شبهای باتو

ظرافت اروتیک داشت او مغزهای برهنه داشت و در روح تکان می خورد #چارلزبوکوفسکی 🤎❤

جغرافیای مرا تو خواهی آفرید آنگاه که #بهار را عطر نفسهایت #تابستان را داغی لبهایت #پاییز را رنگ موهایت و #زمستان را سرمای نبودنت ولی تاریخ را من!!! مرز دوست داشتنمان را من خواهم برداشت برای داشتنت من جنگ خواهم کرد قبله را من به همه نشان خواهم داد هرچند آیندگان آن را به خیال قضاوت خواهند کرد. #آرش_برزگر ❤🤎

نگاهت ترکیب شراب و شعر است هر بار که به چشم‌هایت می‌رسم، مستی سکرآوری مرا در بر می‌گیرد؛ و من تمام شعرهایم را به پای چشم‌هایت می‌ریزم. #مسعود_نادری  🤎❤

هر حرف نام تو را با عطر گلی می آمیزم هر خواب گندمزاری را با نسیم نگاهم بر تنت می نوازم هر آوای پرنده ای را از موهای تو می گذرانم هر شراب نابی را با مستی لبهای تو مزه مزه می کنم صدای تو باد را برمی گرداند گل قشنگم! برمی گردم پیش از آن که تو را بشناسم برمی گردم و در ابتدا و انتهای ذهنت ورق می خورم می خواهی قبل و بعد ذهنت را ببوسم؟❤🤎 #عباس_معروفی

⁨ ⁨ به دخترانتان یاد بدهید «زنِ خوب» بودن، به قیمتِ نادیده گرفتنِ سلامتِ روانش نیست! این سکانس از فیلم «ملی و راه‌های نرفته‌اش» تصویر تلخی از یک چرخه‌ی معیوب است: انتقالِ بین‌نسلیِ خشونت. وقتی در خانواده به دخترانمان می‌آموزیم که «خوب بودن» مساوی است با «تحمل کردنِ» رفتارهای آسیب‌زا، در واقع داریم طرحواره‌های ایثار و اطاعتِ ناسازگار را در او نهادینه می‌کنیم. به عنوان یک روان‌شناس، پیشنهاد می‌کنم این زاویه دید را به فرزندانمان منتقل کنیم: ۱. مرزهای روانی: به او بیاموزیم که «سازگاری» با «باج‌دهی عاطفی» متفاوت است. زنِ سالم، زنی نیست که درد را تحمل می‌کند، بلکه زنی است که مرزهایش را برای حفظ احترام و سلامت روانش تعیین می‌کند. ۲. جرات‌مندی به جای سکوت: خشونت، عشق نیست. ۳. عزت‌نفس: هدفِ تربیت ما باید پرورش دختری باشد که برای «تاییدِ بیرونی» و برچسبِ «زنِ خوب»، به قیمتِ فروپاشیِ درونی‌اش، باج نمی‌دهد. بیایید چرخه‌ی «تحملِ خشونت» را همین‌جا متوقف کنیم. 🤎❤

«دست‌هایی که حرف می‌زنند» گاهی آدمی برای گفتنِ «دوستت دارم» نه کلمه‌ای دارد، نه جرئتِ اعتراف؛ فقط دستی دارد که آرام روی کمری می‌نشیند. دست، قدیمی‌ترین زبانِ انسان است؛ پیش از آنکه بشر خط بیاموزد، با دست‌هایش محبت کرد، پناه داد، یاری رساند و عهد بست. در این تصویر، گویی دستی بر گودی کمری سنگینی نمی‌کند؛ بلکه تمام خستگی‌های یک انسان را به دوش می‌کشد. چه زیباست آن لحظه که میان هیاهوی جهان، کسی باشد که لازم نباشد برایش توضیح بدهی چرا خسته‌ای؛ فقط دستش را روی کمرت بگذارد و بگوید: «من هستم؛ همین کافی است.» شاید فرهنگِ واقعیِ انسانیت همین باشد؛ اینکه در روزگارِ سردِ بی‌اعتمادی، هنوز دستی برای گرفتن، شانه‌ای برای تکیه کردن و قلبی برای ماندن وجود داشته باشد. بعضی آدم‌ها وارد زندگی ما نمی‌شوند که چیزی از ما بگیرند؛ می‌آیند تا یادمان بیاورند هنوز می‌شود به انسان بودنِ انسان‌ها ایمان داشت.❤🤎

سلام دوستان لطفا بی تفاوت نباشید یک دختر خانم ۱۰ ساله که تومور مغزی داره برای نمونه برداری خانواده اش نیاز به کمک مالی دارن( ۲میلیون ) ش کارت مادرشون رو میزارم در صورت همدلی بچه های گروه همراه بشن قطره قطره جمع میشه در صورت واریز لطف رسیدش رو برای من ارسال کنید 5041721069386853 خانم مهری قربانی

جنون برپا میکنی در موج خون میرقصی در میان آتش گریزان میشوی از ابر آبستن همچون باد در هیاهوی زندگی ریشه میزنی در خاک وطن... #رویاسادات_قهاری ❤🤎

صبح می‌تواند شبیه به رژ لب کمرنگی باشد که زنی به لب هایش می‌مالد یا شبیه به شانه زدن موهای خرمایی‌اش جلوی آیینه یا شاید شبیه به یک نگاه عمیق و طولانی از همان نگاه‌ها که دو دلداده را وسوسه‌ی آغوش می‌شود آری صبح همان نگاه عمیق و طولانی‌ست همان نوازش دست گرم خورشید بر لب‌های سرخ زن پشت پنجره است #شیما_سبحانی سلام صبح بخیر...🤎❤ ⠀

        زن را        آرام بنویسید،        با دل، با لب، گرم بنویسید       تا بدانند نوشتن زن،       نوشتن عشق است. زن -زندگی - ازادی 🤎❤

        زن را        آرام بنویسید،        با دل، با لب، گرم بنویسید       تا بدانند نوشتن زن،       نوشتن عشق است. زن -زندگی - ازادی😍

نفست وسوسه ای ست که بر تن آدم ،نازل میشود تا او را به دوزخ آغوشت هدایت کند...❤🤎 #افشین_یداللهی

‏ حالمان خوب بود، تا اين‌ کـه وابسته‌ى چيزهايى شديم که به ما، تعلق نداشتند!....!! 🤎❤ #محمود_درویش ‌

‍ هر چقدر هم که نباشم محبت های بی‌دریغم روح آرامت را عصیانی خواهند ساخت پیچ و خم تن من همچون کوهستان‌های وحشی تگزاس و آمازون بکر و دست نیافتنی است که محل تاخت آرزوهای دور و دراز بی‌شمار است من با قدرت ونوس ذرات وجودت را تسخیر کرده ام پژواک شیهه‌ی یادبودهایم همچون مادیان وحشی سرخپوستان روح و روانت را تسخیر خواهد کرد بوییدن عطر تن من مساوی نوشیدن شراب هزار ساله بود که روح سرگردانت را خمار و سرمست می کرد... مرا بیاد خواهی آورد به وقت گوش سپردن به موسیقی به وقت خواندن شعر در میان امواج دریا در سکوت کوهستان و در آغوش همهمه جمعیت مرا بیاد خواهی آورد و با یادآوری خاطرات دیوانه وار تنهای، تنهای، تنها خواهی بود حتی در محاصره تن ها... #سنبله_‌برنجی‌_افشار ‌❤🤎 شبتون بی فکر