Do0or az khaneh

سرشار از ابهامی نشات گرفته از نفهمیدنی ناشیانه.. مرد ۳۷ساله‌ی تنهای گوشه‌ی کافه با قهوه آمریکانو در دست و سکس با دخترکِ میزبان در سر.. @MAHHnote

دلیل همه‌ی رفتارهای پرخاشگرانشه. نداشتن سکس خوب، کبری خانم زن ۴۷ساله‌ی اصغر آقا قصاب.. اصغر آقا قصاب چند وقتی هست با این شبکه‌های مجازی آشنا شده و با دخترا گپ میزنه بعد با عکساشون جق، سکس نه اما... حتی با کبری خانم، فکر می‌کنه کبری خانم چاقه و لباسای سکسی نمی‌پوشه و همیشه بوی قورمه سبزی و پیازداغ میده و ۴تا شکم زاییده و همه‌شم سرش تو درس و کار و بار بچه‌هاست. ترجیح میده به یاد داف‌های سایت جق بزنه فقط.. @MAHHnote

مریض بعدی مرد ۵۸ ساله‌ی ساده و مهربونی که توی جمع‌ دوستای هم سن و سالش شیشه رو امتحان می‌کنه و دچار میشه.. @MAHHnote

اگر کاری که دوست داری انجام نمیدی داری وقت خودتو تلف میکنی @gearee

پایبند بودن به ارزش‌هایی که خودشم نمی‌دونه باید چقدر بهشون پایبند باشه.. حتی نمی‌دونه می‌تونه برای یک دختر، یک زن، یک تنِ برهنه‌ی نحیف ارضا کننده باشه یا نه.. فقط بلده با صدای بلند فکر کنه، و متعصبانه رفتارهای احمقانه و لودگانشو توجیه کنه.. و مصرانه پوسته‌ی فیک و متظاهری رو به رخ بکشه که از نداشتن سکسش حاکیه و اون احمق اینو نمی‌دونه.. این ندونستن دردناک‌تره حتی.. مرد ۴۰ساله‌‌ی جقی که فکر می‌کنه نداشتن سکسش تا این سن نشون دهنده‌ی نجابت و پختگیشه.. @MAHHnote

چند روز بود خونه نبودم.. گلدون رزماری خوشگلم خیره به پنجره نشسته بود.. بی رمق، بی جون، با برگهای کدر.. حوصله‌ی نفس کشیدن نداشت.. هنوز چمدونمو زمین نذاشته دویدم آب اوردمو ریختم پاش.. انقدر خموده بود که حتی ترسیدم برگاشو لمس کنم و بشکنه.. آروم فقط از کنارش گذشتم.. اون روز چندبار بهش سر زدم.. چند ساعتی طول کشید تا بهتر شه فرداش خوب جون گرفته بود اما بازم کدر بود.. خیلی مواظبش بودم.. روزی دو سه بار بهش سر میزدم چند قطره آب روش میپاشیدم یکم نازش می‌کردم‌و باش حرف میزدم.. عجیب لازم داشتم خوب باشه حالش.. تنها رفیقی بود که هرچی بهش عشق می‌ورزیدم بیشتر عطرش تمام وجودمو پُر میکرد.. خودشو واسم سانسور نمی‌کرد و نمیخواست ازم تا خودمو سانسور کنم... خودِ واقعیم بودم پیشش.. بی ترس بهش عشق میورزیدم، بی ترس بهش می‌گفتم چقدر دوسش دارم، بی ترس نوازشش می‌کردم.. بی ترس لمسش می‌کردم، حسش می‌کردم.. هیچوقت باهاش فکر نکردم فکرم ناراحتش می‌کنه، باهاش فکر نکردم در موردم چی فکر می‌کنه، باهاش فکر نکردم از خستگیا و بی حوصلیگیام بیقرار میشه، باهاش فکر نکردم از نگاهم حرفم رفتارم ناراحت میشه، باهاش فکر نکردم مهربون بودنمو ضعیف بودن تعریف می‌کنه، باهاش فکر نکردم دوست داشتنشو دوست نداشتنم بدونه، باهاش فکر نکردم اونی رو فکر می‌کنه که من نمیخوام.. باهاش راحت بودم.. خود واقعیم.. بی ترس از تفسیر شدن.. باهم خوبیم.. اون زندگیشو داره.. با واقعی‌ترین شکلِ ممکن از خودش.. با همه‌ی حس‌های خوب و بدی که از زندگی و اطرافش می‌گیره.. همون طور که گلدون قدیمی گوشه‌ی پنجره، همون طور که درخت انجیر گوشه حیاط.. همون طور که من.. @MAHHnote

