مینیمال حقوقی⚖️

انتقال عمدی ویروس تبخال از طریق انداختن آب دهان در غذا یک خانم در ایالت اوکلاهما آمریکا از مدیر سابق یکی از شعبه‌های رستوران آربی شکایت کرده است. بر اساس اسناد دادگاه، این مدیر که به تبخال دهانی فعال (HSV-1) مبتلا بوده، عمداً روی غذای مشتری آب دهان انداخته و شاکی مدعی است در نتیجه این اقدام به ویروس تبخال مبتلا شده است. گفته می‌شود تصاویر دوربین مداربسته نیز بخشی از این رفتار را ثبت کرده‌اند. این پرونده علاوه بر دعوای حقوقی، با اتهامات کیفری انتقال عمدی بیماری واگیردار (Intentional Transmission of an Infectious Disease) و آلوده کردن عمدی مواد غذایی (Deliberate Food Contamination) همراه است. با این حال، رسیدگی قضایی همچنان ادامه دارد و هنوز حکم قطعی صادر نشده است. برای مطالعه بیشتر: https://people.com/former-arbys-manager-allegedly-infected-customer-with-herpes-after-intentionally-deliberately-spitting-on-food-12007176

سامانه شفافیت وکلا و کارشناسان https://data.eadl.ir/اطلاعات-وکلا-و-کارشناسان

فصلنامه تحقیقات نوین میان رشته ای حقوق https://jmirl.apadana.ac.ir/showpaper/2442863

ارسال عکسهای صمیمی برای دیگران؛ مطالعه تطبیقی در نظام حقوقی انگلستان و آمریکا با نگاهی به سریال tell me lies مقدمه سریال Tell Me Lies یک درام آمریکایی است که روابط دانشجویی را در کالج Baird نشان می‌دهد. کالج Baird یک مکان تخیلی است و داستان در Upstate New York (شمال ایالت نیویورک، آمریکا) اتفاق می‌افتد. داستان بر روابط عاطفی، دروغ و رفتارهای manipulative (دستکاری‌گر) بین چند دانشجو از سال اول تا سال آخر و دوران بعد از کالج تمرکز دارد. سریال جنبه‌های روابط مدرن را بررسی می‌کند و تأثیر دروغ و خیانت بر زندگی افراد را نمایش می‌دهد. در فصل سوم و نهایی، در اپیزود ششم، استیون یکی از شخصیت‌های سَمی این سریال، عکس‌های برهنه پارتنر سابق خود، دایانا از سال اول رابطه را — که با رضایت اولیه گرفته شده بود — از طریق ایمیل ناشناس، برای پدر او ارسال می‌کند. این اقدام ضربه عاطفی به دایانا وارد می‌کند و سؤالاتی در مورد حریم خصوصی، رضایت و تصاویر صمیمی ایجاد می‌سازد. آیا نگه‌داری این عکس‌ها جرم است؟ ارسال آن به شخص ثالث چه حکمی دارد؟ در ادامه به بررسی تطبیقی در نظام حقوقی انگلستان و آمریکا می‌پردازیم. بررسی منابع تقنینی در انگلستان از ژانویه ۲۰۲۴، قانون ایمنی آنلاین ۲۰۲۳ (Online Safety Act - قانون ایمنی آنلاین) با افزودن بخش ۶۶B به قانون جرائم جنسی ۲۰۰۳ (Sexual Offences Act ۲۰۰۳)، مقرراتی برای اشتراک‌گذاری غیررضایی تصاویر صمیمی وضع کرده است. طبق این ماده، اشتراک‌گذاری عمدی تصویری که فرد را در وضعیت صمیمی نشان می‌دهد (مانند nudity genitals ( اندام تناسلی)، breasts (سینه‌ها)، buttocks (باسن) یا اعمال جنسی)، بدون رضایت قربانی و بدون باور معقول به رضایت، جرم است. اگر اقدام با قصد ایجاد alarm (هشدار/اضطراب)، distress (نگرانی/رنج روانی) یا humiliation (تحقیر) انجام شود، مجازات تا دو سال حبس دارد. ارسال ایمیل شامل اشتراک‌گذاری (share) است. رضایت اولیه به گرفتن عکس، رضایت به ارسال بعدی نیست. نگه‌داری عکس‌ها روی دستگاه شخصی جرم نیست، اما افشا و توزیع (distribution) بدون رضایت جرم است. شناسایی IP امکان تعقیب را فراهم می‌کند. بررسی نظام تقنینی آمریکا در ایالات متحده، ایالت‌ها قوانین علیه توزیع غیررضایی تصاویر صمیمی (NCII - Non-Consensual Intimate Images یا تصاویر صمیمی غیررضایی) دارند. رضایت به ایجاد تصویر، دفاع برای توزیع بعدی نیست. ارسال عکس به پدر بدون رضایت، جرم کیفری (misdemeanor - جنحه یا felony - جنایت) است. قانون فدرال TAKE IT DOWN Act ۲۰۲۵ (قانون TAKE IT DOWN)، انتشار چنین تصاویری در تجارت بین‌ایالتی را جرم‌انگاری کرده و تا دو سال حبس برای بزرگسالان دارد. قربانی می‌تواند از راه مدنی VAWA ۲۰۲۲ (Violence Against Women Act - قانون خشونت علیه زنان) خسارت مطالبه کند. نتیجه‌گیری در نظام حقوقی هر دو کشور انگلستان و آمریکا، ارسال عکس‌های صمیمی بدون رضایت بعدی جرم است. چنانکه بیان شد، این قوانین از حریم خصوصی افراد در فضای دیجیتال حمایت می‌کنند. سریال Tell Me Lies این موضوع را به خوبی به مخاطب نشان می‌دهد.

خلاصه دادنامه: سرقت از طریق دادن نوشیدنی بی هوش کننده،از مصادیق سرقت مقرون به آزار نیست. شماره دادنامه: 9409970269700998 تاریخ دادنامه: 1/12/1394 مرجع صدور: شعبه 63 دادگاه تجدیدنظر استان تهران