Gospel

ነገ🙏😍

"ክርስትያን ሆይ! እግዚአብሔር በዚህ ዓለም ላይ ከአንተ በቀር ሌላ ማንም እንደሌለ አድርጎ ይወድሃል! ወደዚህ የፍቅር ጥልቀት ትኩር ብለህ ተመልከት! ​ወደዚህ ባሕር ውስጥ ጥለቅ! ​ሊመረመር ወደማይችለው በዚህ የፍቅር ውቅያኖስ ውስጥ ዋኝ! ​ኦ! እግዚአብሔር ወደዚህ ፍቅሩ የማይለካ ታላቅነት ልባችሁን ያቅናው! ይህ ፍቅር መጀመሪያ እንደሌለውና መቼም ቢሆን መጨረሻ እንደማይኖረው ማሰብህ፣ ፍቅሩን አብልጠህ እንድታደንቀው ያደርግሃል። በትሩን አንስቶ እስከሚቀጣህ ድረስ አጥብቀህ አስቆጥተኸው ይሆናል፤ ነገር ግን በዚያ ግርፋት ውስጥ እንኳ ወዶሃል። በእግዚአብሔር ዘንድ በመገሠጽ ውስጥ እንዳለው ሁሉ በመታቀፍ ውስጥም ያን ያህል ፍቅር አለ። ለቀድሞ ወዳጆቹ ያለው ቅናትና ፍቅር ፈጽሞ አይቀንስም። አማኝ ሆይ፣ አምላክህ አንዲትም የምትወዳት ኃጢአት በልብህ ውስጥ እንድትቀመጥ እስከማይፈቅድ ድረስ አጥብቆ ይወድሃል። ወዳጆች ሆይ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር ወደ ልባችሁ ይፍሰስ፤ በዚያም ይኑር... እግዚአብሔርን መውደጃው ብቸኛው መንገድ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር ነፍስህን ወደ ራሱ ፍቅር እስኪለውጣት ድረስ በነፍስህ ውስጥ እንዲኖር መፍቀድ ነው።"       ቻርለስ ስፐርጀን

"ስለኃጢአታችን በማዘናችንና በንሰሐችን ብቻ ይቅር የተባልን ከመሰለን፣ የእግዚአብሔርን ልጅ ደም እየረገጥን ነው። ለእግዚአብሔር ይቅርታና ሀጢያታችንን የመርሳቱ ባሕርይ ብቸኛው ማብራሪያ የኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ብቻ ነው። ንስሐችን እርሱ ለእኛ የፈጸመውን የማስተስረያ ሥራ በግል ካስተዋልን በኋላ የሚመጣ ውጤት እንጂ የይቅርታው ምክንያት አይደለም። ማን እንሁን ምን፣ ወይም የፈለገውን ብናደርግ፤ ወደ እግዚአብሔር መመለስ የሚቻለው በኢየሱስ ክርስቶስ ሞት እንጂ በሌላ በማንኛውም መንገድ አይደለም። ይህም የሆነው ኢየሱስ ስለለመነ ሳይሆን፣ እርሱ ስለሞተ ነው። ይቅርታ የሚገኘው በጥረታችን ሳይሆን በመቀበል ነው። መስቀሉን ሆን ብሎ ችላ የሚል ማንኛውም ዓይነት ልመና ዋጋ የለውም፤ ይህም ኢየሱስ ከከፈተው በር ውጭ ሌላ በርን እንደ ማንኳኳት ነው። ጌታችን እኛ ተሳስተን ሳለ እንደ ትክክለኛ አይቆጠርልንም። ይልቁንም ማስተስረያው እግዚአብሔር በኢየሱስ ሞት አማካኝነት ቅዱስ ያልሆነውን ሰው ቅዱስ የሚያደርግበት የእርቅ መንገድ ነው።"      Oswald Chambers

