Do0or az khaneh

انقدر از سکسیسم وحشت داریم هر اتفاقی را به سکسیسم ربط می‌دهیم‌‌.. و هرکس را بخواهیم به سکسیسم بودن متهم می‌کنیم.. #ارسالیتون @bozdelan @MAHHnote

اصیل بودن آدم‌ها قابلِ اعتمادترشون می‌کنه.. @MAHHnote

خیلی زود میفهمی کنترل شدن با دوست داشته شدن فرق داره.. "کنترل‌گر" خودشو عقل کُل میدونه و بقیه رو نادون.. "کنترل‌گر" اصولا یه احمقه که فکر میکنه بقیه نمیدونن چی درسته و چی غلط و فقط اونه که می‌دونه فکر می‌کنه یکی سرما می‌خوره نمی‌دونه باید قرص سرماخوردگی بخوره فقط اون می‌دونه و بقیه منتظر موندن تا اون بهشون بگه.. فکر می‌کنه نمی‌دونن سیگار بده فقط اون می‌دونه و هربار تاکید می‌کنه: میل خودته اما ضرر داره. اون می‌دونه مثلا پفک ضرر داره، و به خودش این اجازه رو می‌ده که وقتی تو گوش نمی‌دی به حرفش، "نامحسوس" اونو حذف کنه از زندگیت تا تو ضرر نکنی! یا مثلا اصرار به مصرف داروهات وقتی می‌دونه خودت میدونی..‌ اصرار به مراجعه به پزشک وقتی خودت می‌دونی عواقب نرفتن رو.. علی رغم اینکه کنترل‌گر فکر می‌کنه رفتارهاش بخاطرِ نهایتِ دوست داشتنِ توئه، اما عکسشو برات تداعی می‌کنه: "دخالت و کنترل".. فکر می‌کنه اونه فقط که می‌دونه تو از چی لذت می‌بری، چی میخوای و چرا میخوای و تو خودت هیچ چیزی از زندگیِ درست نمیدونی.. "کنترل‌گر" بودن یه وظیفه نیست.. مزاحمته! و توهین به شعور، شخصیت و فهمِ طرف مقابل.. اغلب یه جمله‌ی اینجوری هم هست: "من چهارتا پیرهن از تو بیشتر پاره کردم.." و عمیقا اینو باور داره حتی اگه زیاد به کارش نبره.. و فکر می‌کنه پاره کردن چهارتا پیرهن یعنی تجربه.. حالا اینکه چهارتا پیرهنو تو چهارتا آدم که فکرشون محدود به کَله‌شونه پاره کرده یا تو زیرزمین شمسی خانم وقتی داره آبغوره می‌گیره یا حتی شاید تو یه کارخونه‌ی بزرگِ فولاد که دغدغه‌ی آدماش اینه که چطور بهتر کلاهِ همو بردارن.. و هرچی کنترل‌گر تر، احمق‌تر.. کنترل‌گر فکر می‌کنه همه جا راجع به همه چیز می‌تونه نظر بده.. از کارهای روزمره و شستن دست ها و شکلِ خرید گرفته تا نوع فکرت و دغدغه‌های ذهنت و حتی چگونگی ارتباطاتت.. چهارتا پیرهن پاره کردن گاهی فقط حماقته تو جامعه ی کوچکی که دورت ساختی دور از هر فرم استانداردِ زندگیِ مطلوب.. و به خودت اجازه می‌دی اون‌ها رو نه با اطرافیانت به اشتراک، که به خوردِ اون‌ها بدی که تجربه‌ش نکنن.. و تو نمی‌فهمی آدما تا تجربه نکنن نمیفهمن.. مثل تو که هر بار زمین می‌خوری و اشک می‌ریزی و ضجه میزنی به در و دیوار می‌کوبی، و به جای رهایی و تلاش، توی پوسته‌ی بازنده‌ها ادامه می‌دی زندگیتو با این فکر که تجربه داری و دوست نداری کسایی که "فکر می‌کنی" دوسشون داری آسیب ببینن.. بی اینکه فکر کنی برای شِیر کردن اطلاعاتت اول باید زندگیتو نجات داده باشی از روزمرگی، حماقت و لوزر بودنت.. @MAHHnote

سرشارم.. از لبخند و دلتنگی و لذت حضورش.. @MAHHnote

اغلب و نه فقط گاهی مضحک و غیر واقعی نشون داده میشه، گفتنِ دوسِت دارم.. این روزا زیاد تو دهنم مزه مزه‌ش میکنم طعم گسشو حس میکنم و آروم قورتش میدم و روش یه نفس عمیق میکشم.. @MAHHnote

