|پگاهِ صنیعی|

- کُجا؟ هر جا که اینجا نیست من اینجا نوازِش نیز چون آزار ترسانم زِ سیلی زَن، ز سیلی خور وز این تصویرِ بر دیوار ترسانم در این تصویر عُمَر با تازیانهٔ شوم و بی رحمِ خشایرشا زَند دیوانه‌وار، اما نه بَر دریا؛ به گرده‌ی من، به رگ‌هایِ فِسرده‌ی من به زنده‌ی تو، به مُرده‌ی من؛

- بَله، دلِ من غصه رو باور می‌کنه.

- موزیکِ مخصوصِ امشب. اِمشب که کمی بهم‌ریخته‌ایم اسماعیل.

- سایِه؛ تو یه سایه بودی. سایه چیست؟

- موسیقی‌هایِ زیست شده.

- علی جون از اینجا خِدمتت بگویم که گُل کاشتی. موزیکِ امشب شما ما را برد به جَوانی.

- وقتی رِسید، آهو هنوز نَفس داشت.

- عَجب شَبی شد.