ትብብር ትብብር ትብብር‼️‼️‼️ አንዲት ቀለል ያለች ፈቃደኛ የሆናችሁትን ላስቸግራችሁ መጣሁ። አንድ ወዳጄ ሁለት ግሩም መፅሐፍትን ሊያሳትም ነው። ግን በቅድሚያ ሽያጭ ነው የሚሸጠው። ስለመፅሐፍቱ ትንሽ ልበላችሁ አንደኛው በስነ-መለኮት (Theology)፣ ሁለተኛው ደግሞ በክርስቲያን ፍልስፍና ላይ የተመሰረቱ ናቸው ስለ መጽሐፍቱ ይዘት ፩. "ነገረ ማርያም"፦ ይህ መጽሐፍ በነገረ ማርያም ላይ ያለውን የፕሮቴስታንት አስተምህሮ፣ የታድሶ አባቶችን እይታ እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ታሪክ ምን እንደሚል በዝርዝር የሚያብራራ ነው። ፪. "የፍቅር አስተምህሮ" (The Four Loves)፦ ይህ ደግሞ በክርስቲያን ፍልስፍና ላይ የተመሰረተ ሲሆን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር፣ የሰው ፍቅር እና የጓደኝነት ፍቅር ምን እንደሆኑ ይተነትናል። ፈላስፎች፣ የስነ-መለኮት ሊቃውንት እና የልቦለድ ደራሲያን ስለ ፍቅር ምን እንደሚሉ፣ ፍቅር ለምን በየ አይነቱ ሊከፈል እንደቻለ እና እኛ የትኛውን ፍቅር መያዝ እንዳለብን በጥልቀት የሚያስረዳ መጽሐፍ ነው። ይህ ስራ ከ 70 እና 80 ዓመታት በፊት በሲ. ኤስ. ሉዊስ (C.S. Lewis) የተጻፈውን "The Four Loves" የተሰኘ መጽሐፍ ወደ አማርኛ የተተረጎመ ነው። You can pre-order right now ቅድመ ክፍያውን 350 ብር በንግድ ባንክ 1000374431424 በቴልብር 0928850559 የከፈላችሁበትን ስክሪን ሹት inbox ላኩልኝ በ350 ብር ብቻ  የታተመ እንድ መፅሀፍ ሌላ ደግሞ በpdf የተዘጋጀ " የፍቅር አስተምህሮ* የሚል ፍልስፍናዊ ነገረ መለኮት ያካተተ ሌላ መጽሐፍ እንደሚያገኙ ያውቃሉን!  Share to others እና ቢቶን ያላችሁ እስቲ እንያችሁ

"የመታደስ ምስጢር፦ ከሰው ድካም በላይ" "ትንቢተ ኢሳይያስ 40:29-31 (AMH) ²⁹ ለደካማ ኃይልን ይሰጣል፥ ጕልበት ለሌለውም ብርታትን ይጨምራል። ³⁰ ብላቴኖች ይደክማሉ ይታክቱማል፥ ጐበዛዝቱም ፈጽሞ ይወድቃሉ፤ ³¹ እግዚአብሔርን በመተማመን የሚጠባበቁ ግን ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ፥ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ፥ አይደክሙም።" ይህ ቃል በሰው አቅም መጨረሻና በእግዚአብሔር ረዳትነት መጀመሪያ መካከል ያለውን ድልድይ የሚያሳይ ነው። ጕልበት ላለቀበትና ተስፋው ለዛለ ነፍስ የሚሆን ታላቅ የምስራች ነው፡፡ በዚህ ዓለም ላይ ማንም የማይደክም የለም። ቃሉ እንደሚለው ብላቴኖች እንኳ ይደክማሉ፣ ጐበዛዝቱም ፈጽሞ ይወድቃሉ። የሰው ልጅ የተፈጥሮ አቅም ገደብ አለው። ነገር ግን ከዚህ ተፈጥሮአዊ ድካም በላይ የሆነ፣ ኃይልን የሚያድስ ሰማያዊ ምንጭ አለ። ፩. "ለደካማ ኃይልን ይሰጣል" (የማይገባን ስጦታ)፡ እግዚአብሔር ኃይልን የሚሰጠው ኃይለኛ ለሆኑት ሳይሆን ለደካሞች ነው። ብርታትን የሚጨምረው ጕልበት ለሌላቸው ነው። ይህ ማለት የእግዚአብሔር ሥራ የሚጀምረው እኛ "አልቻልንም" ብለን ድካማችንን ስናምን ነው። በገዛ አቅማችን መቆም ባቃተን ጊዜ፣ የእርሱ መለኮታዊ ኃይል ደግፎ ያቆመናል። ፪. "በመተማመን መጠባበቅ" (የኃይል ማደሻው ቁልፍ)፡ ኃይል የሚታደሰው በሩጫ ወይም በጩኸት ሳይሆን "በመተማመን መጠባበቅ" ውስጥ ነው። መጠባበቅ ማለት ዝም ብሎ መቀመጥ ሳይሆን፣ ልብን ሙሉ በሙሉ በእርሱ ላይ ጥሎ እርዳታውን በታማኝነት መናፈቅ ነው። እግዚአብሔርን የሚጠባበቁ ሰዎች ልክ እንደ ስልክ ባትሪ ከቻርጀር/ከፓወር ባንክ ጋር እንደሚገናኙ ናቸው፤ በቆዩ ቁጥር ኃይላቸው ይሞላል፣ ማንነታቸው ይታደሳል። እዚህ ጋር ግን አንድ ጥያቄ እንጠይቃለን ከማን ጋር ነው እየቆየን ያለነው ፫. "እንደ ንስር በክንፍ" (አዲስ ከፍታ)፡ ንስር ሲያረጅና ክንፎቹ ሲከብዱት ራሱን ያድሳል ተብሎ ይታመናል። እግዚአብሔርን የሚጠባበቁም እንዲሁ ናቸው። 👉ይወጣሉ፦ ከችግራቸው በላይ ከፍ ብለው ማየት ይጀምራሉ። 👉ይሮጣሉ፦ በብዙ ስራና ኃላፊነት ውስጥ አይታክቱም። 👉ይሄዳሉ፦ በሕይወት አድካሚ ጉዞ ውስጥ አይደክሙም። ይህ ድካምን የማያውቅ ጉልበት የራሳቸው ሳይሆን፣ ኃይላቸውን የሚያድሰው የጌታ ብርታት ነው። እንደ መውጫ... ዛሬ ድካም ተሰምቶህ ከሆነ፣ ጕልበትህ እንደዛለ ካወቅህ አትደንግጥ። የደካሞች አምላክ ላንተ ኃይልን ሊሰጥ ዝግጁ ነው። ዛሬም እንደ ትላንቱ የምትሮጥበት፣ እንደ ንስር በክንፍ የምትወጣበት አዲስ ኃይል ይሰጥሃል። ተስፋ እንደቆረጥን አንቀርም፤ ምክንያቱም ኃይላችንን የሚያድስ፣ ጉልበት ለሌለን ብርታትን የሚጨምር ጌታ አለን። በፊቱ ተገኝተህ እመነው እንጂ መውደቅህ ለቋሚነት አይደለም፤ ለመነሳትና ይበልጥ ለመሮጥ እንጂ! ✍🏽 ቢት ነኝ!!

