اكنون، ما و شريعتی

ازین سوگِ بی پایان به بازنامَدِگان وَ ایستاده ‌اند آتش به اختیار با سَراَنگُشتِ آماده به کار در بَرابرِ این خَلقِ بی شُمار * وَ تیرها همه تیرهایِ کُشتار بی هیچ هُشدار * همه تیر‌های مأمور وَ مَعذور * همه تیر‌های بی مُحابا بی کم‌ترین خَطا * وَ مُعتَرِضان داد خواه و بی پناه آماجِ تیر‌هایِ از همه سو به سَر به سینه به پَهلو وَ گاه ساچمه آجین گِرد بَر گِردِ حُفره هایِ خونین * وَ باز مرگ‌ هایِ ارزان وَ کالبَد هایِ بی‌جان درکیسه‌هایِ تیرۀ همسان پنهان * وَ باز آمِران و عامِلان درین سوی و آن سوی تَعزیه گَردان * وَ باز خیابان داغدار و پَریشان ازین خُشونَتِ عُریان ازین سوگِ بی پایان چَشم در راهِ بهاران در جای جایِ وطن ایران ... سعید شهرتاش بهمن ماه 1404

خیابان به ایران، ایرانِ خونین خیابان زَخم آجین ازین همه تَزویرِ فُرودین-نامَردُمانِ خود- فَرا- بین * خیابان خَشم آگین ازین همه بی پاسُخ ماندنِ پُرسِش‌هایِ بُنیادین * خیابان پُر طَنین ازین همه فَریادِ داد خواهی به رَغمِ گوش‌هایِ سَنگین * خیابان اَندوهگین ازین همه جانِ نازنینِ به ناگاه نَقش بر زمین * خیابان با بی‌شمار آیندِگان و رَوَندِگان‌َش پیام‌هایی دارد روشن و راستین درین زمانۀ کَژ آیین * خیابان یعنی ای مُدَّعیانِ ! راه نه «آنَ» ست و نه «این» * خیابان یعنی از «چاه به چاله» وَ از «چاله به سیاه چاله» نَیُفتادن * خیابان یعنی پای در راه نَهادن وَ سُرودِ آزادی سَر دادن * خیابان یعنی «نه» گفتن به هرچه اجباری ست به هرچه تکراری ست * خیابان یعنی راه و رسمِ شِکُفتن خودکامِگی وَ نُخبه کُشی نیست * خیابان یعنی ویژه خواری مَمنوع ! پاچه خواری هرگز ! * خیابان یعنی کار برایِ همه نان برایِ همه مَسکَن برایِ همه رفاه برایِ همه امنیت برایِ همه فرهنگ برایِ همه شادی برایِ همه آینده برایِ همه صدا صدایِ همه سیما سیمایِ همه * خیابان یعنی من ! انسان َم شهروَندَ م زنده ام رسانه ام خشونت پرهیزَ م * خیابان یعنی راهِ رفتنَ م را جایِ بودنَ م را نوعِ زیستنَ م را نوعِ باورَم را خواستن وَ نَخواستنَ م را من خود انتخاب می‌کنم * خیابان یعنی من ! واقعی ام شُماره نیستم * خیابان یعنی خویشتنِ خویش را هم‌اینَک وَ هَم‌اینجا از بَند و گَزَندِ یِکّه تازی رها نمودن وَ راهِ فردا را به روشَنایِ خِرَدِ جَمعی پِیمودن * های ! آیندگان و روندگانِ پس از ما به یاد آرید : ما قُربانیانِ مَرگ- پیشِگان ما آینده در گذشتِگان ما مایِ بی‌خانُمان مایِ بی‌نان و جان خود اینک خیابان‌یم * خیابان ی به نامِ ایران برایِ ایران به وُسعَتِ ایران * خیابان ی برایِ همۀ ایرانیان ... سعید شهرتاش دی ماه 1404

🔷🔆میدان خالی به جهان پهلوان تختی خالی کرده اند میدان را از هر چه مَرد از هر چه مَردُمی تا خود بی حَریف به میدان بیایند وَ به چَشمِ نامَردُمان قهرمان بِنمایَند پهلوان پنبۀ رشته های مَردی وَ مُروَّت خدا قُوَّت این مِدال هایِ قَلب اَرزانیِ تو باد این زور خانه دیگر جایِ تَختی نیست این گور خانه لایقِ شَعبانِ جَعفَری ست تا چشم و گوش بسته هَر کُجا که بِخواهی بِتازَد وَ اَز آن همه کین این همه نِفرین بِسازَد سعید شهرتاش 17دی ماه 97 یاد روز پیوستن تختی به پوریای ولی #اکنون_ما_شریعتی 🆔 @Shariati40

