POV

هم‌چنان جهت تبادل نظر با باقی مخاطب‌ها و شخص فیلم‌ساز:

اولین روز مدرسه به نظرم یک‌جور ریشه‌یابی اومد. از بعضی چهارچوب‌های ذهنی‌مون، رفتارهای ناخودآگاهِ خاصی که شاید هیچ‌وقت نپرسیم از کجا اومدن. وقتی به عقب برمی‌گردیم و با هم‌چین تصاویری که شاید در آرشیو خانوادگی همه‌مون موجود باشه روبه‌رو می‌شیم، این اشتراک‌های ذهنی رو به صورت موازی با اون اشتراک‌های تصویری پیدا می‌کنیم. به‌ شخصه کلاً از فیلم‌هایی که مبتنی‌ بر تصاویر آرشیوی‌ان خوشم می‌آد، چه بهتر که این تصاویر به صورتی که در فیلم استفاده شدن، ماهیت خودافشاگرانه‌ای پیدا کنن و ما اون‌ها رو با رویکرد انتقادیِ خاصی ببینیم. این‌جا تدوینِ درست و به‌جا، مهم می‌شه. چون قراره این رویکرد به مدد تدوین صورت بگیره نه نریشن و میان‌نویس.

اولین روز مدرسه (۱۴۰۲) مستندی از علی روشنی

First Day of School (2023) A documentary by Ali Rowshani https://boxd.it/SHP4

در ستایش مالیخولیای لاله یا سیرک دیوانگان: دیشب شاهد یک عروسی تمام‌عیار، دست‌کم به رسم ظواهر پذیرفته شده‌ی پوشش(لباس سفید و سیاه عروس و داماد)، روبروی لاله و در تقاطع کشاورز-وصال بودیم. ملغمه‌‌ای از صدای بوق شادی سپاهیان موتوری-ماشینی، من‌جمله یک ماشین آتش‌نشانی قرمز که به سوی دوفیگورِ در آستانه‌ی پیوند؛ رهسپار می‌شد. کمی جلوتر دو نوازنده ویولن در پوششی سراسر سیاه و با موهایی نسبتا بلند در زمینه‌ی علف‌های سبز، مشغول هم‌نوازی بودند. چیزی شبیه به یک تصویر دشت‌گریانی حاصله از تهران. در جوار نوازندگان، گروهی مشغول رپ‌‌کردن و دامن زدن به جریان‌های زنده‌ی زیرزمینی بودند. چند متر جلوتر، پیرمردی در هیئت مرسوم پیک‌نیکی‌ِلاله، استکان چای بر لب و گوشه‌هایی از سخنرانی‌ای در باب بی‌خدایی رو زیر لب زمزمه می‌کرد. در فاصله‌ای نه چندان دور، به دام هم‌کلامی با یک دانشجوی روانکاوی در حال تحقیق میدانی افتادیم. جویای سوالاتی پیرامون امید، مرگ، حدود اخلاق و تمایلات جنسی شد. همگی در دیگ سبز رنگ ۲۸ هکتاری لاله؛ در حالی که هربار بنا به موقعیت خورشید در آسمون، بخار متفاوتی ازش برمی‌خیزه‌. 🦂 غبارنویسی‌های لاله - ۹ شهریور ماه ۰۵

https://boxd.it/g69gur از خوندن این یادداشتِ امیرسامان راجع به آماتور خیلی خوش‌حال شدم. نه از این جهت که خیالِ خام کرده باشم و با خودم گفته باشم «بابا عجب فیلمی ساختم!» نه، چون می‌بینم حتی نمره‌ای داده نشده، چیزی که خوش‌حالم می‌کنه نگاه هم‌سطح ایشونه. توی بعضی از یادداشت‌ها و نظرات، متوجه یک‌جور نگاه از بالا به‌ پایین می‌شم و می‌فهمم اون شخص داره بهم مثل یه شاگرد نگاه می‌کنه. البته که شاگردم، شاید حتی از نوع تنبلش، ولی پیش از همهٔ این‌ها من یه فیلم ساختم. یه فیلم واقعی. این یادداشت بهم فهموند که می‌شه فیلم رو هم‌دلانه دید و اون رو در نظرمون هم انعکاس داد. ما حتی از پسِ تماشای یک فیلمِ بد هم به تجربهٔ خاصی می‌رسیم، این‌جا من بیش‌تر از این بابت خوش‌حالم که فیلمم در مقام یک فیلم، درست و بادقّت دیده شده. البته که تمام افرادی که چه مثبت، چه منفی، چه کوتاه و چه بلند راجع بهش نوشتن روی سر من جا دارن. چه اونی که به گفتن یک «ناز» خالی بسنده کرد چه اونی که به زندگی خودش ربطش داد و چه اونی که نظر چندان مساعدی نداشت. تشکر از همگی.‌

این‌جا هم کانال دوم بنده‌ست راستی.

یک نفر دیگه حرکته.

باریکلا ادامه بدید.

تبریک می‌گم.

https://t.me/ConfusedCollection یک نفر بره بشیم هزارتا.

- «یا مقام اشرافی، یا کلیسای وست مینیستر!» یادداشت ویلیام فلپس گردآورندهٔ نسخهٔ انگلیسی کتاب: هوریشیو نلسون (۱۷۵۸ تا ۱۸۰۵) به‌نام‌ترین فرماندهٔ نیروی دریایی در تاریخ انگلستان بود که در نبرد بزرگ ترافالگار پیروز شد و در لحظهٔ پیروزی جان داد. نلسون به یک اندازه جاه‌طلب و دلیر بود و فریادی که برآورد و استیونسون این‌جا نقل می‌کند شاخص است. [کلیسای وست مینیستر محل به خاک‌سپردن قهرمانان ملی انگلستان بوده است ـــ م.]

اگر فیلم رو تماشا کردین و مشتاق گفت‌وگو با باقی مخاطبین و خود کارگردان بودین، این گروه برای همینه.

یادآوری‌ای یادآورِ اسکلهٔ کریس مارکر از روزهای قرنطینهٔ کرونا، از خطهٔ ما و به زبان ترکمنی که همیشه به نظرم ظرفیت‌های زیادی درش موجوده، چه در موسیقی (نمونه) چه در سینما که نمونه‌ش می‌تونه همین فیلم احسان عزیز باشه. بسیار پیشنهادش می‌کنم.

روزهای خاکستری (۱۴۰۱) فیلمی از احسان نورتقانی

Monochrome Days (2022) A short film by Ehsan Noortaqani https://boxd.it/YF2G

The Futsal Diaries

کانفیوزد می‌تازد.

بر اساس مکتب اسفندیار (۱۴۰۵) فیلمی از ژوبین آبین

Based On The Esfandiyār School (2026) An experimental film by Joobin Abin https://boxd.it/15Du8