رقص درناها

ملت رندوم میرن دماوندو فتح میکنن، بعد من یه روز ۱۴ ساعت کار کنم تا سه روز جنازه مو باید بکشم اینور اونور😒

ممکنه یهو بزنم زیر میزی که هر چی روشه منو از خودم دور کرده

یه روزایی جوری شوق زندگی در من بود که قبل از خواب دورچشم و بادی اسپلش جز روتین ام بود.

تو بارونِ وسط یه شب تو مردادی. همونقدر عجیب و شورانگیز

انگار گیر افتادم تو اون روزا. فقط برگشتن به دختری که اون موقع بودم میتونه دوباره خوشحالم کنه. الان اگه بهم بگن بیا این دنیا مال تو، دیگه خوشحال نمیشم.

دخترِ توی عکسا با تو انگار خیلی خوب بود حالش.

ولی جدی اکسام اسمای خوشگلی داشتنل

1💘

نمیدونم چرا امشب بین اون همه جمعیت دنبال تو می‌گشتم…

اينجوري نيست كه با خودت بگي بذار به فلان جا برسم بعد از زندگي لذت ميبرم هر جا كه برسي ذات كمالگراي آدميزاد نميذاره سريع يه هدف جديد ميذاره سر راهت كه بخواي خودت رو بهش برسوني

Sometimes I see myself as Niki Fukin' Obsessed

از جمله خطاهای شناختی رایج، اینه که رفتار دیگران رو به شخصیتشون نسبت می‌دیم، اما رفتار خودمون رو به شرایط.

هر بار که خودم رو دست‌کم گرفتم، زندگی نشونم داد بیشتر از چیزی‌ام که فکر می‌کردم.

من از خوشحال نبودن و نشدنم ناراحتم. چرا وقتی یه اتفاق خوب میفته یا چیزی که همه واسش ذوق میکنن ‌و انگار خوشحال میشن من هیچ حسی توم بوجود نمیاد؟ خیلی دردناکه واسم. نمیدونم احساس شادی و خوشبختی ام رو کجا جا گذاشتم ولی دیگه درون خودم نیستن

هر‌روز که از کنار زندگی میگذرم میگم چه خوب که من بچه ندارم

هیچوقت یادم نمیره، توییت گذاشته بود: تو بی قراری میکنی، من بی قرارت نیستم. و چقدر درست و دردناک واقعیت رو بیان کرده بود.

هیچ میویی بین ما وجود نداره. همش شد هاپ ها‌پ

«حالا مدت‌هاست که به نظرم این جمله‌ی نغز (هرآنچه که ما را نکشد قویترمان می‌کند) کمی غلط‌انداز است. خیلی چیزها هست که ما را نمی‌کشد اما تا ابد ضعیفمان می‌کند. از کسانی که با قربانیان شکنجه سروکار دارند بپرسید، از مشاورانی بپرسید که درگیر قربانیان تجاوز و خشونت خانگی‌اند. به دوروبر نگاه کنید، به آنها که همین زندگی روزمره از حیث عاطفی ویرانشان کرده»