دارویاد

#فان ▫️ میتونی اصطلاح «ساچمه تراپی» رو با ذکر یه مثال توضیح بدی؟! 😄 (نسخه دستور ساخت داروی ترکیبی شامل : کرم موپیروسین، فنی تویین، کلوتریمازول، میکونازول، کالامین دی، کالندولا و هیدروکورتیزون! 🫠). یکی از دوستان در تعریف این اصطلاح مثال جالبی زد؛ میگفت بعضی تجویزا مثل اینه که شما برای کشتن یه پشه ی توی خونه ، خونه رو منفجر کنی! درسته که خونه ویرون میشه، ولی خب پشه هه هم کشته میشه بالاخره 😏 @Darooyad @Darooyad

🤔 رایج ترین ابیوزِ دارویی جهت افزایش آنژیوژنز و برجستگی عروق پوستی در بدنسازان، مصرف دوزهای مکرّرِ #اکساندرولون می باشد. Uptodate 2018 @Darooyad

🧐 بررسی مهمترین تداخلات بین ویتامین ها و داروها(Vitamin-drug interactions) : امروزه طیف وسیعی از مردم از ساپلمنت هایی که شامل ویتامین های مختلف هستند استفاده می کنند. گاها ممکن است بیماران از تداخلات احتمالی بین داروهای مصرفی و ویتامین های مختلف غفلت کنند. در ادامه به پنج #تداخل مهم دارو-ویتامین اشاره می کنیم: ۱) تداخل ویتامین کا و وارفارین : در صدر تداخلات مذکور میتوان به تداخل فراورده های حاوی ویتامین کا و وارفارین اشاره کرد. مصرف ویتامین کا و غذاهای حاوی این ویتامین می تواند مستقیما روی INR بیماران مصرف کننده ی وارفارین تاثیر بگذارد. برای مثال مقادیر بالای سبزی ها مثل کلم بروکلی، چای سبز، کاهو، جعفری، اسفناج، شلغم، شاهی و سایر سبزیجات دارای برگ سبز، مایونز، روغن زیتون و سویا و... می توانند تغییر زیادی در intake ویتامین K و بالتبع INR بیمار ایجاد کند و بیمار باید میزان دریافت غذاهای حاوی این ویتامین را در حد نسبتا ثابتی حفظ نماید. در صورت مصرف مقادیر بیش از حد نرمال این فرآورده ها، ممکن است شاهد افت INR و در صورت کاهش بیش از حد نرمال ممکن است شاهد افزایش INR باشیم. یک مطالعه نشان داده است مصرف مقادیر معمول از هر کدام از غذاهای فوق (1.5servings/day) طی یک هفته تغییر چشمگیری در INR بیمارِ مصرف کننده وارفارین ایجاد نمی کند‌. ۲) آمفتامین ها و ویتامین سی : مشتقات آمفتامین(مثل ویاس) که در ADHD و... مورد استفاده قرار می گیرند در حضور عوامل اسیدی مثل آسکوربیک اسید دچار کاهش جذب می گردند. ۳) داروهایی که باعث چرب شدن محیط دستگاه گوارش می شوند و ویتامین های محلول در چربی : جذب ویتامین های محلول در چربی در حضور عواملی که باعث چرب نگه داشتن دستگاه گوارش می گردند(مثلا پارافین جهت درمان یبوست یا اورلیستات جهت درمان چاقی) ممکن است مختل گردد. ۴) مکمل های ویتامین E و داروهای آنتی پلاکت : به علت افزایش ریسک خونریزی از مصرف مکمل های حاوی ویتامین E در افراد مصرف کننده ی داروهای ضدانعقاد حتی الامکان بهتر است اجتناب گردد. ۵) نیاسین و استاتین ها: مصرف نیاسین میتواند میوپاتی و سایر عوارض جانبی استاتین ها را افزایش دهد. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad Uptodate 2021 Lexi-interact 2021 امام علی(ع): اگر همه ی مردم به یک سمت رفتند و تو مجبور شدی در سمت دیگر مسیر حق را تنها بروی، تنها برو...

