Rooyesh Counseling

💢اگر تصمیم گرفتی که چیزی باشی کمتر از آن‌چه قادر به بودنش در زندگی هستی احتمالاً تمام روزهای زندگیت غمگین خواهی بود. #آبراهام_مازلو @Rooyesh_counseling

💢 مرز سالم در رابطه؛ صداقت به معنای گفتن همه‌چیز نیست در یک رابطه سالم با پارتنرتون ، صمیمیت به معنای این نیست که تمام جزئیات زندگی خود، خانواده یا گذشته‌مان را بدون فیلتر با پارتنر در میان بگذاریم. 🔹 پژوهش‌های جدید در چارچوب نظریه مدیریت حریم خصوصی ارتباطی (CPM) نشان می‌دهند که افراد برای اطلاعات خصوصی خود «مرز» تعیین می‌کنند و هنگام افشای اطلاعات، درباره اینکه چه چیزی، به چه کسی و تا چه اندازه گفته شود، تصمیم می‌گیرند. 🩺 پس قبل از گفتن یک موضوع از خودتان بپرسید: «آیا گفتن این اطلاعات به افزایش اعتماد و حل مسئله کمک می‌کند، یا فقط یک بار هیجانی را به رابطه منتقل می‌کند؟» 🔴 بهتر است درباره این موضوعات با پارتنرتون  با احتیاط و بر اساس ضرورت صحبت کنید: 🔸 مشکلات و اختلافات خانوادگی که تأثیری بر زندگی مشترک شما ندارند. 🔸 رازها و مسائل خصوصی اعضای خانواده که به امانت نزد شما هستند. 🔸 مشکلات مالی، جسمی یا روانی اعضای خانواده؛ مگر اینکه مستقیماً بر رابطه یا تصمیم‌های مشترک شما اثر بگذارند. 🔸 حرف‌های منفی خانواده درباره پارتنرتان؛ انتقال مکرر این حرف‌ها می‌تواند تعارض و بی‌اعتمادی ایجاد کند. 🔸 جزئیات دردناک گذشته، اگر صرفاً برای تخلیه هیجانی، جلب ترحم یا ایجاد احساس گناه بیان شوند. 🔸 مقایسه پارتنر با خانواده یا روابط قبلی؛ مقایسه مداوم می‌تواند احساس ناکافی بودن ایجاد کند. 🔸 اختلافات خانوادگی تکرارشونده که پارتنر شما نقشی در حل آن‌ها ندارد. 🔸 احساسات لحظه‌ای و واکنش‌های هیجانی؛ هر احساسی الزاماً نیازمند انتقال فوری نیست. 🔻 نکته مهم: اگر موضوعی بر اعتماد، امنیت، سلامت، مسائل مالی مشترک، تعهدات رابطه یا تصمیم‌های مهم زندگی تأثیر می‌گذارد، پنهان کردن آن دیگر صرفاً «مرزبندی» نیست و می‌تواند به رابطه آسیب بزند. 🍃 مرز سالم یعنی: «من حق دارم حریم خصوصی داشته باشم، اما درباره اطلاعاتی که بر تو و رابطه‌مان اثر می‌گذارد، مسئولانه و صادقانه رفتار می‌کنم.» ❤️ صمیمیت واقعی یعنی انتخاب آگاهانه برای به اشتراک گذاشتن؛ نه حذف مرزهای شخصی. 📚 منبع: Fang, Y.-H., Li, C.-Y., & Lin, H.-E. (2026). Leave my digital footprint or not? Insights from communication privacy management theory. Behaviour & Information Technology. @Rooyesh_counseling

اگر تصمیم گرفتی که چیزی باشی کمتر از آن‌چه قادر به بودنش در زندگی هستی احتمالاً تمام روزهای زندگیت غمگین خواهی بود. #آبراهام_مازلو @taghvaclinic

