🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙

فصل: و اما نشانه‌های بزرگداشت و تعظیم نسبت به گناهان و منهیّات الهی یکی از نشانه‌های آن، پرهیز شدید از نزدیک شدن به جاهایی است که گناه در آن‌ها رخ می‌دهد، و نیز دوری کردن از اسباب و انگیزه‌هایی که انسان را به آن گناهان می‌کشاند؛ همچنین پرهیز از هر وسیله‌ای که به آن گناهان نزدیک می‌سازد. مثلاً کسی که از مکان‌هایی که در آن‌ها تصاویر فتنه‌انگیز وجود دارد فرار می‌کند، به‌خاطر ترس از گرفتار شدن در فتنه‌ی آن‌ها. و نیز آن‌که انسان حتی برخی امور مباح را ترک کند، صرفاً از بیم آن‌که مبادا به چیزی گرفتار شود که در آن اشکال است؛ و از کارهای بیهوده و زائدِ مباح دوری کند، به‌خاطر ترس از افتادن در کارهای ناپسند و مکروه. و نیز پرهیز از هم‌نشینی با کسانی که آشکارا گناه می‌کنند، و آن را زیبا جلوه می‌دهند، و به آن دعوت می‌کنند، و در آن سستی می‌ورزند، و برای ارتکاب گناه هیچ اهمیتی قائل نیستند؛ زیرا هم‌نشینی با این‌گونه افراد، باعث خشم و غضب الله می‌شود، و جز کسی که عظمت الله و حرمت‌های او از دلش سقوط کرده، با چنین کسانی هم‌نشین نمی‌شود. و از نشانه‌های بزرگداشتِ نهی الهی آن است که انسان برای الله عزّوجل خشمگین شود، هرگاه محارم الهی مورد تعرض و هتک حرمت قرار گیرد. و اینکه در دلش حزن و اندوه و شکستگی احساس کند، وقتی می‌بیند در زمینِ الله نافرمانی می‌شود، و حدود و اوامر او اقامه نمی‌گردد، و خودش هم توان تغییر آن را ندارد. و از نشانه‌های بزرگداشت امر و نهی الهی این است که انسان در استفاده از رخصت‌ها افراط نکند، به‌گونه‌ای که به راه خشکی و خروج از اعتدال کشیده شود و از منهج میانه منحرف گردد. 📚 الوابل الصیّب، صفحات ۲۵–۲۶، تألیف امام ابن قیم رحمه‌الله. https://t.me/DrAhmadSayad

🎥کلیپ تصویری شماره(2389) موضوع:*صبر و استقامت* 🎥 الشیخ صالح الفوزان حفظه‌الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

✍️ امام ابن قیم رحمه‌الله می گوید: هیچ‌ چیزی از اعمال بنده پذیرفته نمی‌شود مگر با انجام نماز؛ چرا که نماز، کلید دفتر اعمال اوست، و سرمایه‌ای است که سود از آن به‌دست می‌آید. و دوام سود بدون سرمایه محال است؛ پس اگر نماز را از دست بدهد، تمام اعمالش را از دست داده است❗ 📘 الصلاة وأحكام تاركها، ۱/۶۳ •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