#اشتباهات_رایج 🗝) پاسخ: از بین پیام های فرستاده شده ، اکثر همکاران بزرگوار به تجویز تعداد بیش از حد شربت آموکسی کلاو اشاره داشتند(اینکه برای درمان ده روزه با توجه به دستور مصرف، دو شربت ۱۰۰ میلی لیتری کافیست و نیازی به تجویز سه شربتِ کلاو نیست). یکی از همکاران عزیز هم به عدم حمایت اویدنس از تجویز موکولیتیک ها برای برک آپ موکوس حاصله از عفونت سینوس اشاره کردند که هیچ کدام این مواردِ ذکر شده، پاسخ مد نظر ما نبود. و اما کامنت آقای دکتر رضا محمودیان، رزیدنت فارماکوتراپی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به عنوان پاسخ دقیق تر موضوع مورد بحث ما: « اگه هدف دوز 45mg/kg بر اساس جز آموکسی سیلین باشه شربت228 و 457 مناسبه. اگر هدف درمان عفونت مقاوم و دوز 90mg/kg بر اساس آموکسی سیلین باشه دوز 643 مناسبه. اینجوری خودکار دوز کلاولانیک اسید درست در میاد. شربت های 156 و 312 هم برای دوز 20mg/kg بر اساس جز آموکسی سیلین هستن که استفاده ازشون در حال حاضر خیلی اندیکاسیون نداره. اگه مثلا شربت 643 نداشتیم و خواستیم 90mg/kg به مریض بدیم باید 45mg/kg رو با 457 یا 228 دوز کنیم و بقیه 45mg/kg رو با شربت آموکسی سیلین جداگانه بدیم. » ✔️ محاسبه دوز صحیح: از شواهد امر بر می آید متخصص اطفال برای درمان Acute bacterial rhinosinusitis (ABRS) در حالت severe از امپایریک تراپی با تجویز کوآموکسی کلاو با دوز 80mg/kg بهره گرفته است(وزن نوزاد: 20kg). اما نکته ای که مغفول مانده است عدم توجه به ماکسیمم دوز روزانه کمپوننت کلاولاناتی است که میتواند باعث رخ دادن عوارض شدید گوارشی گردد. ماکسیمم دوز مجاز کمپوننت کلاولانیک اسید طبق نظر اکثر رفرنس ها، 6.4mg/kg/day می باشد. با انتخاب شربت کوآموکسی 643 ، این ماکسیمم دوز در هر دوزینگی به خودی خود رعایت می گردد. در صورتی که به هر دلیلی این دوزاژ فرم موجود نبود با محاسبه ی ماکسیمم دوز مذکور، مازاد آموکسی مورد نیاز باید از طریق اشکال ساده ی آموکسی سیلین(فاراموکس 400 یا 200 و...) تامین گردد. برای مثال در مورد این بیمار با فرض اینکه کوآموکسی 643 موجود نیست: 👈 ماکسیمم دوز کلاولانات روزانه: 20 × 6.4 = 128 mg 👈 دوز کلاولاناتی که هم اکنون دریافت کرده است: 20 cc/day 5 cc co-amoxiclav 457 contains 57 mg clavulanate Totally 228 mg clavulanate ⛔️ 👈 حجمی از کوآموکسی 457 که با رعایت ماکسیمم دوز کلاولانات قابل تجویز است: 57 mg clavulanate in 5cc co-amoxiclav 457 128 mg clavulanate in X cc co-amoxiclav 457 X~12 cc~ 6cc BD 👈 مقدار آموکسی دریافت شده با این 12 سی سی کوآموکسی: 400 mg amoxicillin in 5 cc co-amoxiclav 457 X mg amoxicillin in 12 cc amoxiclav 457 X= 960 mg حال با توجه به اینکه مقدار آموکسی مورد نیاز ما حسب شرایط بیمار 1600میلی گرم (20×80) بوده است میزان مازاد از 960 میلی گرم را مثلا از فاراموکس 400 تامین می کنیم: 400 mg in 5cc 640 mg in x cc X= 8 cc ~ 4cc BD بنابراین با تجویز دو بار در روزِ 4 سی سی از فاراموکس 400 و 6 سی سی کوآموکسی 457 با حداقل عارضه به هدف درمانی میرسیم. 🔘 البته مسلما با تجویز کوآموکسی 643 نیازی به محاسبات وقت گیر اینچنینی نبود. در مورد سوسپانسیون کوآموکسی 643 با احتساب دوزینگ 80mg/kg برای نوزاد به وزن W خواهیم داشت: 80mg/kg × W kg = 80W mg amoxicillin 🔻 5 cc co-amoxiclav 643 contains 600 mg amoxicillin X cc co-amoxiclav 643 contains 80W mg amoxicillin 🔻 X= 2/3 W cc ~ 1/3W cc BD به بیان ساده ، کوآموکسی 643 با دستور high dose به میزان یک سوم وزن نوزاد دوبار در روز به مدت ده روز باید تجویز گردد. به همین شکل با ساده سازی محاسبات دوزینگ، برای سوسپانسیون 457 در حالت high dose ، میتوان به میزان تقریبا یک چهارم وزن نوزاد به سی سی از هر کدام از داروهای کوآموکسی 457 و فاراموکس 400 با دستور دو بار در روز تجویز نمود(یعنی برای کیس مذکور پنج سی سی از کوآموکسی 457 و پنج سی سی از فاراموکس 400 میتوان تجویز کرد). 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad

