خانه امن

📌حذف غربال‌گری مادران باردار، روز ملی هوای پاک و حق نفس برای همه 🔹با خبر حذف غربال‌گری مادران باردار، این پرسش پیش می‌آید که چه کسی مسئول سلامتی جنین‌هایی است که در حال حاضر مازوت تنفس می‌کنند؟ این روزهای پایانی دی‌ماه ۱۳۹۹، اگر ساکن تهران باشیم، از خانه نمی‌توان بیرون رفت. از یک طرف ویروسی است که دست از گریبان جهان برنمی‌دارد و در ایران هم به وخیم‌ترین شکل ممکن، زندگی فردی و اجتماعی انسان‌ها را مختل کرده است. در کنار آن، از خانه نمی‌توان بیرون رفت چون به معنای واقعی کلمه، «احساس خفگی» می‌کنیم؛ لایه‌ غلیظ، متراکم و سیاهی روی تهران را پوشانده، دیگر حتی کوه‌های شمال تهران، از فاصله‌ای نزدیک هم قابل تشخیص نیستند، و حتی از چند ده متری خودمان را هم نمی‌توانیم در این حجم عظیم آلودگی ببینیم. 🔸فارغ از اینکه با چه آمار و ارقام مرگ و میر ناشی از بیماری کووید ۱۹ سر می‌کنیم، اما میزان مرگ و میر ناشی از این آلودگی و این هوای به شدت ناپاک مشخص نیست. ایران و کلان‌شهرهایش در دهه‌های اخیر همیشه شاهد آلودگی هوای کم‌سابقه در فصل زمستان بوده است. در زمستانی که ۲۹ دی‌ماهش را به نام روز ملی هوای پاک نام‌گذاری کرده‌اند. به نظر می‌رسد که امسال، دیگر حتی رمقی برای حرف زدن درباره‌ این روز هم باقی نمانده باشد. 🔹اما امسال شاید بیشتر از هر زمان دیگری باید از ۲۹ دی‌ماه یا روز ملی هوای پاک سخن بگوییم. آلودگی هوا که یعنی وجود یک، چند یا ترکیبی از آلاینده‌های مختلف در هوای آزاد، نه تنها برای تن و روان ما بیماری و ناخوشایندی به همراه دارد، بلکه یکی از تأثیرات اصلی‌اش را روی سلامتی جنین و مادر باردار می‌گذارد. در این روزها که صحبت از حق غربال‌گری برای مادران باردار و توجه به حق پایان دادن خودخواسته به بارداری است، و به نظر می‌رسد بودجه‌ آن از ردیف بودجه‌های بهداشتی و درمانی حذف شده است، باید از این سخن بگوییم که در نبود چنین آزمایش‌هایی و در ازای بی‌توجهی مسئولان به مساله‌ آلودگی هوا، چه اتفاقی برای جنین‌هایی می‌افتد که در رحم مادرانی که هوایی چنین آلوده را استشمام می‌کنند، در حال رشد هستند؟ 🔸مساله‌ هوای پاک دیگر فقط مساله «خفه شدن یا خفه نشدن» نیست. بلکه وقت آن رسیده تا ابعاد مختلف آن را مورد بررسی قرار دهیم و پرسش کنیم از اینکه آیا با حذف چنین غربال‌گری‌هایی، از عواقب آن روی جنین‌هایی که متولد خواهند شد و در تمام مدت رشدشان، دی اکسید کربن و مازوت و غیره تنفس کرده‌اند نیز مطلعیم؟ به نظر می‌رسد که ایراد کار دقیقاً همین باشد. اینکه در کنار حقوقی که از برخی افراد و گروه‌های اجتماعی ضایع می‌شود، به دیگر مسائل اولیه و اساسی مانند معضل آلودگی هوا در ایران که جان و زندگی صدها هزار مادر باردار و جنین‌هایشان را هم تهدید می‌کند، پرداخته نمی‌شود. به طور خلاصه، با شرایط محیط زیستی فعلی ایران، با حذف غربال‌گری‌های این‌چنینی، مسئولیت نوزادانی که از بیماری‌ها و نواقص متعدد رنج خواهند برد با کیست؟ 🔹روز ملی هوای پاک، روز صحبت از تمام جوانب این معضل است که دیگر به نفس کشیدن و سلامتی فردی محدود نیست. در روز ملی هوای پاک باید از حق ملی تنفس هوای پاک برای همه سخن بگوییم. حتی برای آنهایی که هنوز متولد نشده‌اند. لینک مطلب @iroxygen1396

⭕️ فعالین زنان در فرانسه خبر داده اند که دولت پیش بینی کرده که در سال ۲۰۲۱ کمک رسان تلفنی ۳۹۱۹ (که برای مشورت و یاری به زنان خشونت دیده سالهاست مشغول به فعالیت است) را حذف کند. این اقدام در کنار رشد روزافزون خشونت علیه زنان و آمار بالای زن کشی (فمینیسید) در فرانسه خشم فعالین حقوق زنان را به دنبال داشته است. ⭕️ این بی تفاوتی دولت در حالی روی میدهد که تنها در سال ۲۰۲۰ تنها بر اساس آمارهای رسمی (که همواره کمتر از آمارهای غیررسمی است) 97 زن در فرانسه توسط شریک زندگیشان کشته شده اند. @Gilesjaunes

