اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. •┈✾•اا🍃آل یاســـﷻــین(ص)🍃اا•✾┈• .

. °•○●°• بعد از درکِ منزلگه #رجعت، این چنین سلامی إنشاء می‌گردد: 🔷《السَّلاَمُ عَلَيْكَ بِجَوَامِعِ السَّلاَم》🔷 •◄➊ چون صفات و افعال حضرات(؏) با عباراتِ فرموده شده در زیارتِ آل یاسین(ص) هم تمام نمی‌شود، و حضرات فراتر هر عبارتی و اشارَتی هستند؛ سلامی داده می‌شود که در برگیرندۀ تمام صفاتِ بیان شده یا بیان نشده؛ باشد پس؛ «السَّلاَمُ عَلَيْكَ بِجَوَامِعِ السَّلاَم». •◄➋ «السّلام» نامی از نام‌های خداوند است و حضراتِ آل یاسین(ص) شخصِ «الأسماء الحُسنی» و «نفس باریتعالی» هستند و در نتیجه؛ شخصِ «السّلام» می‌باشند.پس؛ 🟡🔸《السَّلاَمُ عَلَيْكَ بِجَوَامِعِ السَّلاَم》🔸 یعنی؛ 🍃[جانِ ناقابلم فدای نفَس‌هایت، تصدّقت شوم!] سلامی بر [گُلِ رویت] می‌دهـ ـم به جامعیّت و سعۀ شخصِ «السلام» بودنت. آن «السلامـ»ی که شخصِ شما هستید و دارالسلامی است که به جامع بودنتان؛ دیگر هیچ دوئیتی بین سلام دهنده و حضرتتان نیست. و همانطور که نفسِ خدا را حدّی نیست، سلام من نیز برای حضرات آل الله (ع) حدّ نداشته باشد. مانند حمدِ «الحمد لله کما هو أهله» که آن حمدی است نه از حمدکنندۀ کوچک، بلکه حمدی که خودِ محمود و حمد شده، اهلش است که رشحاتی از آن حمدهای تمام حامدین است که فرمود؛ «مِنْ نِعَمِكَ يَحْمَدُ الْحَامِدُونَ؛ 📚بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏۹۹، ص۵۶». •◄➌ «بِجَوَامِعِ السَّلاَم»؛ درکی از جامعیّتِ مقامِ جمع الجمع حقیقتِ حضرتِ سلام(جلّ جلاله) است که نه به حدّ خلوَتِ لاإشاره مختفی است که به خطابِ «علیک» و «علیکم» نیاید، و نه به حدِّ جلوَتِ تخاطب و مخاطب قرار دادن منجلی است که در تعیّنِ مقامِ صفات و افعال حضرت(عج) بماند، و نیز سلام دهنده و حضرت(عج) در تمام مراتب؛ یگانه نشوند. ✨🟡بعد از تجلّیِ سلام مطلقِ و تجلّیاتِ آن؛ موسایِ زائر(؏) که صاعق و مدهوش، کلیمانه، ندایِ ﴿أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنين‏؛ اعراف ۱۴۳﴾ سر می‌دهد، این اعلامِ مؤمن بودن، با بیان شهادات به نفس باریتعالی و آل یاسین(ص) و سایر مراتب تجلّیِ حضرت بقیة الله (روحنا فداه) بیان می‌شود: 💠💠«أُشْهِدُكَ يَا مَوْلَايَ أَنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ لَا حَبِيبَ إِلَّا هُوَ وَ أَهْلُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ حُجَّتُه‏ ...» 💠💠 و تمام این سلسله؛ در صلواتِ آخر، که صله دائمی با آل یاسین(ص) است؛ پیچیده می‌شود که در مقالۀ «صلوات» شرح آن داده شده است. (ر.ک: 👈🏻 https://t.me/ehsannil2/80) الحمد لله السلام. #آل_یاسین ص #زیارت_آل_یاسین ص 🖊🦋#احسان_الله_نیلفروش_زاده 🍃 ─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─      🆔 @ehsannil    ✍🏻 ↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق ↗️ t.me/ehsannil2 ➣ #کانال_اللطائف_الالهیة ↗️ instagram.com/ehsan_nil  🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─ .

