کتابفروشی رزا📕🌸

🩵 لبه‌ی طرحدار رنگی و خاصش 🩵 آستر بدرقه‌ی طرحدارش 🩵 دو فوتوکارت اختصاصی شخصیت‌ها 🩵 جلد سخت و محکم 🩵 از همه مهم‌تر قیمت قدیمش همه با هم دست به یکی کردن که این کتاب تا وقتی تمومش نکردین، اجازه نده به کتاب دیگه‌ای فکر کنین. 🥹🥸

نفرین آمالفی🧜🏻‍♀🌊⚓️ ژانـــر: فانتزی، تاریخی، معمایی و رازآلود رمانتیک، جادویی ناشر : پرتقال 360صفحه /  قیمت: 980 تومان✅ لبه طرح‌دار + 2عدد فوتوکارت هدیه ( قیمت قدیم موجودی محدود)🎁 @sweetroza : جهت سفارش

و از همه مهم‌تر… چرا حس می‌کردم این ماجرا خیلی بیشتر از یه محموله‌ی مخفی، به ماری مربوطه؟ 👀🖤 اون موقع هنوز نمی‌دونستم… بعضی سفرها قرار نیست آدم رو همون آدم قبلی به خونه برگردونن. 🌊🥀 و شاید این سفر، زندگی من و ماری رو برای همیشه عوض کنه… ❤️‍🔥�

ولی هرچی بیشتر فکر می‌کردم، بیشتر مطمئن می‌شدم اون محموله یه چیز معمولی نیست. 📦❌ شاید اصلاً محموله‌ای در کار نبود… شاید یه نفر بود. 👤 و یه سؤال مدام توی ذهنم می‌چرخید: مازاها دقیقاً چی پیدا کرده بودن که حاضر بودن برای به‌دست آوردنش همه‌چیز رو به خطر بندازن؟ 😰🔍

اون شب روی عرشه ایستادم 🚢 و تا وقتی چراغ‌های پوزیتانو توی افق محو شدن، به دریا خیره موندم. 🌊✨ با خودم عهد کردم این آخرین سفرم باشه. 🤞🏻 برمی‌گردم… ماری رو با خودم می‌برم ❤️‍🔥 و دیگه برای هیچ خانواده، هیچ کشتی و هیچ ثروتی کار نمی‌کنم. 🚫💰 فقط چند هفته قرار بود از هم دور باشیم… قرار بود برگردم. 🥺

بعد یه چیز دیگه فهمیدم… برادران مازا ناگهان به پوزیتانو علاقه‌مند شده بودن. 🏘️🌊 همون شهری که ماری توش زندگی می‌کرد. ❤️ دیگه نمی‌تونستم به خودم بگم این فقط یه تصادفه… 😰 اگه حدسم درست بود… ماری ممکن بود نفر بعدی باشه که دنبالش می‌رفتن. 🥶�

و یه فکر ترسناک یهو از ذهنم گذشت… اگه اون چیزی که این‌همه ازش محافظت می‌کنن، اصلاً یه شیء نباشه چی؟ 😳 اگه چیزی که براش این‌همه ارزش قائلن… یه نفر باشه؟ 👤🖤

هرچی بیشتر از ساحل دور می‌شدیم 🌊🚢، رفتار خدمه عجیب‌تر می‌شد. زمزمه‌ها با دیدن من قطع می‌شدن… 🤐 نامه‌ها قبل از خروج بازرسی می‌شدن… ✉️🔍 بعضی کابین‌ها فقط با کلید خود برادران مازا باز می‌شدن. 🔑🚪 حس می‌کردم همه یه چیزی می‌دونن… جز من. 😐

ولی چیزی که بیشتر از اون جعبه‌ها ذهنم رو درگیر کرده بود… ماری بود. 🥺❤️‍🔥 براش نامه نوشتم ✍🏻✉️ فقط می‌خواستم بدونه اگه یه مدت برنگشتم، منتظرم بمونه. 🥀 بهش گفتم کشتی چیزی رو حمل می‌کنه که مازاها اون رو باارزش‌ترین محموله‌ای می‌دونن که تا حالا جابه‌جا کردن. اون موقع نمی‌دونستم همین جمله قراره یه هشدار خیلی مهم باشه… 😶‍🌫️