🔻دوستان/اطرافیان آزارگر، بازماندگان ثانویه آزار جنسی 🔶️طرد آزارگر یا فرصت جبران؛ انتخاب درست کدام است؟ ✍نویسنده: نیلوفر حامدی 🔹️«من بیزار و دل شکسته‌ام. تمام بهانه‌ها را برای رفتار او رد می‌کنم. او انتخابی کرد و انتخابش اشتباه بود. اما این بار متجاوز تنها یک اسم در یک مقاله نیست که هیچ شناختی از او نداشته باشم. من او را می‌شناسم و این مرا غمگین می‌کند. بی‌نهایت و عمیق.» 🔹️بازمانده و متجاوز؛ دو سر طیف مقوله آزار جنسی هستند. رسانه‌ها بیشتر درباره همین افراد نوشته‌اند و جامعه روبرو شده با این پدیده، غالب اطلاعاتش در همین خصوص است. از زمان آغاز جنبش Metoo در ایران و انتشار روایت‌های زنان درباره تجربه‌هایشان از آزار که تابستان امسال پا گرفت هم، عمده مقالات و گزارش‌ها بر روی آزاردیده و آزارگر متمرکز بوده است. تجربه روایت‌های داخلی درباره آزار جنسی در اما ضلع سومی از این مثلث را عیان کرد. آنجا که دوستان و اطرافیان آزارگر با این پدیده روبرو می‌شوند. 🔹️روایت تجربه‌ها به طرح پرسش‌هایی جدید منجر شد. پرسش‌هایی که شاید در نظر اول پاسخ آنها قاطع و مشخص باشد اما در وادی تجربه و عمل، پیچیدگی‌ها و دشواری‌های متعددی به همراه داشته باشد: نزدیکان آزارگر باید چه واکنشی نسبت به افشاگری‌های این چنینی نشان دهند؟ کدام طرف ماجرا بایستند؟ چه کلام و کدام رفتار از سوی آنها، قربانی‌نکوهی تلقی می‌شود و مسئولیت آنها در قبال بازمانده چیست؟ آیا باید پای روایت بازمانده بنشینند یا ماجرا را از زبان آزارگری که پدر، برادر، همسر، خواهر، دوست و یا آشنای آنهاست باور کنند؟ مسئولیت اخلاقی حکم می‌کند متجاوز را طرد کنند و یا فرصت دوباره‌ای به او بدهند؟ این پرسش‌ها، اطرافیان آزارگر را در برزخی قرار می‌دهد که عبور از آن، با کمترین آسیب روحی و روانی کار ساده‌ای نخواهد بود. 🔹️نشستن پای صحبت‌ افرادی که خود در چنین موقعیت‌هایی قرار گرفته‌‌اند، دریچه تازه‌ای از آنچه که تجربه کرده‌اند را به روی ما باز می‌کند. گفتگو با آنهایی که به نوعی با فرد آزارگر ارتباط داشتند و بعد از افشای روایت‌های آزار، با حجم شدیدی از انواع فشارها روانی روبرو شدند. شرایطی که اگرچه هر کدامشان به نحوی متفاوت نسبت به آن تصمیم‌گیری کرده و واکنش نشان دادند، اما از حیث تجربه تلخ، آسیب روحی، تروما و چشیدن توامان حس رنج و خشم و اندوه و عذاب وجدان، مشترک‌اند. اگرچه تجربه‌ها متفاوت و موقعیت‌ها در مواجهه با این موضوع قابل بسط نیست اما مقابله با متجاوز، حفظ امنیت برای همه، خودمراقبتی و ایجاد ابزار درست برای مواجهه‌های بعدی از جمله مهم‌ترین پیشنهاداتی است که در این شرایط ارائه می‌شود. طرح: روشنک روزبهانی #دیده‌بان_آزار @harasswatch متن کامل را در لینک زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1646

📌گردهمایی زنان ژیڤانۆ مورخ چهاردهم دی‌ماه بر سر مزار قربانیان خشونت در جامعه امروز جمعی از زنان ژیڤانۆ بر مزار قربانیان اخیر خشونت، در بهشت محمدی سنندج گرد هم آمده و ضمن محکوم کردن چنین اقداماتی بیانیەای را در اعتراض به قتل های ناموسی و اعمال هر نوع خشونتی بر زنان و سایر گروههای تحت فشار جامعه، قرائت نمودند. ژیڤانۆ معتقد است هر نوع خشونتی تحت عنوان ناموس و یا نام دیگری، علاوه بر انسان زدایی از وجود زنان، به ابزاری مهیب برای سرکوب و فرودست ساختن آنان و همچنین بازتولید خشونت در میان خانوادەها و جامعه بدل شده است. بنابراین کنشگران اجتماعی باید در جستجوی ساز و کارهایی باشند تا هر نوع اقدام فردی و هیجانی افراد را که به نا امن ساختن زندگی زنان و خانوادەها منجر شده است محدود نمایند. در ادامه این دیدار با گذاشتن گل بر مزار آزاده مروتی قربانی خشونت خانگی و سرگل حبیبی قربانی قتل ناموسی یاد آنها گرامی داشته شد. #خشونت_علیه_زنان #قتل_ناموسی #زن_کشی @bidarzani @jivanowomen

🔻چرا مبارزه با آزار جنسی، نیازمند اقدام جمعی است؟ 🔶️از رنج به قدرت؛ بررسی کنشگری، جنبش می‌تو و بهبودی ترومای تعرض جنسی ✍برگردان: سروناز احمدی 🔹️تجربه‌ آزار جنسی امری فردی به نظر می‌رسد، اما مبارزه با آن نیازمند اقدامی جمعی است؛ زیرا هر شکلی از این خشونت ریشه در نظام‌های سلطه دارد. در تلاش برای مرور پژوهش‌هایی که به فراتر رفتن روایت‌های آزار از ساحت فردی پرداخته‌اند، مقاله‌ای پیدا شد تحت عنوان «از رنج به قدرت: بررسی کنشگری، جنبش می‌تو و بهبودی ترومای تعرض جنسی»، نوشته شارلوت استراوس سوانسن که در مارس ۲۰۲۰ منتشر شده است. در این مطالعه با تعدادی از فعالان این حوزه مصاحبه‌های عمیق صورت گرفته و تجربه‌ مشارکت آن‌ها در اقدامات جمعی مختلف از جنبه‌های گوناگونی بررسی شده است. 🔹️از نویسنده از طریق ایمیل درخواست شد تا مقاله‌‌ دانشگاهی‌اش را به زبان ساده‌تر ارائه دهد تا در دسترس افراد بیشتری قرار گیرد که با استقبال او روبرو شد و ویدئویی که مشاهده می‌کنید ارائه‌ او است. از آنجا که جنبش می‌تو در ایران نیز اخیرا شکل گرفته، امید است این ارائه برای فعالان ایرانی هم دربردارنده‌ نکات مفیدی باشد. #دیده‌بان_آزار @harasswatch ویدئو این مطلب را در لینک زیر ببینید. http://harasswatch.com/news/1643

