د ژوند لار

ابن ابی نجيح وايي، عمر رضي الله عنه له ملګرو سره ناست و، ويې ويل: هر يو خپله ارزو بيان کړئ. عمر رضي الله عنه وويل: زما ارزو دا ده چې يو کور ولرم او دا کور د «ابو عبيده بن الجراح» په څېر خلکو باندې ډک وي‌. تميم بن سلمه وايي، عمر رضي الله عنه له ابو عبيده بن الجراح رضي الله عنه سره مخامخ شو، ستړي مشي يې ورسره وکړه، د هغه لاس يې مچې کړ. اسلم وايي، عمر رضي الله عنه ته خبر ورسېد چې شام کې وباء ګډه شوې ده، ابو عبيده بن الجراح رضي الله عنه ته يې وليکل: اما بعد ، په مومن هيڅ ستونزه نه راځي مګر د هغې پسې اساني ضرور وي. په سختۍ پسې دوه اسانۍ وي. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ. (آل عمران ۲۰۰ آية) أبو عبيده بن الجراح رضي الله عنه ورته ځواب کې وليکل: اما بعد ، د دنيا ژوند يوه لوبه ده، دنيا د غرور سامان دی. ابن عمر رضی الله عنهما وايي ، کله چې زما پلار شام ته ولاړ ، أبو عبيده رضي الله عنه ته يې وويل ، ما خپل ځاي ته بوځه. ابو عبيده بن الجراح رضي الله عنه ورته وويل ، زما په ځای کې څه کوې؟ دواړه ولاړل، د ابو عبيده په ځای کې هيڅ شی نه و، يوه کټوۍ، توره او لږه وچه توکړه ډوډۍ پرته وه، عمر رضي الله عنه وژړل، ويې ويل: ابو عبيده ، تا سره خو هيڅ هم نشته، ته يو امير يې او دغه دې حال دی. ابو عبيده! مونږ ټول دنيا بدل کړو خو تاسو نه. 📚 سير‌ اعلام النبلاء (۴/۱۰)