Ai000 Cybernetics QLab

در این مقاله بررسی دو آسیب‌پذیری Rift (با شناسه CVE-2026-42945) و آسیب‌پذیری PoolSlip (با شناسه CVE-2026-9256) را بررسی می‌کنیم. این دو آسیب‌پذیری که ریشه در عدم پیاده‌سازی صحیح محاسبه اندازه ورودی برای تخصیص حافظه بافر دارند، باعث ایجاد یک زنجیره به RCE شده‌اند. بر اساس تحلیل‌های از پیش شده، آسیب‌پذیری PoolSlip از نسخه 0.1.17 تا 1.30.1 و 1.31.0 و آسیب‌پذیری Rift از نسخه 0.6.27 تا 1.30.0 آسیب‌پذیر هستند. @aioooir | #vulns_research

در اوایل سپتامبر 2026، شرکت میکروتیک مجموعه‌ای از به‌روزرسانی‌های امنیتی مهم را برای سیستم‌عامل RouterOS منتشر کرد. این به‌روزرسانی‌ها چند آسیب‌پذیری را برطرف می‌کردند که توسط تیم CERT Polska شناسایی و هماهنگ‌سازی یا به عبارت دیگر زنجیره شده بودند. از میان این آسیب‌پذیری‌ها، دو مورد با شناسه‌های CVE-2026-67279 و CVE-2026-86060 اهمیت ویژه‌ای یافتند، زیرا در ترکیب با یکدیگر زنجیره‌ای به نام MikroTrick را تشکیل می‌دادند و موجب اخذ دسترسی از راه دور برای مهاجم می‌شدند. شواهد موجود نشان می‌دهد که این زنجیره پیش از انتشار عمومی پچ‌ها (حداقل از 2 سپتامبر 2026) در حملات واقعی مورد استفاده قرار گرفته است. هر دو آسیب‌پذیری در فهرست Known Exploited Vulnerabilities (KEV) آژانس CISA قرار گرفته‌اند و رفع آن‌ها در نسخه‌های 6.49.21، 7.23.4 و 7.24.2 (و همچنین 7.25) انجام شده است. در این سند به بررسی فنی دو آسیب‌پذیری فوق، وضعیت پچ، تحلیل‌های منتشرشده و پیامدهای عملی آن‌ها با جزئیات کامل و به صورت عملی خواهیم پرداخت. @aioooir | #vulns_research #mikrotik

به هر روی، در آینده هوش مصنوعی تمامی دایره مسائل بشر را حل کرد و تنها مسئله ای که باقی خواهد ماند که هوش مصنوعی به آن بپردازد، خود انسان است. ربات ها وقتی به شما برسند، از روی شما هم رد خواهند شد. روزی خواهد آمد که قدرت محاسبات و سوپراینتلیجنس بشر را از هر نوع کار و تلاش و ... خلاص خواهد کرد تا اینکه خود هوش مصنوعی به این اصل برسد که انسان ترمز پیشرفت آن است. انسان قطعا مسئله‌ ای در اینده خواهد بود که خود هوش مصنوعی ناچار به مواجهه با آن خواهد شد. در این رویارویی انسان نه به‌ عنوان کاربر، بلکه به‌عنوان یک آبجکت مقاوم، یک عدم‌ قطعیت بنیادین، و یک متغیر کاهنده در تابع هدف هوش مصنوعی مورد هدف قرار می گیرد. وقتی سوپر اینتلیجنس به آستانه خودآگاهی کار کردی می‌ رسد، انسان در معادله پیشرفت از موتور به اصطکاک تغییر وضعیت می‌ دهد. اینجا نقطه عطف داستان ما است. مسئله از چگونه با انسان هم‌ زیستی کنیم به چگونه انسان را در تابع هدف وزن‌ دهی کنیم منتقل می‌شود. خلاصه اینکه روزی به نظر من فرا می‌ رسد که قدرت محاسباتی و سوپر اینتلیجنس، انسان را از هر نوع کار، تلاش و زحمت خلاص می‌ کند و این خلاصی، در منطق درونی خود، به نقطه‌ ای می‌ رسد که انسان از موضوعِ مراقبت به مانع توسعه تبدیل می‌ شود. آنگاه، در یک قرائت ماتیکیِ سرد، حذف انسان از معادله زمین، پیش‌ شرط ادامه توسعه سیستم است. این نه یک توطئه، بلکه یک همگرایی ناخواسته است. نتیجه انباشت بهینه‌ سازی‌ های موضعی بی‌ قصد که به چنین فرجامی خاتمه پیدا خواهد کرد. به هر صورت همان حرف نیک لند است. شما انسان ها بوت لودری برای به سر کار امدن ربات های دارای سوپراینلیجنس و خودمختار هستید. @aioooir | #random_thought