🔻فصل سوم از کتاب《یک نظریه فمینیستی درباره خشونت: به سوی یک سیاست حمایتی ضدنژادگرایان》 🔶️بن‌بست فمینیسم تنبیهی ✍نویسنده: فرانسواز ورژز برگردان: مهدیس صادقی‌ پویا   🔹️مقدمه‌ مترجم: فرانسواز ورژز، سیاست‌شناس و فمینیست پسااستعماری فرانسوی است که تحقیقاتش را در آخرین کتاب منتشرشده‌اش در سال ۲۰۲۰، به یافتن یک سیاست فمینیستی ضد نژادگرایانه و ضد تبعیض درباره‌ خشونت، بالاخص، خشونت جنسی اختصاص داده و در این کتاب به بررسی و تحلیل این موضوع می‌پردازد که سیاست‌های جوامع و دولت‌های نولیبرال در مواجهه و مقابله با خشونت و پیشگیری از آن، به نام «حمایت»، تبعیض‌آمیز هستند و خود موجب ایجاد مناسبات گسترده‌ نژادگرایانه و ضد آزادی‌های جنسی و جنسیتی می‌شوند. او استدلال می‌کند که چطور راهکار مجازات و تنبیه، بیش از این کار نمی‌کند، کمااینکه تا کنون هم کار نکرده و آن‌طور که فمینیست مصری، منی الطحاوی بیان می‌کند: «چند متجاوز را باید بکُشیم تا مردان دست از تجاوز به زنان بردارند؟» 🔹️ ورژز در مباحث بسیار جالب توجه این کتاب، به تشریح خشونت نولیبرال و فمینیسم وابسته به آن می‌پردازد و سپس رویکردی را که ادعای مدنیت در حمایت از زنان در برابر خشونت جنسی دارد، مورد نقد قرار می‌دهد. او سپس به تشریح «عدالت ترمیمی» و چیستی آن روی می‌آورد: «نه زندان ما را نجات خواهد داد، نه مردسالاری و نه خشونت» و باور خود مبنی بر اینکه نظام قهریه به آخر راه خود رسیده و باید از آن گذر کنیم، و عطش تنبیه، جز افزایش خشونت چیزی برای جامعه‌ ما در بر نخواهد داشت را به تفصیل، توضیح می‌دهد. در نهایت، ورژز، در قامت یک فمینیست پسااستعماری، فصل آخر کتاب خود یا همان نتیجه‌گیری را به معرفی فمینیسم پسااستعماری به عنوان مدینه‌ فاضله‌ فمینیسم در یافتن راهکاری برای مقابله با خشونت (من‌جمله، خشونت جنسی) اختصاص داده است. 🔹️در مطلب پیش رو، بخش‌هایی از فصل سوم که به مباحث عدالت ترمیمی،‌ و خشونت‌آمیز و تبعیض‌آمیز بودن نظام تنبیه پرداخته شده، انتخاب و ترجمه شده است تا ایده‌ گذار از فمینیسم تنبیهی که دست‌ در‌ دست دولت‌های نولیبرال، به سرکوب و گسترش خشونت می‌پردازد، و رسیدن به نگاهی عدالت-محور که به دنبال ترمیم آسیب‌های تمام طرف‌های درگیر در خشونت، و به طور خاص خشونت جنسی و یافتن راهکاری برای مقابله با این خشونت است، مورد بررسی قرار گیرد. #دیده‌بان_آزار @harasswatch متن کامل را در لینک درج‌شده زیر بخوانید. http://harasswatch.com/news/1638

▪️کودک همسری بازتولید چرخه کار کودک است. @baadkonak_sefid

🔹یک روز مانده به پایان سال ۲۰۲۰، آرژانتین به نخستین کشور آمریکای لاتین بدل شد که پایان خودخواسته بارداری در آن قانونی است و زنان این کشور، بعد از سال‌ها مبارزه، بازپس‌گیری این حق را در خیابان‌ها جشن گرفتند. 🔹مدافعان حق سقط جنین برای زنان، آخرین بار روز پنجشنبه ۱۷ دسامبر (۲۷ آذر) در مقابل مجلس سنای آرژانتین در بوینس‌آیرس، دست به تظاهرات زده بودند. سنای این کشور هم از روز ۲۹ دسامبر به بحث درباره متن پیش‌نویس قانونی آن پرداخت و در نهایت، امروز ۳۰ دسامبر، پایان خودخواسته بارداری در این کشور قانونی شد. 🔹آلبرتو فرناندز، رئیس‌جمهوری آرژانتین، پیش‌تر در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۹ خود وعده داده بود که سقط جنین را قانونی کند و لایحه پیشنهادی خود را در ماه مارس سال جاری ارائه کرده بود. 🔹لایحه فوق پیش‌تر به‌تصویب مجلس نمایندگان رسیده بود و برای تصویب نهایی باید در سنا نیز تصویب می‌شد. 🔹فعالان حقوق زنان در این کشور، سال‌هاست که برای تصویب این قانون مبارزه می‌کردند، اما قانونی شدن این لایحه در کشوری که اکثریت آن را کاتولیک‌هایی تشکیل می‌دهند که مخالف سقط جنین هستند، کار ساده‌ای نبود. #دیدبان_آزار @harasswatch