نمی‌دونستم توی اون جعبه‌ها چیه. طلا؟ 💰 جواهر؟ 💎 یه چیز کمیاب؟ 👀 ولی یه چیز رو مطمئن بودم: مازاها حاضر بودن برای اون محموله هر کاری بکنن. 😨 حتی اگه کسی اشتباه کوچیکی می‌کرد، ممکن بود بی‌سروصدا ناپدید بشه… 🌑 و دیگه هیچ‌کس اسمش رو نیاره. 🤐

از همون شب همه‌چیز عجیب‌تر شد… کاپیتان مسیر نگهبانی شب رو عوض کرد. 🕯️ راهرویی که به انبار می‌رسید همیشه قفل بود. 🔒 و من همون‌جا فهمیدم… این سفر اصلاً شبیه سفرهای قبلی نیست. 😶‍🌫️🚢

چند روز بعد از ترک پوزیتانو 🌊، چند تا جعبه‌ی عجیب آوردن پایین عرشه. جعبه‌ها اون‌قدر سنگین بودن که چهار نفر برای بلند کردن هرکدومشون زور می‌زدن. 😳💪🏻 نه مهر تجاری داشتن، نه مقصد مشخص… 🤨 فقط یه دستور: «هیچ‌کس سؤال نپرسه.» 🤫⚠

شب‌ها وقتی فانوس‌ها خاموش می‌شد 🌑🏮، حرف از محموله‌هایی بود که هیچ‌وقت جایی ثبت نمی‌شدن. 📦 از اتاق‌هایی که حتی ملوان‌های قدیمی هم اجازه نداشتن نزدیکشون بشن. 🔒🚪 اول فکر می‌کردم همه‌ش شایعه‌ست… 🤷🏻‍♂️ تا اینکه خودم دیدم. 😳

کشتی من، آکیلا، متعلق به برادران مازا بود. خانواده‌ای که همه‌جا اسمشون با ثروت 💰، تجارت 📦 و البته تاریکی و خطر 🖤 گره خورده بود. مردم فکر می‌کردن فقط بازرگانن؛ ادویه 🌶️، پارچه 🧵 و جواهر 💎 جابه‌جا می‌کنن… ولی خدمه‌ی کشتی چیزهای دیگه‌ای می‌گفتن. 👀🤫

همون روزها بود که تصمیم گرفتیم فرار کنیم. 🏃🏻‍♂️🏃🏻‍♀️ نه از روی هیجان یا یه تصمیم لحظه‌ای… هر دومون می‌دونستیم اگه بمونیم، بقیه برای زندگی‌مون تصمیم می‌گیرن. 😔 فقط یه مشکل داشتم… من به یه کشتی و یه خانواده‌ی خطرناک وابسته بودم. 🚢⚠️

عصرها با هم کنار ساحل قدم می‌زدیم 🚶🏻‍♂️🌊، صدف جمع می‌کردیم 🐚 و درباره‌ی جاهایی حرف می‌زدیم که هنوز ندیده بودیم. ✨ من از اقیانوس اطلس 🌊 و بندرهای دور برام می‌گفتم… و ماری از رویایی می‌گفت که داشت؛ اینکه یه روز دنیایی بزرگ‌تر از کوچه‌های پوزیتانو رو ببینه. 🌍💭❤️

اما من وقتی کنار ماری و کورسو می‌ایستادم، یه چیز رو خوب می‌دیدم… ماری عاشقش نبود. 🥀 نگاهش اصلاً شبیه نگاه یه دختر عاشق نبود. انگار خودش هم اون زندگی رو نمی‌خواست، فقط فکر می‌کرد مجبوره انتخابش کنه. 😔 و بین من و ماری چیزی شکل گرفته بود که دیگه نمی‌شد نادیده‌ش گرفت… ❤️‍🔥

از روزی که ماری رو توی ساحل پوزیتانو 🌊 دیدم، همه‌چیز عوض شد. برای اولین بار توی زندگیم دلم می‌خواست یه جا بمونم. 🥹🏡 ولی یه مشکل بزرگ وجود داشت… 😶 ماری قرار بود با کورسو ازدواج کنه؛ پسری از یه خانواده‌ی ثروتمند 💰 و محترم که همه می‌گفتن آینده‌ی خوبی براش می‌سازه.

من هیچ‌وقت آدمی نبودم که راحت دل ببازه… 🖤 زندگی روی کشتی 🚢 بهم یاد داده بود به رفتن آدم‌ها عادت کنم. هر بندر ⚓ فقط یه توقف کوتاه بود و هر آدمی می‌تونست با یه باد موافق 🌬️ از زندگیم بره… تا اینکه ماری رو دیدم. ❤️‍🔥

بریم برای معرفی جدید👀😍