مجموعه طراحی تئاتر

Theatrical design ✅ کتاب ویلیام شکسپیر نوشته‌ی تری ایگلتون ترجمه‌ی محسن ملکی و مهدی امیرخانلو معرفی کیمیا صفری (بخش یک) «باید به شکسپیر بازگشت چرا که او دوجنسی بود» این جمله را ویرجینیا وولف دربارهٔ شکسپیر نوشت. ذهن «دوجنسی» از نظر وولف ذهنی است که صدا را تشدید می‌کند و نفودپذیر است، احساسات را بدون مانع منتقل می‌کند و خلاق، بانشاط و منسجم است. او همچنین نوشت: «اگر تاکنون انسانی اثر خود را به طور کامل بیان کرده باشد، همان شکسپیر است». ایگلتون در این کتاب با تحلیلش از نمایشنامه‌های شکسپیر مهر تاییدی بر جملات وولف می‌زند. او با انتخاب مهم‌ترین نمایشنامه‌های شکسپیر و تحلیل آن‌ها در شش فصل: زبان، میل، قانون، هیچ، ارزش و طبیعت، واقعیتی که شکسپیر دنبال می‌کرد را از درون فرم و زبانی که برای نوشتن آثارش به کار گرفته بیرون کشیده و جلوی مخاطب می‌گذارد. از این طریق نشان می‌دهد که شکسپیر تا چه اندازه وفادار به واقعیتی‌ست که اطرافش جریان داشته. واقعیتی که شکسپیر به نمایش می‌گذارد تشکیل شده از تاریخ فاتحان و شکست‌خوردگان. او به جای توجه صرف به عناصر روبنایی، روبنا و زیربنایِ رفتار شخصیت‌هایش را با هم نشان می‌دهد. به زبان ساده او همهٔ جوانب واقعیت را پیش روی مخاطب می‌گذارد. به همین خاطر است که آثارش کیفیتی جهان‌شمول دارند و می‌توان آن‌ها را به هر دوره‌ای انتقال داد. ایگلتون از ابتدا تا انتهای کتابش با دنبال کردن فرم و ساختار نمایشنامه‌های شکسپیر به واقعیتی ورای آن‌ها دست می‌یابد. و پس از خواندن کتاب به درستی می‌توان پاسخ این سوال، که چرا شکسپیر نویسنده‌ای با ذهن دوجنسی بود را پیدا کرد.

Theatrical Design✅ کتاب «فهم برشت» نوشته والتر بنیامین ترجمه نیما عیسی‌پور و دیگران معرفی به قلم تارا رنجبر (متن دو) «زمان که بگذرد، آب روان بر سنگ خارا هم پیروز خواهد شد.» همچون مایاکوفسکی و فرمالیست‌های روس، برشت و بنیامین نیز یکی از زوج‌های ادبی ممتاز در جنبش انقلاب سوسیالیستی هستند. بنیامین در طول این دهه، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹ در واکنش به خیزش و کامیابی فاشیسم، طرح‌واره‌ها و مقالات کتاب حاضر را نوشت. عاقبت زمانی که در پی آن بود تا از مرز فرانسه و اسپانیا بگریزد، برای فرار از گشتاپو دست به خودکشی زد. سبک نوشتاری بنیامین مقاله‌ای، گزین‌گویانه و قطعه‌وار است. به دنبال مطالعاتی که بنیامین دربارهٔ برشت داشته است دو نسخه از مقالات او دربارهٔ چیستی تئاتر اپیک در این کتاب وجود دارد. بنیامین در این مقالات می‌گوید تئاتر اپیک موقعیت‌ها را بازتولید نمی‌کند، بلکه به عوض آن‌ها را آشکار می‌کند. تئاتر اپیک در این تصور که تئاتر سرگرمی است، تردید می‌افکند. برشت کوشیده است انسان اندیشمند و یا حتی خردمند را به قهرمان درام بدل کند. هنر تئاتر اپیک برانگیختن حیرت به جای همدلی است. تئاتر اپیک ایمایی است؛ مادهٔ خام آن منحصراً ژست است و یکی از مشغله‌های اصلی آن ایجاد وقفه در کنش است. در این کتاب دو مقاله هم تحت عنوان شرحی بر اشعار برشت و دیگری تحشیه‌هایی بر اشعار برشت آمده است. در این مجموعه یک مقاله از بنیامین دربارهٔ «رمان سه پولی» که از دل اثر قدیمی «اپرای سه پولی» بسط پیدا کرده نیز به رشتهٔ تحریر در آمده است. والتر بنیامین در مقالهٔ کلاسیک‌شدهٔ «مؤلف به مثابهٔ تولید کننده» به جای آن‌که به دنبال بازنمایی موضع سیاسی درون یک اثر ادبی باشد، خود اثر را به پدیده‌ای سیاسی بدل می‌کند؛ به جای پرسیدن اینکه «رویکرد اثر نسبت به مناسبات تولید زمانه‌اش چیست؟» می‌پرسد «موقعیت در درون این مناسبات چیست؟» این مجموعه با برخی روزنوشت‌های بنیامین که «مکالماتی با برشت» دربارهٔ مسائل گوناگون بوده است پایان می‌یابد و بسیار خواندنی‌ست. «باید اعتراف کنم که نه، من کاملاً جدی نیستم. می‌دانی که من آن‌قدر به مسائل هنری می‌اندیشم، به هر آن چیزی که به درد تئاتر بخورد، که نمی‌توانم کاملاً جدی باشم.»

