برند 🔸️زاگاه- وضعیت زندگی در پناهگاه‏ها در غزه برای حدود یک میلیون و چهارصد هزار آواره هر روز وخیم‌تر می‌شود. زنان و دختران از کمبود شدید محصولات بهداشتی قاعدگی، بیماری‌های مقاربتی و عفونت‌های مجاری ادراری رنج می‌برند. دسترسی به لوازم پیشگیری از بارداری بسیار محدود است. طبق گزارش‌ها زنان قرص‌های ضدبارداری را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. زنانی که از وسایل پیشگیری از بارداری داخل رحمی (IUD) استفاده می‌کنند به دلیل شرایط غیربهداشتی در کمپ‌ها دچار خونریزی و عفونت می‌شوند. در حال حاضر هیچ امکانی برای برداشتن IUD در غزه وجود ندارد. مساله‌ای که می‌تواند سلامت باروری زنان را به خطر اندازد و آنها را با مشکلات طولانی‌مدتی مانند خونریزی‌های شدید مواجه کند. 🔸از دو میلیون و دویست هزار نفر جمعیت ساکن غزه، یک نفر از هر چهارنفر، زنان و دخترانِ در سن باروری هستند که به خدمات بهداشت باروری نیازمندند. تخمین زده می‌شود که پنجاه هزار زن باردار هم‎اکنون در درگیری‎ها و شرایط جنگی در غزه حضور دارند که پنج هزار و پانصد نفر از این زنان در یک ماه آینده زایمان خواهند کرد، یعنی روزانه بیش از ۱۸۰ زایمان! 🔸بسیاری از این زنان از خدمات زایمان در یک محیط امن محروم شده‌اند، بیمارستان‏ها با کمبود سوخت و دارو‌های اصلی و لوازم اولیه- از جمله برای مدیریت زایمان‏های اورژانسی- مواجه هستند. در کرانه باختری نیز هم‎اکنون ۷۳ هزار زن باردار وجود دارد که انتظار می‌رود که بیش از ۸ هزار نفر از آنان در یکماه آینده زایمان کنند. 🔸گزارش‌ها از غزه حاکی است که جنگ و درگیری‌های یکماه گذشته، بسیاری از زنان باردار را با زایمان زودرس، سقط ناخواسته جنین، زایمان‌های سخت و یا مرده‎زایی مواجه کرده است. عوارض روانی‏ای که در چنین شرایطی مستقیم و گاهی مرگبار است و کمتر از آن سخن گفته می‏شود. همچنین انتظار می‏رود که آمار مرگ و میر مادران نیز به دلیل عدم دریافت مراقبت‌های کافی، افزایش پیدا کند. دکتر مدحت عباس، مدیر کل وزارت بهداشت غزه به سی‌ان‌ان گفت که کادر پزشکی بیمارستان الشفا چهار نوزاد را پس از مرگ مادرانشان با انجام سزارین زنده نگه داشتند. «حالا آنها باید بدون مادرشان و بدون برق زنده بمانند. آیا می‌توانید حتی این وضعیت را تصور کنید؟» #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مطلب: https://zaagaah.com/878i

🟣 گزارش دو هفته‌ی اخیر از افزایش فشار و سرکوب زنان دو هفته‌ی گذشته با خبر قتل حکومتی آرمیتا گراوند و حواشی خاکسپاری او به‌سر شد. این مراسم هر چند زیر فشارهای شدید امنیتی برگزار شد، اما همچنان با حضور گسترده‌ی جمعی مردمی و دانشجویان همراه بود، در این مراسم شعارهای بسیاری سر داده شد و ۶۲ زن بازداشت و به زندان‌های اوین و قرچک منتقل شدند. ⚪️ ۱۴ نفر از زنان بازداشتی حاضر در زندان قرچک با سرعتی حداکثری تنها یک هفته پس از بازداشت در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه در دادگاه انقلاب، محاکمه شدند. در میان افراد بازداشت شده زنانی از تشکل‌های دانشجویی، وکلا و خانواده‌های دادخواه نیز دیده می‌شد. ⚪️ طی دو هفته اخیر فشار بر فعالین زن کرد نیز افزایش یافته است. تایید احکام حبس‌های سنگین ۷ و ۱۰ سال برای سکینه پروانه و سروه پورمحمدی، تنها گوشه‌ای از این سرکوب‌های مضاعف است، آن هم در حالی که همچنان «پخشان عزیزی» و «وریشه مرادی» با