💢 مرز سالم در رابطه؛ صداقت به معنای گفتن همه‌چیز نیست در یک رابطه سالم با پارتنرتون ، صمیمیت به معنای این نیست که تمام جزئیات زندگی خود، خانواده یا گذشته‌مان را بدون فیلتر با پارتنر در میان بگذاریم. 🔹 پژوهش‌های جدید در چارچوب نظریه مدیریت حریم خصوصی ارتباطی (CPM) نشان می‌دهند که افراد برای اطلاعات خصوصی خود «مرز» تعیین می‌کنند و هنگام افشای اطلاعات، درباره اینکه چه چیزی، به چه کسی و تا چه اندازه گفته شود، تصمیم می‌گیرند. 🩺 پس قبل از گفتن یک موضوع از خودتان بپرسید: «آیا گفتن این اطلاعات به افزایش اعتماد و حل مسئله کمک می‌کند، یا فقط یک بار هیجانی را به رابطه منتقل می‌کند؟» 🔴 بهتر است درباره این موضوعات با پارتنرتون  با احتیاط و بر اساس ضرورت صحبت کنید: 🔸 مشکلات و اختلافات خانوادگی که تأثیری بر زندگی مشترک شما ندارند. 🔸 رازها و مسائل خصوصی اعضای خانواده که به امانت نزد شما هستند. 🔸 مشکلات مالی، جسمی یا روانی اعضای خانواده؛ مگر اینکه مستقیماً بر رابطه یا تصمیم‌های مشترک شما اثر بگذارند. 🔸 حرف‌های منفی خانواده درباره پارتنرتان؛ انتقال مکرر این حرف‌ها می‌تواند تعارض و بی‌اعتمادی ایجاد کند. 🔸 جزئیات دردناک گذشته، اگر صرفاً برای تخلیه هیجانی، جلب ترحم یا ایجاد احساس گناه بیان شوند. 🔸 مقایسه پارتنر با خانواده یا روابط قبلی؛ مقایسه مداوم می‌تواند احساس ناکافی بودن ایجاد کند. 🔸 اختلافات خانوادگی تکرارشونده که پارتنر شما نقشی در حل آن‌ها ندارد. 🔸 احساسات لحظه‌ای و واکنش‌های هیجانی؛ هر احساسی الزاماً نیازمند انتقال فوری نیست. 🔻 نکته مهم: اگر موضوعی بر اعتماد، امنیت، سلامت، مسائل مالی مشترک، تعهدات رابطه یا تصمیم‌های مهم زندگی تأثیر می‌گذارد، پنهان کردن آن دیگر صرفاً «مرزبندی» نیست و می‌تواند به رابطه آسیب بزند. 🍃 مرز سالم یعنی: «من حق دارم حریم خصوصی داشته باشم، اما درباره اطلاعاتی که بر تو و رابطه‌مان اثر می‌گذارد، مسئولانه و صادقانه رفتار می‌کنم.» ❤️ صمیمیت واقعی یعنی انتخاب آگاهانه برای به اشتراک گذاشتن؛ نه حذف مرزهای شخصی. 📚 منبع: Fang, Y.-H., Li, C.-Y., & Lin, H.-E. (2026). Leave my digital footprint or not? Insights from communication privacy management theory. Behaviour & Information Technology. @Rooyesh_counseling

💢اگر هرروز غر بزنید چه اتفاقی برای مغزتون می‌افته؟ @Rooyesh_counseling

💢 قدردانی؛ یکی از قدرتمندترین تقویت‌کننده‌های روابط انسانی در تعاملات روزمره، ذهن انسان به‌طور طبیعی بیش از آنکه بر نقاط قوت تمرکز کند، به خطاها، کاستی‌ها و رفتارهای ناخوشایند توجه می‌کند. این پدیده که در روان‌شناسی «سوگیری منفی» (Negativity Bias) نامیده می‌شود، اگر آگاهانه مدیریت نشود، به‌تدریج کیفیت روابط را کاهش می‌دهد. قدردانی صرفاً یک رفتار مؤدبانه نیست؛ بلکه نوعی تقویت‌کننده اجتماعی (Social Reinforcement) است که احساس ارزشمندی، تعلق، دیده‌شدن و امنیت روان‌شناختی را در طرف مقابل افزایش می‌دهد. هنگامی که افراد بابت رفتارهای مثبت خود مورد توجه و قدردانی قرار می‌گیرند، احتمال تکرار آن رفتارها بیشتر می‌شود و کیفیت تعاملات نیز ارتقا می‌یابد. پژوهش‌های روان‌شناختی نشان می‌دهند که ابراز منظم قدردانی، با افزایش رضایت از روابط، اعتماد متقابل، همدلی، حمایت اجتماعی و بهزیستی روان‌شناختی ارتباط دارد. حتی قدردانی از رفتارهای کوچک و روزمره می‌تواند سرمایه عاطفی روابط را افزایش داده و آن‌ها را در برابر تعارض‌ها و فشارهای زندگی مقاوم‌تر کند. 🔻به یاد داشته باشیم که بسیاری از روابط، نه به دلیل نبود محبت، بلکه به دلیل بیان نشدن قدردانی فرسوده می‌شوند. گاهی یک «متشکرم»، یک جمله تحسین‌آمیز یا توجه به یک رفتار کوچک، اثری عمیق‌تر از آن چیزی دارد که تصور می‌کنیم. 🔻روابط سالم، بیش از آنکه با تمرکز بر اشتباهات رشد کنند، با دیده‌شدن و قدردانی از نقاط قوت شکوفا می‌شوند. 📚 منبع: Algoe, S. B. (2012). Find, Remind, and Bind: The Functions of Gratitude in Everyday Relationships. Social and Personality Psychology Compass, 6(6), 455–469. @Rooyesh_counseling

