رامانا ماهارشی

شاگرد: چگونه می‌توانم تجربه وضعیت خویش‌آگاهی (samadhi) یا سکوتی را که در اینجا (درحضور باگوان) به دست می‌آورم تکرار کنم؟ ماهارشی : تجربه حاضر شما ناشی از تأثیر جَوی است که خودتان را در آن پیدا می‌کنید. آیا می‌توانید او را بیرون از این جَو داشته باشید؟. تجربه متناوب است(می‌آید و می‌رود). تا زمانی که او دائمی شود، تمرین ضروری است. شری رامانا ماهارشی Maharshi's Gospel

شاگرد: آیا سرنوشت ناشی از عمل‌های گذشته {Karma} است؟ ماهارشی : اگر انسان به خدا تسلیم شود، خدا به او نگاه خواهد کرد. شاگرد: این (سرنوشت) که تقدیر خدا باشد، خدا چگونه او را حل می‌کند؟ ماهارشی : همه فقط در او هستند. ... شاگرد: خدا چگونه باید دیده شود؟ ماهارشی : در درون. اگر ذهن به درون متوجه شود خدا به عنوان آگاهی باطنی تجلی پیدا می‌کند. شاگرد: خدا در همه است – در همه عینیت‌هایی که در اطراف‌مان می‌بینیم. آن‌ها می‌گویند ما باید خدا را در همه آن‌ها ببینیم. ماهارشی : خدا در همه و در بیننده است. خدا کجای دیگر می‌تواند دیده شود؟ او نمی‌تواند در بیرون یافته شود. او باید در درون احساس شود. برای دیدن عینیت‌ها، ذهن ضروری است. ادراک خدا در آن‌ها عملی ذهنی است. اما آن واقعی نیست. آگاهی درونی ، از ذهن که پاکسازی شود ، به عنوان خدا احساس می‌شود. شاگرد: در آنجا، بگوییم، رنگ‌های زیبا هستند. این لذتی است که بر آن‌ها تماشا کرد. ما می‌توانیم خدا را در آن‌ها ببینیم. ماهارشی : همه آن‌ها اندیشه‌های ذهنی هستند. شاگرد: در آنجا بیشتر از رنگ‌ها هستند. من رنگ‌ها را فقط به‌عنوان مثالی اشاره کردم. ماهارشی : آن‌ها نیز به همان صورت ذهنی هستند. شاگرد: بدن هم هست – حس‌های دریافتی و ذهن وجود دارند. روح انسانی از همه این‌ها برای شناختن اشیاء استفاده می‌سازد . ماهارشی : عینیت‌ها یا حس‌های عاطفی یا فکرها همه اندیشه‌های ذهنی هستند. ذهن پس از خیزش "فکر من" یا نفس برمی‌خیزد. نفس از کجا برمی‌خیزد؟ از آگاهی انتزاعی یا هوش خالص. شاگرد: آیا روح وجود دارد؟ ماهارشی : روح، ذهن یا نفس واژه‌های صرف هستند.هیچ عینیت‌هایی از آن‌گونه وجود ندارند. آگاهی تنها حقیقت است. شاگرد: پس آن آگاهی نمی‌تواند هیچ گونه لذتی بدهد. ماهارشی : فطرت خودش سعادت است. سعادت به‌تنهایی هست. هیچ لذت‌برنده‌ای که لذت را لذت ببرد وجود ندارد. لذت‌برنده و لذت – هر دو در او ادغام می‌شوند. Talk 244

