بهار!

‏تلافیش بمونه اون شبی که با خودت میگی اگه “ اون” بود، اینکارو نمی کرد.

تو قرار بود مراقب من باشی ولی حتی نتونستی مراقب حرفات باشی.

من اگه کنار یکی دیگه ببینمت مهم نیس ولی تو اگه ببینی اتیش میگیری چون میدونی چجوری میتونم یه نفر رو دوست داشته باشم.

من دیگه احساسی ندارم که کسی جریحه‌ دارش کنه، نگرانم نباش. اگه فکر می‌کنی بودنت درسته، بمون. اما اگه فکر می‌کنی من به بودنت نیاز دارم، برو.

این قضیه که بوی عطرم رو لباسام میمونه،خوشحالم میکنه.

دور از جونت

باز خداروشکر که یه روز واقعا میمیرم

شما معمولا از سمت اون آدمی زخم میخوری که بهش گفته بودی چه چیزایی خیلی اذیتت میکنه

بیش از همه آزارم داده‌ای و بیش از همه دلتنگ توام. می‌بینی؟ دلتنگی هیچ قاعده‌ای نداشته و ندارد.

‏هزار بار فرصت میدم به آدم‌ها و یهو یک شب برای همیشه احساساتم خاموش میشه و دیگه در دسترس قرار نمیگیره نسبت بهشون.

شایدم قراره فقط یکم دیرتر از پسش بربیای، همین.

‏برای زندگی‌ای که هر لحظه ممکن تموم بشه خیلی دارم الکی تلاش می‌کنم.

واقعیتش رو بخواین، هر چیزی که تکلیفش روشن نباشه، امن نیست. خودتون رو به ابهامات عادت ندید؛ وقت رفتن برید و وقت موندن تعلل نکنید. پایانِ باورها و اعتقاداتتون رو جدی بگیرید. ابهام، آرامش آدم رو می‌گیره.

‏تقریبا همه چیز در من خاموش شده و اصلا دوست ندارم این وضعیتو.

🍃🫠

اون لحظه‌ای که فکر می‌کنی بالاخره به زندگی برگشتی ولی یهو هی یادت‌ میاد. یادت میاد. یادت میاد. یادت میاد.

بنظر من وحشتناک ترین اتفاق دنیا بی‌حس بودنه، اینکه نه کسیو دوست داشته باشی نه عاشق باشی نه متنفر باشی؛ بی‌ حسی آخرین مرحله شکستنه.

‏نه دیگه با کسی می‌شه نه با خودت.

خیلی بده که چیز هایی که ازت خواستمو یکی دیگه در قالب دوست برام انجام میده و این اذیتم میکنه کاری که با صدبار التماس بهت گفتم و چرا یه فرد رندوم میاد و انجام میده؟ ساخت عادت جدید انقد سخته؟ همه اینها اذیتم میکنه. مرگ احساساتم نسبت بهت اذیتم میکنه. اینکه حس میکنم همه چی برای من تموم شده اذیتم میکنه. و این اذیت شدن اذیتم میکنه..