Sex Story Channel 🤧🤧🤧

"အား... ​ကောင်းလိုက်တာ အကိုရာ. အကို့ဖင်က လိုးလို့ ​ကောင်းလိုက်တာ ..." "အား... အား... နာတယ် ညီ ​ဖြေး​​ဖြေးလိုးပါ... ​ကောင်းလည်း​ကောင်းတယ် နာလည်း နာတယ် ညီရာ အိုး... အား...အ..အ" ​မောင်လွင်က ထင်မထား​လောက်​အောင် အလိုးကျွမ်းကျင်​နေ၍ နာရာမှ ​ကောင်းလာသည်။ သူ့လီးကြီး ဖင်ထဲ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်​နေ​သော ခံစားချက်မှာ ဘာနဲ့မှ မလဲန်ုင်​ပေ။ ကုန်း​နေရာမှ အ​နောက်က တဖုန်းဖုန်းနဲ့ ​မောင်လွင့်​​ဆောင့်ချက်​ကြောင့် ​မှောက်လျက်ဖြစ်သွားသည်။ ​မှောက်လျက်ပင် ဆက်လိုး​နေရာ ဥများက တဖတ်ဖတ် ရိုက်​နေ​တော့သည်။ ၁၀ ချက်မျှ ​ဆောင့်ပီး​သော အခါ ​မောင်လွင် ​မောသွား၍ထင်သည်။ ကျွန်​တော့်အ​ပေါ် ​မှောက်ချပြီး အနားယူ​နေသည်။ သူ့လ​မွှေးများက ကျွန်​တော် ခါး​ပေါ် ဖိကပ်ထားသည်မှာ ​နေလို့​ကောင်းလှသည်။ ဖင်ထဲတွင်လည်း လီးကြီးက အ​​တောင့်လ်ုက်ကြီး ဝင်ရင်း ငြိမ်​နေသည်မှာ အရသာရှိလှသည်။ ထို့​နောက် ကျွန်​တော့်ကို ပက်လက် လှန်ခိုင်းကာ တစ်ချီ ထပ်လိုးပြန်သည်။ သည်တစ်ချီတွင် မနာဘဲ အ​တော်လေး ​ကောင်းလာသည်။ ​မောင်လွင့်ရဲ့ ခါးလေးကို လှမ်းကိုင်ရင်း ကျွန်​တော့်ကို လိုး​နေ​သော ​ကောင်​​လေးရဲ့ ​ချော​မောမှု စွဲမက်ဖွယ်​ကောင်းမှုကို ကျွန်​တော် ​ငေး​မော ကြည့်ရှု​နေမိသည်။ အချက်​ပေါင်းများစွာ လိုး​ဆောင့်ပြီး​သောအခါ ​မောင်လွင်တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ကာ သူ့ရဲ့ပူ​နွေးပြီး များပြားလှ​သော လရည်များ ကျွန်​တော့်ဖင်ထဲ အားရပါးရ ပန်းထုတ်လိုက်​တော့သည်။ ကျွန်​တော့်ကိုလည်း သူ့လက်ဖြင့် ဂွင်းထု​ပေးရာ ကျွန်​တော်လည်း ချက်ချင်းပင် အထွတ်အထိပ်​ရောက်ကာ ပန်းထုန်လိူက်မိ​တော့သည်။ ​မောင်လွင်က သူ့လီးကို မထုတ်​သေးဘဲ စိမ်ထားကာ ကျွန်​တော့်အ​ပေါ် ခန ​မှောက်အိပ်လိုက်သည်။ သိပ်ကို သာယာကြည်နူးဖွယ်​ကောင်း​သော အခိုက်အတန့်​လေးပင်ဖြစ်သည်။ သူ ကျွန်တော့်ကို မြတ်နိုးစွာ ပါးပြင်ကို နမ်းရှုတ်ကာ ထပြီး သူ့လီးကို ကျွန်​တော့် ဖင်ထဲမှ ထုတ်လ်ုက်သည်။ အချိန်မှာ ည သန်း​ခေါင်သို့ ကပ်​နေပြီဖြစ်သည်။ ထို​နေ့ညကို​တော့ ကျွန်​တော် မည်သိုမှ ​မေ့၍ ရမည်မထင်​တော့​ပေ။ ​မောင်လွင့်ကို ကျွန်​တော် ချစ်သွားပြီ။ တကယ်ချစ်သွားပြီထင်ပါသည်။ {ပြီးပါပြီ...} သို့​သော် ဆက်ရန်လည်း ရှ်ပါ​သေးသည်။ 😜😜😜 ​ကျေးဇူးတင်ခြင်း များစွာဖြင့် မြတ်​သော​​မောင် ၁.၁.၂၀၂ ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်

"ညီ...ကိုယ့်ကို ကြည့်​နေတာ ကိုယ်သိပါတယ် သ​ဘောကျတယ်မလား..." ​မောင်လွင်က ​ခေါင်း​လေး မသိမသာ ညိတ်ပြသည်။ "အစ်ကို ဝမ်းလျား​မှောက်အိပ်​​တော့ အစ်ကို့ဖင်​လေးက လုံးပြီး ​မောက်နေတာ ကျွန်​တော် ကြည့်ပြီးကတည်းက ကျွန်​တော်က ​တောင်​နေတာ ပြီးမှ စိတ်ပြန်ထိန်းထားရတာ အကို စိတ်ဆိုးမှာစိုးလို့ " "စိတ်မဆိုးပါဘူး ညီရာ...ကိုယ်က ညီ့ကို ​ရောက်ကတည်းက သ​ဘောကျ​နေတာ.. ညီ ခု ဘာလုပ်ချင်လဲ..." ကျွန်​တော်က ​မေးလိုက်​သောအခါ ​မောင်လွင်က ကျွန်​တော့်​ရှေ့သို့တိုးလာသည်။ သူက မဝံ့မရဲနှင့် ကျွန်​တော့်ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်သည်။ ကျွန်​တော့်စိတ်ထဲ ကြည်နူးသလို ​ပျော်သလို ဘယ်လိုခံစားချက်မှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ကြက်သီး ​မွှေးညင်းများ ထသွား၏။ ကျွန်​တော်လည်း ​မောင်လွင့်မျက်နှာက်ု ဆွဲ၍ သူ့နှုတ်ခမ်း​နှစ်လွှာကို ဆွဲစုပ်နမ်းလိုက်သည်။ ​မောင်လွင်က မနမ်းဖူး၍ ပထမ​တော့ ​ကြောင်​တောင်​တောင် ဖြစ်​နေ​သေးသည်။ ကျွန်​တော့်ရဲ့ ဦး​ဆောင်မှု​ကြောင့်မကြာခင်မှာပင် ​မောင်လွင်က အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းလာသည်။ သူ့လက်များကလည်း ကျွန်​တော့်ကို သိုင်းဖက်ကာ​ကျောကိုပွတ်သပ်​နေသည်။ ကျွန်​တော်လည်း သူ့ကို ဖက်ထားရာမှ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ​မောင်လွင့်ရဲ့ ပုဆိုးခါးပုံစကို ​လျော့ချလိုက်သည်။ ထို့​နောက် နှစ်​ယောက်သား ​ဘေးသို့ လှဲချရင်း အိပ်လိုက်သည်။ ​မောင်လွင်ရဲ့လက်များက ကျွန်​တော့် တင်ပါးစိုင်များကို ဖျစ်ညစ်​နေသလို ကျွန်​တော်လည်း ​မောင်လွင့်ရဲ့ ​လော်ကို ကိုင်ကာ အထက်​အောက် ပွတ်ဆွဲ​နေလိုက်သည်။ အ​မွှေးများကို ဖွလိုက် ဥ များကို ကိုင်လိုက် အတံကို ဆွလိုက် လုပ်​ပေး​နေရင်း ကျွန်​တော်လည်း ​ဘောင်းဘီ​အောက်မှ အတင်း ရုန်းကန်​နေ​သော ညီ​လေးအတွက် ​ဘောင်းဘီကို ​အောက်သို့ ​လျောချကာ ချွတ်လိုက်သည်။ နှစ်​ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင်အိပ်​နေရင်း ခန္ဓာကို နှစ်ခုမှာ အတင်း ပူးကပ်ထားမိကြသည်။ ​မောင်လွင်ရဲ့ ပူ​နွေး​နေ​သော အ​ချောင်းကြီးမှာ ကျွန်​တော့်​ပေါင်ကြားထဲသို့ အတင်းတိုးကာ ​နေငည်။ သူက အတင်းပင် ​ရှေ့တိုး​နောက်ဆုတ် လုပ်​နေသည်။ သူ့ရဲ့ ထူထဲ​နေ​သော အ​မွှေးများမှာ ကျွန်​တော့်ဗ်ုက်ကို လာပွတ်​နေသလို ဖြစ်​နေသည်။ ကျွန်​တော် ​မောင်လွင်ရဲ့ လီးကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ပြံး ဂွင်းထု​ပေးသလို လုက်​ပေးလိုက်သည်။ ​မောင်လွင်ကလည်း ကျွန်​တော့်လီးကို ပြန်ကိုင်ကာ ထု​ပေးသည်။ ​မောင်လွင့်ရဲ့ လီးမှာ ကျွန်​တော့်လက်ထဲတွင် တင်းမာကာ ကြီးထွားလာလိုက်တာ လက်ဖြင့် ဆုပ်မရ​တော့တဲ့အထိပင်။ သူ့လီးက အဖျားအရင်း ညီတုတ်ပြီး အ​ပေါ်ကို ​ကော့​နေ​သော ပုံစံရှိသည်။ ကျွန်​တော့်တို့နှစ်​ယောက်သား kissing ဆွဲ​နေရာမှ ကျွနိ​တော် ​အောက်သို့ အနည်းငယ်​လျှောဆင်းကာ ​မောင်လွင်ရဲ့ မို့​မောက်​နေ​သော ရင်အုံကို အနမ်း​ပေးကာ နို့များကို တစ်လှည့်စီ စို့​ပေး​နေလိုက်သည်။ ​မောင်လွင်မှာ ​ကော့ပျံ​နေ​အောင် ​ကောင်းနေ​တော့သည်။ ထို့​နောက် ကျွန်​တော် ​အောက်သို့ ထပ်​လျှောဆင်းကာ ​မောင်လွင်ရဲ့ ဒစ်ဖျား​ကြီးကို လျှာဖြင့် သပ်ကာ ငုံလိုက်သည်။ "အား...ရှစ်.... ​ကောင်းလိုက်တာ အစ်ကိုရာ... ညီတစ်ခါမှ အစုပ်မခံရဖူးဘူး ..." "ညီ့ လီးက အကြီးကြီးပဲကွာ ... ကိုယ် တခါမှ မမြင်ဖူးဘူး ဒါမျိုး..." "အစ်ကို ... စုပ်တာ သိပ်​ကောင်းတာပဲ ...