دکلمه های عندلیب

‍ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹   هر که سرگردان این سودا بود از دو عالم تا ابد یکتا بود هر که نادیده در اینجا دم زند چو حدیث مرد نابینا بود کی تواند بود مرد راهبر هر که او همچون زنان رعنا بود راهبر تا درگه حق گام گام هم بره بینا و هم دانا بود هر که او را دیده بینا شد به کل در وجود خویش نابینا بود دیده آن دارد که اسرار دو کون ذره ذره بر دلش صحرا بود جملهٔ عالم به دریا........ 🎤دکلمه های عندلیب @satkani