فصل: درباره حفظ راز دیدم بیشتر مردم توان نگه‌داشتن راز خود را ندارند؛ پس وقتی رازشان فاش می‌شود، کسی را که آن را بازگو کرده سرزنش می‌کنند! شگفتا! چگونه خود از نگه‌داشتن آن عاجز بوده‌اند، اما دیگری را به‌خاطر افشایش ملامت می‌کنند؟! در حدیث آمده است: «در انجام کارهایتان از پنهان‌کاری کمک بگیرید.» و به‌راستی که نفس انسان گاهی در نگه‌داشتن راز سختی می‌کشد و با افشای آن احساس راحتی می‌کند، به‌ویژه اگر آن راز، بیماری، اندوه یا دلدادگی باشد، که این امور فاش‌کردن‌شان آسان است. اما آنچه لازم است مخفی بماند، نقشه و تدبیری است که انسان برای رسیدن به هدفی در ذهن دارد؛ و از بی‌تدبیری است که چنین چیزی را پیش از تحققش فاش کند، زیرا اگر آشکار شود، کار از دست می‌رود و نقشه باطل می‌گردد، و هیچ عذر و بهانه‌ای برای افشای چنین رازی پذیرفته نیست. پیامبر ﷺ نیز هرگاه قصد سفر داشت، هدف اصلی آن را پنهان می‌کرد. اگر کسی بگوید: «من رازم را فقط با کسی در میان گذاشته‌ام که به او اعتماد دارم»، پاسخ این است: هر سخنی که از دو نفر بگذرد، پخش می‌شود. و چه بسا همان دوست، راز را فاش کند. چه بسیار دیده‌ایم کسانی که مثلاً می‌گفتند پادشاه قصد بازداشت فلانی را دارد، و همین خبر به گوش آن شخص رسید و گریخت، و پادشاه از آنچه می‌خواست بازماند! مرد عاقل کسی است که راز را تنها در دل خود نگاه دارد و آن را به کسی نگوید. و از ناتوانی است که انسان راز خود را با فرزند یا همسر در میان بگذارد؛ و مال و ثروت نیز از جمله رازهاست. اگر مال زیاد باشد، شاید آرزوی مرگ صاحبش را کنند! و اگر کم باشد، از اندکش ناراضی شوند. و اگر بفهمند که زیاد است، به اندازه‌ی همان زیاد، خرج و طلب می‌کنند، و با این کار ثروت از بین می‌رود. پنهان داشتن مصیبت‌ها نیز نوعی حفظ راز است؛ چراکه آشکار شدن آن، دشمن را شاد می‌کند و دوست را غمگین. همچنین باید سن و سال را نیز پنهان داشت: اگر زیاد باشد، مردم تو را پیر می‌پندارند، و اگر کم باشد، تو را خوار می‌شمارند. از اشتباهاتی که بسیاری در آن می‌افتند این است که در جمع دوستان از امیر یا حاکمی سخن می‌گویند، و این سخنان به گوش او می‌رسد و همین باعث نابودی‌شان می‌شود. و گاه انسان به‌خاطر آنچه از دوستش دیده، به او اعتماد کامل دارد، اما همان دوست راز را پخش می‌کند. و گفته شده:

از دشمنت یک بار بترس و از دوستت هزار بار چرا که گاهی دوست دشمن می‌شود و چون به باطن تو آگاه است، تو را بیش از هر دشمنی زیان می‌رساند.

بسیاری از مردم رازهای خود را با همسر یا دوست در میان می‌گذارند، و همین سبب می‌شود که به گروگان آن‌ها تبدیل شوند؛ دیگر نه جرأت طلاق زن را دارند، نه توان ترک رفیق را؛ از ترس اینکه مبادا رازهایشان را فاش کند. پس انسان عاقل کسی است که با مردم فقط در حد ظاهر تعامل کند، و دلش گنجایش رازش را داشته باشد. تا اگر زن یا خادمی یا دوستی از او جدا شد، نتوانند چیزی بگویند که او را بدنام کند. و از بزرگ‌ترین رازها، خلوت‌هاست؛ پس انسان خردمند باید در خلوت نیز مراقب باشد، و در برابر هیچ مخلوقی خود را آسوده و راحت نشان ندهد. و آن‌که عقل کامل و دقیقی دارد، پیش از آنکه کسی به او وصیت کند، خود راه درست را می‌یابد. 📚 ابن الجوزی رحمه‌الله صید الخاطر (ص ۲۷۳–۲۷۴) https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

🎥کلیپ تصویری شماره(2388) موضوع:*یک کلیپ سبب شد کل خانواده هدایت شوند* 🎥 الشیخ سلیمان الرحیلی حفظه‌الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

🎥کلیپ تصویری شماره(2387) موضوع:*پایان راه همین جاست..* 🎥 الشیخ د. صلاح الدین جوهری حفظه‌الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