ညီ ပီး​တောင် ပီးချင်လာပြီထင်တာပဲ အားး အိုး....ရှီးးး" ​မောင်လွင်မှာ တရှီးရှိးနှင့် ​ကောင်း​နေသည်။ လီးကို ​ကော့ကော့ထိုးကာ ပါးစပ်ကို လိုး​နေ​တော့သည်။ ကျွန်​တော်လည်း တစ်ဆုံးထိ စုပ်ကာ ခန နားလိုက်သည်။ "ညီ... ဘာဆက်လုပ်ချင်လဲ..." ​မောင်လွင်က ကျွန်​တော့်ကို နားတွင်ကပ်၍ တိုးတိုး​လေး ပြန်​ပြောသည်။ "ဖင်လိုးချင်တယ် အစ်ကို..." "အွန်းပါ ကိုယ်လည်း ညီလိုးတာ ခံချင်​နေပြီ..." "ဒါဆ်ု အကို ကုန်း​​ပေးလေ ​နော်..." ကျွန်​တော် ​လေးဘက်​​ထောက်ကာ ဖင်ကို ​ထောင်ကာ ​ကော့​ပေးထားလိုက်သည်။ ​မောင်လွင်မှာ ကျွန်​တော်​အ​မျှော်လင့်ထားသလို နှူးတာ နှပ်တာ​တွေမလုပ်ဘဲ သူ့လီးကို​ရော ကျွန်​တော့်ဖင်​ပေါက်ကို​ရော တံ​တွေးဆွတ်ကာ ထည့်ဖို့ ကြိုးစား​တော့သည်။ ပထမ ဒစ်အဖျားပိုင်း​လေးဝင်ခါစမှာပင် ​သေ​လောက်​အောင်နာသဖြင့် ကျွန်​တော် လက်​နောက်ပြန်ဖြင့် သူ့ကို တွန်းထားလိုက်မိသည်။ "အားးးး နာတယ်ညီ... ညီ့လီးကြီးက အကြီးကြီးပဲ ​ဖြေး​ဖြေးလုပ်ပါ​နော်..." "ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်​တော် ​ဖြေး​​ဖြေးလိုးပါ့မယ်..." ​မောင်လွင်က တံ​တွေး​တွေ ရွှဲ​နေ​အောင် ထပ်သုတ်ကာ ​နောက်ထပ် ထည့်ဖိုကြိုးစားရာ အဖျား​တော့ ဝင်သွားသည်။ ​ကော့ပြီး အပြားကြီး​သော ဒစ်မို့ ဖင်ထဲ ပြည့်ကျပ်​နေသည်။ ထို့​နောက် ​ဖြေး​ဖြေးချင်း နှဲ့သွင်းရာ ​မောင်လွင့်လီးတစ်​ချောင်းလုံး ကျွန်​တော့်ဖင်ထဲ ဝင်သွား​တော့သည်။

*မြို့ကြီးသားနဲ့ ​တောကလူငယ်* ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Part 4 ​မောင်လွင်က ​မေး​သော အခါ ကျွန်​တော်က နှိပ်ချင်သည့်​နေရာမှ စ နှိပ်ဟု ​ပြောလိုက်ရာ သူက အစပိုင်းတွင် ​ခြေသလုံးမှ စကာနှိပ်​ပေးသည်။ ထို့​နောက် ​ပေါင်ကို နှိပ်​ပေးသည်။ သူ့လက်များက သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားရင်း နှိပ်​နေ​တော့သည်။ ကျွန်​တော်လည်း သူ့လက်​ချောင်းများ၏ အထိအ​တွေ့တွင် သာယာ​နေမိရင်း သူ့ကို တစ်ချက်တစ်ချက် ​မော့ကြည့်မိသည်။ အနီးကပ်​ကြည့်​သောအခါ ​မောင်လွင်က အ​တော်​ချော​မော​သော ​ကောင်​​လေးဖြစ်သည်။ အသားညိုစိမ့် တဖိန့်ဖ်န့်ဆိုသည့်အတိုင်း ​ဘေးကကြည့်​သောအခါ ​ဖြောင့်စင်း​သော နှာတံ ​ပြေပြစ်​သော မျက်နှာအချိုးအစား ပိရိ​သေသပ်​သော နှုတ်ခမ်းလွှာများနှင့်အတူ နားပန်းဆံစက​လေးများက တွန့်လိပ်ကာ ​မေးရိုးနားထိစင်းကျ​နေသည်မှာ စွဲမက်ဖွယ်ပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်​တော်ကြည့်​နေသည်ကို သိ​သောအခါ ပြန်ပြုံးပြသည်။ ပါးချိုင့်ပ​လေးများကလည်း ​ပေါ်သွား​သေးသည်။ "အစ်ကို ကျွန်​တော့်ကို ဘာကြည့်​နေလဲ.." "ညီက ​ချောလို့ပါကွာ..." "ဟာဗျာ ကျွန်​တော့်ထက် အကိုက ပို​ချောပါ​သေးတယ် အသားကလည်း ဖြူဝင်း၊ နုဖတ်​နေတာ အကိုက မင်းသား ​နေတိုးနဲ့​တောင် နဲနဲတူသလ်ုပဲ" "ဟားးး ​မောင်လွင်က​တော့ လုပ်ပြီ..." ကျွန်​တော်​ရော သူ​ရော ပြိုင်တူ ရယ်လိုက်မိကြသည်။ ထို့​နောက် ကျွန်​တော့်ကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းပြီး ​ပေါင်ရင်းခွဆုံကို နှိပ်ပြီး အပူထုတ်​ပေးမည်ဟု ​ပြောသည်။ "အစ်ကို ပက်လက် လှန်လိုက်..." "ညီ ကိုယ် လှန်လို့ မရ​လောက်ဘူး" "ဟင် ... ဘာလို့လဲ..." "ဟဲဟဲ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူးကွာ လှန်လို့မရ​လောက်ဘူး..." "​ဟောဗျာ... ဘာလို့လဲ အစ်ကိုရ ​ပေါင်ဆုံခွက အ​ကြောဖိပြီး အပူထုတ်ရမှာ အဲ့ဒါက ပြီးရင် သိပ်​နေလို့​ကောင်းတာ ...လာပါ အစ်ကိုရာ လှန်စမ်းပါ လာ ကျွန်​တော် လှည့်​ပေးမယ် ..." ​မောင်လွင်က ကျွန်​တော့်တင်ပါး​နေရာက​နေကိုင်ကာ လက်တစ်ဖက်က ​အောက်လျှိုသွင်း၍ လှည့်ဖို့ လုပ်လိုက်သည်။ သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျွန်​တော့်တင်ပါး​ပေါ်က ကိုင်၍ လက်တစ်ဖက်က ကျွန်​တော့် ညီ​တောိ​မောင်ကို အုပ်ကိုင်လိုက်သလို ဖြသ်သွားပြီး ​မောင်လွင် လက်မှာ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အားကစား​ဘောင်းဘီ အ​ပျော့မှာ body fit ဖြစ်၍ ​အောက်ခံ​ဘောင်းဘီ မပါ​သော ကျွန်​တော့်အတွက် ​မောင်လွင့်ရဲ့ အထိအ​တွေ့​ကြောင့် ​ဖောင်းကာ တင်းမာ​နေသည်​လေ။ "ဟာ...အစ်ကို..." ​မောင်လွင်က ကျွန်​တော့်ကို ကြည့်ရင်း ​ခေါ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ကို​တော့ မရုတ်သိမ်းပဲ ကျွန်​တော့်ဟာကို ဆက်ကိုင်ထားသည်။ ကျွန်​တော်လည်းသူ့ကို ရှက်ရှက်နှင့် ရယ်ပြလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ ဖြစ်​နေလို့ ညီ့ကို မလှန်ဘူးလို့​ပြောတာပါ" "အကိုကလည်း ​ယောကျ်ားချင်းပဲဗျာ ဘာရှက်စရာရှိလဲ ဒါ သဘာဝပါပဲ ကျွန်​တော်ဆိုလည်း ထ တဲ့အခါ ထတာပဲဗျ..." "အခုကျ ဘလိုလုပ်ရမလဲ ထ​နေပြီ​လေ ညီ မနှိပ်ပါ​တော့နဲ့..." ကျွန်​တော့်စကား​ကြောင့် ​မောင်လွင်က ရယ်သည်။ "ကျွန်​တော်ဆိုရင် ​အောကားကြည့်တဲ့အခါတို့ ကျွန်​တော်သ​ဘောကျတဲ့သူကို မှန်းတဲ့အခါကျမှ ​ထောင်လာတာပါ... အစ်ကိုက ဘာလို့ ​ထောင်​နေတာလဲ ..." ​မောင်လွင်ရဲ့ ပွင့်လင်း​သော ​ပြောပုံဆိုပုံ​ကြောင့် ကျွန်​တော် အ​တော်​လေး သ​ဘောကျသွားမိသည်။ ထို့​ကြောင့် ရှက်မ​နေပဲ ပက်လက် လှန်လိုက်​တော့သည်။ "ကိုယ် ဘာလို့ ​ထောင်လာလဲ သိလား..." "ဘယ်သိမလည်းဗျ..." "ညီ့​ကြောင့် ​လေ ..." "ဟင် ...ဘာဆိုင်လို့" "ဟုတ်တယ် ညီရ ​နေ့လည်က ​ချောင်း​ဘေးမှာတုန်းက မြင်လိုက်ရတာ​ရော အခု ညီ့လက်​တွေနဲ့ ကိုယ့်ကို နှိပ်​ပေးတာ​ရော​ကြောင့် စိတ်က ထန်လာတာ" "ဟာ အစ်ကိုကလည်းဗျာ..." "ဟုတ်တယ် ညီရ မင်းက ​ချောတယ် ပြီး​တော့ မင်းခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား မင်းရဲ့ ရင်ဘတ် ​ဟောဒီနားမှာ ထူ​နေတဲ့ အ​မွှေး​တွေရယ်က ကိုယ့်ကို ဆွဲ​ဆောင်​နေတာ​လေ ..." ကျွန်​တော်က ​ပြောရင်းပင် ​မောင်လွင်ရဲ့ အ​ပေါ်ဗလာကျင်းထား​သော ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ်ကြီးကို ပွတ်သပ်ရင်း ချက်နားမှ ​အောက်သို့ဆင်းသွား​သော အ​မွှေးများကို လက်ဖြင့် ထိ တို့လိုက်သည်။ ထိုအခါ ​မောင်လွင်ရဲ့ ပုဆိုး​အောက်မှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပုဆိုးအောက်မှ တ​ဖြေး​ဖြေး ကြီးထွားကာ ​ခေါင်​ထောင်လာသည်ကပင် သိသိသာသာ ချက်နားထိ ​ရောက်လာသည်။ ​မောင်လွင်က မသိမသာ သူ့ဟာကို သူ လက်ဖြင့် ဖိထားသည်။ ကျွန်​တော့်လက်ကို​တော့ ဖယ်ရှားမပစ်ပါ။ ကျွန်​တော်လည်း အ​ခြေအ​နေကို အကဲခတ်မိသလောက် အဆင်​ပြေ​နေသည်မို့ ​ရှေ့ဆက်တ်ုးဖို့ လုပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ​မောင်လွင်လည်း ကျ့န်​တော့်ကို ရွှန်းရွှန်းစားစား ကြည့်​နေသည်။

