✍شعر نویس

آدمها هیچ‌وقت یهویی ناراحت نمی‌شن، فقط یهویی دیگه صبرشون تموم میشه.

می‌گفت: دلمون برای ادمهایی تنگ میشه که هم ما می‌دونیم کجان و چه‌ جوری میشه باهاشون تماس گرفت هم اونا میدونن، ولی خوب تحمل دلتنگی راحت تره تا مطمئن بشی اونها دلشون تنگ نشده و نمیشه!

از شاهکارهای طبیعت یکی خاطره است که برای کندن جان ما تعبیه شده، نعمت از دست رفته را زیر ذره‌بین تصور، هزارها برابر بزرگ‌تر و بی‌غل و غش‌تر نشان میدهد و وجود ما را یک عمر بتدریج در آتش محرومیت می‌سوزد. #محمدحجازی 📚 #پریچهر @shernewis

سُرور خاک تو بی شک دوباره زنده شود جهان مقابل دردت، اسیر سجده شود اگر چه در وسط آتشی مذاب و غمین به پتک حادثه فولاد، آب دیده شود #بندرعباس #سعیدصدقی @TMZMM

دوستی که پس از یک سوتفاهم جزئی تبدیل به دشمن می‌شود، همیشه دشمن بوده است؛ فقط دیگر تظاهر نمی‌کند! #رابرت‌گرین @shernewis

کاش آدما انقدر بد نبودن، یه سریاشون رو جدی جدی دوست داشتم بی شوخی.

کاش آدما انقدر بد نبودن، یه سریاشون رو جدی جدی دوست داشتم بی شوخی.

وقتی از #نشاط‌اصفهانی می‌پرسیدن رابطه‌تون چطوره میگفته: او فارغ است از من و من مبتلای او❤️‍🩹 @shernewis

«برخی آدمها تو را خوب بلدند؛ مثلا می‌دانند کدام آجر نصفه ی دیوار دلت را بیرون بکشند تا دیوارت یکسره فروبریزد...» #محمدهادی‌فرج‌الهی @shernewis

یه نفر ازم پرسید دلتنگی یعنی چی؟ گفتم دلتنگی یه حسیه که همیشه همراهته موقع غذا خوردن ، مسواک زدن ، موزیک گوش دادن ، موقع کار و حتی موقع درس... ولی همیشه توی خلوتت یا توی گوشه ی اتوبوس ، مترو ، حموم کافه خودشو نشون میده دلتنگی تنها چیزیه که هیچوقت قانع نمیشه و ازت دل نمیکنه! هرچقد دلیل بیاری فلسفه ببافی باز میاد توی قلبت و میگه : هرچی دوس داری بگو اما من هستم! دلتنگی همون حسیه که شاید کمرنگ بشه اما هیچوقت پاک نمیشه.. شب بخیر 🙏🏼😔

حیف نیست؟ بهار از سر اتفاق بغلتد در دستم آن وقت تو نباشی! #شمس‌لنگرودی 🎥 #احتمال‌باران‌اسیدی @shernewis

باید برگردم و ابتدای همین شعرها با تو قراری بگذارم.    🤍 شمس لنگرودی

آدميزاد را نباید ناگهان رها کرد. آدم‌ها دل دارند. دل‌هایی که با هر لبخندت گره می‌خورَد، با هر وعده‌ات امیدوار می‌شود، و با هر نگاهت، سقف رویایش را بلندتر می‌سازد. نباید کسی را برد روی ابرها، با وعده‌های بی‌انتها، با نوازش‌هایی که شبیه ماندن‌اند، و بعد، درست وقتی که دلش قرص شد، وقتی که آرام گرفت کنار نامت، زیر پایش را خالی کرد. بعضی رفتن‌ها، آدم را نمی‌کُشند، اما تا همیشه درونش را می‌لرزاند. مثل زلزله‌ای که یک شهر را نمی‌ریزد، اما امن‌ترین خانه‌اش را خراب می‌کند. خداحافظی هم آدابی دارد… باید نگاه کرد در چشم‌هایش، باید برای دلی که به بودنت خو کرده، راهی گذاشت برای التیام. و حتی اگر قرار است نمانی، حداقل نگذار فکر کند تقصیر او بود. آدمی که منتظر ماندنت بوده، با هزار و یک دلیل نماندنت را تحلیل خواهد کرد، و هر بار، خودش را مقصر خواهد دانست. آدم‌ها را نیمه‌کاره ترک نکنيد. نه وقتی دوستت دارند، نه وقتی امیدی دارند، نه وقتی هنوز، حتی برای یک دقیقه‌ی دیگر، نگاه‌شان دنبال نشانه‌ای از توست. رفتن، حتی اگر اجبار باشد، می‌تواند با احترام باشد، با دلگرمی، با آرامش، با یادگاری‌ای که درد نکند. آدم‌ها را، با خاطره‌ای که نشود با آن زندگی کرد، تنها نگذاريد… #علي_قاضي_نظام

عزیز غم‌زده‌ی من؛ مهم نیست که کامل نیستی.. در کامل بودن کسالتی هست که حتماً ازش خسته خواهی شد! حتی لازم نیست این‌قدر برای پنهان کردن ضعف‌هایت تلاش کنی چون بیش‌تر از کنترلت خارج می‌شوند و از جایی که نمی‌دانی، بیرون می‌زنند و لابد آن وقت بیش‌تر خجالت‌زده می‌شوی.. دست بردار از این‌ که همیشه نقش آدم خوب و قوی و کامل را بازی کنی. بازنده بودن آن‌قدرها هم ترسناک نیست و کامل نبودن حتی راحت‌تر است! وقتی از تصور کامل بودن دست برداری می‌توانی دیگران را هم درک کنی و از قضاوت کردن رها شوی چون همه‌ی ما در طیفی از خاکستری زندگی می‌کنیم و اصلا آدمی، همین است 🫶🏻

سلام بر او؛ که گمان می‌کردیم پایانی است بر دلتنگی‌ها، ولی شروعی شد بر یک دلتنگی بی‌پایان... مهدی فیض