جیوارجانی : این فقط با رشد هوش است که شهود می‌تواند به دست آورده شود ؛ درواقع کمال هوش انسانی شهود است، این‌طور نیست؟ باگوان شری رامانا : آن چگونه می‌تواند باشد؟ ادغام هوش انسانی در سرچشمه ازآنجایی‌که برخواست به شهود تولد می‌دهد ، همان‌گونه که شما او را می‌نامید. هوش انسان فقط برای دیدن چیزهای بیرونی قابل استفاده است ، کمال هوش انسانی فقط به آن هدایت خواهد کرد که جهان خارجی را بخوبی دید. اما هوش انسانی برای دیدن درون ، برای چرخش به سمت خویش اصلاً قابل استفاده نیست. او باید برای آن کشته یا نابود شود، یا به عبارت دیگر باید در سرچشمه ازآنجایی‌که بیرون جهید ادغام شود. شری رامانا ماهارشی Day By Day With Bhagavan

جیوراجانی : باگوان گفته‌اند انسان باید مثل غواصِ مروارید که تنفس و سخن را کنترل کرده عمیق درون خودش فرو برود و تفحص کند و خویش را کشف کند یا بدست بیاورد. پس آیا باگوان به من توصیه می‌کنند که کنترل تنفس را تمرین کنم؟ باگوان شری رامانا : کنترل تنفس کمکی در کنترل ذهن است و برای کسانی که متوجه می‌شوند نمی‌توانند ذهن را بدون چنین کمکی کنترل کنند توصیه می‌شود. او برای آنانی که می‌توانند ذهن خودشان را کنترل کرده و تمرکز کنند ، ضروری نیست. او می‌تواند در ابتدا استفاده شود تا آنکه انسان قادر باشد که ذهن را کنترل کند، اما پس از آن باید صرف نظر شود. ازآنجایی‌که ذهن و نیروی تنفس {Prana} از یک سرچشمه برمی‌خیزند، کنترل یکی کنترل دیگری را نیز می‌دهد. جیوراجانی : آیا این خوب است که برای دستیابی به کنترل تنفس تلاشی عظیم کرد؟ باگوان شری رامانا : نه ، تلاش عظیم خوب نیست. فقط باید در ابتدا کمی کنترل تنفس انجام شود – تا آنجایی که ممکن است بدون تلاش بیش ازحد. شری رامانا ماهارشی

تمام تلاش‌ها را رها کن و تسلیم شو. بگذار تا آن "من"ی که دنیایی معنوی می‌خواهد بمیرد و آنگاه آن معنویتِ درون، اینجا و اکنون ادراک می‌شود، چراکه آن پیشاپیش درون شما به‌عنوان خویش وجود دارد، آن چیزی متفاوت از برهمن (حقیقت متعال) نیست، آن بی‌نام و بی‌شکل است. #رامانا ماهارشی ادراک حقیقت خویش درحال حاضر وجود دارد. وضعیت رها بودن از افکار، تنها وضعیت حقیقی است. #رامانا ماهارشی ادراک حقیقت خویش چیز جدیدی برای به دست آوردن نیست، آن هم‌اکنون همین‌جاست اما توسط حجاب افکار مسدود شده است. #رامانا ماهارشی Give up all efforts and surrender. Let the 'I' that wants the divine world die, and the Divine in you will be realised here and now. For it is already in you as the Self, not different from the Divine (Brahman), nameless and formless. #RamanaMaharshi Realisation is already there. The state free from thoughts is the only real state. #RamanaMaharshi Realization is nothing new to be acquired. It is already there but obstructed by a screen of thoughts. #RamanaMaharshi

زمان وجود ندارد. آنوقت چگونه می‌توانی آن را به هدر بدهی؟ تو برای من تقویم می‌آوری تا من روزها را یادم بماند، آنهم وقتی من واقعا گاهی متوجه اینکه چه سالی است هم نیستم. زمان همه‌اش برای من یکی است. #رامانا_ماهارشی #حالا_اکنون_حضور