📌زنی دیگر قربانی ناموس، وفا عبدالله زاده در سردشت به قتل رسید ✍🏽مرضیه حسینی 🔺زن کشی در غرب کشور ادامه دارد، هنوز کفن سرگل از کردستان خشک نشده، خبر رسید که وفا عبدالله‌زاده زن چهل‌ودو ساله در «سردشت» توسط برادرش به قتل رسید. جرم وفا این بود که طلاق گرفته پس از بزرگ کردن دو فرزند با پختن و فروختن نان محلی، با مردی آشنا شده و قصد ازدواج با او را داشته است. 🔸طلاق پس از درد و دل 🔺وفا ۱۸ ساله بود که به پسری علاقه‌مند شد، ازدواجشان سر نگرفت و کمی بعد وفا به عقد مرد دیگری درآمد و صاحب دو پسر شد، روزی یکی از زنهای فامیل نظر وفا را در خصوص عشق پرسید و او هم گفت: آدمی هرگز عشق اولش را فراموش نمی‌کند! این درد و دل به گوش شوهرش «ج» رسید و او هم وفا را طلاق داد. پس از متارکه به اروپا رفت و وفا را با دو پسرشان تنها گذاشت، وفا که از جانب خانواده خشن و زن‌ستیزش هیچ حمایتی دریافت نکرد، ناچار شد خانه محقری اجاره کرده و شروع به پختن نان محلی و فروش آن کند. با پول این کار و کارهای دیگری که در خانه انجام می‌داد، اموراتش را به سختی گذارند. 🔸ناموس چه بر سر زنان می‌آورد 🔺مفهوم ناموس قرن‌هاست که زنان را به قتلگاه‌های هولناک کشانده، در اغلب جوامع خاورمیانه مانند ایران زن ناموس مرد است، زنانی که نسبت خانوادگی با مردان دارند، ناموس آن‌ها به حساب می‌آیند و وظیفه هر مردی است که از ناموس و شرف خود محافظت کند. ناموس و آبرو به ویژه در جوامع سنتی، سرمایه مردان و یکی از ارکان اصلی منزلت اجتماعی آن‌ها به شمار می‌رود، بنابراین زنان موظف‌اند از این میراث حفاظت کنند. #قتل_ناموسی #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان 👈🏾ادامه‌ی مطلب را در INSTANT VIEW بخوانید👇🏾 https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30729&rhash=3ec4f87be6d7d1

🔘 اسیدپاشی، زن جوان را راهی بیمارستان کرد 🔺 زن جوانی که دانشجوی دکتری مدیریت است پس از خروج از دادگاه خانواده تهران، هدف اسیدپاشی قرار گرفت و مصدوم شد. 🔺 دو‌ موتور سوار جلوی دادگاه بر روی این زن جوان اسید پاشیدند. 🔺 زن جوان می گوید با همسرش اختلاف دارد و به او مشکوک است و او روز حادثه برای پیگیری طلاقش به دادگاه رفته بود. 🔺 زن جوان: من مطمئنم که فرد اسیدپاش شوهرم بود که برای انتقام‌جویی دست به اسیدپاشی زد. او قبل از این هم من را تهدید به اسیدپاشی کرده بود و تصورم این است که سرانجام تهدیدهایش را عملی کرده است. @bidarzani @hamshahrinews

🔶️هر دقیقه یک تجاوز ، هزاران کشته در سال ✍نویسنده: ربکا سولنیت برگردان: صدف بیگلری و کیانوش اکرم 🔹️اینجا در آمریکا؛ جایی که در هر ۶.۲ دقیقه یک تجاوز گزارش می‌شود و از هر پنج زن یک نفر در طول زندگی‌اش مورد تجاوز قرار می‌گیرد، با خبر تجاوز و قتل وحشتناک یک زن جوان در اتوبوسی در دهلی‌نو در روز شانزدهم دسامبر به عنوان حادثه‌ای عجیب و استثنایی برخورد شد. در همین حال بود که در آمریکا ماجرای اتهام تجاوز اعضای تیم فوتبال دبیرستان استوبنویل به یک نوجوان ناهشیار داشت روشن می‌شد و باید تاکید کرد که تجاوز گروهی در اینجا مسئله‌ای غیرمعمول نیست. 🔹️ به طور مثال چند نفر از بیست مردی که به صورت گروهی در کلیوند تگزاس به یک فرد ۱۱ ساله تجاوز کرده بودند در ماه نوامبر محکوم شدند، یا عامل اصلی تجاوز گروهی به یک فرد ۱۶ ساله در ریچموند کالیفرنیا در ماه اکتبر محکوم شد و چهار مردی که به صورت گروهی یک فرد ۱۵ ساله را در نزدیکی نیواورلئان مورد تجاوز قرار داده بودند در ماه آپریل محکوم شدند، اگرچه شش مردی که به صورت گروهی در پاییز گذشته به یک نوجوان ۱۴ ساله در شیکاگو تجاوز کرده بودند هنوز دستگیر و محاکمه نشده‌اند. 🔹️ با این حال در اینجا الگویی از خشونت علیه زنان وجود دارد که گسترده، عمیق و هولناک است و همیشه نادیده گرفته شده است. گاهی اوقات موردی که مربوط به یک فرد مشهور باشد یا جزئیاتی عجیب و جالب توجه داشته باشد، توجه زیادی را در رسانه‌ها جلب می‌کند اما با چنین مواردی به عنوان ناهنجاری رفتار می‌شود، در حالی که در این کشور، کشورهای دیگر و در هر قاره‌ای از جمله قطب جنوب اخبار فراوان مربوط به خشونت علیه زنان فقط تصویر پس‌زمینه اخبار را تشکیل می‌دهد. 🔹️ما در این کشور و در این کره خاکی به وفور تجاوز و خشونت علیه زنان داریم، اگرچه تقریبا هیچ‌گاه با آن به عنوان یک مطالبه مدنی یا مسئله حقوق بشری یا یک بحران یا حتی یک الگو برخورد نشده است. حتی می‌توان خاطرنشان کرد که خشونت نژاد، طبقه، دین و یا ملیت ندارد اما جنسیت دارد. در اینجا ذکر این نکته ضروری است که اگرچه تقریبا در تمامی موارد این مردان هستند که مرتکب چنین جنایاتی می‌شوند، اما این بدان معنا نیست که همه مردان خشونت می‌ورزند. 🔹️علاوه ‌بر ‌این، روشن است که مردان نیز از خشونت رنج می‌برند؛ خشونتی که عمدتا از سوی مردان دیگر اعمال می‌شود. این را باید مد نظر قرار داد که هر حمله یا مرگی ناشی از خشونت‌ورزی؛ مذموم است. اما مسئله ما در اینجا همه‌گیری خشونت توسط مردان علیه زنان است؛ هم خشونت از سوی افراد نزدیک فرد آزاردیده و همچنین غریبه‌ها. #دیده‌بان_آزار @harasswatch متن کامل را از لینک زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1623