توی اینستاگرام منتظرتونم.. اینجا هم ادامه داره.. موزیکامون هم..😍🌹 Do0or_az_khaneh @MAHHnote

تنهایی یه انتخابه.. گاهی از سر ناچاری و تنبلی برای وقتی که باید برای خودت بذاری و نمی‌ذاری، گاهی هم اعتیاد به بازنده بودن، به شکست، به تلاش برای تنها‌تر موندن.. @MAHHnote

"خارج"!! رفتنو افتخار می‌دونست.. همه‌ی آرزوهاش اونجا براورده بود: " می‌دونستی اونجا بهمون خونه میدن، حقوق میدن، حتی اگه کار نکنیم؟ آزادیم همه جوره" نهایت زندگی و خوشبختی می‌دونست "بی تلاش"، داشتنِ جایی رو برای زندگی.. فکر کردم که دلیل همه‌ی تلاشش برای زندگی کردن همینه؟؟ یه سرپناهِ بی تلاش و یه حقوقِ بدون کار؟! داره زندگی می‌کنه واسه اینا؟! کوچک بودن و خوار بودن یه آدم چقدر می‌تونه باشه که تهِ آمالش این‌ باشه؟! بی این‌که بخواد فکر کنه زندگی ابعاد دیگه‌ای هم داره.. و آدم‌ها بُعدهای دیگه‌ای.. چیزی که باهاش غریبه بود... احمق.. @MAHHnote

و عشق بر ما چیره گشت، آنگاه که آماده‌ی حضورش نبودیم.. ذوب‌مان کرد، آنگاه که توان دیدارش را نداشتیم.. و سپس کُشتیم‌ش ما، و نه آن ما را.. @MAHHnote

اردیبهشت بود.. ماه گل و سبزه و زیبایی، ماه عطر بهارنارنج و بنفشه و یاس، ماه هوای تمیز و انرژی، ماه آرامش و لذت، دور از امتحانای پر استرس مدرسه، پر از هیجانِ اردوهای پر شوق بچگی، پر از سرزندگی و مهربونی، یه روز خوب بود.. وقتی صدای گریه‌ت پیچید تو خونه و لذت و لبخند، همه رو سرشار کرد. و حالا بعد از این همه سال انقدر مهربونی تو دلت رخنه کرده که با حضورت عطر بهارنارنج و با نگاهت لبخندِ برگ‌های تازه و گل‌های اقاقیا همه جا رو پر می‌کنه.. قوی شدی مثل لاله ای که یک‌سال سرما رو زیر خاک تو اون همه تاریکی تحمل می‌کنه تا به گل برسه.. حالا حس آرامش و امنیت، خواستن و زندگی‌ و بودنت کوچه‌ها رو پُر می‌کنه، مثل شاخه‌ی نو رسیده‌ی یاس که یه روز تو اون همهمه‌ی شاپرک و رنگین کمان و اقاقیا صدای گریه‌ش تو آسمون می‌پیچه تا بودنش رو به همه فریاد بزنه.. تولدت مبارک..🌹 @MAHHnote

مشکلِ تو اینه که فکر می‌کنی حقیقت فقط اون چیزیه که تو فکر می‌کنی.. 🎬نبات، اردیبهشت۹۸ @MAHHnote

نه فقط زن و نه فقط مرد هست که در برابر باورهای زندگی که در طول زمان بهش تلقیح میشه، "مقاوم" و "آسیب‌پذیر"ند. زن باور داره یک مرد، یک عشق وصف نشدنی، یک دست یاری دهنده و شاید خدایی میاد و زندگیشو نجات میده و از اون روز خوشحال و آسوده خواهد بود، لذت خواهد برد‌ و زندگی خواهد کرد.. همین اندازه ضعیف و سلطه پذیر.. تصویری که با نادیده گرفته شدن، وابسته و لوس بار اومدن و تشویق به ازدواج با دیدگاه یک "ساپورتر" داشتن بوجود میاد.. و مرد، تصویر یک آدم سلطه‌گر، قوی، ضعیف‌کُش و گاهی ناجی و اغلب این حق‌و به خودش می‌ده که که تحقیر کنه، نادیده بگیره و با کوچک نشون دادن زن، اعتماد بنفس بگیره، تنها و یکطرفه تصمیم بگیره و قوی و بزرگ جلوه کنه.. تصویری که خانواده بهش میده.. هردو ی این‌ها علی رغم مقاوم بودن در برابرِ تغییرِ این باورها "آسیب‌پذیر"ند و "قربانی"، حتی اگه انکار کنن یا ندونن.. @MAHHnote