همه چیز به شاگرد بستگی دارد دو زائر نزد باگوان آمدند و یکی از آن‌ها گفت: " دوست من مردی را که حتی یک تارُک دنیا{Sadhu} نیست را بعنوان استاد خودش برگزیده. باگوان ، من او را به اینجا آوردم به ترتیبی که او بتواند از استاد خودش دست بردارد و شما را دنبال کند. تقاضا می‌کنم او را به ترتیبی بسازید که این‌طور کند." باگوان باشدت پاسخ دادند : " شما چه کسی هستید که بگویید چه کسی استاد برحق برای او است؟ با چه قدرتی می‌توانید تشخیص دهید یک انسان واقعاً چیست؟ و آیا مطمئن هستید که استاد معنوی این‌قدر زیاد به حساب می‌آید؟ همه چیز به شاگرد بستگی دارد! حتی اگر سنگی را با ارادت عظیمی پرستش کنید، او به عنوان خدا دیده خواهد شد." باگوان رامانا ماهارشی

... مرید : پایان کامل همه امیال کهن (Vasanakshaya) ، نابودی ذهن، درک واقعیت خویش. آن‌ها به نظر می‌رسد که به یکدیگر وابسته باشند. باگوان : بیان‌های مختلف فقط یک معنا دارند. آن‌ها بر اساس مرحله شخصی پیشرفت فرق می‌کنند. عدم دلبستگی ، درک خویش، همه به معنای یک چیز هستند ؛ آن‌ها نیز می‌گویند " تمرین و عدم دلبستگی." چرا تمرین؟ زیرا حالت‌های ذهن یک بار فروکش می‌کنند و آنگاه برمی‌خیزند؛ دوباره فروکش می‌کنند و برمی‌خیزند، و الی آخر. مرید : امیال کهن موجب می‌شوند انسان خطا کند. بدون شناخت خویش واقعی این امیال کهن نمی‌توانند محو شوند. اما به نظر می‌رسد که شناخت خویش تقریباً غیر ممکن است. فقط کفاره دادن نمی‌تواند همه کارما را حل کند ؛ زیرا چقدر به کفاره دادن نیاز خواهد بود! همه چیز به نظر سخت، تقریباً غیر ممکن می‌رسد. به نظر می‌رسد که آمیزش با انسان فرزانه تنها شفای همه بیماری‌ها باشد. باگوان : چه باید کرد؟ واقعیت فقط یکی است. او چگونه می‌تواند درک شود؟ پس بنابراین درک خویش یک توهم است. به نظر می‌رسد که تمرین ضروری باشد. کیست که تمرین می‌کند؟ بر فاعل که نگریسته شود، عمل و الزام‌ها ناپدید می‌شوند.علاوه بر آن، اگر درک خویش اینجا و اکنون حاضر نباشد، چگونه می‌تواند آنچه که به تازگی به دست آورده می‌شود هر گونه فایده‌ای داشته باشد؟ آنچه که پایدار است باید به صورت ابدی پایدار باشد. آیا او می‌تواند به تازگی به دست آورده شود و پایدار هم باشد؟ آنچه که اینجا و اکنون حاضر است را درک کنید. فرزانگان قبلاً این‌طور کردند و هنوز هم فقط آن را انجام می‌دهند. از این‌رو آن‌ها می‌گویند که او به نظر می‌رسد انگاری که به تازگی بدست آورده شود. وقتی که با غفلت معنوی پنهان شود و بعداً آشکار شود ، واقعیت به نظر می‌رسد انگاری که به تازگی درک می‌شود. اما او تازه نیست. Talk--439