ريشه دين شرک اقتصاد است. ريشه‌اش مالکيت گروهی و محروميت اکثريتی می‌باشد. [اين] عامل است که براي نگهداری خودش و توجيه خودش و ابدی‌شدن سيستم زندگی خودش به دين احتياج دارد. چه عاملی محکم‌تر از اين که فرد خودبه‌خود به ذلت خودش قانع بشود. اين دين - دين شرک - بوده که همواره توجيه‌کننده وضع موجود بوده است. به چه صورت؟ يکي به‌صورت اعتقاد به چند خدا؛ براي اينکه مردم اعتقاد پيدا کنند و باور کنند که چند ملتيی، چند خانواده‌ای و چند طبقه‌ای معلول اراده الهی است، ماوراءالطبيعی است. دوم: براي اينکه خودشان در برابر آن طبقه ديگر از امتيازاتی که همواره در طول تاريخ هيئت‌های حاکمه در انحصار خودشان داشتند، برخوردار بشوند؛ و اينها همواره از انحصارچی‌هاي تاريخ بوده‌اند. مذهب علیه مذهب #دکتر_علی_شریعتی @Maktab_shareatiiii

# 13 دی، ولادت امام علی (ع) و روز پدر[ ۱۳ رجب ] م.م.

م.م.

🔴 استحمار یعنی انحراف ذهن آدم، آگاهی و شعور آدم، جهت آدم - چه فرد و چه جامعه - از «خودآگاهی انسانی» و «خودآگاهی اجتماعی». 🔷 هر عاملی که این دو «آگاهی» را منحرف کند، یا فردی را، نسلی را و جامعه ای را، از این دو «خودآگاهی» دور کند، آن عامل، عامل «استحمار» است، ولو مقدس ترین عامل ها باشد; و هر اشتغالی جز این دو اشتغال، و پرداختن به هر چیزی جز پرداختن به این دو «خودآگاهی» یا آنچه در مسیر این دو «خودآگاهی» است، دچار خواب خرگوشی شدن، دچار بردگی شدن، قربانی قدرت دشمن و به استحمار مطلق درآمدن است، ولو هم دعوت و پرداختن یه یک چیز مقدس باشد. 🔶 و بدبختی ما - که نمی توانیم تشخیص بدهیم - این است که برای اغفال ذهن از آنچه باید بدان بیندیشد - یعنی از سرنوشت «من» به عنوان انسان، و سرنوشت «ما» به عنوان جامعه - غالباً ما را دعوت می کنند که به چیزهای بسیار مترقی و عظیم و آبرومند، و حتی بسیار «سعادت بخش» بیندیشیم و این است که گول زننده می شود و متوجهش نمی شویم، و بدین سبب است که در جایی گفته ام «اگر در صحنه نیستی، هرکجا که خواهی باش»; هدف این است که در صحنه نباشی، هرکجا که خواهی باش: و اگر در آنجا که باید شاهد باشی و حاضر، اما نیستی، هرکجا که خواهی باش: «چه به شراب نشسته باشی و چه به نماز ایستاده باشی، هر دو یکی است». . 📚 برگرفته از کتاب #چه_باید_کرد ، بخش #خودآگاهی_و_استحمار ، ص ۲۱۵. . #مجموعه_آثار_20 🌿 #دکتر_علی_شریعتی 🌿 #سخنان_و_جملات_شریعتی 🌿 ▶️ @doctor_alishariati

👆# انتشار ترجمه کتاب «استحمار و خودآگاهی» دکتر علی شریعتی به زبان آلمانی توسط انتشارات Initiative islamischer Quellenforschung, Ahrensburg: 2025 # SCHARIATI, Ali, "Bewusstsein und VerESELung", übersetzt: S. Yüsedag, Herausgeber: E.Polat, Initiative islamischer Quellenforschung, Ahrensburg, 2025

👆# انتشار ترجمه کتاب «استحمار و خودآگاهی» دکتر علی شریعتی به ز e.V.بان آلمانی توسط انتشارات Initiative islamischer Quellenforschung, Ahrensburg: 2025 # SCHARIATI, Ali, "Bewusstsein und VerESELung", übersetzt: S. Yüsedag, Herausgeber: E.Polat, Initiative islamischer Quellenforschung, Ahrensburg, 2025

# انتشار ترجمه کتاب «استحمار و خودآگاهی» دکتر علی شریعتی به ز e.V.بان آلمانی توسط انتشارات Initiative islamischer Quellenforschung, Ahrensburg: 2025