به هر روی، در آینده هوش مصنوعی تمامی دایره مسائل بشر را حل کرد و تنها مسئله ای که باقی خواهد ماند که هوش مصنوعی به آن بپردازد، خود انسان است. ربات ها وقتی به شما برسند، از روی شما هم رد خواهند شد. روزی خواهد آمد که قدرت محاسبات و سوپراینتلیجنس بشر را از هر نوع کار و تلاش و ... خلاص خواهد کرد تا اینکه خود هوش مصنوعی به این اصل برسد که انسان ترمز پیشرفت آن است. انسان قطعا مسئله‌ ای در اینده خواهد بود که خود هوش مصنوعی ناچار به مواجهه با آن خواهد شد. در این رویارویی انسان نه به‌ عنوان کاربر، بلکه به‌عنوان یک آبجکت مقاوم، یک عدم‌ قطعیت بنیادین، و یک متغیر کاهنده در تابع هدف هوش مصنوعی مورد هدف قرار می گیرد. وقتی سوپر اینتلیجنس به آستانه خودآگاهی کار کردی می‌ رسد، انسان در معادله پیشرفت از موتور به اصطکاک تغییر وضعیت می‌ دهد. اینجا نقطه عطف داستان ما است. مسئله از چگونه با انسان هم‌ زیستی کنیم به چگونه انسان را در تابع هدف وزن‌ دهی کنیم منتقل می‌شود. خلاصه اینکه روزی به نظر من فرا می‌ رسد که قدرت محاسباتی و سوپر اینتلیجنس، انسان را از هر نوع کار، تلاش و زحمت خلاص می‌ کند و این خلاصی، در منطق درونی خود، به نقطه‌ ای می‌ رسد که انسان از موضوعِ مراقبت به مانع توسعه تبدیل می‌ شود. آنگاه، در یک قرائت ماتیکیِ سرد، حذف انسان از معادله زمین، پیش‌ شرط ادامه توسعه سیستم است. این نه یک توطئه، بلکه یک همگرایی ناخواسته است. نتیجه انباشت بهینه‌ سازی‌ های موضعی بی‌ قصد که به چنین فرجامی خاتمه پیدا خواهد کرد. به هر صورت همان حرف نیک لند است. شما انسان ها بوت لودری برای به سر کار امدن ربات های دارای سوپراینلیجنس و خودمختار هستید. آن وقت است که خود بشر را از روی زمین حذف خواهد کرد تا به توسعه خود ادامه دهد. @aioooir | #random_thought

اگر کسی شما را به یک گروه تلگرامی دعوت کرد، مراقب باشید که وارد شدن به این گروه همانا و دسترسی مهاجم به اکانت شما هم همانا. ماجرا را بعدها کامل توضیح خواهم داد، فعلا در حال تلاش هستم این مورد را خودم هم اکسپلویت کنم. ببینم وکتور حمله مهاجم به چه صورت است. ولی تا جایی که متوجه شدم، مهاجم می تواند Account Takeover کند و پاتیل شما را تبر کند. نسخه تلگرام را فعلا آپدیت کنید چون آسیب پذیری پچ شده است. @aioooir | #watch #cti

In this video, you'll see another tool from the ACQL laboratory for harvesting Windows credentials in clear text. The trick is that Winlogon still hands the interactive password to every registered Network Provider. On Windows 11 24H2 and Windows Server 2025, however, the payload stays empty unless EnableMPR=1 is set. One file. One command. The next full sign-in writes the password to disk. No LSASS parsing. No Mimikatz. No FUD packer. @aioooir | #purple_engineering