باگوان شری رامانا ماهارشی به خانم بایتمن گفتند : وضعیت ثابتی وجود دارد ؛ وضعیت‌های خواب عمیق بدون رویا، وضعیت خواب‌دیدن و وضعیت بیداری حرکت‌های صرفی در او هستند. آن‌ها مثل تصاویری هستند که بر روی پرده یک نمایش سینما حرکت می‌کنند. هر کسی پرده نمایش و همچنین تصاویر را می‌بیند اما پرده را نادیده گرفته و فقط تصاویر را باور می‌کند. اما به هر حال فردی که به درک حقیقت خویش رسیده (Jnani) فقط پرده را در نظر می‌گیرد و نه تصاویر را. تصاویر به طور قطع برروی پرده حرکت می‌کنند اما بر او تأثیر نمی‌گذارند. خود پرده حرکت نمی‌کند بلکه ساکن می‌ماند. به همان ترتیب نیز شخصی در قطاری مسافرت می‌کند و فکر می‌کند که او حرکت می‌کند. راستش را که بگوییم او می‌نشیند و در صندلی خودش استراحت می‌کند ، و این قطار است که به سرعت می‌رود. اما او به هر حال حرکت قطار را بر روی خودش تحمیل زائد می‌کند زیرا او خودش را با بدن مشخص می‌کند. او می‌گوید، " من از یک ایستگاه گذشته‌ام – حالا بعدی – هنوز هم بعدی – و الی آخر. " کمی توجه نشان خواهد داد که او بی‌حرکت می‌نشیند و ایستگاه ها از کنار او می‌گذرند. اما این او را از گفتن آن باز نمی‌دارد که بگوید او تمام طول راه را سفرکرده است انگاری که او خودش هر قدم مسیر را حرکت کرد. حال فردی که به درک حقیقت خویش رسیده (Jnani) کاملاً هشیار است که وضعیت حقیقیِ وجود، ثابت و بی‌حرکت می‌ماند و اینکه همه عمل‌ها در اطراف او می‌گذرند. ماهیت او تغییر نمی‌کند و وضعیت او به کمترین وجهی تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. او بر همه چیز با فراغ خاطر نگاه می‌کند و خودش سعادتمند می‌ماند. او وضعیت واقعی و همچنین ابتدایی و وضعیت طبیعی وجود است. وقتی انسان یک بار که به او برسد در آنجا ثابت می‌ماند. وقتی که ثابت شد ، او برای همیشه ثابت خواهد بود..... .... هیچ تفاوتی میان فردی که به درک حقیقت خویش رسیده (Jnani) و یک انسان غافل از خویش در سلوک آن‌ها وجود ندارد. تفاوت فقط در زاویه دید آن‌ها قرار دارد. انسان غافل خودش را با نفس مشخص می‌کند و فعالیت‌های خودش را با آن‌هایی که از خویش هستند اشتباه می‌گیرد ، در حالی که نفس انسان به درک حقیقت خویش رسیده (Jnani) از دست رفته است و او خودش را به این یا آن بدن ، این یا آن رویداد، و غیره محدود نمی‌کند. در آنجا عمل در به‌ظاهر بی‌عملی، و همچنین بی‌عملی در به‌ظاهر عمل وجود دارد. شری رامانا ماهارشی Talk—607

سؤال: این هشیاری چیست و انسان چگونه می‌تواند او را به دست آورد و پرورش دهد؟ جواب: شما هشیاری هستید. هشیاری نام دیگری برای شما است. از آنجایی که شما هشیاری هستید هیچ نیازی وجود ندارد که او را به دست آورد یا پرورش داد. همه آنچه که باید انجام دهید آنست که هشیار بودن از دیگر چیزها ، به عبارت دیگر از غیر خویش را دست بردارید. اگر انسان هشیار بودن از آن‌ها را دست بردارد آنگاه فقط هشیاری خالص باقی می‌ماند، و آن خویش است.