برنده‌ها همیشه برنده‌ان، حتی اگر ندونن.. @MAHHnote

بازنده‌ها هم مثل کنترل‌گر‌ها معمولا سکس خوبی ندارن.. @MAHHnote

بهش گفتم: هر آدمی یه روز از پوسته‌ش بیرون میاد.. گفت: پوسته ی آدما همیشه باهاشونه.. حتی اگه بیرون بیان ازش دورش نمی‌ریزن.. یه روزی باز بهش پناه می‌برن. گفتم: قبول ندارم.. اینطوری هر تلاشی برای بهتر شدن بیهودست.. گفت: خیلی وقتا آدما تلاش‌هاشون بیهودست.. گفتم: بازنده بودن یه بیماریه فقط.. گفت: یه اعتیاده؛ به وابستگی، درماندگی، بازندگی.. گفتم: خب پس درمان داره.. گفت: یه لوزر جقی تا آخر عمرش جقی می‌مونه، شاید فقط کنترل شه.. گفتم: خشن نباش؛ شاید خیلی کوتاهه نقش بازنده‌ها رو ایفا کردن.. گفت: آدما عادت می‌کنن به بازنده بودن.. گفتم: اما آدما یاد می‌گیرن کنار بذارن، بُکُشن عادت‌هاشونو.. همونطور که عشق ها و رویاهاشون رو میکُشن.. گفت:هر‌ جای زندگی فقط یه تلنگر لازمه تا باز زنده کنن همه‌ی اون کشته‌هاشونو.. @MAHHnote

پررنگ‌ترین نقطه‌ی جذابیت آدماست، "ناشناخته" بودن.. @MAHHnote

دوست داشتم دوسِش داشته باشم.. فکر می‌کردم از پسِش برمیام.. از پس اون همه دوست داشتنی که همیشه دوست داشتم.‌ بعد اما فکر کردم شاید تحملشو نداره، نمی‌کِشه، نمی‌فهمه که دلیل همه‌ی این دوست داشتنا و عشق ورزیدنا منم نه اون، اون خاص نیست، من خاصش می‌کنم. چون میخوام دوسش داشته باشم.. میخوام بزرگ باشه و مهم، پس بزرگترش میکنم.. چون من به این دوست داشتن احتیاج دارم نه به دوست داشته شدن.. و آدم‌ها همیشه توی خواسته‌هاشون خودخواهن و لوزرها همیشه اینو به‌خودشون نسبت می‌دن.. @MAHHnote

خوشحالم.. برای شادی‌هایش.. عبورش از یک پیچِ بزرگِ روزمرگی.. رسیدنش به اوج.. به ابهت و توانایی‌‌هایی که باورش نداشت شاید.. رسیدنش به هرآنچه روزی دور می‌انگاشت، آنقدر که ترجیح می‌داد بیخیال شود، و اکنون است.. زیبا شدن روزمرگی‌هایش حتی، شادم می‌کند.. احساس غرور می‌کنم.. شاید کمی هم چون من باعثش بودم.. سبدی گل چیده‌ام.. هدیه‌ای به او و به احترامش..🌱🌹 @MAHHnote

برای بی‌تفاوتیش تلاش می‌کرد.. گاهی موفق بود و اغلب نه.. با این حال هیچوقت خودشو از تک و تا نمینداخت.. یه سلاح خوب داشت برای این کار.. سکوت.. @MAHHnote