ردیف آوازی عبدالله دوامی

منبع: رامتین نظری جو https://www.instagram.com/ramtinnazarijou?igsh=bnFicXJzMnY1ODNo

بتول رضایی یا پروانه یا خانم موچول  (زادهٔ ۱۲۸۹ خورشیدی درگذشتهٔ ۱۳۱۲ خورشیدی)  نوازندهٔ سه‌تار، تار و خوانندهٔ موسیقی دستگاهی ایرانی  #جان_عشاق @Jane_oshaagh

🖤🖤🖤

سازنده درامز دست ساز در ایران Ali Ebrahimi Insta: @a.n.a.drums Telegram id: @Aliebrahimi6622 Telegram channel: AanAdrum Tel:+989194324124 Web: anadrumco.com

آواز عبدالله خان #دوامی در دستگاه #سه_گاه ( گوشه #مخالف ) کمانچه : #باقر_خان_رامشگر اشعار : #وصال_شیرازی ، ؟ ضبط : #تفلیس _ ۱۲۹۳خورشیدی کمپانی : #مونارک_رکورد آلمان تحلیل این آواز در صفحه سلاطین آواز در اینستاگرام : ⬇️⬇️⬇️ https://www.instagram.com/salatine_avaz

تصنیف نوا، فرید خردمند و استاد جمشید شمیرانی

جز انتظار و جز استقامت... سال ۱۳۶۲ که سرکوب‌ها اوج تازه‌ای یافته بود، محمدرضا لطفی هم در آستانه‌ی آوارگی بود و...، آلبومی بیرون آمد، به‌صورت غیررسمی، با عنوان «به یاد درویش‌خان» شامل ترانه‌ی معروف «ز من نگارم» از محمدتقی بهار و با تأکید بر آن بیت "جز انتظار و جز استقامت/ وطن علاج دگر ندارد" که خود در آن دوران تباه و سیاه معنا و پیامی دیگر داشت. . صدیق تعریف دو سال پیش در مصاحبه با روزنامه‌ی شرق چنین گفته بود: «چه بسا یکی از دلایل ماندگاری ۲۰ساله‌ی استاد لطفی در غرب شکستی بود که در عرصه‌ی سیاسی و اجتماعی متحمل شده بود. آخرین اثر استاد لطفی پیش از مهاجرت از ایران آلبومی بود به نام "به‌یاد درویش‌خان". لطفی در آن ایام خودش و هم‌نسلانش را مردمانی می‌پنداشت که در سیاست شکست سنگینی خورده‌اند. نیمی از این آلبوم اجرای آثار درویش‌خان در دستگاه ماهور است و آن نیم دیگر را می‌شود همان وداع‌نامه‌ی شخصی او قبل از مهاجرتش تلقی کرد که در شور و دشتی با سوز و گدازی غریبانه از زبان حافظ چنین می‌خواند: نماز شام غریبان چو گریه آغازم به مویه‌های غریبانه قصه پردازم به یاد یار و دیار آن‌چنان بگریم زار که از جهان ره و رسم سفر براندازم من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب مُهَیمَنا به رفیقان خود رسان بازم» القصه، آلبوم که درآمد، ابتدا برخی تصور کردند تصنیف «زن من نگارم» را هم لطفی خوانده. بعدتر معلوم شد که صدا صدای نصرالله ناصح‌پور، استاد و مدرس بزرگ آواز است؛ کسی که پیش از انقلاب ۵۷ با لطفی اجرای «همه شب من اختر شمرم تا گردد صبح» را در کارنامه داشت؛ اثری که گهگاه از رادیو هم پخش می‌شد. بعدها چهره‌هایی مانند صدیق تعریف و پری ملکی و ده‌ها نفر دیگر هم از شاگردان برجسته یا کمتر شناخته‌شدهٔ ناصح‌پور شدند که بعضی در عرصه‌ی موسیقی سنتی ماندند و برخی هم وارد اجراهای پاپ و... شدند. نصرالله ناصح‌پور کم می‌خواند و بیشتر به کار آموزش و انتقال تجربه مشغول بود. با این حال، آلبوم «سرودهای آذربايجان» که با صدای او و شعرهایی از مظفر درفشی و آهنگسازی حسین علیزاده در سال ١٣۶۰ منتشر شد، کار قابل‌اعتنایی از کار درآمد. نصرالله ناصح‌پور روز یکشنبه ۲۸ خرداد در ۸۳ سالگی درگذشت و صبح چهارشنبه ۳۱ خرداد ۳۱ خرداد مراسم خداحافظی با او مقابل خانه‌ی هنرمندان برگزار می‌شود. اجرای «ز من نگارم» را پای همین فرسته بشنوید. قسمتی از آلبوم «سرودهای آذربایجان» را هم می‌توانید در یوتیوب بشنوید. خوابگرد #فرهیختگان راهی به رهایی

#پست_موقت

آواز استاد تاج اصفهانی آواز : ابوعطا به همراهی ویلن : استاد صبا پیانو : استاد محجوبی

نحوه استفاده آسان از کانال "ردیف آوازی عبدالله دوامی" ☝🏻☝🏻☝🏻☝🏻 @abdavami