💢 قهر؛ یک راهبرد ناکارآمد برای تنظیم هیجان، نه حل تعارض قهر در بسیاری از روابط، به‌اشتباه به‌عنوان راهی برای حل اختلاف یا وادار کردن طرف مقابل به تغییر استفاده می‌شود؛ درحالی‌که از نگاه روان‌شناسی، قهر مداوم بیشتر نشان‌دهنده ضعف در تنظیم هیجان و مهارت‌های ارتباطی است تا قدرت. وقتی یکی از طرفین به‌جای گفت‌وگو، سکوت، فاصله گرفتن یا قطع ارتباط را انتخاب می‌کند، مسئله حل نمی‌شود؛ بلکه احساس ناامنی، طردشدگی و فرسودگی عاطفی در رابطه افزایش می‌یابد. تکرار این الگو، اعتماد و صمیمیت را به‌تدریج تضعیف می‌کند. ⚡ ریشه قهر را شناسایی کنید. قهر معمولاً پوششی برای هیجان‌های عمیق‌تری مانند رنجش، احساس نادیده گرفته شدن، خشم یا برآورده نشدن نیازهای هیجانی است. ⚡ بین «وقفه برای آرام‌سازی» و «قهر» تفاوت قائل شوید. فاصله گرفتن کوتاه‌مدت با توافق دوطرفه و با هدف کاهش تنش، یک مهارت سالم است؛ اما قطع ارتباط برای تنبیه، کنترل یا وادار کردن طرف مقابل به تسلیم، رفتار ناسالم محسوب می‌شود. ⚡ به‌جای سکوت تنبیهی، هیجان خود را بیان کنید. از جملات مبتنی بر «من» استفاده کنید؛ مانند: «وقتی این اتفاق افتاد، احساس ناراحتی و بی‌توجهی کردم.» این شیوه احتمال شنیده شدن و حل تعارض را افزایش می‌دهد. ⚡ چرخه قهر را تقویت نکنید. اگر قهر به الگوی ثابت مدیریت تعارض تبدیل شود، به‌مرور به یک چرخه معیوب ارتباطی تبدیل خواهد شد که هر دو نفر را از حل مسئله دور می‌کند. ⚡ به قهر پاداش ندهید. اگر فرد هر بار با قهر کردن به خواسته خود برسد، این رفتار از طریق تقویت رفتاری تثبیت شده و احتمال تکرار آن افزایش می‌یابد. 🔹 اگر قهر به یک الگوی تکرارشونده در رابطه تبدیل شده است، مراجعه به زوج‌درمانگر می‌تواند به شناسایی ریشه‌های این الگو و آموزش مهارت‌های مؤثر حل تعارض کمک کند. 📚 برگرفته از پژوهش‌های دکتر جان گاتمن (John Gottman) درباره الگوهای ارتباطی زوجین و رفتار «Stonewalling» (کناره‌گیری هیجانی). @Rooyesh_counseling