🧐 سوال) بیمار کودک ۵ ساله با تشخیص رینوسینوزیت باکتریال حاد... ❓نکته ی قابل ذکری در مورد نسخه بیمار وجود دارد؟ @Darooyad

🤠 اینم فرمول قشنگی بود... @Darooyad

💢دارو درمانی ترک وابستگی به الکل در ایران: 🛑خط اول درمان کپسول نالتروکسن می‌باشد با دوز ۵۰ میلی گرم روزانه و در بعضی از منابع به دوز ۱۰۰ میلی گرم روزانه هم توصیه شده است. ⭕️نالتروکسن در بیمارانی که چه اعتیاد مصرف به اپوییدها را دارند و چه بیمارانی که برای اثرات ضد دردی اپویید مصرف می‌کنند و بیمارانی که دارای هپاتیت حاد و مشکلات کبدی هستند منع مصرف دارد. ⭕️نالتروکسن به شکل کپسول های ۲۵ و ۵۰ میلی گرمی موجود می‌باشد. 🛑داروی آکامپروسات هم با دوز ۶۶۶ میلی گرم، سه بار در روز موثر در درمان وابستگی به الکل می‌باشد. ⭕️هر چند منابع اثر بخشی آن را در دوزهای پایین تر تایید کرده اند. ⭕️معمولاً افرادی که وزنشان کمتر از ۶۰ کیلوگرم است یا دارای مشکلات کلیوی می‌باشند از دوزهای پایین تر استفاده می‌کنند. ⭕️بیشترین دفع این دارو بدون تغییر از کلیه می‌باشد و به همین دلیل در بیماران با مشکل نارسایی کلیوی منع مصرف دارد و در بیماران وابسته به الکلِ دارای مشکلات کبدی اندیکاسیون دارد. ⭕️آکامپروسات به شکل قرص های ۳۳۳ میلی گرمی موجود است. ✅توپیرامات هم در بسیاری از منابع به عنوان داروی تایید شده در درمان وابستگی به الکل توصیه شده است.این دارو با دوز ۵۰ میلی گرم در روز شروع شده و طی چند هفته حداکثر به ۱۵۰ میلی گرم ،دوبار در روز می‌رسد.باید توجه داشت که مصرف این دارو ناگهانی قطع نمی‌شود و قطع مصرف آن طی چند هفته با کاهش تدریجی دوز است. ❎گاباپنتین و باکلوفن هم از جمله داروهایی هستند که شواهد کافی برای اثربخشی آنها در درمان وابستگی به الکل موجود نیست. #رضاسعادت دهبنه @Darooyad Uptodate 2019 Drugs.com پ.ن: دیوونه کیه؟عاقل کیه؟جونور کامل کیه؟ حسین پناهی

🧐 احتمال بروز #ترومبوآمبولی_وریدی(VTE) در مصرف کنندگان قرص های ترکیبی ضدبارداری(COC) نسبت به سایر افراد ۳ تا ۵ برابر بیشتر است. این عارضه دارویی در افرادی که به طور کلی مستعدِ رخ دادن حوادث انعقادی هستند(مصرف سیگار، سنین بالا، مبتلایان به PCO و عدم تحرک کافی و...) بیشتر مشاهده می شود. @Darooyad 👈 ریسک بروز VTE با تغییر «مقدار» بخش استروژنی و یا تغییر «نوع» بخش پروژستینی تغییر می کند. هر چه مقدار استروژن بیشتر باشد احتمال رخ دادن این عارضه افزایش می یابد. همچنین پروژستین های دزوژسترل و دروسپیرنون ریسکِ VTE بالاتری دارند. داروهای ضدبارداریِprogestin only معمولا VTE را به عنوان یک عارضه جانبی نشان نمی دهند. @Darooyad 👈مصرف COC ها در افرادی که سابقه ترومبوآمبولی دارند و مهار انعقادی نشده اند ممنوع و در افرادی که در حال مصرف داروی ضد انعقاد هستند احتیاط شدید دارد. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad Uptodate 2019 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/23514992/ *کلیپ فوق از پیج اینستاگرام دکتر گیو شریفی(جراح مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی) به اشتراک گذاشته شده است.