پرونده‌سازی امنیتی و اتهامات واهی در بازداشت به سر می‌برند و خبری از وضعیت آنان در دست نیست. ⚪️ صدور احکام فله‌ای حبس و زندان به قوت خود باقی است، مهسا یزدانی مادر دادخواه محمد جواد زاهدی در دادگاه انقلاب ساری به ۱۳ سال حبس محکوم شد. فرزند ۲۰ ساله او سال گذشته در خلال قیام ژینا در آمل کشته شد و هنوز مقامات نظامی شهر، قاتل او را شناسایی نکرده است. ⚪️منیژه موذن خبرنگار و فعال حقوق زنان در تهران نیز روز ۱۷ آبان بازداشت شد. پس از آن خبر مربوط به بازداشت مهناز طراح و شقایق مرادی نیز منتشر شد. این زنان فعال بازداشتی همچنان در مکانی نامعلوم تحت بازجویی قرار دارند. ⚪️ از سوی دیگر تعجیل در صدور اجرای احکام حبس، با سرعتی حداکثری در جریان است. اجرای احکام ریحانه انصاری، نسیم سلطان‌بیگی و سعیده شفیعی نیز از دیگر فشارها بر فعالین زنان است. ⚪️ تمامی این موارد به بازداشت‌های بسیار گسترده‌ی طیف‌های مختلفی از فعالان مدنی زن در شهر رشت، پیوند می‌خورد. روز شنبه ۲۰ آبان‌ماه، بیش از ده زن در شهر رشت بازداشت شدند که تاکنون هویت نینا گلستانی، رزیتا رجایی، آناهیتا حجازی، نسیم طواف‌زاده و هلاله ناطقه مشخص شده است. بازداشتی‌ها از نویسندگان و فعالین اجتماعی شهر هستند. این دومین بازداشت فله‌ای زنان طی چند ماه اخیر در استان گیلان است. ▪️آمار بازداشت‌ها و تشدید فشارهای امنیتی علیه زنان در سطح کشور، آن هم تنها ‌در دو هفته به قدری است که می‌تواند انجام هر کنشی را غیرممکن سازد، اما شاهد آن هستیم که از خیابان و دانشگاه‌ها (هرچند زیر شدیدترین رصدهای امنیتی) تا زندان‌ها، این زنان هستند که علیه کلیتی از ارتجاع چندگانه، ایستاده‌اند. طی همین دو روز گذشته فراخوان اعتصاب دانشگاه تربیت‌مدرس در اعتراض به فشارهای حراست و خفقان در فضای دانشگاه منتشر شد، اعتصابی که علی‌رغم رصد امنیتی در دانشگاه، شکل گرفت و طیف‌های بسیاری از دانشجویان را همراه کرد. علی‌رغم رژه‌ی نیروهای مختلف ناجا، لباس شخصی و سپاه و‌همچنین تصویربرداری از زنان در مترو و خیابان، اما باز هم زنان با پوشش اختیاری و بدون حجاب اجباری به خیابان می‌آیند. این وضعیت در زندان‌ها نیز برقرار است و دانشجویانی نظیر آرمیتا پاویر و دیگر زندانیان در زندان با اهرم اعتصاب غذا، مطالبات و حق آزادی خود را فریاد می‌زنند و علیه انواع سرکوب‌ها مقاومت می‌کنند. تشدید فشارها و پرونده‌سازی‌های امنیتی علیه زنان بسیار و بیش از پیش افزایش یافته است. تبعیض و شرایط اشد خشونت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و همچنین خشونت‌های خانگی (آن‌چنان که آمار بالا و‌ دهشتناک قتل‌های ناموسی و زن‌کشی‌ها به ما می‌گوید) چنان بر زندگی زنان سایه انداخته که چاره‌ای جز ایستادگی و مقاومت باقی نمانده است. #ژن_ژیان_ئازادی #اعتراضات_سراسری @bidarzani

🟤حقوق باروری و افراد دارای معلولیت؛ انگ‌ها و سوگیری‌های اجتماعی زاگاه- حقوق باروری یکی از جنبه‌های اساسی خودمختاری انسان است که به افراد امکان می‌دهد در مورد بدن، خانواده و آینده خود تصمیم‌گیری کنند. با این حال، تلاقی حقوق باروری و معلولیت موضوعی است که اغلب نادیده گرفته می‌‎شود. 🔸️کتی ری، مادر مبتلا به آکندروپلازی (نوعی کوتولگی)، در گفتگو با گاردین در مورد چالش‏‌ها و تبعیض‌‎هایی که در دوران بارداری و والدشدن با آن مواجه بوده توضیح می‌دهد. او می‌گوید که در دوران بارداری‌اش هنگامی که برای سونوگرافی به دکتر مراجعه کرده، با این سوال مواجه می‌‎شده که آیا ممکن است بچه او نیز کوتوله باشد؟ او می‌‏گوید:«چنین سوالاتی عمیقا تبعیض‌آمیز و نشان‌دهنده سوگیری‌‏های اجتماعی و معلول‌هراسی است که در جوامع ما وجود دارد. سوگیری در برابر پدر و مادر معلول بودن و انتقال این دیدگاه که اگر بچه مبتلا به کوتولگی باشد، یک موجود نامطلوب و اشتباه خواهد بود.» 🔸️او می‌‏گوید چنین نگرشی از سوگیر‌ی‌های اجتماعی گسترده‌تری می‌آید که معلولیت را ویژگی منفی قلمداد کرده و تلاش می‌‏کند تا افراد معلول را از اجتماع حذف کند. کتی همچنین می‌گوید که در هنگام بارداری‌اش پزشک به او پیشنهاد داده بود، در صورتی که جنین‌اش نیز با ناهنجاری‌‎ای مانند او مواجه بود، بهتر است که آن را سقط کند. او فشار بر مادر و پدر معلول برای پایان دادن به بارداری از ترس اینکه نکند فرزند این دو نیز، با معلولیت متولد شود را تبعیض‌آمیز می‌داند. انگار زندگی فرد معلول ارزشمند نیست.  🔸️«نینا تام» مدافع حقوق معلولان، نویسنده و تولیدکننده محتوا است که چهار فرزند دارد. او در گفتگو با گاردین توضیح می‌دهد که چطور به دلیل ناتوانی جسمانی‏‌اش هیچ‌کس انتظار ندارد که او مادر باشد. 🔸️نینا با مُهره‌شِکاف یا اسپینا بیفیدا متولد شد. او که هم‌اکنون مادر چهار فرزند است می‌گوید:« فکر می‌کنم به دلایل متعددی برای جامعه سخت است که به افراد معلول به عنوان پدر و مادر نگاه کنند. اول اینکه برای بچه‌دار شدن باید رابطه جنسی داشته باشیم و به دلایل نامعلومی افراد معلول همگی پاک و خوب و کاملاً بدون جنسیت دیده می‌شوند.» او ادامه می‌دهد:« سپس این ذهنیت وجود دارد که اگر پاهای من کار نمی‌کند، پس مطمئنا هیچ‌چیز دیگر هم کار نمی‌کند. و اینکه اگر ما نیاز به مراقبت داریم، بنابراین نمی‌‎توانیم از کسی مراقبت کنیم.» #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مطلب: https://zaagaah.com/rttl

🔸️براساس جدیدترین تحقیقات 🟤خطرناکترین بخش بارداری، بازگشت نومادران به خانه است! زاگاه- درحالی که بیشتر مردم فکر می‌کنند که زایمان خطرناک‌ترین بخش بارداری است، اما تحقیقات علمی جدید این فرض را به چالش می‌کشند. این تحقیقات نشان داده‌اند مرگبارترین زمان برای مادران، پس از تولد نوزاد و بازگشت به خانه است. 🔸️براساس این تحقیق، بیشترین شمار مرگ‌های مرتبط با بارداری، در طول یکسال اول پس از به دنیا آمدن بچه اتفاق می‌افتند و به ازای هر یک زنی که جانش را از دست می‌دهد، پنجاه تا صد زن وجود دارند که با عوارض و مشکلات سلامتی بطور مادام العمر دست به گریبان خواهند بود. براساس این یافته‌‏ها یک‌سوم مرگ‌‎های مرتبط با بارداری، در شش‌هفته اولیه پس از زایمان اتفاق می‌‎افتند. 🔸️پس از بدنیا آمدن بچه، معمولا سلامتی و تن‌درستی نوزاد در الویت توجه خانواده و اطرافیان قرار می‌گیرد و به سلامت مادر کمتر توجه می‌شود. بسیاری از تازه‌مادران به دلیل مشغله زیاد در نگهداری از نوزاد، فرصت مراجعه به یک ماما یا پزشک متخصص زنان را پس از زایمان بدست نمی‌آورند، حتی با وجودی که دستورالعمل‌های پزشکی اخیر تاکید می‌کنند که نومادران می‌بایست در طول سه‌هفته پس از زایمان توسط پزشک ویزیت شوند. #زاگاه @zaagaah 🔻ادامه مطلب: https://zaagaah.com/aob2

