بهار!

میگفت فکر کنم گریه کردن در واقع همون خونیه که از روحمون جاری میشه و خب چون متعلق به روحه رنگ نداره.

فکت : اونی که منتظرشی همیشه یه موقعی میاد که دیگه منتظرش نیستی.

من از غم هام به تو پناه آورده بودم ولی تو دلیل بیشتر شدنشون شدی.

در آخر به آرامش خودم فکر میکنم، و داستان برای همیشه به پایان می‌رسد.

کاش ناشناخته باقی می‌ماندند آدم هایی که فکر میکردیم بهترین هستند.

من رو به دلم: "ذوق‌نکن، ذوق‌نکن، ذوق‌نکن، ذوق‌ نکن لعنتی، کنسل می‌شه."

♥️

اولش بهت پروانه میده بعدش معده درد.

‏چیزی که برای تو نباشه اینقدر نا ‌امیدت می‌کنه تا بالاخره بفهمی برای تو نیست.

اونی که موند مهمه، نه اونی که قول داد میمونه.

‏هروقت کارات نشد یاد کارایی که با من کردی بیفت

اگر جویای احوال منی، من سخت غمگینم. و اگر از سر تکلیف می‌پرسی، من خوبم.

نمی‌دونم دقت کردین یا نه ولی ناامید شدن از آدم مورد علاقه‌ت یه جور دیگه ای غمگینت می‌کنه…

ترس از دست دادن کیو داشته باشم وقتی تو هر شرایطی تنها بودم

یه جا خونده بودم که نوشته بود : «وقتی خواب کسی رو میبینی که دیگه نیست، یعنی اون ادم بیشتر از تو، دلش برات تنگ شده و روحش اومده تا بهت سر بزنه.» اگه این درست باشه، خوابتمون قشنگ ترین ایستگاههای ملاقات دنیاست.

مرگ واقعا ترسناکه کسی که میمیره نمیره که بعد از چند وقت بیاد ، نیست، دیگه کلا نیست ، لباسش هست ، عطرش هست ، خاطرات هست ولی هیچوقت هیچ جا قرار نیست دیگه اثری ازش باقی بمونه …

متاسفم برای اینکه مجبوریم از چیزهای که دوست داریم بگذریم.

وقتي داريم از دست هم ميريم تنها چيزی كه درگيرش ميشيم اينه كه بحث كنيم و دعوا كنيم تا ثابت كنيم كی مقصر بوده كه به اينجا رسيديم تا هنوز هم واقعيتارو نپذيريم و خودمون رو تبرئه كنيم اما واقعا چيزی كه اون لحظه مهمه اينه كه كي مقصر بوده؟ فهميدنش چي رو حل ميكنه وقتي همه چيز داره تموم ميشه. اون لحظه تنها چیزی كه مهمه اينه كه داريم از دست هم ميريم اينه كه داريم تنها ميشيم اينه كه از اون لحظه به بعد بايد يه مشت خاطره ای رو به دوش بكشيم كه ديگه صاحبی نداره. پس چيزای مهم تری هم براي بحث و جدل كردن هست اون هم فقط اينكه " نذاريم از دست هم بريم "

ولی تو‌، تو‌ تکستت سرم داد زدی، من میفهمم.

- و ما براى مقصدى خوش در مسير جان داديم...