🗝 پاسخ: Tyramine induced MAOI reaction(Stroke like symptoms) 🧐 در حالت نرمال، تیرامین موجود در غذا از طریق آنزیم های MAO روده ای و هپاتیک طی عمل جذب و گذار کبدی کاتابولیزه شده و به همین علت، تیرامین های غذایی نمی توانند به میزان چشمگیری به گردش خون عمومی برسند. 👈 داروهای مشخصی وجود دارند که می توانند به عنوان مهارکننده ی عملکرد آنزیم مونوآمین اکسیداز فعالیت کنند. اکثر این داروها به عنوان داروهای دسته ی اعصاب و آنتی دپرسانت مورد استفاده قرار می گیرند که البته به علت کامپلیکیشن های متعدد از نظر تداخل دارویی و غذایی، کمتر پرکتیس می شوند. لینزولاید، پروکاربازین و فورازولیدون نیز سه مهار کننده ی آنزیم MAO هستند که گاها از نظر این خاصیت مغفول واقع می گردند. 👈 تداخل با غذاهایی که غنی از تیرامین هستند یکی از تداخل های معروف و بالقوه خطرناک این دسته از داروها می باشد. محدودیت‌ مصرف غذاهای سرشار از تیرامین باید حین مصرف و دو تا چهار هفته بعد از قطع دارو جهت جلوگیری از رخ دادن کریزِ هایپرتنشن در مورد این داروها رعایت گردد(سطح تداخل: ماژور). کریز هایپرتنشن نتیجه ی ریلیزِ نوراپی نفرین ذخیره شده در نورون های نورآدرنرژیک است که توسط تیرامین رخ می دهد. مهار مونوآمین اکسیداز همچنین می تواند متابولیسم نوراپی نفرین آزاد شده توسط تیرامین را مانع گردد. رخ دادن این تداخل می تواند با علایمی مثل سردرد شدید، گیجی ، تهوع، آتاکسی، اپیستاکسی، تغییر ضربان قلب و... آغاز گردد و در موارد شدید باعث Subarachnoid hemorrhage و در بدترین حالت حتی منجر به مرگ گردد. همچنین از مصرف الکل و فراورده های حاوی کافئین هم طی دوره استفاده از این داروها باید خودداری گردد. 👈 * یادآوری) غذاهای سرشار از تیرامین شامل: - پنیرهای کهنه مثل چدار و گودا و پنیر فتا و همه ی پنیرهایی که برای سفت شدن و طعم گرفتن به مدت چند ماه در آب نمک یا آب پنیر نگهداری می شوند. - گوشت های پخته شده با نیتریت مثل سوسیس و کالباس خشک و پپرونی ، گوشت های نمک سود شده ، ماهی دودی ، هات داگ و ماهی کولی و جگر مرغ - خوراک های ترش تخمیر شده مثل کلم ترش - بعضی از سس ها مثل سس سویا و میسو - سویا و محصولات حاوی سویا - حبوبات مثل نخود فرنگی و لوبیا فاوا(باقلا) - میوه های بیش از حد رسیده یا خشک شده مثل زردآلو خشک(قیسی) و موز خشک(چیپسِ موز) و آلو خشک(آلو بخارا) و کشمش و آووکادو و موزِ overripe(معروف به موزِ شیرموزی!) - مخمرهای آبجو - و به طور کلی اکثر غذاهای پروتئینی ماندهِ حاوی گوشت های فراوری شده و منجمد مثل ناگت و شنیسل و شامی گوشت آماده و سوپ های آماده حاوی گوشت و بسیاری از غذاهای فست فودی حاوی گوشت که طولانی مدت نگهداری می شوند و... . (جدول کاملی از غذاهایی که در افراد دریافت کننده MAOI منع یا احتیاط دارند به همراه سروینگ سایز آن ها در لینک https://aapp.org/guideline/maoi/interactions قرار داده شده است.) ✅ در مورد کیس فوق، احتمالا مصرف ناگت به عنوان یک غذای Tyramine-rich و قرص مخمر آبجو طی دوره مصرف داروی فورازولیدون به عنوان یک داروی مهارکننده مونوآمین اکسیداز سبب افزایش سطح تیرامین و بالتبع کریز هایپرتنشن شده است که می تواند در موارد شدید منجر به MI گردد. اثر غذاهای سرشار از تیرامین در ایجاد کریز هایپرتنشن معمولا نیم تا یک ساعت بعد از صرف غذا آغاز و تا ۴ ساعت ممکن است ماندگار باشد. در بیمارانی که از مهارکننده ی MAO استفاده می کنند با رخ دادن علایم ذکر شده باید serial ECG و آنزیم های قلبی مرتباً پایش و طبق گایدلاین های Non ST elevation MI و آنژین ناپایدار عمل گردد تا علت مشخص دیگری مطرح و اثبات گردد. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad

▫️ در تنظیم این پست، برای حفظ حالت سوالی و بار آموزشی مطلب_ بدون اینکه به ماهیت علمی قضیه خدشه ای وارد گردد_ نسبت به کیس منتشر شده از منبع به صورت جزیی تغییر ایجاد شده است. @Darooyad