زاگاه- آرمیتا گراوند نوجوان ۱۶ ساله‌ای که ۲۸ روز پیش در پی درگیری با ماموران حجاب‌بان در مترو، به کما رفته بود، امروز درگذشت. کشته شدن او در امتداد مرگ «مهسا ژینا امینی» در بازداشت پلیس گشت ارشاد و صدها زن و مردی است که در یکسال گذشته برای «زن، زندگی، آزادی» به خیابان آمدند و هرگز بازنگشتند. 🔸مرگ او نشان می‌دهد همه زنانی که هر روز با نپوشیدن حجاب اجباری به خیابان می‌روند و مبارزه علیه خشونت سیستماتیک حکومتی بر زنان را ادامه می‎دهند، در معرض کشته شدن به دست حکومت قرار دارند. مرگ او نشان می‌دهد که قیام ژینا به‌رغم آرام شدن خیابان، هرگز پایان نیافته است و زنان مانند همه چهل و چندسال گذشته در صف مقدم مبارزه و مقاومت علیه خشونت حکومت مردسالار قرار دارند و هزینه این مقاومت را با جانشان می‎پردازند. 🔸در یکسال گذشته دختران نوجوان مدرسه‌ای، صحنه‎هایی ماندگار از اعتراض و مبارزه را رقم زدند. آنان در فضای سرکوبگر و به شدت امنیتی مدارس، حجاب اجباری را از سر برداشتند. شعار دادند، در خیابان به مردم معترض پیوستند، مورد حملات شیمیایی قرار گرفتند، دستگیر و زندانی شدند و حالا در امتداد همه آن مقاومت درخشان، یکی از همکلاسی‎هایشان را برای «ژن، ژیان، ئازادی» از دست داده‌اند. 🔸مرگ «آرمیتا گراوند» یک قتل حکومتی است. نام او و مقاومت او، هر روز در خیابان‌های ایران تکثیر می‎شود و یاد او و دیگران خواهران کشته‌شد‌ه‌مان‎، آتشی است که تا همیشه در درون ما زبانه می‎کشد و تا روز برچیده شدن تمامی اشکال ستم و خشونت علیه زنان، ما را به ادامه مبارزه و مقاومت فرامی‎خواند. ما هرگز نمی بخشیم و هرگز فراموش نمی‌کنیم. 🆔@zaagaah

زاگاه- پس از یکسال و یک‌ماه بازداشت موقت غیرقانونی، حکم محکومیت نیلوفر حامدی و الهه محمدی در روز ۳۰ مهرماه ۱۴۰۲ اعلام شد. بلافاصله پس از اعلام این حکم، خبرگزاری میزان و دیگر خبرگزاری‏های نزدیک به دستگاه‏های امنیتی با انتشار ویدیوهایی تلاش کردند تا با پخش مکالمات خصوصی و بهم چسباندن تصاویری بی‌ربط، ثابت کنند که این دو روزنامه‏نگار به دولت‌های خارجی ارتباط داشته‎اند. تصاویری که اتفاقا بی‎گناهی و سناریوسازی امنیتی علیه آنان را به خوبی برملا کرد و نشان داد که الهه و نیلوفر در تمام این سال‌ها به جز نوشتن و تلاش برای ارتقای آگاهی جامعه و تغییر وضعیت زنان، هیچ کار دیگری انجام نداده‌اند. 🔸️به جز الهه و نیلوفر اما، سیستم امنیتی یکی از خوشنام‏ترین پلت‎فرم‌ها و گروه‎های فمینیستی سال‌های اخیر در ایران و سردبیر آن «غنچه قوامی» را نیز مورد هدف قرار داد. دیدبان آزار که از حدود شش‌سال پیش فعالیت‌اش را توسط گروهی از فمینیست‏ها بطور داوطلبانه در ایران آغاز کرد و تا امروز نیز بنا بر تعهد فمینیستی‌اش، این کنشگری را ادامه داده است. گروهی که هرگز به هیچ سازمان و جریانی وابسته نبوده و کنشگری‏اش برگرفته از مدل کنشگری دیگر گروه‏های جنبش زنان در گذشته، مبتنی بر کار داوطلبانه و پرهیز از دریافت کمک و فاند مالی بوده است. 🔸️جای تعجب نیست که نهادهای امنیتی این گروه مستقل را به سازمان‏های خارج کشور وصل می‎کنند و با مطرح کردن ادعاهایی مانند دریافت پول، تلاش می‏کنند تا افکار عمومی را در مورد بازداشت روزنامه‏نگاران قانع کنند. سال‏هاست این شکل سناریوسازی‎ها، جامعه مدنی مستقل ایران را هدف قرار داده، سرکوب کرده و با نسبت دادن اتهامات ریز و درشت تلاش کرده تا آنان را از عرصه کنشگری دور کند. آنها بهتر از هرکسی می‎دانند که این گروه‎های مستقل نه تنها که وابستگی مالی و فکری به جایی ندارند که در بسیاری از مواقع، خود منتقد چنین وابستگی‌هایی هستند. 🔸️ما در «زاگاه» در کنار خواهرانمان در دیدبان آزار می‌ایستیم. حملات و اتهامات وارده علیه آنان را رد می‎کنیم، و تا روز آزادی خواهران زندانی‏مان از آنان یاد می‏کنیم. #زاگاه @zaagaah