🔷روان‌درمانی فمینیستی 🔸روان‌درمانی فمینیستی، رویکرد و شیوه‌ای برای بهبودی افراد است که بر مشاورۀ برابر‌نگر روابط تاکید دارد، و بر اهدافی که مطابق با کسب برابری در همه ابعاد روابط انسانی‌اند، و بر چشم‌اندازی که شرایط فرهنگی‌اجتماعی و اکولوژیکی‌ای را بررسی می‌کند که مسائل و مشکلات زندگی در آن تجربه می‌شوند. 🔸 روان‌درمانی فمینیستی بر «شخصی، سیاسی است» تاکید می‌کند، که مسائل شخصی را مرتبط با ساختار اجتماعی‌ای می‌داند که در آن زندگی می‌کنیم و تاثیراتی در تغییر اجتماعی و فردی دارد. این پیش‌فرض‌ها و باورها دلالت بر این دارند که مشاورهای فمینیست چه نگاهی به بهبودی پس از  خشونت جنسی دارند.   🔸روان‌درمان‌گرهای فمینیست، علائم و نشانه‌های شخصی استرس و اضطراب در هر فرد، به انضمام پیامدهای خشونت جنسی، را به عنوان مکانیسم‌های بقا می‌دانند. آن‌ها مراجعانی را می‌بینند که برای سازگاری با چالش‌های زندگی خشونت را تا سر حد توانشان تجربه کرده‌اند، و چالش‌های روانی‌‌ مرتبط با پس از خشونت جنسی نشان‌دهنده واکنش‌های «نرمال» به شرایط غیرنرمال است. 🔸به بیان دیگر، روان‌درمان‌گرهای فمینیست معتقدند که «همه علائم ونشانه‌ها، نوروتیک نیستند. درد واکنش تطبیقی به یک شرایط بد است، و به علت بیماری نیست.» از این منظر، روان‌درمان‌گر، مراجع را فردی می‌داند که بهترین متخصص خودش است، و هر دو با هم به عنوان شریک همکاری می‌کنند تا از مسائل و مشکلات پرده‌برداری کنند و بهبودی را ارتقا دهند. اقدامات و تلاش‌های مُراجع برای دست‌و‌پنجه نرم کردن با عواقب و پیامدهای خشونت، اغلب خود را در علایم و نشانه‌های سردرگم‌کننده‌ای نشان می‌دهد. 🔸کار روان‌درمان‌گر و فرد مُراجع این است که بفهمند چگونه این انرژی شخصی را که به چنین علایم و نشانه‌هایی منجر شده است، منتقل کنند و یا مسیرش را به سمت شیوه‌هایی برای کسب سلامت و حل مشکل تغییر دهند. @bidarzani https://bridgesforwomen.org/post/824

🔻کارگران چگونه قادرند برای رسیدن به تغییرات مترقی اعمال فشار کنند؟ 🔶همبستگی نمرده است ✍🏽نویسنده: کارن رودز برگردان: سروناز احمدی 🔹در نوامبر سال ۲۰۱۸، ۲۰۰۰۰ کارمند گوگل در سراسر جهان اعتصاب کردند. آن‌ها به رویه‌های ناکافی کارفرمایشان در رسیدگی به آزار جنسی در محیط کار معترض بودند. کم‌تر از یک سال بعد، بیشتر رهبران اعتصاب، گوگل را ترک و متهم به تلافی و ارعاب کردند. 🔹بحران زمانی به اوج خود رسید که نیویورک‌تایمز در اکتبر ۲۰۱۸ گزارش کرد گوگل به‌جای رسیدگی به مشکلات موجود، هنگامی‌که مردان صاحب‌منصب درگیر اتهامات معتبر سوءرفتار جنسی شدند، میلیون‌ها دلار دریافت کرده بود تا ماجرا بی‌سروصدا تمام شود. علاوه بر این‌، اتهامات نژادپرستی، نابرابری دستمزد و بدرفتاری پیمانکاران نیز مطرح بودند. 🔹اعتصاب کارمندان گوگل نه‌تنها پرسروصدا بود، بلکه حداقل تاحدی هم مؤثر واقع شد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، رؤسای گوگل عذرخواهی کردند. در عمل نیز در فوریه سال جاری به سیاست داوری اجباری خود که طبق آن کارمندانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته بودند نمی‌توانستند از شرکت شکایت کنند، خاتمه دادند. 🔹آنچه در گوگل اتفاق افتاد نمونه‌ای روشن از اقدامی است که مردم می‌توانند برای مطالبه عدالت در محیط‌های کار انجام دهند. به‌جای نادیده‌گرفتن واقعیت‌ها، یا درگیر شکایت‌های خصوصی خودمحور شدن، ۲۰۰۰۰ نفر - یک‌پنجم نیروی کار تمام‌وقت گوگل - تصمیم گرفتند که در اعتراض به آزار جنسی فریاد بزنند و برایش کاری انجام دهند. 🔹این اقدام، استراتژی سیاسی سازمان‌یافته‌ای با انگیزه اخلاقی برای تغییر بود و نمونه‌ای ارزشمند از آنچه که مردم قادرند برای عادلانه‌تر ساختن سازمان‌ها انجام دهند، ارائه می‌دهد. در اینجا حداقل پنج درس برای آموختن وجود دارد. 🔹اول این‌که اقدام کردن، بیهوده نیست. فعالان گوگل نشان دادند که عادلانه‌تر ساختن یک سازمان با مبارزه فعالانه علیه بی‌عدالتی ممکن است. انجام این کار هم راحت نیست. کارمندان از طریق مخالفت مؤثر می‌توانند مدیران و صاحب‌منصبان را مجبور به انجام این اقدامات کرد. این مسیر اصلاحات مدت‌هاست که مسیر مهم‌ترین مطالبات عدالت‌طلبانه بوده است - تعیین حداقل دستمزد، وضع روز کاری ۸ ساعته، قانون‌گذاری برای پرداخت دستمزد برابر به زنان و غیره. 🔹برای بسیاری از افراد، مخالفت کردن کار راحتی نیست. تنها زمانی که از روی اخلاق، احساس خشم به نقطه اوج خود برسد مردم اقدام خواهند کرد. این امر منتهی به درس دوم می‌شود: عدالت از اقدامات همبستگی هماهنگی، هم با کارکنان دیگر و هم با جامعه به طور کلی‌تر سرچشمه می‌گیرد. #دیدبان_آزار @harsswatch متن کامل را در لینک زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1631/همبستگی-نمرده-است