Theatrical Design✅ کتاب «فهم برشت» نوشته والتر بنیامین ترجمه نیما عیسی‌پور و دیگران معرفی به قلم تارا رنجبر (متن یک) همهٔ مقالات این کتاب در یکی از متلاطم‌ترین دوره‌های حیات فکری والتر بنیامین، یعنی حد فاصل بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹، به رشتهٔ تحریر درآمده‌اند. گرم شدن رابطهٔ بنیامین و برشت مربوط می‌شود به سال‌های ابتدایی دههٔ ۱۹۳۰. برشت، هر چند گاه با تندی، گوش شنوای بنیامینی می‌شود که ایده‌ها و مقالاتش را با او در میان می‌گذارد. بالا گرفتن رفاقت این دو مصادف است با اقبال بنیامین بر برخی مفاهیم کلیدی مارکسیسم رسمی. هر چه به سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۳۰ نزدیک می‌شویم «تولید» در نوشته‌های بنیامین جای خود را به مفاهیمی همچون «پیکار طبقاتی» و «انقلاب» می‌دهد، که به معنای فاصله گرفتن او از مارکسیسم سنتی است. اساساً دو چیز بنیامین و برشت را به هم متصل می‌کرد: یک تخیل تاریخی همسان و یک انسان‌گرایی همگون. در گزیده‌ای از روزنوشت‌های «مکالمه با برشت» که این مجموعه را به پایان می‌رساند، چنین به نظر می‌رسد که تو گویی برشت آموزگار و بنیامین همچون یک شاگرد است، که بی‌تردید از لحاظ روانشناختی چنین بود. در پایان بنیامین از برشت نقل می‌کند: «از چیزهای خوب پیشین آغاز نکن، از چیزهایِ بدِ جدید شروع کن.» ادامه دارد…😄

Theatrical Design ✅ 😄 کارگاه نمایش به روایت آربی آوانسیان ⭐️تهیه و تولید BBC #آربی_آوانسیان #مجموعه_طراحی_تئاتر 👍 @theatrical_design

Theatrical Design ✅️ https://www.instagram.com/p/C5FiCj2tpKF/?igsh=a2R5dWZtczZtem81

Theatrical Design ✅️ https://www.instagram.com/p/C5BLwweteiU/?igsh=MWp3cWd6a3lub210MA==

Theatrical Design ✅️ فیلم تئاتر «مکبت» فرهاد مهندس‌پور، محمد‌ چرم‌شیر بازیگران: هوشنگ هیهاوند، حسن تعسیری، سیامک صفری، فریبا رمضانی، گلچهر دامغانی، داریوش موفق، حسن معجونی، افشین زارعی، افروز فروزند، عباس غفاری، الهه نیکو، محمد حسین مجدزاده، مریم معینی تئاتر شهر، بهمن و اسفندماه ۱۳۷۹ https://t.me/theatrical_Design

Theatrical design ✅️ نوروز مبارک باد 🪻🌸🪻🌸🪻