🟣همراهی کنشگران فمنیست و دانشجویان مکزیک با جنبش آزادی‌خواهی مردم ایران ✍️گزارش: فاطمه حسین‌زاده زاگاه- یک‌سالگی خیزش زن زندگی آزادی همزمان با ایام سالگرد سه حرکت مدنی در مکزیک فرصت مغتنمی بود برای آگاهی‌سازی بیشتر درباره شرایط حقوق بشر، حقوق زنان و زندانیان سیاسی در داخل ایران با آنها به گفتگو بپردازیم. از این رو جمعی از کنشگران ایرانی ساکن مکزیک در پیوند با تلاش‌های جامعه مدنی مکزیک، در تجمع و راهپیمایی‌های برنامه‌ریزی شده در مکزیکوسیتی در روزهای ۲۸ سپتامبر، ۳۰ سپتامبر و ۲ اکتبر شرکت کردیم. ۲۸ سپتامبر: روز جهانی حق سقط جنین ایمن ۳۰ سپتامبر: دومین سالگرد برپایی «میدان زنانی که مبارزه می‌کنند» توسط خانواده‌های دادخواه ۲ اکتبر: پنجاه‌و‌پنجمین سالگرد قتل عام تلاتلولکو (Masacre de Tlatelolco) در سال ۱۹۶۸ در این سه آکسیون در گفتگو با کنشگران مکزیکی در رابطه با شرایط فعلی خیزش ژینا در ایران، مطالبی به صورت پرینت‌شده در اختیار آنها گرفت و به سوالات ایشان در مورد مسائل مرتبط پاسخ داده شد. همچنین به درخواست کنشگران و شهروندان مکزیکی، سایت‌ها و صفحات مجازی کنشگران حوزه زنان در ایران از جمله سایت «زاگاه» به آنها معرفی شدند و بروشوری در مورد فعالیت‎های زاگاه در میان حاضران پخش شد. کنشگران مکزیکی ضمن همراهی با مطالبات دموکراسی و برابری‌خواهانه مردم ایران، خواهان آزادی فعالین حقوق زنان و کودکان، روزنامه‌نگاران، معلمین و دانشجویان، هنرمندان، دادخواهان و سایر فعالین اجتماعی و سیاسی از زندان‌ها شدند. تصاویر انتخاب‌شده در این آلبوم عکس، گوشه‌ای از این تجمعات را به تصویر می‎کشد. #زاگاه @zaagaah https://zaagaah.com/hlpy

🟤طرح یک سیاست فمینیستی مادرانه: چرا شیردهی نمی‌تواند یک انتخاب شخصی باشد؟ ✍️نویسنده: آزاده ثبوت زاگاه- شیردهی با اینکه یک فعالیت خاص جنسیتیِ مرتبط با بدن‌های منتسب به زنانه است کمتر از سوی گروه‌های زنان و سازمان‌های فمینیستی مورد توجه قرار گرفته است. در بسیاری از آثار مهم فمینیستی، از شیردهی «به‌عنوان یک «انتخاب» یاد می‌شود بی‌آنکه به مجموعه پیچیده‌ای از نیروهای اجتماعی و سیاسی تاثیرگذار بر زندگی زنان توجه شود (لی، ۲۰۱۲ ؛ ولف، ۲۰۰۶). در خلال سال‌های کار در مناطق حاشیه‌ای شهر تهران، در اردوگاه‌های آوارگان در غرب آسیا و در مناطق شهری کارگرنشین در اروپای غربی دریافته‌ام که شرایط مادی و ساختارهای قدرت سهم مهمی در تجربه زنان از شیردهی دارند. 🔸️تحقیقات نشان می‌دهد مادرانی که در مناطق اقتصادی کم‌برخوردار زندگی می‌کنند کمترین میزان شیردهی را دارند، و استفاده از شیر خشک در میان جوامع کم‌برخوردار شایع‌تر است. درآمدهای کمتر و ناامنی شغلی نیز ممکن است بر امکان شیردهی مادران و بازگشت زودهنگام آنها به کار تأثیر بگذارد. همچنین از آنجا که کارفرمایان هیچ اقدامی برای تسهیل تغذیه نوزادان یا دوشیدن شیر مادر در محیط‌های کاری انجام نمی‌دهند، بسیاری از مادران پس از بازگشت به کار، به ناچار شیردهی را متوقف می‌کنند. 