تأثیر توبه بر بازگشت پاداش اعمال گذشته 📌ابن قیم رحمه‌الله می‌فرماید: اگر گفته شود: پس اگر کسی توبه کند، آیا پاداشِ عملی که پیش از آن انجام داده، به او بازمی‌گردد؟ پاسخ داده می‌شود: اگر آن عمل را برای غیر الله انجام داده باشد، و از ابتدا با این نیت آن را انجام داده باشد، در این صورت، آن عمل با توبه صالح و پذیرفته‌شده نمی‌شود. بلکه نهایت اثر توبه آن است که عقوبت آن را پاک می‌کند؛ پس آن عمل در نهایت «نه به سود اوست و نه به زیانش». اما اگر آن عمل را از روی اخلاص و برای الله انجام داده باشد، سپس در ادامه دچار عُجب، ریا یا اظهار آن برای شهرت شد، و سپس توبه کرد و پشیمان شد، در این صورت ممکن است پاداش عملش به او بازگردد و عملش باطل نشود. و نیز گفته شده: خیر، پاداش آن به او باز نمی‌گردد؛ بلکه باید آن عمل را از نو انجام دهد. ❖ و این مسئله، مبتنی است بر یک اصل: آیا ارتداد (مرتد شدن) عمل را فوراً باطل می‌کند، یا فقط در صورتی عمل را باطل می‌کند که شخص بر ارتداد بمیرد؟ در این مورد دو قول معروف میان علما وجود دارد، و هر دو نیز از امام احمد رحمه‌الله روایت شده است: پس اگر بگوییم: ارتداد به‌خودی‌خود عمل را باطل می‌کند، آنگاه هرگاه کسی اسلام آورد، باید اعمالش را از نو آغاز کند، و اعمال پیش از اسلام باطل محسوب می‌شود. و اگر بگوییم: عمل تنها در صورتی باطل می‌شود که با حالت ارتداد بمیرد، در این صورت، هرگاه به اسلام بازگردد، پاداش اعمال گذشته‌اش نیز به او بازمی‌گردد. به همین ترتیب، اگر بنده عملی نیک انجام داد، سپس گناهی مرتکب شد که آن را باطل کرد، و سپس از آن گناه توبه کرد، آیا پاداش آن عمل نیک به او بازمی‌گردد؟ این نیز بر همان اصل پیشین بنا می‌شود. ❖ و این مسئله همیشه در درونم محل تأمل بوده، و پیوسته مشتاق بودم که به نظر درست و صحیحی درباره آن برسم، ولی کسی را نیافتم که در این موضوع به‌صورت قاطع و روشن پاسخ دهد. آنچه برای من ظاهر شده –و الله داناتر است، و تنها بر او توکل می‌شود، و هیچ نیرویی جز به او نیست– این است که: 🔹 نیکی ها و گناهان یکدیگر را دفع و خنثی می‌کنند، و با هم درگیرند؛ و حکم نهایی، برای چیزی است که غالب شود؛ آنچه چیره شود، مغلوب را نابود می‌سازد؛ و چنان بر آن غلبه می‌کند که گویا اصلاً نبوده است. پس هرگاه حسنات بنده بر سیئاتش غلبه کنند، حسنات بسیارش گناهان او را از بین می‌برد. و هرگاه از گناه توبه کند، توبه‌ی حقیقی‌اش باعث ایجاد حسنات فراوانی می‌شود، که حتی ممکن است بیشتر از آن حسنه‌ای باشد که در اثر گناه باطل شده بود. ✅ پس اگر توبه‌اش راستین، خالص، و از ته دل باشد، چنان سیئات گذشته‌اش را می‌سوزاند که گویی اصلاً وجود نداشته‌اند؛ زیرا توبه‌کننده از گناه، همانند کسی است که اصلاً گناهی نداشته. 📌 حکیم بن حزام رضی‌الله‌عنه، از پیامبر ﷺ پرسید: در دوران جاهلیت، آزاد کردن بردگان، صله‌ رحم، و نیکی‌هایی که انجام داده، آیا پاداشی دارد؟ پس پیامبر ﷺ فرمود: «اسلام آوردی بر آنچه از خیر در گذشته انجام دادی.» (یعنی اسلام موجب بازگشت پاداش آن خیرات شد) 🔸 این نشان می‌دهد که اسلام، پاداش اعمال نیکی را که با شرک از بین رفته بودند، بازمی‌گرداند؛ پس وقتی از شرک توبه کرد، پاداش اعمال گذشته‌اش به او بازگشت. ❖ به همین ترتیب، اگر بنده توبه‌ای نصوح، راستین و خالص انجام دهد، توبه‌اش گناهان پیشین را می‌سوزاند، و پاداش حسناتش را به او بازمی‌گرداند. برای روشن‌تر شدن این معنا، می‌توان گفت: 🔹 گناهان و معاصی، مانند بیماری‌های قلبی‌اند؛ چنان‌که تب و دردها بیماری‌های جسمانی‌اند. و وقتی بیمار، شفا و عافیت کامل یابد، قدرت و سلامت بدنش بازمی‌گردد –بلکه بیشتر از قبل–، چنان‌که گویا هیچ‌گاه ضعیف نبوده. همان‌گونه که قوت پیشین به‌منزله حسنات است، بیماری به‌منزله گناهان، و عافیت به‌منزله توبه. 🔹 همان‌گونه که برخی بیماران دیگر هرگز بهبود کامل نمی‌یابند، برخی به سلامت سابق خود بازمی‌گردند، و برخی حتی از قبل نیرومندتر و سالم‌تر می‌شوند؛ به‌سبب شدت قدرت درمان و برتری آن بر عوامل ضعف و بیماری. و گاه همان بیماری، باعث پیدایش سلامت کامل می‌شود؛ چنان‌که شاعر گفته است:

شاید عتابت، پایانش ستوده باشد، و گاهی تن‌ها به‌سبب بیماری به سلامت می‌رسند.

🔸 پس بنده نیز پس از توبه، در یکی از این سه حالت خواهد بود. و تنها الله توفیق‌دهنده است، هیچ معبودی بر حق جز او، و هیچ پروردگاری غیر از او نیست. 📚 الوابل الصیب من الکلم الطیب، ص ۲۲–۲۵ ✍ امام ابن قیم الجوزیه رحمه‌الله https://t.me/DrAhmadSayad

✍شیخ‌الاسلام ابن تیمیه رحمه‌الله می گوید: و همچنین کسی که در پی ریاست و برتری‌جویی در زمین است، دلش در برابر کسی که او را در رسیدن به این هدف یاری می‌دهد، نرم و خاضع است؛ هرچند در ظاهر از بزرگان و فرمانروایان آنان به شمار آید. در واقع، او به آنان دل بسته و از آنان بیم دارد؛ پس برای جلب یاری و اطاعتشان، اموال و منصب‌ها را در اختیارشان می‌گذارد، و از گناهان و تجاوزهایشان چشم‌پوشی می‌کند تا او را فرمان برند و یاری رسانند. پس او در ظاهر، رئیسی فرمانرواست، اما در حقیقت، بنده‌ای مطیع برای آنان است. و حقیقت آن است که هر یک از آن دو، بنده‌ی دیگری است، و هر دو حقیقت بندگی الله را رها کرده‌اند. و اگر همکاری‌شان برای رسیدن به برتری در زمین، بر پایه‌ی حق نباشد، همانند دو نفری‌اند که برای انجام فاحشه یا راهزنی با هم همکاری می‌کنند؛ در نتیجه، هر یک از آن دو در برابر هوای نفسی که او را به بند کشیده و به بردگی گرفته، بنده‌ی دیگری است. و این چنین است کسی که در پی مال است؛ زیرا این خواسته، او را به بردگی و بندگی می‌کشاند. 📚 العبودية، ص ۸۰–۸۱ https://t.me/DrAhmadSayad

❃ «بزرگوار، شخص بزرگوار را با یک بار دیدار دوست می‌دارد.» ◂ «لُقیه» یعنی یک دیدار، یک برخورد. و به همین خاطر است که برخی افراد می‌گویند: «به الله قسم، من او را فقط یک بار در زندگی‌ام دیدم، ولی همان یک بار باعث شد دوستش بدارم!» ↫ بلکه بالاتر از این: گاهی میان دو نفر، برادری و محبت شکل می‌گیرد حتی بدون دیدار؛ تنها بر اساس آنچه از او شنیده و در وصف او گفته‌اند، پس محبتی در دلش می‌افتد، با آن‌که هرگز او را ندیده است! ❃ «بزرگوار، شخص بزرگوار را با یک دیدار دوست می‌دارد، حتی اگر هرگز دیگر همدیگر را نبینند.» ◂ یعنی: حتی اگر پس از آن دیدار، دیگر هیچگاه همدیگر را ملاقات نکنند، این محبت و برادری باقی می‌ماند؛ هرچند که دیارشان از هم دور باشد، دل‌هایشان از هم دور نمی‌شود. ✍ تعلیق فضیلةالشیخ عبدالرزاق البدر حفظه‌الله 📚روضة العقلاء و نزهة الفضلاء اثر ابن حِبّان رحمه‌الله https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