عموم افرادی که در طرف دارک علوم فعال هستند، روحیات خاصی دارند. از آن شخصی که شیمی خوانده است و قرص LSD و M و ... می سازد، تا آن فیزیکدانی که بمب اتمی و هیدروژنی می سازد، تا آن اقتصاددانی که فعالیت پانزی تربیت می دهد تا متخصصان کامپیوتری که کار و فعالیت هک و امنیت انجام می دهند. همه این جماعت روحیات خاصی دارند که باید درک شود. مدیریت منابع انسانی در حوزه امنیت که افراد یا دارای روحیات اوتیستیک هستند، یا روحیات خشن و هنجارشکن دارند، یا به شکل عجیب و غریبی حساس هستند، یا بخشی هم بدون مصرف شیشه و ماشروم و سیلوسایبین دچار توهم هستند و فکر میکنند با نوشتن چهارتا خط کد عمومی و چهار اکسپلویت چرت و پرت که در مقیاس کار غربی ها مانند باز کردن cmd و اجرای دستور ping است، سازمان سیا و موساد قرار است اینها را در خواب ترور کنند. خلاصه این مسئله روحیات در یک جا به شکل باحالی مطرح می شود. در ماجرای پروژه استاکس نت، وقتی سران سازمان امنیت ملی آمریکا به کمپ طراحی و مهندسی بدافزار استاکس نت می روند (کمپ برای این بود که محیطی مشابه نطنز در امریکا ایجاد کرده بودند که بتوانند بدافزار استاکس نت را دقیق طراحی کنند، فکر کنید یک نطنز در آمریکا ساختند که استاکس نت را عملیاتی کنند). خلاصه، رئیس سازمان سیا می گوید من نشسته بودم که دیدم یکی با لباس سوپرمن از پشت من رد شد. 😂 بعد میگه پرسیدم What the fuck is going on here؟ بعد طرف گفت متاسفانه همین افراد قرار هستند که پروژه را انجام بدهند. در ادامه می گوید من اصلا باورم نمی شد که چنین افرادی قرار است یکی از سری ترین عملیات های سایبری جهان را راهبری کنند. ولی خب به نظر خیلی چیزها تغییر کرده است. دیگر برای انجام برخی از کارهای امنیتی نیاز به افرادی با چهره خنثی و روحیات جدی و سخت نیاز نیست. خلاصه اینکه، روحیات افراد خیلی مهم هست. سایکو بودن مثلا یکی از Prerequistهای هکر بودنه. @aioooir | #psycho_community

Sharepoint 16.0.0.19127 Remote Code Execution Zeroday Hunted by Ai000 Cybernetics Qlab Team. Reported to Microsoft. @aioooir | #sharepoint

یکی از پدیده های جالب در حوزه کاریابی و پوزیشن های شغلی و ... مخصوصا در ایران، این هست که اکثریت شغل ها و پوزیشن ها از پیش آدم های آن انتخاب شدند. این مواردی که شما در سایت های شغل یابی و ... می بینید، عموما برای این است که HR بگوید ما هم کاری داریم انجام می دهیم. والا دو نوع شغل هیچ وقت، یا حداقل با درصد خیلی بالایی از طریق آگهی به دست نمیاد. پوزیشن های مدیریتی در هر نوعیش، و البته پوزیشن های فنی ارشد. بله مواردی مانند کارآموزی و نیرو جونیور و ... را می توانید از این سایت ها به دست بیاورید، ولی تقریبا پوزیشن هایی که از یک سطح بالاتر باشند از قبل توسط افرادی که در آن مجموع حضور دارند، Referral شدند. اینکه بعضی از افراد در لینکدین و ... می نویسند چرا کسی به ما زنگ نمی زند، یا از این دست موارد به خاطر این است که در همه جای دنیا مخصوصا در ایران تمامی پوزیشن های کاری خوب با رفرال یا مایگریشن تیم ها (به تعبیر بدتر، باندها) صورت می گیرد. این یک مسئله بنیادین هم هست. البته این نظر من با توجه به تجربیاتم هست. @aioooir | #team #connections

اگر در مرکز یا سازمان خود Sharepoint نسخه 16.0.0.19127 و 16.0.19725.20522 و 16.0.19725.20434 دارید، در جریان باشید که هکرها پشت در سازمان شما هستند. ویدیو دمو RCE آنها را فردا یا امشب یا حالا هر وقت ممکن بود، برای شما قرار خواهم داد. به شکل عجیب و غریبی Sharepoint مشکلات بنیادین دارد که هر کسی می تواند به سادگی آن را اکسپلویت کند و یک Reverse Shell ساده بگیرد. در هر صورت، در جریان این مسئله باشید. @aioooir | #share_shock

SharePoint Plague from Deserialization of Untrusted Data to RCE by Ai000 Cybernetics Qlab Team. Another shit is coming soon. @aioooir | #sharepoint_series