MTM 30.12.2024 ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်

*မြို့ကြီးသားနှင့် ​တောကလူငယ်* ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Part 2 သစ်လုံးအိမ် စခန်းဝန်းထဲတွင် အခြား​သော ဝန်ထမ်းတစ်ချို့နှင့် မိသားစု​တွေ ရှိကြ​သေး​သော်လည်း သူ့အလုပ်​တွေနှင့်သူမို့ ကျွန်​တော့်မှာ ​မောင်လွင်သာ အ​​ဖော်ရှိသည်။ စား​ရေး ​သောက်​ရေးက​တော့ ​ဒေါလှ ဟု​ခေါ်​သော ထမင်းချက်သည့် အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးက စီစဥ်​ပေးသည်။ ​ရေချိုးရသည့်အခါများတွင် ကျွန်​တော့်အား ငှက်ဖျားမိမည်စိုး၍ သစ်လုံးအိမ်ထဲရှိ ​ရေချိုးခန်ူးတွင် ချိုးခိုင်းသည်။ ထို​ရေမှာ ​ရေသန့်ဟုလည်း သိရ၏။ ​မောင်လွင်တ်ု့လို ​ဒေသခံ​တွေက​တော့ သိပ်မ​ဝေး​သော ​ချောင်းတွင် သွားချိုးကြသည်။ ပထမရက်တွင် ကျွန်​တော်​ရေမိုးချိုးပြီး၍ အပြင်ခန ထွက်လာစဥ် ​မောင်လွင်က ပုဆိုး​ဟောင်း​လေးတစ်ထည်ကို ပုခုံး​ပေါ်တင်ကာ ဆပ်ပြခွက်ကလေးကိုင်၍ထွက်လာသည်ကို ​တွေ့လိုက်ရသည်။ "​မောင်လွင် ဘယ်သွားမလို့လဲ..." "​ဪ... အကို.. ကျွန်​တော် ​ရေသွားချိုးမလို့ပါ အကို​ရော ချိုးပြီးပြီလား" "​အေး ကိုယ်က ချိုးပြီးပါပြီ..." "ဒါဆို အကို ဗိုက်ဆာပြီလား ထမင်းစား​တော့မလား. ကျွန်​တော် ​ဒေါ်လှကို ​ပြောထားခဲ့လိုက်မယ်​လေ.." "ဟာ... ​နေ..​နေ ကိုယ်မဆာ​သေးပါဘူး... ရတယ် ဒါနဲ့ ​ရေက ဘယ်ထိသွားချိူးရမှာလဲ " "ဟို အင်ကြင်းပင်တန်း​တွေနားထိသွားရမှာ အကို... အကို လိုက်ချင်လို့လား..." ကျွန်​တော် ​မောင်လွင့်ကို ​ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ​မောင်လွင့်ပုံစံမှ္ ထူးခြားသည်။ ​တောသား​​​လေးသာဆို​ပေမယ့် စကား​ပြောဆ်ုပုံက ညက်သည်။ ယဥ်​ကျေးသည်။ ရုပ်ကလည်း ​ချောသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အသက်​မေးကြည့်သည့်အခါ ကျွန်​တော် ထင်သည့်အတိုင်း ၂၀ သာရှိ​သေးသည်။ ပသက်ကသာ ၂၀ဆ်ု​သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရပ်အ​မောင်းက ကျွန်​တော့်ထက် ထွားနေသည်။ "အကို ... ဘာ​တွေကြည့်​နေတာလဲဗျ" "ဟာ ... ​အေး... ဟို ...ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူးကွာ ...သွားမယ်​လေ ..." "ဟုတ် ... အကို ​ချောင်းနား​ရောက်ရင်​တော့ ​လျှောက်မသွားနဲ့​နော် ... ကျွန်​တော် မြင်တဲ့​နေရာမှာ​နေဦး... "ဪ... ​အေးပါ ... ဘာလို့လဲ ညီ..." "သရဲ​တွေ ​တောထဲက ထွက်လာမှာ စ်ုးလို့ပါ..." ​ရှေ့မှ သွား​နေရင်း ​ပြော​လိုက်​သော ​မောင်လွင့် စကား​ေကြာင့် ကျွန်​တော် ကြက်သီး​မွှေးညင်းများ ထ သွားသည်။ ကျ့န်​တော်က သရဲ​ေကြာက်တတ်သည်​လေ။ "ဟင်... ဘာရယ် ဘယ်လို...သရဲက တကယ်ရှိတာလား ​မောင်လွင်ရ..." ကျွန်​တော် သူ့အနားထိ မီ​အောင်လိုက်ကာ တ်ုးကပ်ရင်း ​မေးလိုက်သည်။ ​မောင်လွင်က ကျွန်​တော့်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း ပထမ​တော့ ပြုံး​စေ့​စေ့ လုပ်​နေရာမှ ​နောက် ရယ်​တော့သည်။ "အကိုကလည်းဗျာ ကျွန်​တော်က ​နောက်တာပါ ဘယ်သရဲမှ မရှိပါဘူး...ဟာ... အမ​​လေး..." ​မောင်လွင်မှာ ကျွန်​တော့်ကို လှည့်​ပြောရင်း ခဲလုံးကို နင်းမိဟန်တူသည်။ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ကမူက​လေး​ပေါ်မှ ​ချော်ကျ​တော့မလိုဖြစ်သွားသဖြင့် ကျွန်​တော်က လှမ်းဆွဲရာ သူ့ကိုယ်လုံးနှင့် သူ့အားကို ကျွန်​တော်လည်းမနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် နှစ်​ယောက်သား လိမ့်ကာ ကျသွား​တော့သည်။ ကမူက​​လေးက ဆင်​​ခြေ​လျှော​​လေးဖြစ်​နေ၍ လှိမ့်ကာ ​ချောင်းစပ်နားထိ ​ရောက်သွား​တော့၏။ လှိမ့်တာ ရပ်သွား​သောအခါ သူက ​အောက်က ကျွန်​တော်က သူ့အ​​ပေါ် ​မှောက်လျက် နှစ်​ယောက်သား ထပ်​နေ​တော့သည်။ ကျွန်​တော့်မျက်နှာနှင့် သူ့မျက်နှာမှာ ထိလုမတက်ဖြစ်ကာ သူ့ရဲ့ အသက်ရှုသည့်​လေကိုပင် ခံစားမိ​နေသည်။ အချိန်​​တွေ ​နှေး​နေသလိုလို ရုပ်ရှင် အ​နှေးပြကွက်လိုလို ခံစား​နေရ၏။ ကျွန်​တော့်ရင်ဘတ်​တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်လာသလို ​မောင်လွင့်ဆီကလည်း ထိုအသံမျိုး ကြားလိုက်ရသည်ထင်၏။ ကျွန်တော်ကသူ့အ​ပေါ် ခွလျက်ကြီး ဖြစ်​နေ၍ ကျွန်​တော် ပြန်ထဖို့ ကြိုးစားရင်း လက်ကို ​နောက်ပြန် ​ထောက်လိုက်မိရာ ကျွန်​တော့်လက်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ထိလိုက်မိသည်။ ဒါကို ကျွန်​တော်သိသည်။ ​​မောင်လွင့်ရဲ့ ဖွားဖက်​တော်ကိုမထိမိဘဲ ဆီးခုံအထက်က အ​မွှေးများကို ထိမိခြင်းဖြစ်သည်။ "ဟင်..." ကျွန်​တော် အတင်း ထ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ဟုတ်ပါသည်။ လိမ့်ကျစဥ်က ​မောင်လွင် ပုဆိုးကျွတ်ကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကျွန်​တော့် မျက်စိ​ရှေ့တွင် ​မောင်လွင်မှာ အဝတ်အစားမပါဘဲ ပက်လက်ကြီးဖြစ်ကာ သူလည်း ​ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။ ထို့​နောက်မှ သူလည်းသတိဝင်ကာ သူ့ဘာသာ လက်နှင့်အုပ်ကာ ဖုံးပြီး ရှက်ရယ် ရယ်ကာ ပုဆိုးကို သွားပြန်​ကောက်ကာ ဝတ်လိုက်သည်။ ကျွန်​တော့်တစ်သက်တွင် သည်တစ်ခါသာ သူတစ်ပါး ပစ္စည်းကို မြင်ဖူးခြင်ူဖြစ်သလို သည်အရွယ်တွင် သည်မျှထွားကျိုင်းခြင်းကိုလည်း ​​တွေးမရ ဖြစ်မိသည်။ [😁😁😁 မ​ရေးဖူးလို့မို့ အ​တော်ကြိုးစားကာ စကားလုံးများကို ​ရေးထားပါတယ်။ SEXYဖြစ်​သော စကားလုံး သိပ်မရဲလို့ ရဲ​ဆေး​ပေးကြပါဦး အား​ပေးကြပါဦးဗျာ] ဆက်ရန်ရှိ​သေးတယ်​နော်။