🔶️تأثیر روانشناختی تجربیات بازماندگان از آزار جنسی در نظام‌های حقوقی، پزشکی و بهداشت روان ✍نویسنده: ربکا کمپیل برگردان: مهدیس صادقی پویا 🔹️یکی از مباحث مهم در ارائه‌ کمک‌ها و خدمات لازم به بازماندگان از خشونت جنسی مشکلات قابل‌توجهی است که بازماندگان خشونت جنسی در دریافت کمک از نظام‌های حقوقی، پزشکی و بهداشت روان با آن روبه‌رو می‌شوند و برخی کمک‌هایی که دریافت می‌کنند، ممکن است آن‌ها را در احساساتی از سرزنش، شک و قربانی‌سازی رها کند. 🔹️می‌توان گفت که برخی تروماهای ایجاد شده در بازماندگان از آزار جنسی، نه به خاطر خود آزار جنسی، بلکه به خاطر واکنش‌ها و رفتارهایی است که بعد از آن دیده‌اند. واکنش‌های جامعه به آزار جنسی، لزوما اتفاقی نیست. برخی بازماندگان و برخی آزارگران، به طور نظام‌مند نسبت به دیگران، توجه بیشتری دریافت می‌کنند. 🔹️به همین دلایل است که برای مثال، آن‌چه که برای آزاردیدگان مهاجر، لزبین‌ها، دوجنس‌گرایان و افراد ترنس و هم‌چنین افراد دارای معلولیت اتفاق می‌افتد، به طرز چشمگیری ناشناس باقی مانده است. اما همواره، دلایل بیشتری برای اینکه برخی بازماندگان به حاشیه رانده شوند و یا نادیده گرفته شوند، وجود دارد. 🔹️باید این نکته را به یاد داشته باشیم که بسیاری از بازماندگان، در واقع بیشتر آن‌ها، به جستجوی کمک‌های قانونی، پزشکی و بهداشت روانی نمی‌روند. وقتی دلیل از آن‌ها پرسیده می‌شود، پاسخ عموما این است که نمی‌دانند که این کمک‌ها چیستند و در حین این کمک‌ها، چه رفتاری با آن‌ها قرار است بشود. 🔹️برای عده‌ی دیگری نیز ارتباطات اجتماعی بسیار مثبت و مفید واقع می‌شوند، اما باید در نظر بگیریم که از چه روش‌هایی می‌توانیم این شرایط را برای همه مهیا کنیم. ما نیاز به برنامه‌هایی داریم که از طریق آن‌ها بتوانیم اعتماد بازماندگان را جلب کنیم. 🔹️نوآوری‌های مشارکتی و چندلایه، که نتیجه‌ تحقیقات علوم اجتماعی هستند، واکنش جامعه نسبت به آزار جنسی را تغییر می‌دهد. از آسیب‌دیدگی مرتبط با جستجوی کمک که نتیجه منفی در پی دارد با چنین راهکارهایی می‌توان جلوگیری کرد و اجتماع‌های ما خواهند توانست به بازماندگان از خشونت جنسی، کمک‌های مفیدتری ارائه دهند تا از این تجربه، با شرایط بهبود یافته خارج شوند. 🔹️نکته‌ پایانی که البته پیش‌تر هم به آن اشاره شده این است که اختصاص نقش‌های اصلی برای روانشناسان و متخصصان دغدغه‌مند به منظور پاسخ و واکنش فوری پس از حمله‌ جنسی می‌تواند در جلوگیری از آسیب‌دیدگی ثانویه و جلوگیری از پریشانی بیشتر نقش اساسی داشته باشد. #دیده‌بان_آزار @harasswatch متن کامل این مقاله را در لینک درج شده زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1629/