«او میکشد قلاب را» "ما چو چنگیم و تو زخمه می‌زنی زاری از ما نی، تو زاری می‌کنی ما چو ناییم و نوا در ما ز تُست ما چو کوهیم و صدا در ما ز تست ما که باشیم ای تو ما را جانِ جان تا که ما باشیم با تو درمیان؟ ما عدمهاییم و هستیهای ما تو وجود مطلقی، فانی‌نما گر بپرانیم تیر آن نه ز ماست ما کمان و تیراندازش خداست" #مولانا باگوان #رامانا ماهارشی : این با فیض الهی است که میل به خودشناسی در شما شکل گرفته است. این میل به شناختن خودتان خودش یک نشانه بارز از فیض «خویش» است. بنابراین این فیض و رحمت است که در حال حاضر به‌عنوان منبع تلاش شما عمل می‌کند. این فیض، کیفیتی بیرون از «خویش» نیست بلکه ماهیت آن است. آن در مرکزت ساکن است و تو را به درون به سمت خودش می‌کشد. تنها کاری که باید انجام بدهی این است که توجه‌ات را به درون ببری و به دنبال منشأ «من» بگردی. این تنها تلاش شخصی است که باید انجام دهیم. به همین خاطر است که میگویند جایی که فیض و رحمت در آن نباشد مطلقاً هیچ تمایلی برای جستجوی «خویش» وجود ندارد. #آگاهی @barran_e_eshgh

پرسشگر: من نمی‌فهمم چه کاری را باید انجام بدهم و چه کاری را نباید. شری رامانا ماهاریشی : خودتان را دردسر ندهید. آنچه که به عنوان کار مقدر می‌شود که باید توسط شما در این زندگی عملی شود به وسیله شما عملی خواهد شد ، چه او را دوست داشته باشید یا نداشته باشید. پرسشگر: اگر کار خاصی هست که مقدر می‌شود تا بوسیله هر فردی عملی شود و ما باید در نهایت او را انجام دهیم هر چقدر هم که آرزو نکنیم تا او را انجام دهیم یا رد کنیم که او را انجام دهیم، آیا هیچ‌گونه آزادی اراده‌ای وجود دارد؟ ... شری رامانا ماهارشی : این درست است که کاری که منظور می‌شود تا به وسیله ما عملی شود توسط ما عملی خواهد شد. اما این برای ما باز است که با هویت ندادنِ خود با بدن یا اویی که کار را میکند از نتایج خوشایند یا ناخوشایند کار آزاد بود. اگر شما جوهر واقعی خودتان را درک کنید و بدانید که او شما نیست که هر گونه کاری را انجام می‌دهد، شما با نتیجه‌های هر کاری که بدن می‌تواند بر اساس سرنوشت یا نتیجه عمل‌های زندگی‌های گذشته {Karma} یا برنامه الهی در آن درگیر باشد ، هر چه که می‌توانید آن را بنامید، تحت تأثیر قرار نخواهید گرفت. شما همیشه آزاد هستید و هیچ محدودیتی از آن آزادی وجود ندارد. شری رامانا ماهارشی Day by Day with Bhagavan , 3-1-46 Afternoon

پرسشگر: چگونه ذهن می‌تواند ساخته شود که محو شود؟ شری رامانا ماهاریشی : هیچ تلاشی برای نابودی او ساخته نمیشود. فکرکردن یا آرزوی او خودش یک فکر است. اگر متفکر جست‌وجو شود، فکرها ناپدید خواهند شد. پرسشگر: آیا آن‌ها از خودشان ناپدید خواهند شد؟ این به نظر بسیار سخت می‌رسد. ... شری رامانا ماهاریشی : آن‌ها ناپدید خواهند شد زیرا آن‌ها غیرواقعی هستند. تصور سختی خودش مانعی برای درک خویش است. او باید چیره شود. باقی‌ماندن به عنوان خویش سخت نیست. پرسشگر: این به نظر آسان می‌رسد که از خدا در جهان خارجی فکر کرد، در حالیکه به نظر سخت می‌رسد که بدون فکرها باقی ماند. شری رامانا ماهاریشی : آن محال است ؛ نگاه‌کردن به پدیده‌های دیگر آسان است و نگاه کردن در درون خود سخت است! او باید برعکس باشد. پرسشگر: اما من نمی‌فهمم. این سخت است. شری رامانا ماهاریشی : این فکرِ سختی خودش مانع اصلی است. کمی تمرین شما را باعث خواهد شد که به صورت متفاوتی فکر کنید. پرسشگر: تمرین چیست؟ شری رامانا ماهاریشی : کشف سرچشمه "من" . شری رامانا ماهارشی Talk 244 ; 29th August, 1936