​ရောက်ဖူးသည်ရှိ​အောငိလိုက်လာခြင်းဖြစ်၏။ ထိုစဥ် ကျွန်​တော့်အနားသို့ ​မောင်လွင် ​ရောက်လာသည်။ "အစ်ကို ... အစ်ကို့နာမည်က ကိုမြတ်​သော​မောင်​နော.." "​အေး ဟုတ်ပါတယ် ..." "အဟဲ ..အစ်ကိုက နာမည်ကလည်း မိုက် ... လူကလည်း မိုက်တယ်ဗျ..." "​ဟောဗျာ အကိုက မမိုက်ပါဘူး ​မောင်လွင်ရာ လိမ္မာပါတယ်ကွ မင်းကလည်း..." "ဟာ အကိုက ​နောက်ပြီ ကျွန်​တော်က နာမည်ကလည်း လှတယ် လူကလည်း ​ချောတယ်လို့ ​ပြောတာပါ..." "ဟား ဟား လုပ်ပြီကွာ ​ကျေးဇူးပါဗျာ မင်းလည်း ​ချောပါတယ်..." "အစ်ကိုက ပညာတ် ရုပ်​ချော ပိုက်ဆံလည်းရှိ အကုန်ပြည့်စုံ​နေ​တော့တာပဲ...ကျွန်​တော်က ​တောသား ဘာလိူ့ ​ချောရမှာလဲဗျ မ​ချောပါဘူးဗျာ..." ​မောင်လွင့်နှင့် ကျွန်​တော် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အ​တော်​လေး ရင်းနှီးခင်မင်သွား​တော့သည်။ MTM 29.12.2024 ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်

* မြို့ကြီးသားနှင့် ​တောကလူငယ် * ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ သတိ** ဤဇာတ်လမ်းသည် ဖြစ်ရပ်မှန်မဟုတ်ပါ။ စာ​ရေးသူ၏ စိတ်ကူးမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ################################## ## Part 1## "​မောင်လွင် ​​ရေ..." ကျွန်​တော့်အ​ဖေက သစ်သား​နောက်မှီထိုင်ခုံကြီးကို မှီချလိုက်ရင်း သစ်လုံးအိမ်အပြင်ဘက်ဆီသို့ လှမ်း​အော်​ခေါ်လိုက်သည်။ "​ဟုတ် ဆရာ လာပါပြီ..." ပြန်လည်ထူးသံနှင့်အတူ သစ်လုံးအိမ်ထဲသို့ အရပ်အ​မောင်းအသင့်တင့်နှင့် ခန္ဓာကို ချိုးစားကျနကာ အသားညို​သော လူငယ်တစ်​ယောက် ဝင်လာသည်။ အသက်အရွယ်အားဖြင့် ကျွန်​တော့်ထက် အနည်းငယ်မျှ ငယ်မည်ထင်၏။ ကျွန်​တော်က ၂၃ ဆို​တော့ သူက ၂၀ ​လောက်​တော့ ရှိမည်ထင်ရသည်။ "​မောင်လွင်​ရေ... ဒါက ငါ့သားကွ မြတ်​သော​မောင် တဲ့ သူက အခုမှ အလည် လိုက်လာတာ..." အ​​ဖေက ကျွန်​တောိ့ကို ညွှန်ပြကာ ​မောင်လွင်ဆို​သော ​ကောင်​လေးနှင့် မိတ်ဆက်​ပေးသည်။ သူက ကျွန်​တော့်ကို ပြုံးပြကာ ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကျုံ့၍ ​ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "သား​ရေ ... ဒါက ​မောင်လွင်တဲ့ ဒီမှာ​တော့ သိပ်အားကိုးရတာ​ပေါ့ကွာ အခု အ​ဖေတို့က အမဲလိုက်သွားမှာဆို​တော့ သားကို ဒီမှာ ​မောင်လွင်နဲ့ တူတူ ထားခဲ့ရမှာ အ​ဖေတို့ နှစ်ရက်​လောက်​တော့ကြာမယ်ကွ..." "ဟာ အ​ဖေ သားလည်း လိုက်လို့ မရဘူးလား " "ဒီတစ်​ခေါက်​တော့ မလိုက်ပါနဲ့ဦး သား ရာ ​ဒီတစ်ခါက ဟိုတ​လောက မုဆ်ုးကြီး မစ္စတာ အန်ဒါဆင် ပစ်ထားတဲ့ ကျားက နာထား​တော့ သူ့ကို မ​တွေ့မချင်း အန္တရာယ်များလို့ပါ " "ဟုတ်ကဲ့ပါ အဲ့ဒါဆိုလည်း မလိုက်​တော့ပါဘူး" အ​ဖေနှင့် ကျွန်​တော် ​ပြော​နေသည်ကို ​မောင်လွင်က ပြုံးကာ နား​ထောင်​နေသည်။ "ကဲ ​မောင်လွင်​ရေ... ငါ့သားက အရင်က ​ကျောင်းတက်​နေရ​တော့ ငါ့ သစ်​တောကြိုးဝိုင်းထဲ တစ်ခါမှ မလိုက်လာဖူးဘူး...အခု သူ​ကျောင်းပီး ဘွဲ့ရလို့ ငါ​ခေါ်လာတာ ခု မင်းနဲ့ ခန ထားခဲ့ရမှာပဲ စိတ်ချမယ်​နော်. ဂရုစိုက်​ပေးပါဦးကွာ..." "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ စိတ်ချပါ အကို့ကို ကျွန်​တော် ဂရုစိုက်မှာပါ အကိုက မြို့က ​ကျောင်းသားဆို​တော့" "ဟာ အ​​ဖေကလည်း ဘာစိတ်မချစရာ ရှိလဲဗျ... သားက က​လေးလည်း မဟုတ်​တော့ဘူး..." ကျွန်​တော့်စကား​ကြောင့် ​မောင်လွင်နှင့် အ​ဖေတို့က ရယ်ပြုံး ပြုံးကြသည်။ "​အေးပါကွာ ... ငါ့သားက ​တောထဲ တစ်ခါမှ မ​ရောက်ဖူး​တော့ အ​​ဖေက ​သေချာ​အောင်မှာရတာပါ မင့်အတွက် ​မောင်လွင်က အ​ဖော်လုပ်​ပေးပါလိမ့်မယ်... ဘာပဲလိုလို သူ့ကို ​ပြောလို့ရတယ်...သိလား..." "ဟုတ်ပါတယ် အစ်ကို... ကျွန်​တော့်ကို ညီအစ်ကိုလိုပဲ ဘာပဲလိုလို ခိူင်းလို့ရပါတယ်..." ​မောင်လွင့်ပုံစံမှာ ရင်းနှီး​ဖော်ရွေသည့်ပုံ​ပေါ်သည်။ သ​ဘောမ​နော​ကောင်းမည့် ရုပ်လက္ခဏာလည်း ရှိသည်။ မျက်နှာကျမှာ ​ယောကျ်ားပီသပြီး မျက်လုံးများမှာ ရွှန်းရွှန်းစားစားရှိလှ၏။ ပြုံးလိုက်သည့်အခါ ​ပေါ်လာ​သော ပါးချိုင့်​လေးများ ခွက်ဝင်သွားသည်မှာ ကြည့်ကောင်း​နေသည်။ နှုတ်ခမ်း ဘယ်ဘက် ​အောက်​ထောင့်နားတွင် မှည့်​​လေးတစ်လုံးလည်း ရှိသည်။ ​နွေရာသီ ပူ​လောင်အိုက်ပြုတ်၍ထင်၏။ ​မောင်လွင်မှာ အ​ပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းထားကာ ​အောက်တွင်​တော့ ပုဆိုးကို ခပ်တိုတိုဝတ်ထားသည်။ ပြန့်ကားမို့​မောက်​သော ရင်အုံ ချပ်ရပ်ကာ ကျစ်လစ်​ေသာ ဝမ်းဗိုက်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ချက်အနားမှစကာ ခပ်ပါးပါး ​ပေါက်​နေ​သော အ​မွှေးအမျင်များသည် ပုဆိုး ခါးပုံစ ကြားဆီထိတိုင်​အောင် ညီညီစီစီ တန်းဆင်းသွားသဖြင့် ​မောင်လွင့်ပုံမှာ ဆွဲ​ဆောင်မှု တစ်မျိုးရှိ​နေ​တော့သည်။ ​တောသားဆို​တော့ အသားအရည်မှာ ညိုသည့်ဘက် သွား​သော်လည်း မည်းနက်သည့်ပုံမျိုးမဟုတ်​ပေ။ မြို့တွင်နေ၍ skin care ​သေချာလုပ်လျှင် ဖြူလာန်ုင်​သော အသားအရည်မျိုး ဖြစ်သည်။ ပုဆိုးကိုလည်း ခါးပုံစ အရှည်ကြီး ချထားကာ ချပ်ပြုတ်​အောက်​လျှော ဝတ်ထားသည့်အတွက် ဆီးခုံ​မွှေးတစ်ချို့ကို​တောင် မြင်ရ​​တော့မတတ်ဖြစ်​နေသည်။ ကျွန်​တော် အမှတ်တမဲ့ စိုက်ကြည့်မိသလို ဖြစ်သွားသည့်အတွက် ကိုယ့်ဘာသာ ရှက်မိသလို ဖြစ်သွားသည်။ ကျွန်​တော်ကြည့်​နေသည်ကို ​မောင်လွင်ကလည်း သိသည်ထင်၏။ ပြုံး​နေသည်။ ထို့​နောက် အ​ဖေက မှာစရာရှိသည်များကို ​မ္ငေ်လွင်အား မှာ၍ သူ့အဖွဲ့နှင့်အတူ ထွက်သွား​တော့သည်။ ကျွန်တော့်ကို​တော့ ​မောင်လွင်နှင့် သစ်လုံးအိမ်တွင် နှစ်​ယောက်တည်း ထားခဲ့သည်ကို အ​မေသာ သိပါက ​နောက်တစ်ခါ ကျ့န်​တော့်ကို လိုက်ခွင့်​ပေး​တော့မည်မဟုတ်​ပေ။ အ​ဖေတို့ ထွက်သွား​သောအခါ ကျွန်​တော်လည်း ပျင်းသည်နှင့် ဟိုဒီ​လျှောက်ကြည့်ရင်း ကုန်း ခပ်မြင့်မြင့်ရှိ​သော ကျွန်းပင်ကြီး ​အောက်သို့ ခန ရပ်​နေမိသည်။ အ​​ဖေက သစ်​တောအရာရှိအကြီးအကဲဖြစ်၍ ပဲခူးရိုးမ ​တောကြီးအတွင်းရှိ သစ်​တောကြိုးဝိုင်းကို အုပ်ချုပ်ရသည်။ ထို့​ကြောင့် ကျွန်​တော်လည်း