👈 در پست مدیکالِ بیمار، سابقه ای از بیماری های قلبی دیده نمی شود. همراهان بیمار ذکر می کنند وی در کودکی دو بار سابقه تشنج ناشی از تب داشته است. همچنین بیمار به خاطر هایپرتیروییدی روزانه ۱۰ میلی گرم متی مازول و از حدود سه ماه گذشته به پیشنهاد یکی از دوستان برای پر شدن صورت! از یک مکمل مخمر آبجو(دو قرص qid) و قرص های دگزامتازون(qd) و سیپروهپتادین(tid) استفاده کرده است. علاوه بر موارد فوق، بیمار هفته گذشته با علامت اسهال پس از چهار روز به پزشک مراجعه نموده است که از جانب پزشک، اسهال ، عفونی تشخیص داده شد و قرص فورازولیدون با دستور یک قرص qid تجویز شده است. بیمار سیگار و الکل استعمال نمی کند؛ اما گهگاه در جمع های دوستانه قلیان میکشد. هفته ای چند شب از فست فود استفاده می کند و اتفاقا شب گذشته بعد از حضور در فست فود و خوردن شام(ناگت مرغ)  در کشیدن قلیان _ به تعبیر خودش_ زیاده روی کرده است و همین زیاده روی باعث اتفاقات مذکور شده است! او ابیوز هر داروی خوراکی و ماده دیگری را انکار می کند(اسکرین توکسیکولوژی نیز DOA را رد کرده است). از نظر CVD بیمار FH negative محسوب می شود... ⁉️ سوال) به نظر شما چه فرضیه ای می تواند رخداد مذکور را به بهترین شکل توجیه نماید؟ آیا با توجه به DH بیمار، مساله حساسیت دارویی یا کنتراندیکاسیون دارویی مطرح است؟ آیا تداخل دارویی یا غیر دارویی رخ داده است؟ آیا میتوان این اتفاق را به اختلال تیروییدی بیمار نسبت داد؟ آیا میتوان آنژین ناپایدار را به عنوان تشخیص قطعی مطرح کرد؟ @Darooyad @Darooyad

❓کیس) بیمار خانوم ۳۴ ساله ایست که شب گذشته با severe chest pain ، تنگی نفس و سردرد شدید و با اضطراب شدید به اورژانس منتقل شده است. بررسی های اولیه نشان از هایپرتنسیو بودن بیمار(BP: 176/80 , RR: 22 pm) و ECG بیمار ischemic changes in the anterolateral chest leads را نشان داده است. درد قفسه سینه و فشار بالای خون با iv morphine و نیتروپروساید تسکین پیدا کرد(Reversal of ST depression). سطح اولیه تروپونین I سرم بیمار نرمال بود؛ اما serial repeat levels ، روند افزایشی با پیکِ 4.89 میکروگرم در لیتر را ۶ ساعت بعد از خونگیری اولیه نشان داد(رفرنس رنج کمتر از 0.05 میکروگرم در لیتر است) که نشان دهنده ی Non-ST elevation MI می باشد. پس از گذشت ۹ ساعت، سطح تروپونین مجدد به 1.89 کاهش یافت. اسکن و EKG های بعدی شواهدی از CAD و خونریزی مغزی را نشان نداد و بیمار پس از سه روز بستری و استیبل شدن از بیمارستان مرخص شد... @Darooyad @Darooyad