ርዕስ፦ "የማይሸነፈው አብሮነት" "ኦሪት ዘዳግም 20:3-4 (AMH) ³ እስራኤል ሆይ፥ ስሙ፤ ዛሬ ጠላቶቻችሁን ለመውጋት ትቀርባላችሁ፤ ልባችሁ አይታወክ፥ አትፍሩ፥ አትንቀጥቀጡ፥ በፊታቸውም አትደንግጡ፤⁴ ከእናንተ ጋር የሚሄድ፥ ያድናችሁም ዘንድ ጠላቶቻችሁን ስለ እናንተ የሚወጋ አምላካችሁ እግዚአብሔር ነውና።" 👌 በሕይወት ጉዞ ላይ "ውጊያ የለም" የሚል የሐሰት ተስፋ አንሰጥም። ውጊያ አለ፤ የሚያስደነግጥ ማዕበል፣ የሚያንቀጠቅጥ ፈተናና የሚያሸብር የጠላት ዛቻ ይገጥመናል። ነገር ግን ልዩነቱ ያለው ከፊታችን ባለው ተራራ ሳይሆን፣ ከጎናችን ባለው ረዳት ላይ ነው። 👌 በሕይወት ውጊያ ውስጥ ትልቁ ስንቅ የታጠቀው የጦር መሣሪያ ብዛት ሳይሆን፣ አብሮን ያለው አካል ማንነት ነው። ኦሪት ዘዳግም 20፡3-4 ላይ ያለው ቃል ለጦር ሜዳ የተነገረ ብቻ ሳይሆን፣ ለዕለት ተዕለት የሕይወት ትግላችንም ጽኑ መሠረት ነው። ​፩. "ልባችሁ አይታወክ" (የውስጥ ሰላም): ጠላት መጀመሪያ የሚዋጋው ልብህን ነው። ልብህ ከፈራና ከተሸበረ፣ ጉልበትህ ይዝላል። ቃሉ "አይታወክ" የሚለው፣ የሚመጣው ፈተና ስለማያስፈራ ሳይሆን፣ የሚመጣውን ፈተና የሚቋቋም "አብሮነት" ስላለህ ነው። እውነተኛ ድፍረት የሚመጣው ከችግሩ ማነስ ሳይሆን ከረዳቱ ታላቅነት ነው። ​፪. "አትደንግጡ" (የእምነት መረጋጋት):- ድንጋጤ የሽንፈት መጀመሪያ ነው። ጠላት ሊያስደነግጥህ፣ ሊያንቀጠቅጥህና ተስፋ ሊያስቆርጥህ የውሸት ጩኸቱን ያሰማል። ነገር ግን "በፊታቸው አትደንግጡ" የሚለው ትእዛዝ፣ ከኋላህ ያለውን ግርማ እንድታስተውል ነው። የሚጮኸው ጠላት ካንተ ጋር ካለው አምላክ ጋር ሲነጻጸር እንደ ትቢያ መሆኑን ስታውቅ፣ መረጋጋትህ ይመለሳል። ​፫. "ስለ እናንተ የሚወጋ" (የአምላክ ድርሻ):- በጣም የሚገርመው የቃሉ ክፍል "ጠላቶቻችሁን ስለ እናንተ የሚወጋ" የሚለው ነው። ውጊያው የባለቤቱ ነው። አንተ ድካምህን፣ ዝለህ መውደቅህንና አቅም ማጣትህን ይዘህ በፊቱ ትቀርባለህ፤ እሱ ግን ያንተን ድካም በኃይሉ ተክቶ ጠላቶችህን ይዋጋልሃል። ​አንተ "አልችልም" ስትል፣ እሱ "እችላለሁ" ይላል። ​አንተ "ፈራሁ" ስትል፣ እሱ "አይዞህ" ይላል። ​እንደ መሠነባበቻ... ​የእግዚአብሔር መንፈስ በልባችን ሊያኖር የሚገባው ትልቁ እውነት "ብቻዬን አይደለሁም" የሚለውን እውነት ነው። ተስፋ ቆርጠን እንዳንቀር የሚያደርገን ይህ አብሮነት ነው። ​መንገዱ ቢጠብም፣ አብሮን ይሄዳል። ​ውጊያው ቢበረታም፣ ያድነን ዘንድ ይዋጋልናል። ​ይህ አብሮነት ከስሜት በላይ የሆነ፣ በቃሉ የታተመ የጸና እውነት ነው። ስለዚህ ልብህ አይታወክ፤ ጠላቶችህን ስለ አንተ የሚወጋ አምላክህ እግዚአብሔር ዛሬም ካንተ ጋር ነው። © ቢት ነኝ