💢اوتیسم یا ADHD؟ تفاوت در چیست؟ گاهی این دو اختلال عصبی-رشدی شبیه هم به نظر می‌رسند؛ چون در هر دو، چالش در تمرکز، روابط اجتماعی و تنظیم هیجان وجود دارد. اما ریشه رفتاری آن‌ها متفاوت است: 🔹 اوتیسم (ASD): چالش اصلی در درکِ نشانه‌های اجتماعی، نیاز شدید به روتین‌های ثابت و رفتارهای تکراری است. (فرد ممکن است نداند چگونه ارتباط بگیرد). 🔹 بیش‌فعالی و نقص توجه (ADHD): چالش اصلی در کنترل تکانه‌ها، بی‌قراری و بی‌توجهی است. (فرد معمولاً می‌داند چگونه ارتباط بگیرد، اما در کنترل رفتار و تمرکز مشکل دارد). 💡 نکته بالینی: این دو اختلال مانعةالجمع نیستند و امکان همبودی (تجربه هم‌زمان هر دو) وجود دارد. تشخیص دقیق و تفکیک آن‌ها فقط با ارزیابی تخصصی بالینی امکان‌پذیر است. @Rooyesh_counseling

💢 نسل کمال‌گرا؛ وقتی انتظارات و انتقادات والدین بیشتر می‌شود تحقیقی نشان داده است که یکی از دلایل افزایش کمال‌گرایی در نسل جدید، می‌تواند به افزایش رقابت‌پذیری و فردگرایی در جامعه و تأثیر آن بر شیوه فرزندپروری والدین مربوط باشد. در چنین شرایطی، والدین ممکن است تحت فشارهای اجتماعی و اقتصادی، به شکل مضطرب، بیش‌ازحد درگیر یا بیش‌ازحد کنترل‌گر با فرزندان خود رفتار کنند. پژوهشگران دریافتند که میانگین انتظارات و انتقادات ادراک‌شده از سوی والدین در میان جوانان، بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۹ به‌صورت خطی افزایش یافته است. یافته‌ها نشان می‌دهد افزایش رقابت‌جویی، فردگرایی، نابرابری اقتصادی و فشار برای موفقیت تحصیلی و اجتماعی، می‌تواند زمینه‌ای ایجاد کند که در آن والدین انتظارات بالاتری از فرزندان داشته باشند و نسبت به عملکرد آن‌ها انتقادی‌تر شوند. در چنین فضایی، پیام‌هایی مانند: 🔸 «باید بهترین باشی.» 🔸 «می‌توانستی بهتر عمل کنی.» 🔸 «نباید اشتباه کنی.» 🔸 «ببین دیگران چقدر موفق‌اند.» ممکن است به‌تدریج در ذهن کودک و نوجوان به یک معیار درونی تبدیل شوند: «من زمانی ارزشمندم که به اندازه کافی خوب و موفق باشم.» و اینجاست که تلاش برای موفقیت می‌تواند به ترس از شکست، خودانتقادی و کمال‌گرایی تبدیل شود. البته این پژوهش نمی‌گوید والدین تنها علت کمال‌گرایی هستند؛ بلکه نشان می‌دهد تغییرات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و شیوه ادراک جوانان از انتظارات و انتقادات والدین می‌توانند در افزایش کمال‌گرایی نقش داشته باشند. 💢 شاید مسئله فقط این نباشد که از فرزندمان چه می‌خواهیم؛ بلکه مهم است بدانیم فرزندمان از انتظارات ما چه معنایی برداشت می‌کند. 📚 Source: Curran, T., & Hill, A. P. (2022). Young people’s perceptions of their parents’ expectations and criticism are increasing over time: Implications for perfectionism. @Rooyesh_counseling

💢 ۹ راه برای اینکه اضطرابت را مدیریت کنی اضطراب همیشه با یک نگرانی واضح و مشخص ظاهر نمی‌شود؛ گاهی خودش را به شکل فکرهای تکراری، بی‌قراری، تنش بدنی یا احساس «باید یک کاری بکنم» نشان می‌دهد. هدف، حذف کامل اضطراب نیست؛ بلکه یاد گرفتنِ تنظیم آن و پس گرفتن کنترل از چرخه نگرانی است. ۱. نگرانی‌هایت را بنویس. وقتی افکار فقط در ذهن می‌چرخند، بزرگ‌تر و مبهم‌تر به نظر می‌رسند. نوشتن کمک می‌کند بین «فکر» و «واقعیت» فاصله ایجاد کنی. ۲. برای نگرانی زمان مشخص تعیین کن. مثلاً روزی ۱۵ دقیقه را به نگرانی اختصاص بده. هر وقت فکر نگران‌کننده‌ای آمد، به خودت یادآوری کن: «الان نه؛ زمانش را برای بعد گذاشته‌ام.» این کار به مغز کمک می‌کند از نگرانیِ تمام‌وقت فاصله بگیرد. ۳. دایره کنترل خودت را مشخص کن. دو ستون بنویس: 🔸 چیزهایی که در کنترل من هستند 🔸 چیزهایی که در کنترل من نیستند سپس انرژی‌ات را روی ستون اول بگذار. پذیرشِ ناتوانی در کنترل بعضی اتفاق‌ها، بخشی از تنظیم اضطراب است. ۴. ذهنت را به زمان حال برگردان. چند دقیقه تنفس آرام، مدیتیشن یا حتی سکوت آگاهانه می‌تواند توجه را از آینده‌ای که هنوز اتفاق نیفتاده، به لحظه اکنون برگرداند. ۵. یک جمله آرام‌کننده مخصوص خودت بساز. مثلاً: «لازم نیست همین حالا همه‌چیز را حل کنم.» یا: «من می‌توانم با وجود اضطراب، قدم بعدی را بردارم.» این جمله قرار نیست اضطراب را انکار کند؛ قرار است پاسخ تو به اضطراب را تغییر دهد. ۶. از حواس پنج‌گانه کمک بگیر. بو، صدا، لمس، مزه و تصویر می‌توانند توجه را از چرخه افکار به تجربه اکنون منتقل کنند. یک شیء را لمس کن، به صداهای اطراف گوش بده یا جزئیات محیط را با دقت مشاهده کن. ۷. به محیط اطرافت برگرد. از خودت بپرس: «الان کجا هستم؟ چه چیزی می‌بینم؟ چه صداهایی می‌شنوم؟ بدنم چه حسی دارد؟» این تمرین ساده می‌تواند به مغز یادآوری کند که الان در این لحظه هستی، نه در سناریویی که ذهنت ساخته است. ۸. بدنت را وارد ماجرا کن. کمی راه برو، حرکات کششی انجام بده یا چند نفس آرام و عمیق بکش. تنظیم اضطراب فقط یک فرایند ذهنی نیست؛ بدن هم در تنظیم هیجان نقش مهمی دارد. ۹. با اضطرابت نجنگ؛ آن را بشناس. به جای اینکه بگویی: «نباید مضطرب باشم»، بپرس: «اضطراب من می‌خواهد از چه چیزی محافظت کند؟» گاهی پشت اضطراب، ترس از دست دادن، ابهام، شکست، طرد شدن یا ناتوانی در کنترل شرایط قرار دارد. 💢 یادت باشه: اضطراب همیشه نشانه این نیست که اتفاق بدی در راه است. گاهی فقط نشانه این است که ذهن تو در تلاش است برای آینده‌ای نامطمئن، بیش از اندازه آماده شود. قرار نیست اضطراب را صفر کنی؛ قرار است یاد بگیری وقتی اضطراب می‌آید، فرمان زندگی‌ات را به دست آن ندهی. @Rooyesh_counseling

💢 نگذارید ترس به جای شما تصمیم بگیرد ترس طبیعی است؛ اما اجازه دادن به ترس برای متوقف کردن ما یک انتخاب است. مغز انسان در برابر ناشناخته‌ها احساس ترس ایجاد می‌کند تا از ما محافظت کند. اما بسیاری از فرصت‌های بزرگ زندگی دقیقاً پشت همین ترس‌ها پنهان شده‌اند. ترس معمولاً با این جمله‌ها ظاهر می‌شود:«هنوز آماده نیستی.»«شاید موفق نشوی.»«افراد دیگری بهتر از تو هستند.اما واقعیت این است:هیچ‌کس قبل از شروع، کاملاً آماده نیست. آمادگی در مسیر ساخته می‌شود.ترس همیشه ناپدید نمی‌شود، اما وقتی قدم اول را برمی‌داریم، قدرتش کمتر می‌شود. بسیاری از تغییرهای بزرگ زندگی با اطمینان کامل شروع نمی‌شوند؛ با شجاعت شروع می‌شوند. 🔻وقتی ترس سراغمان می‌آید، دو انتخاب داریم:- فرار کنیم و پیشرفتی نداشته باشیم و استرس در جا زدن را داشته باشیم.- روبه‌رو شویم و رشد کنیم. برای شروع لازم نیست همه جواب‌ها را بدانید.فقط کافی است اجازه ندهید ترس، به جای شما تصمیم بگیرد. @Rooyesh_counseling