🤱 نگاهی به اثر شیرافزایی #دمپریدون: 🧐 مطالعات زیادی در مورد تاثیر دمپریدون به عنوان یک عامل گالاکتوگوگ(افزاینده ی ترشح شیر) صورت گرفته است. با وجود اینکه این دارو به دلیل نگرانی از وقوع عوارض قلبی و آریتمی، اپرو FDA را برای این اندیکاسیون کسب ننموده است، نشان داده شده است دمپریدون با توجه به اثر آنتی دوپامینی(و در نتیجه ی آن افزایش غلظت‌ سرمی پرولاکتین) می تواند در افزایش تولید و ترشح شیر موثر باشد و از این جهت در آن دسته از مادرانی که از مشکل نقصان شیر رنج می برند می تواند مفید واقع گردد. بعضی از منابع در درجه اول استفاده از این دارو برای اثر شیرافزایی را منع کرده اند. 👈 در مورد میزان ترشح دمپریدون در شیر و عوارض احتمالی برای نوزاد، دوز و زمان مناسب شروع و Duration درمان با آن مطالعات متعددی صورت گرفته و نتایج مختلفی گزارش شده است. بسیاری از مطالعات با مصرف ۳۰ میلی گرم در روز دارو(منقسم در سه دوز ۱۰ میلی گرمی) به نتایج مفید و حداقل عارضه ممکن رسیده اند. افزایش دوز از این مقدار ممکن است از نظر رخ دادن عوارض قلبی(آریتمی و سنکوپ و ... )برای مادر شیرده خطرناک باشد و به کلی منع شده است و توصیه شده است در صورت رخ دادن این علایم در هر دوز و شرایطی، دارو قطع گردد. همچنین با توجه به همین عوارض، استفاده از این دارو در همه افرادی که در پَست مدیکال هیستوری آنها مشکلات قلبی و انواع آریتمی دیده می شود، منع شده است. 👈 در مورد ترشح دمپریدون در شیر و عوارض احتمالی برای نوزاد هم بسیاری از مطالعات نشان داده اند دوز دریافتی نوزاد از شیر مادر کمتر از ۰/۱ درصد از دوز تنظیم شده برای مادر می باشد و با توجه به اینکه دارو از BBB هم عبور نمی کند عوارض مشخصی در نوزادان طی مطالعات گزارش نشده است. 👈 همچنین نتایج چند مطالعه نشان داده است مصرف بیش از ۱۰ روز دمپریدون نمی تواند مزایای بیشتری در تولید و ترشح شیر نسبت به مصرف ده روز و کمترِ آن داشته باشد؛ از این جهت توصیه شده است برای اثرات شیرافزایی به حداقل بازه زمانی بسنده شود؛ بسیاری از مطالعات مصرف یک دوره ده روزه در ماه اول شیردهی را کافی دانسته اند(هر چند در بعضی از مطالعات دوره مصرف آن به ۸ ماه نیز رسیده است). 👈 در مورد میزان تاثیر دمپریدون، نتیجه چند متاآنالیز نشان داده است استفاده از این دارو می تواند به میزان حداقل ۹۰ میلی لیتر روزانه به تولید و ترشح شیر بیفزاید. همچنین چند مطالعه نتیجه گرفته اند بعد از اتمام دوره ی مصرف مشخص(مثلا پس از ۱۰ روز)، دارو می تواند بدون گذاشتن تاثیر مخرب بر تغذیه نوزاد قطع گردد و معمولا بعد از قطع، کاهش محسوسی در میزان شیر مشاهده نمی شود. 👈 در مادرانی که بیش از ۱۰ روز از دمپریدون استفاده نموده اند توصیه شده است حتما برای کاهش علایم withdrawal بعد از اتمام دوره مصرف، دوز دریافتی با ریتم مناسبی Taper down شود. علایمی مثل بی خوابی، اضطراب، مشکلات شناختی، تاکیکاردی و ... با قطع ناگهانی دمپریدون گزارش شده است. این علایم خصوصا در بانوانی که بعد از چند هفته از دارو پاسخ مناسبی دریافت نکرده اند و اقدام به قطع ناگهانی دارو نموده اند بسیار مشاهده شده است. ❌ در پایان تذکر این نکته نیز ضروریست که در مادرانی که با مشکل کمبود شیر مواجهند، این دارو و سایر داروها و مکمل های افزایش شیر به هیچ وجه نباید جایگزین «راهکارهای رفتاری بهبود حجم شیر مادر» گردد و همواره توجه به نکاتی مثل تغذیه مکرر و منظم نوزاد با شیر مادر(و جلوگیری از ایجاد فیدبک منفی برای ترشح شیر) ، استفاده از هر دو پستان برای تغذیه، پوزیشن مناسب برای شیردهی، فیکس کردن صحیح دهان نوزاد دور نیپل، تغذیه و فعالیت روزانه ی مناسب مادر و ... تاثیر به مراتب بیشتری نسبت به داروها و مکمل ها خواهد داشت. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad Lactmed Lexi-drugs Drugs.com Uptodate 2020 Drug therapy for breast-feeding women. N Engl J Med. 2000;343(2):118-126

🤱 نگاهی به اثر شیرافزایی #دمپریدون: 👇👇 @Darooyad

🧐 تفاوت کیفیت «دَم» در استفاده از انواع مختلف Inhaler : اشکال استنشاقی مختلف و پرمصرفی جهت درمان بیماری های تنفسی در بازار دارویی وجود دارد. عدم رعایت بعضی نکات جزیی می تواند در کاهش کارایی این اَشکال موثر باشد. یکی از این نکات، کیفیت «دَم» هنگام استفاده از اینهالرها می باشد. در ادامه به طور خلاصه تفاوت Inhaler ها را از این جهت بررسی‌ می کنیم: 1) Pressurised metered dose Inhaler (pMDI): برای pMDI ها(مثل سالبوتامول) دم باید به صورت یکنواخت و آهسته صورت بگیرد(Slowly and steadily). 2) Accuhaler: برای این دسته از Inhalerها(مثل سرتاید دیسکی) دم باید به صورت عمیق و سریع صورت گیرد(Quickly and deeply). 3) Respimat: برای این دسته از اینهالرها(مثل اسپیریوا رسپیمات) ، دم باید به صورت آرام و یکنواخت صورت گیرد(Slowly and steadily). 4) Handihaler: برای هَندی هالرها مثل اسپیریوا، عمل دم باید به صورت Quickly and deeply انجام گردد. 5) Ellipta: برای اینهالرهای این دسته(مثل آنورو الیپتا) هم دم باید به صورت Quickly and deeply صورت گیرد. 6) Nexthaler: در مورد Nexthalerهایی مثل فاستر، عمل دم باید به صورت Quickly and deeply انجام گردد. 7) Turbuhaler: برای این دسته(مثل سیمبیکورت) هم دم باید سریع و عمیق صورت گیرد. 8) Easi-breathe: برای این دسته از اینهالرها( مثل اسپری Salamol که در بازار دارویی ایران موجود نیست) عمل دم باید به صورت آهسته و یکنواخت انجام گردد. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز * Medicine package leaflets