"ဟာ အနင်း​တော့ မခံနိုင်ပါဘူးကွာ ညီ့ကိုယ်လုံး ဝိတ်ကို ကိုယ် မခံနိုင်​လောက်ဘူး....​နေပါ​စေကွာ..." "အဲ့ဒါဆို နှိပ်​ပေးမယ်​လေ ကျွန်​တော်က ဆရာ့ကို နှိပ်​ပေး​နေကြဗျ အနှိပ်ကတော့ သိပ်ပိုင်ပဲ...." "တကယ်ကြီးလား အားနာလို့ပါကွာ..." "ဟာ... အကိုရာ အားနာစရာ မလိုဘူးဗျ ကျွန်​တော်နှ်ပ်​ပေးမှာ​ပေါ့.." ​မောင်လွင်က ​ပြောရင်းဆိုရင်း ကုလားထိုင်​ပေါ် ထိုင်​နေရာမှ ကျွန်​တော် ​မှောက်အိပ်​နေ​သော ကွပ်ပျစ်​ပေါ်သို့ တက်လာကာ ​ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ "ကဲ အကို ဘယ်​နေရာ​တွေ ​ညောင်းလဲ ​ပြော ကျွန်​တော် နှ်ပ်​ပေးမယ်" [ဆက်ရန်ရှိသည်​နော်...😁😁😁] MTM 30.12.2024 ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်

* မြို့ကြီးသားနှင့် ​တောကလူငယ် * ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Part 3 ######## ကျွန်​တော်လည်း ရှက်မိသလို ​မောင်လွင်မှာလည်း ရှက်​နေရှာသည်။ ကျွန်​တော် သူ​ရေချိုး​နေသည်ကို မကြည့်ရဲ​တော့ဘဲ ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ အင်ကြင်းပင်ကြီးနားတွင် သွားထိုင်ကာ ဖုန်းဖြင့် ဓါတ်ပုံရိုက်​နေမိသည်။ ပုံတစ်ချို့နှင့် video တစ်ချို့ရိုက်ထားပြီး သည်မှာ အင်တာနက် မရသဖြင့် မန္တ​လေးပြန်​ရောက်လာ​သောအခါ Tiktok တင်ဖို့ဖြစ်သည်။ ပုံ​တွေသာ ရိုက်​နေရ​သော်လည်း စိတ်က အ​စောက အ​နေအထားကိုသာ မျက်စိထဲမြင်​ယောင်​နေမိသည်။ မဲနက်ကာ အုံထူ​နေ​သော ဆီးခုံ​မွှေးများ​အောက်မှ ထွားကျိုင်း​သော ​မောင်လွင်ရဲ့ ဖွားဖက်​တော်ကြီးမှာ မမာ​သေး​သော သာမန်အ​နေအထားမှာပင် အ​တော်ကြီး​နေသည်။ နဂိုကတည်းက ​ယောကျ်ား​လေးများအ​ပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ယိုင်ချင်သူ ဖြစ်၍ ယခုမူ စိတ်ထဲ,တစ်မျိုးကြီးဖြစ်​နေ၏။ ​မောင်လွင်က အတွင်းခံမဝတ်တတ်ဘူးထင်၏။ စ ​တွေ့ကတည်းက ပုဆိုးချက်ပြုတ်ဝတ်ထားလျှင် မ​ပေါ်သင့်​သော အ​မွှေးအမျှင်များ မြငိ​နေရသည်​လေ။ ​တွေးရင်း ကျွန်​တော့်ညီ​လေးသည် အနည်းငယ်မျှ မာ​ကြောလာသလို ခံစားရသဖြင့် ငုံ့ကြည့်မိလိုက်သည်။ ​ရေချိုးပြီး ကျွန်​တော်က အားကစား​ဘောင်းဘီကို ဝတ်ထားသဖြင့် အသားမှာ ကပ်​နေသဖြင့် ​​ဖောင်းထွက်​နေသည်ကို ​ကောင်းစွာ ကွယ်မထားနိုင်ပါ။ ကျွန်​တော်ကလည်း ​မောင်လွင်​လောက်သာ မရှိ​သော်လည်း ရှိသင့်သ​လောက်​တော့ ရှိသည်။ Gym ​ဆော့ထား​သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်၍ ကျစ်လျစ်ကာ ကြည့်ကောင်း​သော အ​နေအထားပင်။ ရင်အုပ်​မောက်ပြီး ဖင် အနည်းငယ်မျှ ​ကောက်သလိုရှိသည်ဟု ကိုယ့်ဘာသာ ထင်မိသည်။ "အစ်ကို..." ထိုစဥ် ကျွန်​တော့် ​နောက်တွင် ​မောင်လွင်​ရောက်လာပြီး ကျွန်​တော့်အား​ခေါ်လိုက်သည်။ သူ ​ရေချိုးပြီးသွားပြီထင်၏။ "​ဟေ...ဪ... ချိုးပြီးပြီလား ညီ ... သွား​တော့မလား" "ဟုတ်ပြီးပြီ... အစ်ကို ဓါတ်ပုံရိုက်​နေတာလား..." "အွန်း ဟုတ်တယ်... ဒီနားက ရှုခင်း​လေး​တွေလှလို့ ရိုက်ကြည့်​နေတာပါ..." "အစ်ကို့ပုံ​ရော ရိုက်ဦးမလား ကျွန်​တော်ရိုက်​ပေးရမလား" "​တော်ပါပြီကွာ မရိုက်​တော့ပါဘူး ပြန်ကြပါစို့" ကျွန်​တော်တို့ နှစ်ယောက်သား သစ်လုံးအိမ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့​နောက် ​ဒေါ်လှပြင်​ပေး​သော ထမင်းကို ​ချေသား​​ခြောက်ဖုတ်ရယ် ယုန်သား​ရေချိုချက်က​လေးရယ် ငရုတ်သီး​ထောင်းက​လေးနှင့် စားကြသည်။ အ​တော်ပင် စား၍ ​ကောင်းလှ​ပေသည်။ ထို့​နောက် ကျွန်​တော်နှင့် ​မောင်လွင် စားပွဲတွင်ထိုင်၍ စကားစမြည် ​ပြောဖြစ်ကြသည်။ စကားပြောကြရင်း ​မောင်လွင့်အ​ကြောင်းလည်း စပ်စုကြည့်မိရာ စိတ်မ​ကောင်းဖွယ်ပင် ဖြစ်၏။ ငယ်စဥ်ကပင် မိဘနှစ်ပါးလုံး ဆုံးပါး၍ ဦး​လေူဖြစ်သူနှင့်​နေရသည်။ စီးပွား​ရေးမ​ကောင်း၍ ဦး​လေးက ​ကျောင်းမထားနိုင်သည့်အပြင် ဦး​လေးမိန်းမကလည်း မကြည်ဖြူ၍ အရွယ်​လေး​ရောက်လာ​သောအခါ အ​ဖေ့ရဲ့ ကြိုးဝိုင်းတွင် ​တောက်တ်ုမယ်ရ လာလုပ်​နေရသည်ဟု သိရသည်။ ကျွန်​တော်နှင့် စကား​ပြော​နေသည့်အချိန်တွင် ​မောင်လွင့်ကို ကျွန်​တော်ကြည့်မိသည့်အခါတိုင်း သူ ​ခေါင်းငုံ့သွားတတ်သည်။ ကျွန်​တော်စကား​ပြောလျှင် ကျွန်​တော့်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်​နေတတ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် စကား​ပြောရင်း ကျွန်​တော်တို့ နှစ်​ယောက် ပိုပြီး ရင်းနှီးလာသည်။ ​နေ့လည်က အဖြစ်အပျက်ကိုလည်း ရယ်စရာ​အဖြစ် ပြန်​ပြောကြရင်း ရယ်​မောမိကြသညိ။ လူထက် ဖွားဖက်​တော်က ပိုကြီး​နေရတာ ဘာလို့လဲဟု​မေး​​သောခါ ​မောင်လွင်က ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်သည်။ သူလည်း မသိဘူးဟု ​ပြော၏။ ကျွန်​တော် စကားအနည်းငယ် နှိုက်ကာ တီး​ခေါက်ကြည့်မိ​သောအခါ ​မောင်လွင်သည်လည်း ကျွန်​တော့်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဟန်တူ၏။ သူ​ရေထ​သောက်ရင်း ပုဆိုးဖြန့်ဝတ်​သောအခါ ​ရှေ့သို့ အနည်းငယ်​ဖောင်းထွက်​နေသည်ကို မြင်ရခြင်း အားဖြင့် သူ နည်းနည်း စိတ် ထ​နေသလားဟု ​တွေးမိသည်။ ထို့​ကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန်အတွက် ကွပ်ပျစ်​ပေါ် ဝမ်းလျား​မှောက်အိပ်လိုက်သည်။ gym ​ဆော့ထားသူဖြစ်၍ လုံးကျစ်မို့​မောက်ကာ လုံးဝန်း​သော ကျွန်​တော့်​နောက်ပိုင်းအလှသည် အားကစား​ဘောင်းဘီ​ပျော့​ပျော့ ​အောက်မှ တင်းရင်းစွာ လှ​နေသည်။ "​ညောင်းလိုက်တာကွာ ... တစ်​နေကုန် ခုလို မလှဲရ​သေးဘူး" "ဟုတ်တာ​ပေါ့ အစ်ကို ​​ညောင်း​နေရင် ကျွန်​တော် နင်း​ပေးရမလား...." ​သေချာပါသည်။ ​မောင်လွင့်မျက်လုံးများက ကျွန်​တော့်တင်ပါးဆီမှ မခွာပါ။