📌باید شرایط طوری باشد که آزارگر توسط وجدان عمومی جامعه، شرمگین شود ✍🏽شیوا نظرآهاری @bidarzani 🔸آزار جنسی در محیط کار یکی از بارزترین و شایع‎ترین نمودهای تبعیض جنسیتی است. طبق اعلام سازمان بین‌المللی کار، بین ۴۰ تا ۵۰ درصد زنان در کشورهای اتحادیه اروپا، اشکال مختلف آزار و خشونت جنسی را تجربه کرده‌اند. در ایران هیچ آماری در این زمینه وجود ندارد. آزار و اذیت جنسی علیه زنان جایی ثبت نمی‌شود و زنان شاغل حتی از حمایت حداقلی قانون در برابر آزارگران برخوردار نیستند، اغلب آنان حاضر به حرف زدن در مورد این مساله نیستند و بسیاری از زنان ناچارند برای حفظ شغل و درآمد ناچیزشان، این آزار و اذیت را تحمل کنند. 🔸نتیجه تحقیقی که در سال ۱۳۸۲ توسط کمیته جمع‌آوری اسناد و گزارش‎های ستاد مبارزه با خشونت علیه زنان با عنوان «خشونت کاری، اعمال سلطه کارفرمایان» منتشر شد، نشان می‌دهد که آزار جنسی زنان در محیط‌های کاری در ایران بسیار رایج است و اغلب زنانی که مورد پرسش قرار گرفتند، همگی یا خود چنین تجربه‏ای را داشتند یا شاهد آن بوده‌اند. 💬به نظر شما، بهترین راه مقابله با آزار جنسی در سطح ‌ملی چه می‌تواند باشد؟ 🔹ما نیاز به اصلاحات اساسی در کلیه محتواهای آموزشی داریم که آموزش و پرورش آن را ارائه می‌کند. محتواهای بصری و غیربصری که رسانه‌ها ارائه می‌دهند، این‌ها همه باید وارد مجموعه تعلیم و تربیت رسمی و غیر رسمی جامعه شود. باید محتواهایی باشد که به افراد گوشزد کند قرار نیست از امتیازاتی که منصب، جنسیت یا موقعیت بالا و منحصر به فرد اجتماعی‌تان به شما داده، برای رسیدن به خواسته‌های جنسی‌تان سوءاستفاده کنید. #آزارجنسی 👈🏾ادامه‌ی مطلب را در INSTANT VIEW بخوانید👇🏾 https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30738&rhash=3ec4f87be6d7d1

در یک آزمایش اجتماعی از سوی سازمان مردم‌نهاد ابعاد در لبنان، زنی در بیروت در خیابان می‌ایستد و ادعا می‌کند به او تجاوز شده است. واکنش‌های مردم به این زن واقعا تکان‌دهنده است. این فیلم توسط یک دوربین مخفی گرفته شده است. زنی که اجرای این آزمایش را به عهده دارد با یک تیشرت و دامن گریان و پریشان راه می‌رود و عابران به او نزدیک می‌شوند و از او می‌پرسند که چه اتفاقی برایش افتاده و وقتی متوجه می‌شوند که به او تجاوز شده واکنش‌های شوکه‌کننده‌ای نشان می‌دهند.

#بیدارزنی: یک دختر ۲۱ ساله در روستای خیرآباد اصفهان توسط پدر خود به‌قتل رسید. پیش‌تر دختر دیگر این خانواده به‌دلیل فضای سرکوب و خشونت، دست به خودکشی زده و جان خود را از دست داده بود. ۲۶ آذر سال جاری، پیکر بی‌جان دختر ۲۱ ساله به‌نام شیدا پس از سه روز در اطراف روستای علی‌آباد نجف‌آباد پیدا شد. پس از رجوع به خانواده، پدر وی به قتل دخترش اعتراف کرد. فاجعه‌ای که دلیل آن از یک‌سو، مشاجره‌ی پدر با دختر و از سوی دیگر انگیزه‌ی وی در «قتل ناموسی» دختر اعلام شده است. سه سال قبل، خواهر کوچکتر شیدا به دلیل سخت‌گیری‌ها و افزایش خشونت‌های خانگی، دست به خودکشی زده و جان خود را از دست داده بود. #قتل_ناموسی #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان @bidarzani

📌روش‌‌های پایان دادن به خشونت علیه زنان در پاندمی کرونا 🖌آیدا جودکی 📌اگر نگران کسی هستید که تحت خشونت خانگی قرار دارد یا در کنار فردی دیگر احساس ناامنی می‌کند، این راهکارها به شما کمک می‌کنند تا بهتر و با امنیت بالاتری او را حمایت کنید: 📌با او در ارتباط باشید و خلاقیت داشته باشید. آزارگر را بدگمان نکنید تا بتوانید خطوط تلفن را باز نگه دارید. اگر هردو (شما و فرد قربانی) فرزند دارید، می‌توانید تماس‌هایی ازطریق فرزندانتان برقرار کنید. همچنین کدهای ارتباطی مخفی ایجاد کنید تا مکالمه امن تر انجام شود. 📌از دوست خود بپرسید که چگونه می‌تواند ارتباط برقرار کند و چه راهی برای او آسان‌تر و بهتر است. این مسئله بسیار مهم است به این دلیل که فرد قربانی تحت‌نظر خشونت‌گر قرار دارد و ممکن است همۀ مکالماتش ازسوی او شنود شود؛ پس امنیت خشونت‌دیده در اولویت قرار دارد. از او بپرسید که تماس تلفنی را ترجیح می‌دهد یا پیام‌های نوشتاری را. حتی از او بپرسید که استفاده از چه نرم‌افزاری برای او راحت‌تر است. #خشونت_علیه_زنان @bidarzani @Digari_ir https://bit.ly/348rCL5