💢نشانه‌های پنهان اضطراب را جدی بگیرید 💠بیماری های مکرر: زمانی که اضطراب دارید، بدن هورمون های اضافی تولید می کند و پس از آن باید به سختی کار کند تا سطوح این هورمون ها را تنظیم کند.اگر همواره مضطرب هستید، بدن شما باید سخت‌تر از شرایط عادی کار کند و این می تواند به تضعیف سیستم ایمنی منجر شود. همان گونه که می دانید، یک سیستم ایمنی ضعیف درها را به روی بیماری های مختلف باز می کند. 💠سردردهای بی پایان: سردردهای پایدار برای چند هفته یا حتی چند ماه می تواند نشانه ای از اضطراب باشد. 💠خستگی: افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در تمامی روزهای هفته با نگرانی مداوم مواجه هستند. قرار گرفتن در این شرایط می تواند احساس خستگی پایدار را موجب شود. 💠دردهای بدنی مداوم 💠گوارش ضعیف: اضطراب بیش از آن چه فکر کنید می تواند بر بدن انسان تاثیرگذار باشد. این شرایط می تواند موجب یبوست، نفخ، اسهال، گرفتگی های عضلانی، و دیگر مشکلات گوارشی شود.بدتر این که گوارش ضعیف خود می تواند به اضطراب و افسردگی منجر شود. از این رو، بهبود شرایط گوارش چه با اضطراب مواجه باشید یا خیر از اهمیت ویژه ای برخوردار است 💠بی خوابی: همانند شرایط ضعیف گوارش، به نظر می رسد بی خوابی و اضطراب نیز یک چرخه معیوب را شکل می دهند. اضطراب به خواب رفتن یا خواب باقی ماندن را دشوارتر می سازد، در شرایطی که بی خوابی می تواند علائم اضطراب را تشدید کند.هفت تا هشت ساعت خواب شبانه می تواند به مدیریت اضطراب کمک کند. 💠آکنه: استرس و اضطراب همیشگی می توانند سطوح کورتیزول را بالا نگه دارند. پژوهش های صورت گرفته نشان داده اند که سطوح بالای کوتیزول می تواند محرک آکنه باشد. 💠مشکلات تمرکز: افراد مضطرب در تمرکز روی یک موضوع با دشواری مواجه می شوند. این شرایط انجام وظایف را دشوار می سازد و در نتیجه آن اضطراب تشدید می شود. @Rooyesh_counseling

💢ممکنه این خشم مال تو نباشه... این روزا شاید زودتر از همیشه عصبانی می‌شی… شاید حوصلت کمتر شده، شاید حتی خودتم نمی‌دونی چرا… اما یه سؤال: اگه این خشم، مال تو نباشه چی؟ 🔻در روانشناسی مفهومی داریم به اسم سرایت هیجانی (Emotional Contagion). یعنی خشم، اضطراب و تنش می‌تونن از طریق خبرها، فضای مجازی، حرف‌های آدم‌ها و حتی حال‌وهوای جامعه به ما منتقل بشن، بدون اینکه خودمون متوجهش بشیم. برای همین، قبل از هر واکنشی، فقط یک لحظه مکث کن و از خودت بپرس: «این احساسی که دارم واقعاً از درون منه… یا از محیط اطرافم گرفتمش؟» 🍃 اگر این روزها ذهنت خسته‌تر از همیشه‌ست، شاید وقتشه کمی بیشتر مراقب ورودی‌های ذهنت باشی: ✨ کمتر خبر چک کن ✨ کمتر بحث‌های فرسایشی کن ✨ بیشتر برو سمت آدم‌ها و فضاهایی که بهت احساس امنیت میدن 🔻 گاهی مراقبت از سلامت روان، از مدیریت ورودی‌ها شروع میشه، نه از کنترل احساسات. @Rooyesh_counseling