ထွက်လာတာ ၊လက်ဆောင်တွေတော့လမ်းမှာ နဲနဲ ဝယ်လာတယ် "ဆရာတော်အတွက်" (ဦးမျိုး) နဲ့(ဆရာတော် ) စကားတွေပြောကျရင်း တအောင့်လောက် ကြာတော့ ဦးမျိုး ဟာ ရေချိုး တဲ့ကန်နားသွားပြီး မှောင်ခါစ အချိန်မှာ ကိုယ်လုံးတီး ချွတ်ပြီး ချိုးနေတာ (ကပ်ပိယ) တော့ ဆွမ်းချက်ဆောင် အပေါ်ထပ် သူအိပ်ယာ ကနေချောင်းကြည့်နေတော့ အရွယ်တင်နေတုန်း (ဦးမျိုး)ဖြူဖွေး ကျစ်လစ်နေတဲ့ အရောင်ဆင်းနောက် စိတ်ကမျော်ပါသွားပြီး ရေတခွက်လောင်းပြီးတိုင်း လက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်လိုက် ဖင်ကြားကိုပွတ်လိုက် လိင်တံကို ပွတ်လိုက်နဲ့ မြင်နေရတဲ့ (ကပ်ပိယ)တစ်ယောက်တော့ တစိုက်မတ်မတ် ချောင်းကြည့်ရင်း ရေချိုး ကန် နားတို့ ချဉ်းကပ်ဖို့ အတွေးထဲ ရောက်လာခဲ့တယ် "ဟောဗျာ (ဦးမျိုး) ဘယ်လိုတွေဖြစ်ပြီးပြောင်ပြောင်ကြီးရေချိုးနေတာတုန်းဗျာ" အဝတ်စား မပါလဲ ကျုပ်ဆီရေလှဲပုဆိုးယူပေါ့ဗျ မှောင်လဲ မှောင်နေလို့ ဒါကြောင့်လာမယူတော့ပဲ တခါတည်း တန်းချိုးလိုက်တာပါ။ (ဦးမျိုး) ဒီအတိုင်း ချိုးတာ မြင်တော့လဲချစ်ဖို့ကောင်းသားပဲ...ဟား......ဟား ဘာလိုသေးလဲ ဆပ်ပြာရော ရှိလား ကျုပ်တို့ရွာ လာလည်မှ ဧည့်ဝတ်မကျေရင် ပြောစရာ ဖြစ်နေဦးမယ်ဗျာ "ဟုတ်ပါပီ (ကပ်ပိယ)ရေ လိုတာရှိကျုပ်ပြောမယ်" အဲအချိန်ကျ မှ မငြင်းနဲ့ နော်၊ ဒါဆို (ဦးမျိုး) ရေမြန်မြန်ချိုးလိုက် ပြီးဒါနဲ့ ထမင်းစား ဖို့ ကျုပ်ပြင်ထားလိုက်မယ်။ (ဦးမျိုး)ထမင်းစားပြီးနောက်၊ဆရာတော်ဘုရားဝတ်မပြုခင် ကျုပ်သွားတွေ့ လိုက်ဦးမယ် ပြန်လာမှ တွေ့ကျတာပေါ့ဗျာ(ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း) ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗျာ (ဦးမျိုး)ပြန်လာတာနဲ့ အိပ်လို့ရအောင် ကျုပ် သေချာပြင်ပေးထားပေးမယ် _._._._._._._._._._._._._._ ပြန်လာပြီလား (ဦးမျိုး) တနေကုန်ကားမောင်းလာတော့ ပင်ပန်းနေပြီပေါ့ဗျာ အိပ်ယာထဲ အညောင်းညာပြေအကြောဆန့်ပေါ့ဗျ (ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း)က ကျုပ်နှိပ်ပေးမယ်လေဗျ (ဦးမျိုး)က ဟော်ဗျာ ငရဲတွေကြီးကုန်တော့မှာပဲ ရပါတယ်ဗျ (အားမနာ)ပါနဲ့ ဗျ ကူညီတယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပေါ့ ကျုပ်တို့ဆီလာတော့ ဧည့်ဝတ်ကျေချင်လို့ပါ "ကောင်းပါပီ " (ကပ္ပိယ)ကြီးရယ် ဒါဆိုလဲဆန္ဒရှိသလိုသာ လုပ်ပါပေတော့ ကျုပ်မငြင်းတော့ဘူး။ ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်

⚓️ထိုက်ဇော်ဘဝ အတွေ့ကြုံ(၄)⚓️ ------------------------- @.ဧရာဝတီ ထိုက်ဇော် ဘခက် အတွေးပုံရိပ်။ အာရုံတက်စ ရွာကျောင်းက ကြေးစည်သံ နဲ့အတူ ကြက်တွန်သံတွေကြားပြီး (ထိုက်ဇော်)မျက်လုံးတွေပွင့်လာပြီး သူ့ရင်ခွင် ပေါ် ခေါင်းချပြီးမှေးနေတဲ့ (ဦးကုလား)ကို ဖြည်းဖြည်းလေး ခေါင်းအုံးပေါ်တင်ပေးကာ သူ့ပုဆိုး ရှာပြီး ဝတ်ရင်း၊ကိုယ်လုံးတီး ဖင်ပြောင်နဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ (ဦးကုလား)ကို ပုဆိုးနဲ့ခြုံပေးပြီး မျက်နှာသစ် အပေါ့ပါးသွားပြီး (တဲ) ထဲပြန်ဝင်လာကာ သူ့ လွယ်အိပ် ကို လွယ် ပြီး၊(ဦးကုလား)နား တိုးတိုးလေးကပ်ကာ "ကျုပ်ရွာပြန်လိုက်ဦးမယ်" ပြောရင်း (ဦးကုလား)တစ်ယောက်(ထိုက်ဇော်) လက်ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး "ရွာမှာအကြာကြီးမနေနဲ့" အခုချိန်ကစပြီး မင်းနဲ့ခွဲပြီး မနေနိုင်တဲ့စိတ် ဖြစ်နေပီကွ မကြာခဏတော့ မင်းရင်ခွင်မှာ အိပ်စက်ချင်နေပြီ "ထိုက်ဇော်ရာ" -------------------. ဟုတ်ပါပီ၊ ကျုပ်လဲ မကြာမကြာ ခင်ဗျားဆီလာမှာပါ (ဦးကုလား)ရဲ့အပေးကောင်းတဲ့ ခရေလေးကို ကျုပ်ညီဘွား က သဘောကျနေပီလေ" (ဦးကုလား)ရဲ့ တင်ပါးလေးကို ပုတ်ပီး ရွာကို ဦးတည်ရာသို့ လျှောက်ရင်း (တဲ)ကနေ ထွက်သွားခဲ့သည်။ --------------------. ရွာကိုရောက်တော့ (ထိုက်ဇော်)ဟာအိမ်ကိုတန်းမပြန်ပဲ မြို့ပေါ် ပြန်လာကတည်းက "ဆရာတော်ဘုရား" ဆီ ဝင်မနှုတ်ဆက် ရသေးတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းကို တန်းပြီး သွားလိုက်သည်။ "ကျောင်းဝင်းထဲရောက်တော့" ဆရာတော်နဲ့ တန်းတွေ့တော့ ဟော် "အခုမှပေါ်လာတော့တယ် ငထိုက်" (တင်ပါ့ ဘုရား) မနက်က တပည့်တော် အလျင်လို နေလို့ အိမ်ကို တန်းပြန်လိုက်တာပါ (ဘုရား) လယ်ထဲလဲ သွားစရာရှိသေးတော့ ညနေ မစောင်းခင် အပြေးသွားလိုက်တာပါ(ဘုရား) ကပ္ပိယ(ဦးညိုမှိုင်း)နဲ့ မြို့ပေါ်သွားတာ အဆင်ရော ပြေလားကွ "ပြေပါတယ်ဘုရား" အေ ...ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ၊ တပည့်တော် ကပ္ပိယ ဦးညိုမှိုင်း ဆီသွားလိ်ုက်ပါဦးမယ် ဘုရား၊ ~|~~~ ဆွမ်းချက်ဆောင် ဖက်ကို လျှောက်သွားတော့ (ဦးညိုမှိုင်း) ဖက်ကြမ်းဆေးလိပ်ကို တိုင်မှီပြီးဖွာနေတာတွေတော့ တိုးတိုးလေး ကပ်လျှောက် ကာ "ဟေ့" လူကြီး ဘာထိုင် လုပ်နေတာတုန်း ရုပ်သရက် အော်လိုက်တော့ (ဦးညိုမှိုင်း)လှန့်ပြီး "ဘာမှမလုပ်ပါဘူးဟ" ဆေးပျင်းလိပ်ဖွာပြီး မင်းနဲ့ငါ မြို့ပေါ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို သတိရပြီးတွေးနေတာကွာ ညကလဲ တစ်ညလုံး ဒါကိုပဲ တွေးနေတာ ပြောရင်း ဘေးနား ကပ်ထိုင်နေတဲ့ (ထိုက်ဇော်)လီးဆီကိုသူ့လက်နဲ့ ချက်အောင့်က ပုဆိုးကြားထဲ ထည့်ကာ ကိုင်ကြည့်တော့ ညက (ဦးကုလား)နဲ့ နွဲ ထားတဲ့ (ထိုက်ဇော်) ညီဘွားတော့ ကပ်စီး ကပ်စီးနဲ့ လီးကတော့ မတောင်ပေမယ့် တန်းလျားကြီးဖြစ်နေတယ် "မင်းရော ညက ငါ့ကို သတိမရဘူးလားကွ" သတိရ တာပေါ့ ဗျာ "ဘယ်လို မေးလိုက်ပါလေ့" (ထိုက်ဇော်)က ပုဆိုးစ ကိုဖြေလျော့ပြီး သူ့လီးကို ကပ်ပိယအားအပြီပြင် ကိုင်ဆွစေပြီး (ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း)ရဲ့ နောက်ကျောကနေ ပုဆိုးကြားထဲ (ထိုက်ဇော်)ဟာနိုက်ဆင်းလိုက်တော့ ဖင်ဝ လေးကို ထိုးဆွ လို့ရအောင် ဖင်ကိုကော့ရင်း အနေထား အပေးယူ မျှနေတုန်း....... ဆွမ်းချက်ဆောင်နားက ခြေသံတွေတယှက်ယှက်နဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားလေးတွေအသံကြားလိုက်တော့ နှစ်ယောက်သား သွက်လက်စွာ ပုံမှန်အနေထားပြန်နေရင်း၊ ညကျ မှ ကျုပ် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ လာအိပ်တော့မယ်ဗျာ.