🌫زندگی مه آلود🌫

گفتم: ... او هیچ میل و هوسی را از خود نمی‌راند. بلکه در برابر همۀ آنها یکسان تسلیم می‌شود. گفت: درست است. گفتم: به‌هیچ اندرز عالمانه‌ای گوش نمی‌دهد، و اگر کسی به‌او بگوید که منشأ بعضی لذتها میلهای خوب و مفیدند و منشأ بعضی دیگر میلهای بد و مضر، پس میلهایی را که از نوع نخستینند باید پرورش داد و میلهای نوع دوم را باید سرکوب کرد و تحت مراقبت نگاه‌داشت، به‌این سخن وقعی نمی‌نهد و دروازۀ قلعه را به‌روی آن می‌بندد و بر این ادعا باقی‌می‌ماند که همۀ میلها برابرند و همه را باید یکسان راضی کرد. گفت: اگر حال او چنان باشد که تشریح کردی بی‌گمان چنین ادعا خواهدکرد. گفتم: بنا بر این هر روزی را در خدمت هوسی که بر حسب اتفاق همان روز سربرداشته‌است می‌گذراند: روزی به‌باده‌خواری می‌نشیند و گوش به‌نوای نی می‌دهد، روزی دیگر جز آب نمی‌نوشد و از خوردن می‌پرهیزد تا لاغر شود. گاه به‌ورزش روی‌می‌آورد و گاهی دیگر دست به‌هیچ کار نمی‌زند و همۀ امور خود را مهمل می‌گذارد. گاه هم چنان وانمود می‌کند که گویی با دانش و فلسفه سروکار پیدا کرده‌است. بیشتر اوقات به‌سیاست دلبستگی نشان‌می‌دهد و در مجامع سیاسی بر کرسی خطابه می‌جهد و هر چه بر حسب تصادف به‌ذهنش برسد به‌زبان می‌آورد. گاه به‌شهرت و افتخار مردان جنگی حسد می‌ورزد و در صدد آموختن فنون جنگ برمی‌آید و گاه به‌ثروت بازرگانان رشک می‌برد و روی به‌مال‌اندوزی می‌آورد. خلاصه نه در درونش نظمی حکمفرماست و نه زندگیش تابع ضرورتی است. زندگی زیبا و آزاد در نظر او همین است که بیان کردم و از این رو تا پایان عمر به‌همین شیوه روزگار می‌گذراند. گفت: آری، اینست زندگی مردی که شیفتۀ آزادی و برابری است! گفتم: گمان می‌کنم بدین ترتیب روشن کردیم که او دارای صفات و سجایای متعدد و گوناگون است، و از این نظر درست همانند حکومتی است که با روحیه‌اش سازگاری دارد. همۀ نظامهای سیاسی و روشهای گوناگونِ زندگی را در زندگی او به‌آسانی می‌توان یافت و بدین جهت بیشتر مردان و زنان می‌کوشند تا از زندگی دلپذیر و رنگارنگ او تقلید کنند. گفت: درست است. گفتم: پس آیا حق داریم او را در برابر نظام دموکراسی قرار دهیم و بگوییم فردی که با چنان نظامی تجانس دارد چنین است؟ گفت: آری. 📘 از کتاب جمهوری- اثر افلاطون 📘 @theblindtexts