በጉን የለበስኩ እለት... ታናሽ ነኝ። ከታላቅነት ለሚገኘው በረከት ያልታደልኩ ነበርኩ፡፡ የለበስኩት በግ ታሪኬን እስኪቀይረው ድረስ ታናሽ ነበርኩ። ያዕቆብ እባላለሁ። የአብርሃም ልጅ ፥ የይስሐቅ ልጅ ያዕቆብ ነኝ። የኤሳውን ተረከዝ ብጎትት ፥ ብኩርናውን በምስር ልለውጥ ብታትር ሰበቡ ታነሽነት ነው። በኩር ለመሆን የማይገባኝ ፥ከታላቅነት የሚገኝ ክብርና በረከት ማይመጥነኝ ታናሽ ነኝ! ታናሽ ነበርኩ፥ ዳሩ ግን በኩር ሆንኩ፡፡ ከታላቅነት የሚገኘውን ክብርና በረከት ተቀበልኩ፡፡ የማይገባኝን እንደሚገባኝ ያደረገው ፥ታናሽነቴን በታላቅነት የለወጠው በጉ ነው። የለበስኩት በግ በረከትና ክብርን ሰጠኝ። በጉን ስለብስ በረከት ለበስኩ። ይስሃቅ ፊት ተንበረከኩ። አባታችን ሰውነቴን ሲዳስስ የበጉን ሰውነት አገኘ፡፡ በገላዬ ምትክ የሸፈነኝን ነካው። አባቴን ሰውነቴን ቢዳስስ ኖር ታሪኬ ሌላ ይሆን ነበር። የሸፈነኝ ታሪኬን ለወጠው። የታረ^ደውን በግ የለበስኩ 'ለት ከታናሽነት ወደታላቅነት ተሸጋገርኩ፡፡ ከያእቆብነት ወደ እስራ^ኤልን የመለወጥን ጉዞ ጀመርኩ፡፡ የታረ^ደውን በግ ለበስኩ፥ በበጉ ከአባቴ በረከትን ተቀበልኩ ያዕቆብ ነበርኩ ፥እስራ^ኤል ሆንኩ። © ተስፋኣብ ተሾመ

{ግረባ} "ያን ያህል አፍቃሪ አይደለሁም" °°°°°°°°°° °°°°°°°°°° እና የ ውስጤን ልንገርህማ አንድዬ...ከቅርብ ጊዜ ወዲህ ቃላቶቼ ፍጹምነት ሲያጠቃቸው እፈራቸው ጀምሬያለሁ፣ በዝምታ ልተካቸው መሞከሬ ነው ከለመድከኝ ስፍራ መጉደሌ፣ ካንተ የሚሠወር ሚሥጢር የለኝም ታውቃለህ። "እወድሃለሁ" እልህና ግን ደግሞ "የምር እወደዋለሁ?" ብዬ ሳስብ ላንተ ያለኝን ፍቅር በከንፈሬ እንጂ ከተግባሬ ውስጥ ፈልጌ አጠዋለሁ። ያላ'ንተ እኔነቴ ትርጉሙ ምንም መሆኑን ጠንቅቄ ባውቅም በተግባሬ ግን ያን ያህል የ አንተ ጥገኛ አይደለሁም። ሆኖም ግን ዝምታዬን ጥሼ ስምህን ሳልጠራ የማልውለው ነፍሴ የዳነችበቱ፣ የስምህ በከንፈሬ ላይ መጣፈጡ፣ ጣዕሙ ዕረፍት ነስቶኝ ነው እንጂ ስምህን ልጠራ እንኳ የተገባሁ ሆኜ አይደለም፥ እሱንም ጠንቅቀህ ታውቃለህ። ልርቅህ ያልቻልኩ ልኖርልህም፣ እኔ መቼ ይሆን "እወድሃለሁ" በምትል ቃሌ ልክ ልወድህ የምችለው ጌታዬ!? በቅዱሳን ህብረት ውስጥ ተቀምጬ ቃልህ ሲነገር፣ ምን ያህል እንደወደድከኝ፣ ምን ያህል ይቅር እንዳልከኝ፣ ማዳንህን በመንፈሴ ነፍሴ ስትዳስስ፣ ጥርሴን ነክሼ እያነባሁ፦ "የምትወደውን ልወድ የምትጠላውን ልጠላ፣ እንደማርከኝ ልምር እርዳኝ እንጂ! ቃልህን በየዕለቱ አነበዋለሁ፣ ለተ ቀን በፊትህ ጸሎት አደርጋለሁ፣ እንደወደድከኝ እወድሃለሁ" ያላልኩህ ጊዜ ጥቂት አይደለም፥ እሱንም ጠንቅቀህ ታውቃለህ። አንተ ግን በነዚያ መሓላዎቼ ውስጥ ከ ባዶ ፉከራ የዘለለ አንዳች የህፃን ፍቅር፣ በዛለ በተፍረከረከ ጉልበት አንተን ለማስደሰት መፍጨርጨሬን አይተህ ካልሆነ በቀር፦ ሽንገላዬ ምን ያህል አቁስሎህ እንደሆነ ማሰብ አልፈልግም። መውደዴ እያለቀብኝ ይሁን ወይ እየደበዘዘብኝ አላውቅም ብቻ ዘውትር አልወድህም፣ የምጠላህም ቀን አለ፣ የምትመቸኝም ቀን አለ፣ ስላንተ መስማትም መናገርም የሚያስጠላኝ ጊዜ አለ፣ ያንተ ፍቅር ብቻ የሚቆጣጠረኝም ጊዜ አለ፥ ካንተ ምኑን እሰውራለሁ ሁሉዬን ታውቃለህ። አንተ ዘውትር መልካም ሆነህ ሳለህ እኔ ዘውትር ልወድህ አለመቻሌ እና እኔ ክፉ ሆኜ አንተ እኔን ዘውትር መውደድህ ሁሌም ይገርመኛል። ስለወደድከኝ አመሠግናለሁ! © Bruck Petros

ክርስቶስ ከቅፍርናሆም በግምት የአንድ ቀን መንገድ ያህል ተጉዞ ወደ ናይን ከተማ ይደረሳል። እንደወትሮው ብዙ ሕዝብ ተከትሎታል። የናይን ከተማ ሕዝብ የአንድን ወጣት ሞት፣ ሞቱ፤ የመበሊት እናቱን ሐዘን፣ ሐዘኑ አድርጐ በተሰበረ ልብ አስከሬን ተሸክሞ ለቀብር እየሄደ ነበር። "ወደ ከተማዋ መግቢያ በር ሲደርስም፣ እነሆ፤ ሰዎች የአንድ ሰው አስከሬን ተሸክመው ከከተማዋ ወጡ፤ ሟቹም ለእናቱ አንድ ልጅ ብቻ ነበር፤ እናቱም መበለት ነበረች፤ ብዙ የከተማውም ሕዝብ ከርሷ ጋራ ነበረ።" (ሉቃስ 7፥12) ከቅፍርናሆም ክርስቶስን ተከትሎ የመጣው ሕዝብ፣ በመረዳትም ሆነ ባለመረዳት ላለበት ችግር ሁሉ እርሱን በመፍትሔነት የሚፈልግ ነበር። ክርስቶስ በወቅቱ እንደነበሩት ሌሎች የሃይማኖት መሪዎች እንዳልሆነ ተረድተዋል። ስለ እርሱ የሰሙት፣ ያዩትና የቀመሱት መልካምነት አለ። ቢያንስ ሞት አፋፍ የነበረ የአንድ የመቶ አለቃ አገልጋይ በቃሉ ኀይል ብቻ እንደተረፈ ያውቃሉ። ሕይወትንና ተሰፋን ተከትለው ነበር የሚሄዱት። በተቃራኒው የናይን ሕዝብ ደግሞ የመበለቲቱን የልብ ስብራት በርኅራኄ በመጋራት ወደ ቀብር ይሄድ ነበር። ከተማዋ መግቢያ በር ላይ ክርስቶስና የናይን ከተማ ሕዝብ ተገናኙ። ሕይወትና ሞት፤ ተስፋና የልብ ስብራት፤ ብርሃንና ጽልመት፤ ክርስቶስን