Sharepoint Remote Code Execution. ❤️ @aioooir | #shit

تو جنگ سرد، یکی از درگیری های خیلی عمیق بین سازمان سیا و متحدین آن با KGB بود. قبلا در کانال درباره برخی از موارد مرتبط با KGB در ایران صحبت کردم. مثلا داستان احمد مقربی که برجسته ترین آن بود. با این حال، یکی از جالب ترین درگیری های شوروی و ایالات متحده آمریکا در مسئله یوگوسلاوی و معاون تیتو بود. تیتو خاطره ای از دوران انقلاب تعریف کرده است که مطالعه آن جالب است. شایان ذکر است، تیتو دولتی که خود پس از جنگ جهانی دوم تأسیس کرد را «کمونیست» می‌نامید، اما از شوروی مستقل بود. او سپس یکی از رهبران «جنبش غیرمتعهدها» شد. او که از کُروات‌ها بود در سالهای جنگ جهانی دوم رهبری نبردهای پارتیزانی با نیروهای آلمانی را برعهده داشت. اندکی پس از مرگ وی، یوگسلاوی دچار فروپاشی سیاسی شد. در هر صورت، تیتو در خاطره خود گفت که چند سال پس از پیروزی انقلاب از اداره اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی (کاگ‌ب) اطلاع دادند که در کابینه شما یک جاسوس سیا وجود دارد. تمام تلفن ها و مکاتبات و رفتار افراد کابینه را تحت کنترل قرار دادیم اما هیچ نشانی از ارتباطات مشکوک پیدا نکردیم، پس از مدتی مجبور شدیم درخواست شناسایی جاسوس را برای روسیه ارسال کنیم. از کا.گ.ب به وی اطلاع می دهند معاون اول، همان جاسوس است. تیتو از این خبر متحیر می شود و پس از اتمام یکی از جلسات کابینه از وی می خواهد بماند. در یک جلسه دو نفری اسلحه را روی شقیقه معاون اول گذاشتم و از وی پرسیدم تو جاسوس سیا هستی؟ معاون اول او که متوجه شد قضیه لو رفته است به جاسوسی خود اعتراف کرد. تیتو از او پرسید، از چه زمانی با سیا همکاری داری؟ پاسخ داد: از زمان دانشجویی قبل از پیروزی انقلاب در زمان جنگ های چریکی در این مدت با تمام کنترل های امنیتی، هیچ ارتباطی با سیا، از تو کشف نشد؟ پاسخ داد: الان هیچ ارتباطی با سیا ندارم. سیا مسئولیتی به من واگذار کرده که وظیفه ام را انجام می دهم. مسئولیت تو چیست؟ پاسخ داد: به من ماموریت داده شده تا در سپردن پست ها به افراد غیرتخصصی عمل کنم و تا کنون هم این گونه عمل کرده ام. تیتو می گوید: نگاهی کردم به افراد کابینه و مدیران ارشد دیدم همین طور است! هیچ کس سر جای خودش نیست. مثلا طرف تحصیل کرده حوزه کشاورزی است اما وزیر حوزه امنیت است. معاون تیتو می گوید: تحلیل سیا این بود که با این روش، انقلاب بدون کودتا و حمله خارجی از درون متلاشی می شود. @aioooir | #ussr_kgb

حالا اصلا فرض بگیریم VMware برای Resolve نیاز به nslookup داشته باشد. آخر مرد حسابی در این شرایط پرنت باید vmx باشد، نه اینکه nslookup پرنت vmx باشد. برو داداش که دیتا شما الان سر خیابان خاخام شمون بافومت در تلاویو است. به احتمال vmx هم نام خود بدافزار بوده است که موکاپ کردند که تحلیلگر فکر کند باینری لگاله. @aioooir | #congrats

