مصدع اوقات

شما برای رهایی از رنج زندگی چیکار میکنید؟ خودم لباسام رو میریزم رو صندلی و در شامپوها رو باز میذارم

به سازمان سنجش بگید یه دو ماه دیگه نتایج ارشد رو بذاره هنوز زوده

شاهکار سینمایی.

منم همینطور.

از همه‌ی گروه‌ها و چنلای مهاجرتی لفت دادم، تو امروز برای سلامت روانت چیکار کردی؟

به قدری بابت همه‌چیز ناراحتم که باید بگم همه‌چیز به معنای واقعی کلمه به کیرم. امروز داشتم با مامانم صحبت میکردم گفت تو که این همه حرص میخوری اصلا چیزی نهایتا اون چیزی میشه که میخوای؟ گفتم نه. گفت وقتی هیچوقت نمیشه پس دیگه برات مهم نباشه دیگه. جدی راست میگه. کلا از اول زندگی به یاد ندارم چیزی رو از ته دلم بخوام و واقعا اتفاق بیفته. ولی باز هردفعه مثل احمق‌ها گول می‌خورم و امیدوار میشم و جوری رفتار میکنم انگار که به نشدن عادت ندارم. ولی دیگه تموم شد. امروز بعد از اون حرفی که مادر زد مثل استاد اوگوی شدم. دیگه همه‌چیز عمیقاً به کیرم؛ فقط میخوام درخت هلو بکارم، برم لب دره با چوب‌دستیم وایستم و هروقت هم تایلانگ مایلانگی چیزی حمله کرد میگم my time has come. کس مادر استاد شیفو.

فکر کن انقدر بیکار باشی که گوشیت رو برداری به ماچا هیت بدی

بارها گفتم باز هم میگم، این مادرجنده به خودی خود اصلا خوشمزه نیست. هرکی هم میگه خوشمزه‌ست با هزارلیتر سیروپ دوستش داره که مزه‌ی بی‌مزه‌ی گوهش رو از بین ببره. علف‌هرزهای تو حیاط خونه‌ی یک شمالی از این قحبه خوشمزه‌ترن.

با توجه این مزه‌ای که ماچا داره، اگه شاش سگ هم ترند شه بدو بدو میرید کافه میگید سلام یه آیس‌ سگچا میخواستم با سیروپ توت‌فرنگی‌.

ببخشید یک‌لحظه چنل رو با saved messages اشتباه گرفتم

نمیخوام و حوصله ندارم و نمیتونم نداریم. پاشو اون خودکشی‌ای که همیشه به خودت قولش رو داده بودی انجام بده.

هروقت احساس کردی باید بهش پیام بدی یعنی وقت خوابته. اگه فردا موقع بیدار شدن هم همین احساس رو داشتی دوباره بخواب

جدی سوال بزرگم اینه که آدم تا کجا باید تحمل کنه؟ یعنی اون آهنگی که کمکت میکنه تا آروم بشی رو چند هزاربار باید گوش بدی؟ چندبار باید یقه‌ی خودت رو بگیری بگی «کسکش همینیه که هست، ازش فرار نکن»؟ یا مثلا چند دفعه باید چنلت رو باز کنی سر مردم بیچاره غر بزنی تا خالی شی؟ راست میگن که مقصد نهایی مرگه. همه‌چیز غیر از مرگ کسشره واقعا. بهترین و امن‌ترین و آروم‌ترین جای دنیا زیر خاکِ عزیزه. نه فکری هست نه دردسری نه غصه‌ای نه هیچی. عشق و حال فقط.

هر اتفاق بدی که میفته به خودم میگم باید بپذیری که واقعیت همینه و کاریش هم نمیشه کرد؛ الان دیگه انقدر پذیرفتم پذیرشم خراب شده لطفا به قسمت تحویل دارو برای تحویل نسخه مراجعه کنید