#اشتباهات_رایج 🧐 یک عفونت درماتوفیتیِ مشخص به شکل ضایعات حلقوی با حاشیه اریتماتوی پوسته ریزی دهنده و مرکز کم رنگ شونده خود را نشان می دهد. دارودرمانی غیر منطقی این دسته از التهابات قارچی می تواند سبب رخ دادن التهاب ثانویه ای گردد که Tinea incognita یا Steroid-modified tinea نامیده می شود. طی درمان نامناسب عفونت درماتوفیتی پوست که عمدتا با استروییدهای توپیکال یا خوراکی و بعضا از طریق مهارکننده های کلسی نورین(مثل تاکرولیموس) صورت می گیرد، ویژگی های ظاهری عفونت به شکلی دستخوش تغییر قرار می گیرد که تشخیص التهابِ راجعه دچار مشکل می شود. علاوه بر این تغییر، طی دوره استفاده از استرویید با مختل شدن پاسخ ایمنی، عفونت اولیه به آرامی گسترش می یابد و حالت circular shape را که از مهمترین شاخصه های تشخیصی عفونت قارچی است از دست می دهد. در بسیاری از موارد مشاهده می شود تجویزکننده ی استرویید(پزشک، داروساز و در غالب موارد خود بیمار!) ، التهاب قارچی را درماتیت یا اگزما در نظر می گیرند و با استفاده از یک استرویید توپیکال سبب فروکش کردن التهاب می گردند؛ اما به محض قطع کردن فراورده موضعی استروییدی ، علایم التهاب به شکل گسترده تری باز می گردد و این سیکل معیوب با استفاده مجدد از استرویید ادامه می یابد و به این شکل سبب less recognizable شدن بیماری می گردد. همچنین آتروفی پوست و پورپورا نیز ممکن است به تبع استفاده طولانی مدت از استرویید در ناحیه ایجاد گردد که تشخیص را به مراتب مشکل تر می سازد. به نسبت التهاب اولیه، tinea Incognita پوسته ریزی کمتر، وسعت بیشتر، تحریک بیشتر و با ظاهر شدن پاسچول بیشتری همراه است. 👈 تشخیص Tinea Incognita باید توسط پزشک متخصص و در بعضی موارد بعد از اخذ نمونه و تست های میکروسکوپی آزمایشگاهی صورت گیرد. جهت درمان آن، ضمن قطع تمام فراورده های موضعی استروییدی، تجویز یک ضدخارش ملایم(مثل کالامین) و یک آنتی فانگال تاپیکال(ترجیحا تربینافین) می تواند کمک کننده باشد. در موارد وسیع تر و التهابیِ پوسچولار، معمولا درمان خوراکی(فلوکونازول یا تربینافین) توصیه می شود. در بعضی موارد(چه التهاب اولیه و چه در حالتِ Incognita) ممکن است به صلاحدید پزشک تجویز یک استرویید ضعیف تا متوسط نیز به همراه آنتی فانگال در دستور کار قرار گیرد. 👈 جهت جلوگیری از رخ دادن این اشتباهِ رایج، باید از تجویز استرویید در مواردی که در نوع عفونت تردید وجود دارد(خصوصا در داروخانه که امکانات تشخیص قطعی وجود ندارد) خودداری گردد. در تمامی حالات، تجویز «استرویید بدون آنتی فانگالِ همراه» در التهابات قارچی پوست ممنوع می باشد. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad https://www.aocd.org/page/TineaIncognito https://dermnetnz.org/topics/tinea-incognita Medscape.com https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8894430/

#اشتباهات_رایج ⭕️ History: A 47-year-old male presented with complaints of a rash on the abdomen and lower legs. He states the rash began 3 months ago on his right calf but it has been spreading ever since. He was treated with a high-potency topical steroid cream, clobetasol, but states the rash worsened and spread after using the cream. He complains that the rash itches profusely. He denies contact with outside allergens, new soap, detergent, or chemical agents. He states he does have one cat in the home. The cat mainly stays in the patient's room. He denies any outside activities. @Darooyad @Darooyad