#بیدارزنی: گزارش بیدارزنی از «خودکشی زنان، کارگران و نوجوانان» همراه با تداوم رویه‌ی «زن‌کشی» طی یک هفته‌ی گذشته ایران، دارای رتبه‌ی نخست خودسوزی زنان در خاورمیانه است. معاون پزشکی و آزمایشگاهی سازمان پزشکی قانونی، مسعود قادی پاشا، آمار خودکشی در سال ۹۸ را ۵۱۴۳ مورد اعلام کرده است که این تعداد نسبت به سال ۹۷، بیش از ۸ درصد افزایش داشته است. از این تعداد ۱۵۱۷ مورد مربوط به زنان بوده است. 🟣 افزایش خودکشی‌ها: روز شنبه ۲۲ آذرماه، «نسرین جلیلیان»، ۲۷ ساله و مادر دو فرزند، ساکن روستای هرسم کرمانشاه به دلیل اعمال تبعیض در اعطای حضانت فرزندان خود در دادگاه خانواده، دست به خودکشی زد و جان سپرد. روز پنج‌شنبه ۲۰ آذرماه، «روناک عزیزوند» نوجوان ۱۵ ساله‌ی روستای کانی‌رش ارومیه در اعتراض به افزایش خشونت توسط همسر خود، اقدام به خودسوزی کرد و جان خود را از دست داد. او که در ۱۴ سالگی به ازدواجی تحمیلی محکوم شده بود، با شدت‌گیری آزارهای کلامی و‌ خشونت‌های خانگی، به خودسوزی روی آورد. روز شنبه ۲۲ آذرماه، «زهرا اسماعیلی» نوجوان ۱۶ ساله‌ی ساکن روستای باوان ارومیه، در اعتراض به خشونت‌های خانگی دست به خودسوزی زد و جان خود را از دست داد. روز شنبه ۲۲ آذرماه، یک پسر ۱۷ ساله در روستای ابوشانک آبادان و روز یکشنبه ۲۳ آذر، یک پسر ۱۳ ساله ساکن مهاباد، (آریان.ح) در محوطه‌ی جانبی مدرسه‌، دست به خودکشی زدند. روز شنبه ۲۲ آذرماه، یک پسر نوجوان ۱۶ ساله ساکن غرب تهران با پریدن از ساختمان ۵ طبقه به زندگی خود پایان داد. از سوی دیگر، ماموران آتش‌نشانی توانستند، مانع از خودکشی یک دختر ۱۸ ساله در سمنان شوند. روز پنج‌شنبه، یک دختر ۱۸ ساله با قرارگیری بر روی پل محب شاهدین، قصد پرتاب خود را داشت که با تماس عابرین پیاده با آتش‌نشانی به مراکز درمانی منتقل شد. 🟣 تداوم رویه‌ی «زن‌کشی» نیمه‌شب دوشنبه ۲۴ آذرماه، «آزاده مروتی» زن ۲۱ ساله ساکن روستای تیلکو دهگلان با ضربات چاقو توسط همسر خود به قتل رسید. این زن که دارای نسبت فامیلی با همسر خود بود، چند ماه پیش، زندگی مشترک خود را آغاز کرده بود. طی ساعات گذشته، گزارشی با وقفه‌ای ۵ ماهه پیرامون جزییات پرونده‌ی زنی ۲۵ ساله به نام «مریم جعفری» منتشر شد. این زن ساکن بخش گهواره دالاهو، به‌همراه همسر خود در یک رستوران مشغول کار بود‌ که پس از یک مشاجره لفظی، با ضربات مشت و لگد توسط همسر خود مواجه و در نهایت به دلیل ضربات وارده به سر، جان خود را از دست می‌دهد. درکنار اسامی شهرهای استان‌های غربی کشور، شاید در خلال دو سال اخیر نام «دیشموک» (یکی از روستاهای کوچک استان کهگیلویه و بویراحمد) بیشتر از مابقی شهرها و ‌روستاها با «خودسوزی زنان» گره خورده باشد. اما گستره‌ی خشونت علیه زنان (خشونت‌های کلامی، جسمی، اقتصادی، حقوقی، جنسی و...) و تحمیل شرایط نابرابر بر زیست و معیشت آنان، نه در سازوکار مشخص آماری قرار خواهد گرفت و نه بنا بر افت ‌و خیز خبرهای روز رسانه‌ای، در یک تقسیم‌بندی جغرافیایی جای می‌گیرد. چندی پیش، مسئول اورژانس اجتماعی کیش با بیان افزایش همسرآزاری در ایام قرنطینه ناشی از شیوع ویروس کرونا گفت: «گزارش همسر آزاری روانی و جسمانی در جزیره کیش، جزو دومین گروه پر تکرار گزارش‌‌های اورژانس اجتماعی است». کیش، منطقه‌ای با تقسیم‌بندی قطبی بومی‌نشینان و مهاجران سرمایه‌گذار غیربومی (طی دهه‌های گذشته) است که سودای آزادسازی منطقه، تجارت و «تفریح»، بر لایه‌های حقیقی محرومیت ساکنان بومی و مشکلات ناشی از مهاجرت زنان به منطقه را در لایه‌ای از فراموشی قرار داده است. در کنار مجموع بازداشت‌های فعالان زنان عرب و فعالان حقوق کودک طی هفته‌ی گذشته، خودکشی زنان، نوجوانان و کارگران با شدتی هراس‌آور به‌وقوع پیوست. «رضا الکثیر»، کارگر اخراجی شرکت نیشکر هفت‌تپه در پی ناامیدی از بازگشت به کار و عدم توان اقتصادی جهت تامین هزینه‌های دو خواهر دارای معلولیت خود، دست به خودکشی زد و جان خود را از دست داد. نام او در کنار اسامی زنانی قرار خواهد گرفت که به دلیل فقر و تبعیض ریشه‌ای، راهی جز خودکشی را مقابل خود نمی‌بینند. آن‌چیزی که به مخرج مشترک اکثریت خودکشی‌های سال‌های اخیر بدل شده است، نابرابری بنیادین و فقدان دورنمای جامع جهت برون‌رفت از شرایط تحمیلی بر زندگی کارگران و فرودستان و فرزندان آنان بوده است. وضعیتی که صورتبندی آن، نتیجه‌ی توزیع فقر و چپاول‌هایی است که سال‌ها پیش از این با مجموع قوانین جنسیت‌زده، ضد کارگر و ارتجاعی، هر نوع حق اعتراضی را از آنان سلب و انتخاب مرگ را به آنان تحمیل کرده است. #خودکشی #زن_کشی #قتل_ناموسی #خشونت_علیه_زنان @bidarzani