❍ «آدمِ بی‌ثبات و بی‌وفا، فردی نیست که بتوان به او اطمینان داشت.» ↫ بنابراین، هرگاه انسان با کسی طرح رفاقت بریزد که اهل وفا نیست، یعنی اگر به کسی گرفتار شد که چنین صفتی دارد، باید خود را با همراهی فردی دیگر تقویت کند؛ کسی که او را از آن رفیقِ بد مشغول و بی‌نیاز گرداند. یعنی: اگر انسان به همنشینی گرفتار شد که در او خیری نیست، نه صفایی دارد و نه وفایی، و قصد دارد خود را از او رها سازد، بهترین راه همان است که اشاره شد: ↓ ❃ تقویت خود با دوستی که او را از رفیق بد مشغول و بی‌نیاز کند. یعنی: دوستی صالح برای خود برگزیند و با او دوستی و الفت گیرد تا آن رفیق بد را فراموش کند. ⇠ چراکه انسان نیازمند دوستی امین است؛ پس اگر با کسی دوستی کرد و جز شر و بدی از او ندید، باید دوستی دیگر برای خود برگزیند که همدم و یاور او در راه خیر باشد. ✍ تعلیق فضیلةالشیخ عبدالرزاق البدر حفظه‌الله 📚 روضة العقلاء و نزهة الفضلاء اثر ابن حِبّان ـ رحمه‌الله https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

📌امام ابن قیم رحمه‌الله می گوید: «روز جمعه، روزی است برای عبادت، و جایگاه آن در میان روزها، همانند جایگاه ماه رمضان در میان ماه‌هاست؛ و ساعتی که در آن دعا پذیرفته می‌شود، همچون شب قدر در ماه رمضان است.» 📚 زاد المعاد (۱/۳۹۸) https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

منزلت علما و مصیبت فقدان آنان ✍امام آجرّی رحمه‌الله می گوید: «رحمت الله بر شما باد! چه گمان می‌برید درباره راهی که در آن آفات فراوانی وجود دارد و مردم ناچارند که آن را در شبی تاریک طی کنند؟ اگر در آن راه چراغی نباشد، سرگردان خواهند شد. پس الله برایشان چراغ‌هایی فراهم کرده که راه را برایشان روشن می‌سازند، و آنان به سلامت و عافیت آن راه را می‌پیمایند. سپس گروه‌هایی از مردم می‌آیند که آنان نیز باید آن راه را بپیمایند، پس در همان حال که در راهند، ناگاه آن چراغ‌ها خاموش می‌شوند، و آنان در تاریکی می‌مانند. به نظر شما حالشان چگونه خواهد بود؟ علما در میان مردم، چنین جایگاهی دارند. بسیاری از مردم نمی‌دانند چگونه باید فرایض را ادا کنند، چگونه از محرمات دوری گزینند، و چگونه الله را در تمام آنچه که او بندگانش را بدان فرمان داده، عبادت کنند، مگر به‌واسطه بقای علما. و چون علما از دنیا بروند، مردم سرگردان می‌شوند، و با مرگ آنان، علم از میان می‌رود و جهل آشکار می‌گردد. پس: إنا لله وإنا إليه راجعون. چه مصیبت بزرگی است این، بر مسلمانان!» 📚 أخلاق العلماء، ص ۲۹ https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

✍ علامه شیخ ربیع المدخلی رحمه‌الله می گوید: «این‌که ساکت بمانی در حالی که به صحابه اهانت می‌شود، به عقیده توهین می‌شود، به اسلام اهانت می‌شود، و به اهل سنت توهین می‌شود، و باز هم ساکت باشی! این از بزدلی، خیانت، و تسلیم شدن در برابر باطل است.» 📚 الذريعة (ج ۱، ص ۲۰۵) https://t.me/DrAhmadSayad