🔸️مطالعات و گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهند که داشتن مسئولیت انحصاری برای تغذیه کودک به زنان احساس انزوا و حبس‌شدگی در خانه می‌بخشد (وال، ۲۰۰۱). زنان به حال خود رها می‌شوند تا با خستگی و نیازهای پایان‌ناپذیر مراقبت از نوزاد کنار بیایند، و این در حالی است که اغلب مسئولیت کارهای خانگی، مراقبت از کودک و یا کودکان دیگری را نیز به عهده دارند. 🔸️کنش‌گری سلامت‌محور برای ترویج تغذیه با شیر مادر همزمان به توسعه و ارزیابی اثربخشی اشکال مختلف حمایت‌های فردی و گروهی در جوامع محلی و در فضاهایی مانند مراکز درمان محلی و محیط‌های اجتماعی می‌پردازد. رویکرد کنش‌گرانه سلامت تأیید می‌کند که شیردهی تنها یک انتخاب شخصی نیست بلکه عوامل ساختاری بر آن، به ویژه برای زنان کم‌برخوردارتر موثر است. بدون حمایت‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی نمی‌توان شیردهی را ترویج کرد. 🔸️سینه و شیر دادن به من در مورد سیاست آموخته است. شیردهی نمونه‎ای از سیاسی شدن امر شخصی است. هیچ راهی برای تبدیل فرهنگ تغذیه با شیشه شیرخشک به فرهنگ تغذیه با شیر مادر بدون درگیر شدن با سیاست وجود ندارد. ما در این مورد می‌توانیم از کار فمینیستی درس بگیریم. شخصی سیاسی است. زنی که در شیر دادن با همه تلاشش شکست می‌خورد، فردی مستقل از اجتماع نیست که «کار خود را درست انجام نداده باشد». او محصول ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بالقوه متغیر است. با این اوصاف شیردهی چطور ممکن است سیاسی نباشد؟ #زاگاه @zaagaah 🔻نسخه کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید: https://zaagaah.com/dapj

✅️ویدیوی مورد اشاره در پست بالا 🆔️@zaagaah

🔸️فراوانی 《خشونت زایمان》 در بیمارستان‌های دولتی 🟣بدترین روز زندگی‌ام بود، دلم می‌خواست بمیرم زاگاه- چند روز پیش ویدیویی توسط یک کارشناس مامایی در اینستاگرام منتشر شد. ویدیویی که حاوی طنزی تلخ از «خشونت زایمان» و نحوه برخورد پزشکان، ماماها و پرستاران در بیمارستان‌های دولتی با زنان باردار بود. این کارشناس مامایی در این ویدیو که بسیار مورد توجه قرار گرفت، به چند مساله رایج در بیمارستان‌ها اشاره می‌کند. موضوعاتی که ممکن است به نظر فاجعه بیاید و یا گمان کنیم فقط در برخی از بیمارستان‌ها اتفاق می‌افتد، اما مروری بر بخش نظرات و آنچه زنان از تجربیات عینی‌شان نوشتند، هولناکی تجربه زایمان در بسیاری از بیمارستان‌های دولتی و حتی خصوصی برای زنان را نشان می‌دهد. زنانی که می‌گویند هنوز با ترومای روز زایمانشان درگیرند و نمی‌توانند فراموش کنند که چقدر تحقیر شده و توهین شنیده‌اند و برای اینکه کادر درمان با آنها لج نکنند و بچه‌شان را سلامت به دنیا آورند، در مقابل تمام توهین‌ها سکوت کرده‌اند. 🔸️این اولین‌بار نیست که توهین به زنان باردار در بیمارستان‌‏ها مورد توجه قرار می‌‎گیرد. در آبان‌ماه سال ۱۴۰۰ انتشار یک فایل صوتی از بخش زایمان یک بیمارستان باعث شد تا این موضوع در رسانه‌ها مطرح شود و زنان زیادی با تایید و به اشتراک گذاردن تجربیاتشان، نشان دهند که این رفتارهای غیرانسانی نه یک اتفاق که یک وضعیت معمول و تکرارشونده در بسیاری از بیمارستان‏‌ها است. 🔸️این پست نزدیک به چهارهزار کامنت دریافت کرده است که مرور آنها نشان می‌دهد به جز معدود زنانی که زایمانشان را در بیمارستان‌های خصوصی و با پرداخت هزینه‏‌های گزاف انجام داده‌‎اند و به ندرت شاهد بدرفتاری کادر درمان بوده‌اند، تحقیر زنان باردار و توهین به آنها در هنگام زایمان در بیمارستان‌های دولتی، امری بسیار مرسوم است. مساله‌ای که کمتر در مورد آن حرف زده می‌شود و اکثر زنان تلاش می‌کنند تا آنچه را از سر گذرانده‌اند، فراموش کنند. 