ተከትሎ የሚሄድና አስከሬን ተሸክሞ የሚሄድ ሕዝብ ተገናኙ። ሕይወትንና ተስፋን እንመረጥ፤ በርኀራኄ የአንድን ሰው ሐዘን አንኳን ቢሆን የራሳችን እናድርግ። ክርስቶስን እንደ ተከተለው ሕዝብ ሕይወትን መከተል፤ የመበለቲቷን ሐዘንና ስብራት የራሱ ሐዘንና ስብራት እንዳደረገው ሕዝብ ደግሞ፣ የሰውን መከራ፣ ሥቃይና ሞት የራሳችን ልናደርግ ይገባናል። ግፍ፣ ጭካኔና የልብ ድንዳኔ ባየሉበት በዚህ ዘመን እንደ ክርስቶስን ማኅብረሰብ በእርሱ ርኅራኄ፣ የሌሎችን ስብራት፣ ሰቈቃና ሞት የራሳችን እንናደረግ ዘንድ ተጠርትናል። የናይኗ መበለት ሦስት ዓይነት ስብራቶች ውስጥ ነበረች፦ አንደኛው ባሏን፣ ምናልባትም በወጣትነቷ፣ አጥታለች። በወቅቱ በነበረው ማኅበራዊ አተያይ እንደ "ባል ገፊ" ተቈጥራ ሥነ ልቡናዊ መገለል የደረሰባት ነበረች። “ሁሉን የሚችል አምላክ ሕይወቴን እጅግ መራራ አድርጐታልና ማራ በሉኝ” በማለት እንደ ተመረረችው ኑኃሚን፣ ይህቺም መበለት ከእግዚአብሔር ጋር የግል ሙግት የነበራት ይመስለኛል። ሁለተኛው፣ አንድና ብቸኛ ተስፋዋ የነበረውን ልጇን ሞት በድንገት መጥቶ ነጥቈባታል። መከራዋን የበለጠ የሚያከብድና ዐጥንት የዘለቀ መሪር ሐዘን ውስጥ ከቷታል። በመጨረሻም፣ የሚቤዣት ባል የማግኘት ተስፋዋ እጅግ የተሟጠጠ ነበር። እነዚህ ስብራቶች፣ በሰው ኀይል የሚጠገኑ አልነበሩም። ትጓዝ በነበረበትና ተስፋ ሁሉ በተሟጠጠበት የቀን ድቅድቅ ጨለማ መንገድ ላይ፣ ፍቅርና ርኅራኄ ግድ ያለው ክርስቶስ አገኛት። ያም ታሪኳን ቀየረ። እርሱ ሲራራ ጨለማው ይበራል። እርሱ ቃሬዛ በመንካት አይረክስም። የሞተው መስማቱና ቀና ማለቱ፤ ከሞትም አፍ አስጥሎ ለናይቷ መበልት መስጠቱ አስረጅ ነው። ለእኛም እንዲሁ ይሁንልን። ባለቀና በተሟጠጠ የተስፋ መቁረጥ መንገዳችን ላይ የእግዚአብሔር ማዳን ይድረስልን። ጌታም ባያት ጊዜ፦ 🎚 ራራላት 🎚 “አይዞሽ፤ አታልቅሺ” አላት 🎚 ቀረብ ብሎም ቃሬዛውን ነካ 🎚 ቃሬዛውን የተሸከሙትም ሰዎች ቀጥ ብለው ቆሙ 🎚 ኢየሱስም፣ “አንተ ጐበዝ፤ ተነሥ እልሃለሁ” አለው 🎚 የሞተውም ሰው ቀና ብሎ ተቀመጠ፤ መናገርም ጀመረ 🎚 ኢየሱስም ወስዶ ለእናቱ ሰጣት። እንደ ግለሰብ፤ እንደ ቤተ ሰብ፤ እንደ ቤተ ክርስቲያን፤ እንደ አገር ብዙ ነገሮች ለሞቱብን ለእኛም እንዲሁ ትንሣኤ ይሁንልን። በዚህም ጉብኝት፣ “የኢየሱስ ዝና በመላው ይሁዳና በአካባቢው ባለው አገር ሁሉ” እንደ ወጣ፣ ለእኛም እውነትኛ የእግዚአብሔር ጉብኝት ይሁንልን። አሜን! © ግርማ በቀለ