کتابخانه انقلابی لنین

پنج شعر از: یانیس ریتسوس «برای تو» ترجمه از زهره مهرجو     «افسانه»   شبانه فانوسها را افروختیم … و در جاده ها از رهگذران پرسیدیم:   – آیا آن دخترک را  با لباسی به رنگ رؤیاها … و دو گوشوارۀ آبی رنگ دیده اید..؟   هیچکس او را ندیده بود ولی، در انتهای دهکده مادر پیر هیزم شکن به درختان اشاره کرد …   در پس درخت ها رودی بود و در آنجا دو ستاره آبی می درخشیدند!     «ماه»   ماه، ماه، ماه … شیشه ای، گِرد، زرد رنگ … در نیمه شب بهاری!   پشت سرش چهره های شب، سایه ها گرد هم می آیند … و نگاهت می کنند؛ تو نمی ببینی شان آنها تصاحبت می کنند.   *** در اینجا همه چیز ناشناخته است – آنان در خامشی به مجهول ماندن خویش  توافقی بسته اند.   آرام … خامش و رنگ پریده؛ گویی کشف شده … و رها گشته اند!     «دعوتی»   “بیا به سواحل روشن !” – او با خویش زمزمه می کرد:   “به اینجا که میهمانی رنگهاست … نگاه کن ! اینجا … که اشراف زادگان هرگز با کالسکه ها و مأموران شان عبور نکرده اند …   بیا، درست نیست دیده شوی!“ –  او چنین می گفت:    “من فراریِ شبم .. من سارق تاریکی ام، من پیراهن و جیب هایم را از خورشید پُر کرده ام !   بیا، دست ها و سینه ام می سوزند! بیا، بگذار به تو دهم اش … و چیزی برای گفتن دارم که خود حتی از شنیدنش ناتوانم!“     «برای تو»   او فرصت نداشت – چطور می توانست گوش دهد؟! او برای نانش می جنگید … ندید که گندم قد کشید و گوش خورشید را نوازش کرد، او سبیل زرد تابستان را ندید … بزرگ شدن خودش را هم ندید!   ***   “من برای تو آواز خواندم !“  – دیگری به او گفت … “ترانه، بیا باز با من سخن بگو! حتی اگر او گوش نکند…“ – به او چنین گفت.   “بیا ماه.. او را به جای من ببوس! با اینکه او مرا نبوسید.“   این ماه، مثل چوپانی مو طلایی تنها … در کنار برّه کوچک روحش دراز می کشد!     «وظیفه»   ستاره ای در تاریک و روشن هوا می درخشد! مثل جای کلیدی روشن … تو به آن خیره می شوی به درونش می نگری همه چیز را می بینی.   دنیا، در پس در قفل تماما روشن است؛ تو می بایست آن را باز کنی!         مروری بر زندگی شاعر  @W_I_Lenin 🌹💐🌹💐