ဒီအချိန်က လုပ်ရှားလို့မကောင်းဘူး (ထိုက်ဇော်)တစ်ယောက် ပုဆိုးကို သေချာပြင်ဝတ်ပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းကနေ သူ့အိမ်ကိုပြန်သွားလိုက်သည်၊ ------------------. (ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း)တော့ ဟတ်ကော့ကြီး ဖင်ကော့ရင်း ဆွမ်းချက်ဆောင်ထဲ ကျန်နေခဲ့တယ်၊ တစ်အောင့်လောက်နေတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး "ကပ်ပိယကြီး"ဆရာတော် ဘုရားခေါ်နေတယ် အခု လာခဲ့တဲ့" ကပ်ပိယ တစ်ယောက် ဘုန်းကြီးဆီရောက်တော့ (ကပ်ပိယ)ကြီး ဒီနေ့ညနေစောင်း မြို့ပေါ်က ဒကာ ကြီး (ဦးမျိုးတင်)ရောက်မယ်လို့ ဖုန်းဆက်ထားတယ် "ညနေစောင်း ရွာထပ် မှာ သွားစောင့်ပြီးကြိုခဲ့" တင်ပါ့ ဘုရား တပည့်တော် သွားကြိုလိုက်ပါ့မယ် *အမည် ။ ။ ဦးမျိုးတင် အသက် ။ ။ ၆၀ အလုပ်ကိုင်။ ။ ကျောင်းဆရာအငြိမ်းစား ညနေစောင်းတော့ ရွာထိပ်မှာ ကားတစ်စီး ဝင်ချလာပြီး ကွမ်းဆိုင်မှာထိုင်နေတဲ့(ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း)ကို (ဦးမျိုးတင်)ကလှမ်းခေါ်လိုက်ကာ ကဲဗျာ (ကပ်ပိယ) ကားပေါ်တက် ကျောင်းကိုပြန်မယ် "ဟာဗျာ (ဦးမျိုး)တစ်ယောက်ထဲမောင်းလာတာလား" ဟုတ်တယ် စိတ်ကူးပေါက်တာနဲ့ ဒီကိုလာချင်စိတ်ပေါက်လို့ ဆရာတော် ကို ဖုန်းဆက်ပြီးရောက်လာတာ အော်...ဟုတ် ...ဟုတ် .....(ဦးမျိုး)တော့ ကြည့်လိုက်တာ အမြဲလန်းပြီးတက်ကြွနေတုန်း မုဆိုး ဖို လို့တာပြောတာ မိန်းမတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည် ဖြစ်နေမှာပဲ ထပ်မယူတော့ဘူးလားဗျ "မယူတော့ ပါဘူး ယူရင်တစ်ယောက်ပဲရမှာ" ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် (ဦးမျိုး)။ ဘုန်းကြီးကျောင်းလဲရောက်ရော အထုပ်အပိုးတွေ ပစ္စည်းတွေ ကျုပ်ချပေးမယ် (ဦးမျိုး) က ဘာမှ မပါ ဘူး အဝတ်တစ်ထည်၊ကိုယ်တခုနဲ့

ဖားထည့် ထားတဲ့စလုံကို ရေစင်အောင်ဆေးပြီး (ထိုက်ဇော်) မီးမွှေးထားတဲ့ အနားကိုပြန်ခဲ့တယ် (ထိုက်ဇော်)လဲ ရေးချိုးပြီး အင်္ကျီနဲ့ ပုဆိုးပြန်ဝတ်ကာ (ဦးကုလား)နား ရောက်လာပြီး၊ ဘယ်လိုတုန်း( ဦးကုလား) ကျုပ်ညီဘွားနဲ့ ခင်ဗျား ညီဘွား ဘယ်ကောင်ကြီးသလဲမြင်လားဗျ "ကြီးတဲ့ကောင် ဖင်ချကြေးဆို "(ဦးကုလား)ပဲ ခံရမှာ သိလားဗျ၊ စသလို နောက်သလို နဲ့ (ဦးကုလား)နောက်ကြောကို ဖတ်ပြီး သူ့လီးနဲ့ ပွတ်သပ်ကာ တင်ပါး ရဲ့ အလယ်အက်ကြောင်းကို လက်နဲ့့ပါ ထိုးဆွ ပြီး "စတာပါဗျာ . လုပ်စရာ လားဗျ"ကိုယ့်ဦးလေးကို နောက်ကြောကို ဒုတ်နဲ့ ထောက်သွားတဲ့ (ထိုက်ဇော်)ရဲ့အကိုင်အတွယ်ဟာ (ဦးကုလား) ဖင်တုန်သွားစေခဲ့တယ်၊ _______. ညနေစောင်း နေဝင်စ ပြုလာတဲ့အခိုက် (ထိုက်ဇော်) တော့ (တဲ) ထဲမှာထိုင်ပြီး ပျက်တောင်းပျက်တောင်း ဖြစ်နေတဲ့ ရေဒီယို လိုင်းကို ချိန်နေရင်း ၊ "(ဦးကုလား) ချက်လို့ ပြုတ်လို့ ပြီးပြီလားဗျ" အေ. လုပ်ထားတော့ ကွ၊ မင်းသောက်ဖို့သာလုပ်ထားတော့ (၂)ယောက် သား အမှောင်စပြုလာချိန်တော့ ရေနံဆီ အပြည့်ထည့်ထားတဲ့မီးအိမ် ကို မီးညှိကာ ဝီစကီ အတောင့်ထောင်ပြီး သောက်ပွဲကြီး စပါတော့သည်။ ____. ပါးနပ် တဲ့ (ထိုက်ဇော်) တစ်ယောက်တော့ (ဦးကုလား) ကို အရက်ဖိတိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် တော့ မသောက်ပဲ မြေကြီးပေါ် သွန်ချကာ စားပွဲ ဝိုင်းပေါ် လေးပါး ငါးပါး မှောက်ကာ ခေါင်းထိုး ချပြီး ဘာမှန်းမသိအောင် အိပ်ပျော် သွားတဲ့ (ဦးကုလား)ကို လုပ်နိုးကြည့်တော့ "တအင်း ....အင်း နဲ့" ထ ထ ကုတင်ပေါ်သွားအ်ိပ် မယ် ကျုပ်တွဲကူမယ်ဗျာ (ဦးကုလား)လက်ကို သူ့ပုခုံး ပေါ် တင်ပြီး တွဲထူလိုက်တော့ ကျွတ်နေတဲ့ ပုဆိုးစက ဖြေပြီး တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မြေကြီးပေါ် တစ်ရွတ်တိုက်ဆွဲပြီး ဖြေကျသွားသည်၊ -ကုတင်ပေါ် ရောက်ရော ဝှန်းတိုင်းပက်လက် အားပါးတရ အိပ်ပျော်နေတဲ့ "ခလော့...ခလော့" ဟောက်သံနဲ့ (ထိုက်ဇော်)ဘေးနားကနေ လှဲပြီး (ဦးကုလား)ဝတ်ထားတဲ့ စွပ်ကျယ် ကိုချွတ်ကာ နဖူးကအစ တဖြည်းဖြည်းချင်း နမ်းရှိုက်ကာ လက်က ရင်ပက် ချိုင်းနားတွေကို အရသာရှိရှိ ဖီးရှိအောင်ပွတ်သပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လည်ပင်းအနားနမ်းရှိုက်ပြီး လျှာနဲ့ မထိတထိ လေး လျက်ကာ မူးနေတဲ့ (ဦးကုလား)တော့ ယားကျိ ယားကျိဖြစ်ကာ ညင်းသံ တိုးတိုးလေးနဲ့အတူ ဖီးတက်နေပြီိး မည်းနက်နေတဲ့ ရင်အုပ် အပေါ်က ဘယ်ညာ ဆူထွက်နေတဲ့နို့သီးခေါင်းနှစ်ခုကို (ထိုက်ဇော်)က သူ့ပါးစပ်နဲ့ အားပါးတရစုပ်ပြီး သွားနဲ့ ကိုက်ဆွဲပြီး နို့သီးခေါင်းကို အားပါးတရလက်နဲ့ခြေပေးနေသည်။ ________>>> ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်

🛡ထိုက်ဇော် ဘဝ အတွေ့ကြုံ (၃) 🛡 ___ 🛡____ @.ဧရာဝတီ ထိုက်ဇော်ဘခက် အတွေးနှင့်ပုံရိပ် (ထိုက်ဇော်) တစ်ယောက် အိမ် ကို ရောက်တော့ အထုပ်ပိုးတွေ ချပြီး လောက်လေးဂွထည့်ထားတဲ့ အိပ်ကိုလွယ်ပြီး၊ သူ့ လယ် စာရင်းဌား (ဦးကုလား) မှာလိုက်တဲ့ [ဝီစကီ]နဲ့ [ဆေးလိပ်] ကို လွယ်အိတ်ထဲထည့်ကာ ...... ....... မေကြီး" ကျုပ် လယ်ထဲသွားလိုက်ဦးမယ် မိုးချုပ် ရင် ပြန်မလာတော့ဘူးဗျ ကွင်းထဲ မှာပဲ အိပ်တော့မယ် ...... ....... ပြောပြီး အိမ်ကနေ (ထိုက်ဇော်) လေတစ်ချွန်းချွန်း ခြူရင်း လယ်ကွင်းသို့ ဦးတည်ပြီိးထွက်သွားခဲ့သည်။ *ဦးကုလား ကိုယ်ရေးအကျဉ်း* အမည် ။ ။ ဦးကုလား အသက် ။ ။ ၄၅ (မုဆိုးဖို) အလုပ် ။ ။ လယ်စာရင်းဌား "အသားမည်းသောကြောင့် ကုလား လို့ခေါ်ကျ" (ထိုက်ဇော်) လယ်ထဲသွားနေတုန်း လမ်းတဝက်မှာ မနက်က (ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း)ရဲ့ ဖင်ကို လိုးတာ သွားသတိရ မိပြီး စိတ်က ဂနာမငြိမ် ဖြစ်ကာ တွေးတော ရင်း လိုးချင်စိတ် ထန်လာပြန်တယ် လယ်ကွင်း ထဲက သူ့ (တဲ) ရောက်ခါနီးတော့ *မိုးက တဖွဲ ဖွဲ နဲ့ ကျကာ * တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ (တဲ)ထဲက ရေဒီယို အသံ ပျက်တောင်းပျက်တောင်း လေးကြားနေရပြီး၊ (ထိုက်ဇော်)အတွေးထဲ (ဦးကုလား)တစ်ယောက် ဘာတွေလုပ်နေတုန်း ခြေသံ တိုးတိုးလေး နဲ့ ဝါးထရံ ကို ဟပြီး ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ မျက်လုံး ပြူးပြီး၊ပြောင်နက်နေတဲ့ ငယ်တံကို ကိုင်ဆွ ပြီး ကိုယ့်ဖင်ကို လက်ညိုးနဲ့ထိုးထည့်ကာ အာသာဖြေနေတဲ့ (ဦးကုလား)မြင်လိုက်တော့ ပြေပြစ် ကျစ်လစ် မည်းနက်နေတဲ့ (ဦးကုလား) ရဲ့ ဖင်သားကို ကြည့်ရင်း ထိုးလိုးချင်စိတ်ပေါက်ကာ "တအားအား.......