🔸️زنان بسیاری نوشته‌اند که ساعت‌ها درد کشیده و طی این مدت هیچ کمکی از سمت پزشک و مامای بیمارستان دریافت نمی‌کردند. زنی نوشته «از درد به خودم می‌پیچیدم. اومدم دستشو بگیرم و بگم ترو خدا یکاری بکن. چنان جیغ زد به من دست نزن. این غربتی بازیا رو درنیار و ... بعد از ۱۸ ساعت درد کشیدن و ۸ سانت بازشدن دهانه رحم، سزارینم کردن. بخاطر زور زیاد سر بچه‌م ورم کرده بود موقع سزارین.» 🔸️استفاده از الفاظ توهین‌آمیز و خلاف شأن بخش دیگری از این خشونت است و از آنجایی که بسیاری از زن‏ها حتی از تکرار آنچه شنیده‌‎اند نیز شرم دارند و نمی‌‎توانند بر زبانش بیاورند، کمتر در مورد آن حرف زده می‌‎شود. زنان می‏‌گویند که خجالت می‏‌کشند آنچه شنیده‌‎اند را بازگو کنند و ترجیح می‌دهند درد آن تحقیر و توهین را برای همیشه در سینه خود حفظ کنند. از طرف دیگر اما به نظر می‌‎رسد کادر درمان در بسیاری از بیمارستان‌های دولتی بدون هیچ شرمی همچنان به استفاده از جملات توهین‌آمیز ادامه می‌دهند. زنی نوشته است:« به دوست من که درد داشته و ناله می‌کرده گفته بودن موقع دادن باید به فکر اینجاشم می‌بودی!» #زاگاه @zaagaah 🔻نسخه کامل این گزارش را در لینک زیر بخ انید: https://zaagaah.com/sp07

🔸️بررسی فرضیه افزایش آمار سقط غیرقانونی جنین پس از قانون جوانی جمعیت 🟤این گزارش تنَش درد می‌کند ✍️نویسنده: نیلوفر حامدی* منبع: روزنامه شرق زاگاه- وقتی صحبت از سقط غیرقانونی می‌شود، ذهن‌ها عموما به سمت روابط خارج از ازدواج می‌رود، حال آنکه بسیاری از آنها که مجبور می‌شوند به شکل غیرقانونی جنین را سقط کنند، در چنین روابطی هم نیستند و حتی بسیاری از آنها تمایل به فرزندآوری هم دارند. مثل شمیم، مادر جوانی که قرار بود زمستان سال گذشته فرزند دومش را به دنیا بیاورد. اما همه‌چیز به هم گره خورد تا خانواده آنها با تروماهای روانی متعدد، در پایان سال، سه‌نفره باقی بماند. سونوگرافی که در هفته سی‌ام بارداری خبری بد برای شمیم و همسرش داشت: «هفته سی‌ام بارداری‌ام بود. نتیجه سونوگرافی اما خبرهای خوبی برای من و همسرم نداشت. پزشک گفت نشانه‌هایی از مشکلات ساختاری-قامتی در بدن جنین مشاهده شده است. پیگیری‌ها را بیشتر و با چند پزشک متخصص دیگر هم مشورت کردیم. مشکل قطعی بود. قرار بود فرزندم با یک مشکل جسمی-مغزی-حرکتی به دنیا بیاید. با همسرم خیلی حرف زدیم و با توجه به اینکه یک کودک دیگر هم در خانه داشتیم و نمی‌توانستیم وضعیت زندگی او را هم مختل کنیم، تصمیم به سقط گرفتیم؛ اما مشکل آنجا بود که زمان طلایی برای سقط قانونی را از دست داده بودیم. هرچه زمان جلوتر می‌رفت وضعیت ما هم در خانه بدتر می‌شد. پزشک صریحا گفته بود که فرزندم به خاطر تجمع آب در بدنش با تورم جنرالیزه مواجه شده که همین موضوع باعث می‌شود مغزش کارکرد طبیعی نداشته باشد. حتی بسیاری این احتمال را دادند که جنین مرده به دنیا بیاید؛ اما چاره‌ای نداشتیم. راه قانونی در مقابل ما باز نبود و نمی‌خواستیم سراغ راه‌های زیرزمینی برویم». 