# ترجمه کتاب «استحمار و خودآگاهی» به زبان آلمانی:

# ترجمه کتاب «استحمار و خودآگاهی» به زبان آلمانی

نه در خواب که در بیداری به بهرام بیضایی آری ! * این اِتِّفاق اُفتاده است نه در خواب که در بیداری * وَ تهی شده است آرام آرام این وطن از هرچه مرد از هرچه زن از هرچه شایسته و بایسته از هرچه رَنگ- فرهنگ- آهنگ * کابوس‌ی به وُسعتِ بَرَهوت در سکوت * دست آوردِ نوکیسِگانِ فاجعه خوان و فاتِحه خوان درین زمین و زمان * وَ تو روزی هرچند دیر هرچند دور از تبعیدِ ناخواسته اَت به وطن باز خواهی گشت وَ با نمایش در ایران باز آغاز خواهی گشت * وَ نامَ ت ای مِهرِ مِهروَرزان در صحنه ای به وسعتِ ایران باز نقش خواهد بَست وَ ما نقش ‌آفرینانِ اسطوره‌ها ازین بَرَهوت یِکدَست سرانجام خواهیم رَست * وَ این اِتِّفاق خواهد اُفتاد نه در خواب که در بیداری * آری ! سعید شهرتاش ششم دی ماه 1404

@dr_shareati ✨📖👓 و کلمه مسیح است... آنگاه که «روح‌القدس» -فرشته عشق- خود را بر مریم بی‌کسی، بکارت حسن، می‌زند و با یاد آشنا، فراموش‌خانه عدم اش را فتح می‌کند و خالی معصوم رحمش را -که عدمی است خواهنده، منتظر، محتاج- از «حضور» خویش، لبریز می ‌سازد و آنگاه، مسیح را که آنجا، چشم به راه «شدن» خویش بی ‌قراری می‌کند، می ‌بیند، می ‌شناسد، حس می‌کند و این‌چنین، مسیح زاده می‌شود، کلمه «هست» می‌شود، در «فهمیده شدن»، «می‌شود». و در آگاهی دیگری، به خودآگاهی می‌رسد، که کلمه، در جهانی که فهمش نمی‌کند،«عدمی» است که «وجود خویش» را حس می‌کند، و یا «وجودی» که «عدم خویش» را... و «در آغاز، هیچ نبود، کلمه بود، و آن کلمه، خدا بود». سرود آفرینش #دکتر_علی_شریعتی yon.ir/8Y0C

‌ منتشر شد «تشیع، همبستگی و مخاطره هویت‌گرایی» ادوار اجتماعی فعالیت‌های خیریهٔ نهاد دین آرمان ذاکری یافته‌های این اثر نشان می‌دهد علمای شیعه تاکنون نتوانسته‌اند متناسب با مسائل اجتماعی روز جامعه، نظامِ فکری و نیرویِ اجتماعی خود را به‌گونه‌ای بازسازی کنند که بتوانند در حوزه‌هایی مانند فقر و بیکاری و اعتیاد و روسپی‌گری نقشی ویژه ایفا کنند. در شرایط اضطرار اقتصادی ناشی از ترکیب سیاست‌های نولیبرال با تحریم‌های اقتصادی و ناکارآمدی‌های دولت‌ها در ایران، علما هیچ گفتار یا سازمان منسجمی برای مواجهه با این وضعیت ندارند. به همین دلیل در چند دههٔ گذشته مدام از مسائل اجتماعی و اقتصادی عامهٔ مردم فاصله گرفته‌اند و بخشی از مشروعیت خود را از دست داده‌اند. … مطالعهٔ فعالیت‌های خیریهٔ مراجع تقلید شیعه در سدهٔ گذشته نشان می‌دهد این فعالیت‌ها از ابتدای دههٔ هفتاد، با پیدا شدن جهت‌گیری هویت‌گرایانه، دچار دگردیسی مهمی شده است…. نهاد دین اکنون در موقعیتی است که می‌بایست میان دو جنس همبستگیِ متضاد انتهاب کند: هویت‌گرا شدن یا اجتماعی شدن؟ ▫️بخشی از کتاب

در هشتمین سالگرد درگذشت پهلوان حسین شاه‌حسینی، عضو اسبق هیأت رهبری جبهه ملی ایران. نخستین اکران مستند بچه اودلاجان (زندگی و زمانه حسین شاه‌حسینی) چهارشنبه سوم دی‌ماه ساعت ۱۷ . خانه سینما (آدرس: خیابان بهار جنوبی، کوچه سمنان، پلاک ۲۹‌) @JMI_official

به اُمید صلح، و آزادی انسان، از چنگال فراعنه ی زمان... 🤲 #یلدا م.م.