. 🌿 این مقدمه اگر خوب دقّت شده باشد؛ تمامِ ذی المقدمه است و حرفِ دیگری باقی نیست جز به یک کلام؛ و آن هم «سلام». 🔖 به خاصّ بودنِ زیارتِ آل یاسین(ص)؛ سلامِ بَدوِ این زیارت، ختمِ کلام را إنشاء می‌نماید تا انس به آتش محبّت گرفته، نعلینِ إنیّت خلع کرده، قدم به طورِ سینایش گذاشته؛ «کلیم»ی بسازد جان از قالب درآمده و به شوقِ وصال؛ لُکنتی در نجوا کند و ﴿أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنين‏؛ اعراف ۱۴۳﴾ را به عینِ «صاعِق» و مدهوش بودن و فانی شدن در آل یاسین(ص)؛ ابراز نماید. پس؛ 👈🏻 ⎘ وضویی باید برای، دست شستن از تعلّقات و درکِ سلامی خاصّ! 🔰 در ابتدای زیارت آل یاسین(ص) سلامی إنشاء شده که کلّ زیارت، مسمّای به مقصودِ این سلام است، و این 《دار السلام》 سلام‌های دیگر این زیارت جلیل القدر است. •►♦️◇ ⦃سَــلاَمٌ عَلَى آلِ يس(ص)⦄ ♦️◇◄• ༅༅‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌༅᭄༊࿐ྀུ༅═‎‌‌‌‌‌‌┅─ 🍂 نمی‌فرمایند: «السَّلام علیکم یا آل یس(ص)» ༺ ❀ سلام ابتدای زیارت؛ سلامِ مطلق است چرا که ضمیر مخاطبِ «کم» بیان نشده است و سلام به مرتبۀ ذاتِ حضرات آل یاسین(ص) است که به اشاره هم نمی‌آید و همان سلامی است که در أدعیه از نفس باریتعالی یعنی حضرتِ «السلام» آمده است: ◣『اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَ مِنْكَ السَّلَامُ وَ لَكَ السَّلَامُ وَ إِلَيْكَ يَعُودُ السَّلَامُ』◥ 📚بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏۸۲، ص۳۱۲ ➥ꕥ ❅ همان مطلبی است که حضرت مولی امیرالمؤمنین علی(؏) بیان می‌فرمایند: ❏«مَنْ أَشَارَ إِلَيْهِ فَقَدْ حَدَّه»❏ هرکس به نفس باریتعالی اشاره نماید؛ او را محدود ساخته است. (📘نهج البلاغه، خطبۀ ۱) ⏎◈ بنابراین: ⊱⟤ در بیان نخست گفته می‌شود: زائر، چون علوّ حضراتِ آل یاسین(ص) را در دسترس نمی‌بیند؛ ضمیر مخاطبِ «ـکُم» (شما) نمی‌آورد. ⊱⟤ در بیان دقیق‌تر گفته می‌شود: زائر، به إنشاء صاحب و قائمِ خود(عج)؛ از همان بدوِ زیارت، از تعیّنِ عالَم اشارات، بُریده و به وصال در خلوتسرایِ غیب رسیده، و قدم‌های بعدی او، بدون نعلینِ إنیّت، و در رجعت از خلوتسرای غیب الغیوب، به جلوَتِ عالَم اشارات آمده. پس دیگر کلیمی شده؛ به میقات رفته و باقی زیارت؛ حکایتی است از تجلّیِ یار... ♦️سلامِ نخست زیارت آل یاسین(ص) پذیرایی تامّ از زائر است که اگر زیارت؛ «حضور الزائر عند المزور» است که دیگر زائر نیست و هر چه هست، مزور است؛ این «سلام»، جلوۀ تامّ و تمامِ حضرتِ «السَّلام»(جلّ جلاله) است که خود به خود و دائماً به دوامِ مطلق خود؛ «سَلاَمٌ عَلَى آلِ يس(ص)» است. ➿⏪ و چون «سَلاَمٌ عَلَى آلِ يس(ص)» مطلقِ حقیقی است؛ در خلوتسرای میقات، متوقّف نشده، بلکه به «عَلَی الإطلاق»ِ خویش، در مراتبِ صفاتی و افعالی «سَلاَمٌ عَلَى آلِ يس(ص)»؛ سلام را کلیمانه و در قرب؛ نجوا می‌کند (که در سیرِ موسوی؏: ▪️﴿وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا؛ مریم س، آیۀ۵۲﴾▪️): 🔻«السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا دَاعِيَ اللَّهِ وَ رَبَّانِيَّ آيَاتِه السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا بَابَ اللَّهِ وَ دَيَّانَ دِينِه»🔺 🌀 و به همین سیرِ خلوَت به جلوَت؛ سلام به جنبه‌های وصفی سلالۀ آل یاسین(ص)، حضرت بقیة الله روحنا فداه مانند؛ «خَلِيفَةَ اللَّه»، «نَاصِرَ حَقِّه»، «حُجَّةَ اللَّه» و «دَلِيلَ إِرَادَتِه‏»، «تَالِيَ كِتَابِ اللَّهِ وَ تَرْجُمَانَه‏»، «بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه‏»، «مِيثَاقَ اللَّه‏»، «وَعْدَ اللَّه‏»، «الْعَلَمُ الْمَنْصُوبُ وَ الْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ وَ الْغَوْثُ وَ الرَّحْمَةُ الْوَاسِعَة»؛ إنشاء می‌شود. و سپس به سلام به جنبه‌های افعالی حضرت (عج)؛ «السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقُومُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْرَأُ وَ تُبَيِّنُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُصَلِّي وَ تَقْنُتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَرْكَعُ وَ تَسْجُدُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُكَبِّرُ وَ تُهَلِّل‏ ...(إلی آخر)» (✨لطائف هر یک از این سلام‌ها و ترتیب خاصّ آن؛ در مجالِ این مقاله نیست. هیهات! که آن والا مقام(عج)؛ در کدام مقال می‌گنجد؟!💧) ❧ تمام این سلام‌های بعد از سلام مطلقِ نخست؛ در مقامِ اشاره است که با «السَّلاَمُ عَلَيْكَ» ذکر می‌شود. چرا که مقام صفاتی و افعالی آل یاسین(ص) نسبت به ذاتشان قابل اشاره است و مورد خطاب قرار می‌گیرد. در این مراتبِ سلام، حضرتِ موسای «کلیم الله»(؏)، از خلوَت «طورِ سیناء» به جلوَت، حاضر می‌شوند و #رجعت می‌نمایند. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•✿👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻✿•༻ ⬇ .

. 🍃 بعد از این مقدّمۀ مهمّ که خود سراسر لطائف معرفتی بود و با تمام تلاش از اطالۀ کلام و حذفِ نکاتِ بسیار، باز هم مطوّل شد؛ به سراغِ ذی المقدمه بریم: ◦•●◉ تجلیگه و زیارتگهِ حضراتِ «سَناء الله» و «نفس الله»(ص)؛ در زیارتِ «آل یاسین(ص)» برقرار است. که به نجوایِ مقتدایِ أنبیاء(؏)، مطلوبِ أولیاء، سلالۀ آل یاسین(ص)؛ بقیّه و بقاءِ حضرتِ باقی (جلّ جلاله) و منظور و منتظَرِ دائمیِ حضرتِ باری (عظم شأنه)؛ مولای دلبران، و مقتدایِ بهتران، حضرت بقیة الله روحنا لترابِ مقدمه الفداء إنشاء شده است. ◦•● این إنشاء؛ باید به سلطۀ〖أصل القدیم〗بودنِ حضرتِ 《صاحِبُنا》 بقیة الله(عج) دیده شود که حضرتشان(عج)؛ «قَبْلَ الْقَبْلِ بِلَا قَبْلٍ وَ بَعْدَ الْبَعْدِ بِلَا بَعْدٍ؛ 📚الكافي،ط - الإسلامية،ج‏۲،ص۹۰»، و «صَاحِبِ الزَّمَان‏»هستند. که موسایِ کلیم(ع)؛ 🔅به قیّومیّتِ مَعیّۀ «قائم مطلق»(عج)؛ موسی(ع) است، 🔅و به «مَعْدِنُ النُّبُوَّةِ؛ 📚بحارالأنوار،ج‏۲۶،ص۲۴۸» بودنِ حضرت(عج)؛ نبی است، 🔅و به «کلمة الله التامّة» بودنِ حضرت(عج)؛ «کلیم» است، 🔅و به صاحبِ مطلق بودنِ حضرت (عج)؛ مفتخر به مصاحبِ با نفس الله تعالی یعنی حضراتِ آل الله(؏) است 🔅که متکلّم هم حضراتِ آل الله(؏) هستند که از فعلیّتِ کلمه و متکلّم، تا قابلیّتِ «سمیع» را فراگرفته‌اند (◣『السَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدُ ... الْمُكَلِّمَ مِنْ وَراءِ الْحُجُبِ؛📚 إقبال الأعمال،ط-القديمة،ج‏،ص۶۰۵』◥ و ر.ک:👈🏻 https://t.me/ehsannil2/18). ⏎❖ پس زیارت آل یاسین(ص) را به قوّتِ منشئ دائمِ آن حضرت بقیة الله(روحنا فداه)؛ از جِبِلّتِ سَناء تا جَبَلِ سیناء، از آدم(ع) تا خاتم(ص)، بلکه از «اوّل» تا «آخِر»مطلق؛ همه و همه را بالحقیقة و الوجود؛ فراگرفته است و 💎﴿كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْناهُ في‏ إِمامٍ مُبينٍ﴾💎. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•✿👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻✿•༻ ⬇ .