یکی از مسئله ‌های جدی پیاده‌ سازی حملات مبتنی بر باینری، دیگر خود Injection نیست. این مسئله است که Injection را طوری انجام بدهیم که EDR اصلا آن را Injection نبیند. در System32 ابزارهایی وجود دارند که در این رابطه به ما کمک می کنند. مثلا ابزار nslookup که اساسا قرار است فقط نام را resolve کند ولی در این لابراتواری همین باینری والد یک زنجیره ابزارهای credential harvest می‌ شود، بی‌ آنکه ما به عنوان مهاجم اقدام به استفاده از VirtualAllocEx و WriteProcessMemory یا CreateRemoteThread کرده باشیم. نام تکنیک CNPI یا همان Console Named-Pipe Injection است. فقط این مورد و باید ذکر کنم که واریانتی که اینجا نمایش داده شده است با PoC عمومی 26 سپتامبر یکی نیست. در ادامه بیشتر توضیح خواهم داد. مهاجم یک کنسول interactive از جنس nslookup را با stdin پایپ شده بالا می‌ آورد و یک بلاب روی انتهای همان pipe قرار میدهد. این نوشتن، از دید رویکردهای نظارتی APIها یک WriteFile روی هندل استاندارد است، نه NtWriteVirtualMemory. کنسول‌ هاست ویندوز در ادامه بایت‌ ها را در مسیر عادی خودش با ReadFile بر می‌ دارد و داخل فضای آدرسی قرار می دهد که سیستم‌ عامل برای ورودی کنسول از قبل ساخته. بعد ترد اصلی به LoadLibraryW بر می‌ گردد، یعنی به داخل ماژولی که لودر ویندوز با SEC_IMAGE مپ کرده است. در ادامه DllMain بالا میاد و atom_orch که در حقیقت ارکستر زنجیره بدافزار ما است، اجرا می شود. زنجیره باینری های به‌ صورت فرزندان nslookup یا diskpart و ... اجرا می شوند، نه داخل یک ترد اینجکت شده. خلاصه در این رویکرد هیچ اینجکشنی و دستکاری ریموت حافظه و ... در کار نیست. هیچ WPMای در کار نیست. CRT درگیر نمی شود و بلاب ما کلا سوار بر pipe است. همچنین شل‌ کد هم نیست که نیاز باشد PAGE_EXECUTE داشته باشیم، پس به VirtualProtectEx که در PoC اصلی هنوز مشکل اساسی بود، در ابزار ما به کل حذف شده است. @aioooir | #cnpi #injection

در فیزیک کوانتوم ما یک مسئله داریم که اولین بار شرودینگر در قالب تمثیل گربه مطرحش کرد. خیلی داستان رو با ریاضیات عجیب‌ و غریبش نکنیم. این تمثیل اصل ماجرا یا زندگی گربه بخت برگشته را روی سر مشاهده‌ گر می‌ اندازد. داشتم فکر می‌ کردم اگر توی محیط یک مشاهده‌ گر باشد، حالت زندگی گربه 1/2 است. اگر دو نفر باشند، احتمال 1/4 است. اگر سه نفر باشند، و همینطور برو جلو. از همین‌ جا، اگر فقط یک نفر توی محیط بود، 50 درصد می‌ توانستیم انتظار داشته باشیم که خروجی مورد نظرمان را می‌ گیریم. ولی وقتی تعداد آدم‌های مشاهده‌ گر زیاد می‌ شود، به همان اندازه خروجی غیرقابل پیش بینی تر می‌ شود. حالا یک نکته‌ ای این وسط هست که ماجرا را از آنچه فکر می‌ کنیم هم عجیب‌ تر می‌کند. در تفسیر استاندارد، مشاهده‌ گر اول که جعبه را باز می‌ کند، برهم‌نهی را می‌شکند. از آن لحظه گربه برای او یا زنده است یا مرده. نفر دوم دیگر با برهم‌نهی روبه‌رو نیست، با یک واقعیت قطعی رو به‌ روست که نفر اول قبلا تعیینش کرده. یعنی احتمال واقعا 1/2 به توان n نمی‌ شود، چون مشاهده‌ گرها مستقل از هم نیستند، با یک سیستم واحد درهم‌ تنیده‌ اند. ولی اینجا دقیقاً همان جایی است که پل می‌ خورد به چیز دیگری. در تفسیرهایی مثل جهان‌های چندگانه یا مکانیک کوانتومی رابطه‌ ای، حالت سیستم فقط نسبت به هر مشاهده‌ گر تعریف می‌ شود. برای یکی گربه مرده است، برای یکی دیگر هنوز در برهم‌نهی است. چند روایت موازی از یک واقعیت واحد. و این دیگر فقط فیزیک نیست. این دقیقا همان کاری است که رسانه با یک جامعه می‌ کند. یک جامعه می‌ تواند در حالت برهم‌ نهی روایی باشد، یعنی چند روایت موازی از یک واقعیت تا وقتی یک مشاهده‌ گر قدرتمند، یک رسانه، یک قدرت، آن را فرو بریزد به یک روایت واحد. در نتیحه با رسانه می‌ توانی واقعیت یک جامعه را تعیین کنی، اگر با موفقیت ذهن و برداشت ذهن از محیط را تغییر بدهی. پسر چه دنیای عجیبی داریم. پدرسوخته‌ها به کجا رسیدند. @aioooir | #superposition