🔸️این نوزاد اگرچه به دنیا آمد؛ اما فرصت زیادی برای زندگی‌کردن نداشت: «بالاخره روز زایمان رسید و فرزندم به دنیا آمد؛ اما به خاطر همان مشکلاتی که پزشکان پیش‌تر درباره‌اش گفته بودند، مستقیم راهی اِن‌آی‌سی‌یو شد. می‌خواهم به شما بگویم که من حتی فرصت نکردم بچه‌ای را که ۹ ماه در بدنم نگه داشته بودم، برای ثانیه‌ای در آغوش بگیرم. ۳۰ دی‌ماه سال ۱۴۰۰ بود که فرزند من به دنیا آمد و دقیقا ۳۰ بهمن‌ماه، وقتی من در اتاق روان‌درمانگرم بودم تا بتوانم ترومایی را که در این مدت پشت سر گذاشته بودم، درمان کنم، همسرم با من تماس گرفت و خبر داد که از بیمارستان زنگ زده‌اند و گفته‌اند که دخترک کوچک ما بیش از این توان ادامه نداشت». * #نیلوفر_حامدی به دلیل نوشتن این گزارش برنده جایزه انجمن صنفی خبرنگاران استان تهران شد. #زاگاه @zaagaah https://zaagaah.com/2xd8

زاگاه- یکسال از کشته شدن #ژینا_امینی در بازداشت گشت ارشاد می‎گذرد. ژینا که نامش به اسم رمز مبارزه و مقاومت ده‎ها ساله زنان در ایران برای دستیابی به برابری و آزادی تبدیل شد. ژینا که مرگ خشونت‏بار و مظلومانه‎اش، جنبش مترقی و فمینیستی ژن،ژیان، ئازادی را کلید زد و محل تلاقی همه مردم تحت ستم در ایران شد. مردمی که از دهه‎ها ستم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و قومی به جان آمده بودند و هرکدام می‏توانستند مطالباتشان را در این جنبش پیدا کنند و آن را از آن خود بدانند. جنبشی که با اعتراض به خشونت سیستماتیک و دولتی علیه زنان آغاز شد و سپس در پی براندازی همه ساختارهای مردسالارانه‌ و سرکوبگری رفت که دهه‌هاست نه فقط زنان را که همه شهروندان ایران را برده و مطیع می‌خواهد. 🔸طی این یکسال، کنشگران فمینیست و فعالان حوزه زنان یکی از گروه‏های مورد هدف سیستم سرکوب بودند و بسیاری از خواهران ما به محض شروع خیزش، دستگیر و زندانی شده یا ساعت‎ها و روزها در اتاق‎های بازجویی نهادهای امنیتی مورد بازجویی، تهدید و تحقیر قرار گرفتند. اما به موازات مقاومت و مبارزه در خیابان، روایت مقاومت خواهران و همرزمان ما از پشت دیوارهای بلند زندان، از تهران تا کرج، از کردستان تا بلوچستان، از تبریز تا ارومیه و مشهد و گیلان، به گوش می‌رسید. آنها با ترانه و آواز، با شعار، و حتی با خنده‎هایشان، مقاومت و مبارزه را به سلول‎های تنگ و تاریک زندان برده بودند. 🔸سال پیش در این روزها، مهسا امینی بر تخت بیمارستان خوابیده و امیدها برای زنده ماندنش به هیچ رسیده بود. ما خشمگین و عزادار ««رخت سیاه عزاداری که دیگر پرچم‎مان شده*» را باز بر تن کرده بودیم، و هنوز سوگواریم. سوگوار صدها جان نازنین بر خاک افتاده‎ایم. سوگوار نیکا و ساریناییم. سوگوار حدیث و آیداییم. سوگوار مهسا و غزاله و حنانه‏ایم. سوگوار ژیناییم و «یک وطن اندوه*» در جانمان داریم. اما همیشه و هنوز سوگ و اندوه‏مان را به مبارزه و مقاومت پیوند زده‎ایم. ما «زن، زندگی، آزادی» را هر روز زندگی می‎کنیم و باور داریم که «هر بار زنی روسری‏اش را در خانه جا می‏گذارد، انقلاب ما از نو آغاز می‎شود.» 🔸به یاد خواهران دربندانمان نیلوفر حامدی، الهه محمدی، آنیشا اسداللهی، سروناز احمدی، سمانه اصغری، جلوه جواهری، فروغ سمیع‎نیا، بهاره هدایت، سپیده قلیان و ده‏ها زن زندانی سیاسی که از درون زندان‎های ظلم، شعله امید و مقاومت و مبارزه را در جان‎های ما روشن نگه داشته‎اند. و به یاد تا ابد زنده‎ی تو، ژینا امینی... تو هرگز نمرده‎ای! *۱: از توییت #نیلوفر_حامدی، پیش از دستگیری. *۲: تیتر گزارش #الهه_محمدی از مراسم خاکسپاری مهسا امینی *۳: از تراکت‌های توزیع‌شده در خیابان‌های ایران. 🆔@zaagaah