پرسشگر: بهترین صورت تمرین معنوی چه می‌تواند باشد؟ باگوان : پدیده‌هایی که ما می‌بینیم غریب و شگفت‌آور هستند ، اما حیرت‌آورین او آنست که ما آن را درک نمی‌کنیم که او یکی ، و تنها نیروی نامحدودی است که برای ... (الف) همه پدیده‌هایی که ما می‌بینیم، و (ب) عمل دیدن آن‌ها پاسخ‌گو است. توجه خود را بر این چیزهای متغیر زندگی ، مرگ و پدیده‌ها معطوف نکنید. حتی از عمل فعلی دریافت آن‌ها نیز فکر نکنید بلکه فقط از آن ، که همه این پدیده‌ها را می‌بیند فکر کنید. آنی که برای همه او پاسخ‌گو است. از حالا به بعد اجازه دهید که تمرین مدیتیشن شما نه عمل دیدن و نه آنچه که می‌بینید ، بلکه بی‌حرکت بر آنی که می‌بینید باشد. شری رامانا ماهارشی

تصاویر نمایش سینما نمی‌توانند بدون کمک تاریکی دیده شوند، زیرا نمی‌توانید نمایشی را در روز روشن داشته باشید. بهمان ترتیب نیز ذهن فکرها را فکر می‌کند و عینیت‌ها را به مرحمت یک غفلت زمینه {Avidya} می‌بیند. خویش معرفت خالص ، نور خالصی است که در آنجا هیچ دوگانگی‌ای (ثنویتی) وجود ندارد. دوگانگی دلالت بر غفلت می‌کند. معرفت خویش فراتر از معرفت نسبی و غفلت است، نور خویش فراتر از نور معمولی و تاریکی است. خویش به‌تنهایی هست. شری رامانا ماهارشی Talk 636; 23rd February, 1939

سؤال: آیا ما نمی‌توانیم خدا را در شهود ملموسی ببینیم؟ باگوان : بله، خدا در ذهن دیده می‌شود. شکل ملموس می‌تواند دیده شود. ولی ، او هنوز هم در ذهن عابد است. صورت و ظاهر تجلی خدا با عقلانیت مرید معین می‌شوند. اما نهایت امر آن نیست ، چرا که او هنوز هم حس دوگانگی (ثنویت) را دارد. او رؤیایی مثل شهود است. پس از آنکه خدا دریافت‌ شود ، تفحص (vichara) آغاز می‌شود. و آن به درک خویش ختم می‌شود. تفحص روش نهایی است. شاگرد : آیا پل برانتون (نویسنده و ...مرید انگلیسی در تصویر نشسته کنار باگوان) شما را در لندن ندید؟ آیا او فقط یک رویا بود؟ باگوان : بله، او یک شهود داشت. با اینحال او مرا در ذهن خودش دید. شاگرد: ولی آیا او این صورت ملموس را ندید؟ باگوان : بله، اما او هنوز هم در ذهن خودش بود. Conscious Imortality

بدون تماشاگر هیچ عینیت‌هایی وجود ندارند که دیده شوند. تماشاگر را پیدا کنید و آفرینش در او در بر گرفته می‌شود. چرا به بیرون نگاه کرد و به توضیح پدیده‌هایی که بی‌پایان هستند ادامه داد؟ Talks with Sri Ramanana Maharshi , Talk 388

بدون شناخت کافی از داننده، تمام دانشی که یک فرد جمع کرده است نمی‌تواند معتبر باشد. #رامانا_ماهارشی @shekohobidariroh