به‌راستی تعالم زیاد شده، غرور شدت یافته، و ادب کم شده است! 📌 شیخ عبدالسلام بن برجس رحمه‌الله می گوید: در این زمان به گروه اندکی گرفتار شده‌ایم ـ و حمد از آنِ الله است ـ که یکی دو کتاب می‌خوانند، یا یک یا دو مسئله حفظ می‌کنند؛ سپس بعد از یک یا دو روز از عمرشان در طلب علم، به مجتهدان تبدیل می‌شوند! و ای کاش که فقط در همین خیال فاسد متوقف می‌ماندند، بلکه دیگران از علما، بلکه طلاب علم و دعوتگران را کوچک می‌شمارند؛ و برای خود مقامی والا قائل‌اند که گمان می‌کنند هیچ‌کس به آن نمی‌رسد! این حالت در لباس پوشیدن‌شان، راه رفتن‌شان و سخن گفتن‌شان آشکار است. پس: إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ! چه بسیار ضررشان، و چه اندک نفعشان، و چه عظیم جهلشان! از الله متعال می‌خواهیم که ایشان را به راه راست هدایت فرماید. 📚 عوائق الطلب، ص ۴۰ https://t.me/DrAhmadSayad

«می‌ترسم اگر چیزی از دستورات او را ترک کنم، منحرف شوم!» از ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: «هیچ چیزی را که رسول خدا ﷺ به آن عمل می‌کرد ترک نمی‌کنم، جز آنکه خود نیز به آن عمل خواهم کرد؛ زیرا من می‌ترسم که اگر چیزی از دستورات او را ترک کنم، دچار انحراف شوم.» ابن بطه پس از نقل این اثر گفت: «ای برادران من! این صدیق اکبر است که از انحراف بر نفس خود می‌ترسد اگر چیزی از فرمان پیامبرش ﷺ را ترک کند؛ پس چه می‌توان گفت درباره زمانی که مردمش به پیامبر خود و فرمان‌های او استهزاء می‌کنند، و به مخالفت با او افتخار می‌ورزند، و به سنت او می‌خندند؟! از الله می‌طلبیم که ما را از لغزش نگاه دارد و از بدیِ عمل نجات دهد.» 📚 الابانة عن شريعة الفرقة الناجية (جلد ۱، ص ۲۴۶) https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

مصیبتی که هیچ چیز جبرانش نمی کند کلمات :خالد العلمی شارح :شیخ عبدالرزاق البدر حفظه الله https://t.me/majles_elm

#وهابی_کیست؟! شیخ محمد بن حسین الفقیه المالکی می‌گوید: «هرگاه ببینند مردی در تمام اصول و فروع دین، به کتاب و سنت تمسک می‌جوید، با یک تیر او را هدف می‌گیرند و می‌گویند: این شخص مجسّم و حَشوی است! و در زمان ما به او می‌گویند: تو یک مرد وهابی هستی!» و شیخ عبدالله بن عبدالصمد کنّون المالکی گفته است: «امروز به هر کسی که عقیده‌اش سلفی باشد، می‌گویند: او وهابی است! تا او را تحقیر کنند و مردم را از مذهبش دور سازند.» 📚¹ الکشف المبدي لتمويه أبي الحسن السبكي، دار الفضيلة، چاپ اول، ۱۴۲۲ هجری، جلد ۱، صفحه ۲۱۸. ² النبوغ المغربي، دار الکتاب اللبناني، چاپ دوم، ۱۳۸۰ هجری، جلد ۱، صفحه ۱۲۵. https://t.me/DrAhmadSayad

لحظاتی پیش، شیخ ما، امام مجاهد، ربیع بن هادی ـ رحمة‌الله علیه ـ وفات یافت. الله او را بیامرزد، و او را در بهشتِ پهناورِ فردوس اعلی جای دهد. الله بهترین، عظیم‌ترین، پاک‌ترین و کامل‌ترین پاداش‌ها را از جانب ما و اهل اسلام به او عطا فرماید. انا لله وانا الیه راجعون

إنا لله وإنا إليه راجعون توفي قبل قليل شيخنا الإمام المجاهد ربيع بن هادي رحمه الله وغفر له وأسكنه فسيح جناته الفردوس الأعلى وجزاه عنا وعن أهل الإسلام خير الجزاء وأعظمه وأطيبه وأوفاه اعظم الله اجركم يا أهل السنة