အား.."နဲ့ အာသာဖြေနေတဲ့ (ဦးကုလား)ပြီးတဲ့အထိ ချောင်းကြည့်ရင်း ကာမစိတ် အာသာဖြေပြီးတဲ့(ဦးကုလား)တော့ ကိုယ်လုံးတီး ချွတ်ကာ မိုးရေ ခံထားတဲ့ စဉ့်အိုးကြီး မှာ ရေချိုး နေတုန်း၊ (ထိုက်ဇော်)က ဝှန်းခနဲ ဆိုသလို (တဲ)ထဲ ပြေးဝင်ကာ .......ဟိတ်လူ....... (ဦးကုလား) ရေဘယ်လိုချိုးနေတုန်း ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ သူများတွေ မြင်သွားရင် မကောင်းဘူးလေ ဟ" (ထိုက်ဇော်) တူကြီး မြို့ကနေ ပြန်ရောက်ပြီပေါ့ "ငါ မှာ ထားတာတွေ ပါခဲ့လားကွ" ပါတာပေါ့ဗျာ (ဦးကုလား)နဲ့ ဒီည ကိုင်ဖို့ လယ်ကွင်းထဲ လိုက်လာခဲ့တာဗျ. (ဦးကုလား)တာ ချက်ဖို့ပြင်ပေတော့ဗျ၊ အေပါကွာ အမီှးအတွက်တော့ ငါ့တာဝန်ထား ညက ပျင်းလို့ ဖားလိုက်ရိုက်ထားတာနဲ့ ကြွက်တော့ ရှိတယ်ကွာ၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စကားအပြန်အလှန် ပြောနေရင်း ....(ထိုက်ဇော်)အကြည့်ဟာ သူ့ရဲ့ အောက်ပိုင်းကို သေချာစိုက်ကြည့်နေတာ သတိထားမိနေတယ် "အိုး...., ဒုက္ခ ပါပဲကွာ ခဏက ငါအာသာဖြေနေတာ ဒီကောင်မြင်သွားတာ ထင်ပါတယ် "တောက်ကြိုးနည်းပါပြီကွာ" သိပ်မဝေး တဲ့ အကွာ အဝေးတခုမှာ (ဦးကုလား) ရဲ့ ကျစ်လစ်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မည်းပြောင်တောင့်တင်းနေတဲ့ တင်ပါးဟာ ထိုးခွဲ လိုက်ရ ရင်ဖြင့်၊(ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်း)ထက် အရသာ ပိုရှိနေမလား တွေးတော နေတုန်း၊ (ဦးကုလား)ဟာ ကိုယ်လုံးတီး ဂွေးတန်းလျား ဖင်ပြောင်ကြီးနဲ့ (ထိုက်ဇော်) နားရောက်လာကာ "ဟေ့ကောင်" (ထိုက်ဇော်) ငါ့ကို ဘာကြောင့် တစ်စိုက်မတ် မတ် ထိုင်ကြည့်နေတာတုန်း "လခီး " ယောင်္ကျား ချင်း မမြင်ဖူးလို့လားကွ ဟာဗျာ (ဦးကုလား) လို့နာမည်သွင်တာ မမှား ပါလား ဖင်ရော လီးရော မည်းနက်နေတာပဲ "ဟား.....ဟား ..." "လီးမွှေးတွေတောင်ရိတ်ထားသေးတယ်" ဒါပေမယ့် (ဦးကုလား)လိင်တံက ကျုပ် လီးလောက်တော့ မကြီးဘူးလားလို့ ဟုတ်ပါ့မလား (ထိုက်ဇော်)ရာ ကြည့်လဲပြောပါကွာ ဒီကိစ္စ ထားလိုက်ပါဦိး၊ ညကျရင် မင်းမြို့ပေါ်က ဝယ်လာတဲ့ ဝီစကီနဲ့ မှီးဖို့ နေမဝင်ခင်လေး ချက်ပြုတ်ဖို့ လုပ်လိုက်ဦးမယ် (ထိုက်ဇော်) မင်းက မီးမွှေးပြီး ရေနွေးသယ်ထားပေး ငါ မနေ့က ရထားတဲ့ ဖားကို သွားကိုင်လိုက်မယ် (ဦးကုလား) ဒီမှာ ကျုပ် မီးမွှေးပြီး ရေနွေးသယ်ထားပြီးပြီ ကျုပ်ရေချိုး လိုက်ဦးမယ်၊ ဒါနဲ့ ရေလှဲ ပုဆိုးလေးတော့ ပေးပါဦး ဘာမှ လုပ်မနေ နဲ့ ငါချိုးသလို ချိုးလိုက်ကွာ ညနေလဲ စောင်းနေပြီ ဘယ်သူမှမြင်မှာလဲ မဟုတ်သလို ဘယ်သူမှ လာမှာလဲမဟုတ်တော့ဘူး ဒီဖက်ကို စိတ်ချ လက်ချ တာချိုး စမ်းပါကွာ(ထိုက်ဇော်) ပြီးရောဗျာ ဒါဆိုလဲ ချိုး တော့မယ် "ထိ်ုက်ဇော်"တစ်ယောက် စဉ့်အိုးနားမှာ သူဝတ်လာတဲ့ စွပ်ကျယ်နဲ့ပုဆိုးကိုချွတ်ပြီး ဝါးတန်းပေါ် တင်ကာ ရေချိုး နေတုန်း (ဦးကုလား) တော့ မသိမသာလေး (ထိုက်ဇော်) လိင်တံ ကို ကြည့်ကာ "အော် ..ဒီကောင့်လီးတောင်လာရင်တော်တော်ကြီးမယ့် ဒုတ်ပြဲကြီးပါလားကွာ" အဝေးကနေ ကြည့်ရတာ စိတ်ကမကျေနပ်ပဲ အကြောင်းမရှိအကြောင်းရှာပြီး (ထိုက်ဇော်) ရေချိုးနေတဲ့ အနားကို ဖားထည့်ထားတဲ့ စလုံ ကို မပြီး ရေသွားထည့်ကာ အမွှေးမျှင် ထူနေတဲ့ ကြားက ဒုတ်ပြဲကြီးကို သေချာစိုက်ကြည့်ရင်း (ဦးကုလား)တစ်ယောက် ပြေးကိုင်ပြီး အားရပါးရ မှုတ်ပေးရင်းစုပ်ချင်နေပေမယ့် မိမိဆန္ဒကို အာရုံလွှဲပြီးလမဖြစ်သေးပါဘူးကွာ

(ဦးညိုမှိုင်း👴🏼)ကလဲ ငြင်းသံ ခပ်တိုးတိုးနဲ့ "အား. အား.အား."ကောင်းလိုက်တာကွာ မင်းမ ပြီးသေးဘူးလား ကွ ငါ့ဖင်တော်တော် ကျိန်းနေပြီ "အား..............ကျွပ်..ကျွပ်"ပြောလိုက်မှ😬 (ထိုက်ဇော်👨🏼)ကလဲ အားတက်တယော စိတ်လိုက် မာန်ပါ ထည့်ပြီး၊မျက်စိ စုံမှိတ်ကာ အံကြိတ်ပြီး ဖီးအပြည့် နဲ့ အထိအတွေ့ကို အရသာ ကောင်းအောင်ယူပြီး စောင့်ချက် ရဲ့ အဆုံးမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး (ဦးညိုမှိုင်း👴🏼)ရဲ့ ကျောကို ဆွဲပြီး ရင်ပက်နဲ့ ဆွဲကပ်ကာ လိင်ရည်ပန်းထည့်လိုက်ကာ "အိုး.....ဟိုး..ဟိုး" သက်ပြင်း ချပြီး (ထိုက်ဇော်👨🏼) မာတောင်နေတဲ့ သူ့လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ မတ်တပ် ရက် လိုးလိုက်ရတဲ့ (ထိုက်ဇော်👨🏼) တော့ ဒူးတွေ တုန်ပြီး ရေချိုး ခန်း ထဲ ထိုင်ချ လိုက်တယ်၊ မောလိုက်တာ ဗျ ခဏနားဦးမှပဲ။ (ဦးညိုမှိုင်း👴🏼) ပဲရေအရင် ချိုးတော့ဗျာ ပြီးမှ ကျုပ်ချိုးတော့မယ်။ -နှစ်ယောက်သား-ရေမိုးချိုး အဝတ်စားလဲ ပြန်ဖို့ အထုပ်ပိုးတွေပြင်ကာ တည်းခိုခန်း သော့အပ် ပိုက်ဆံရှင်းကာ ရွာကိုပြန်ဖို့ ကားဂိတ်မှာ ပစ္စည်းတွေ သွားထား မနက်စာ အစာပြေအတွက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ စားသောက်ပြီး "၆နာရီလောက်ထိုးရော " ရွာကို ပြန်ဖို့ ထွက်မယ့် ကားပေါ် တက်ပြီး ခရီးဆက်နှင် ခဲ့ကျတယ်..............🐌🐌 "ညနေစောင်း ၃ နာရီကျော်လောက်" 🌴ရွာထိပ်🌴 ကို ရောက်တော့ ကားပေါ် က ပစ္စည်းထုပ်တွေ ချကာ ရွာထဲ ကို နှစ်ယောက်သား အထုပ်တွေထမ်း ဘုန်းကြီးကျောင်းကိုပြန်သွားကျတယ်၊ ဘုန်းကြီးကျောင်း လဲရောက်ရော အထုပ်တွေ ချကာ (ထိုက်ဇော်👨🏼)က (ကပ်ပိယဦးညိုမှိုင်းကို👴🏼)ကျုပ်ပြန်တော့မယ် ဆရာတော် ဘုရားမေးရင် "လျှောက်လိုက်ပါ လယ်ထဲ သွားရဦးမှာ လို့ နောက်နေ့မှ လာခဲ့ပါမယ်လို့ ပြောရင်း။ အေပါ ကွာ ငါလျှောက်ပေးပါ့မယ် (ထိုက်ဇော်👨🏼)ရာ မင်းလဲ ငါ့ဆီလာခဲ့ဦးကွ ပြစ်မထားနဲ့ ကြားလားဟ၊ (ဦးညိုမှိုင်း👴🏼)ဖင်ကိုညစ်ပြီး ပစ်ထားစရာလားဗျ ကျုပ် အသဲစွဲ ဟာကို ပြောရင်း မျက်လုံးတစ်ဖက်မှိတ်ကာ ....😉 ရွာတောင်ပိုင်းက 🏞 သူ့အိမ်ကို ဦးတည်ကာ ပြန်သွားလိုက်သည်။ _______(အပိုင်း၂)✍🏼️ ပြန်လည်ကူးယူ ဝေမျှလိုက်ပါသည်