🤓 در اثر واکنش فنل با آب، یونِ «فنوکسید» تولید می شود که ماده ای محرک و سوزاننده برای پوست است و می تواند سبب التهاب و تحریک پوست گردد. به همین علت هنگام استفاده از قطره ی گوشیِ #فنل_گلیسیرین برای تسهیلِ Ear Wax removal موضع باید کاملا خشک باشد. همچنین در صورت نیاز برای رقیق کردن قطره، به جای آب باید از گلیسیرین استفاده‌ گردد. @Darooyad @Darooyad Parfitt K, Martindale , The Complete Drug Reference, 32th edition

🧐 نحوه #تیپرینگ آنتی دپرسانت ها به تفکیک : ☑️ سرترالین : هر یک تا دو ‌هفته ⬅️  ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم کاهش دوز ☑️ فلوکستین : معمولا نیاز به قطع تدریجی ندارد. ☑️ پاروکستین : هر یک تا دو هفته ⬅️  ۵ تا ۱۰ میلی گرم کاهش دوز ☑️ سیتالوپرام : هر یک تا دو هفته ⬅️  ۵ تا ۱۰ میلی گرم کاهش دوز ☑️ اس سیتالوپرام : هر یک تا دو هفته ⬅️  ۵ میلی گرم کاهش دوز ☑️ ونلافاکسین : هر یک تا دو هفته ⬅️  ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم کاهش دوز ☑️ نفازودون : هر یک تا دو هفته ⬅️  ۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم کاهش دوز ☑️ بوپروپیون : معمولا به تیپرینگ نیازی ندارد. ☑️ سه حلقه ای ها : هر یک تا دو هفته ⬅️  ۱۰ تا ۲۰ درصد کاهش دوز @Darooyad 👈 عدم نیاز به تیپر کردن فلوکستین و بوپروپیون در بعضی موارد این امکان را می دهد پزشک ابتدا سایر داروها را به این دو دارو تغییر و پس از مدتی این دو را کامل قطع کند. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad Uptodate 2018 Comprehensive textbook of therapeutics

🤓 نکاتی در مورد #تیپرینگ آنتی دپرسانت ها: 👈 علایم سندروم قطع آنتی دپرسانت ها در صورتی مشاهده می گردد که دارو به صورت ناگهانی قطع و یا با داروی دارای عملکرد مشابه، جایگزین نگردد(گاها حتی تیپرینگ با ریتم نامناسب هم میتواند این علایم را سبب شود). شایع ترین این علایم شامل گیجی، fatigue ، سردرد و تهوع و آژیتاسیون می باشد و معمولا طی یک تا چهار روزِ اولِ بعد از قطعِ ناگهانی دارو مشاهده می گردد. علایم سندروم قطع معمولا طی ده روز خود به خود رفع می شود. 👈 همانند سایر داروها، این اصل که « داروهای با نیمه عمر کوتاه تر، یا داروهایی که دوز مصرف بالاتری دارند علایم Withdrawal  شدیدتری دارند» در مورد آنتی دپرسانت ها نیز صادق است. از این نظر پاروکستین و ونلافاکسین عوارض سندروم قطع شدیدتری دارند و تیپرینگ باید با دقت بیشتری در مورد این داروها صورت گیرد. 👈 نکته ای که اهمیت تیپرینگ درست داروها را نشان می دهد آنست که همواره Case report هایی در مورد اشتباه گرفتن علایم سندروم قطع با بیماری های دیگر وجود دارد. 👈 ریتمِ  tapering ، ثابت نیست و بسته به شرایط متفاوت است(حتی گاها ممکنه دارو رو با یه ریتمی taper کنیم، بعد مریض علایم قطع رو نشون بده و مجبور بشیم مجددا دارو رو با همون دوز قبلی بدیم و بعد از مدتی این بار با یک ریتم کندتر دارو رو قطع کنیم). 👈 به طور کلی، برای افرادی که با هر اندیکاسیونی، بیشتر از سه هفته از SSRI ها، SNRI ها، TCA ها و آنتی دپرسانت های آتیپیکال استفاده کرده اند، توصیه به «قطع تدریجی دارو» می گردد. به طور حدودی می توان گفت رعایت یک دوره دو تا چهار هفته ای از شروع کم کردن دوز تا قطع کامل دارو، احتمالا در فرد، مشکلی از نظر علایم قطع ایجاد نمی کند. 📝 دکتر علیرضا رضایی داروساز @Darooyad @Darooyad Uptodate 2021 Comprehensive textbook of therapeutics