☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

وقتی تصاویرِ مجروحین و شهدایِ ترورهای اخیر لبنان رو می‌بینم، یاد این حدیث از امام‌صادق(ع) میفتم که: «باید در آرزویِ نیرو و توان قائــم(عج) و به یاد قدرت و استواریِ یاران او بود، زیرا به هرکدام از آن‌ها قدرتِ چهل مرد داده شده و قلب آن‌ها محکم‌تر از پاره‌هایِ آهن است. اگر به کوه‌هایی از آهن برخورد کنند آن‌ها را از جا بر می‌کَنند و شمشیرهایِ آنان از حـرکت باز نمی‌ایستد، مگر زمانی که خداوند خشنود شود..»

این‌که آقای خامنه‌ای چندین‌بار در حوزهٔ هوش‌ مصنوعی و اینترنت و تکنولوژی و امثالهم هشدار دادن؛ محض سرگرمی نیست؛ دلیلش همین گسترش دسترسی‌ها و تسلط‌هاست. دلیلش لزومِ دستِ برتر بودن در مواقع ضروریه. دقیقاً مثلِ هشداری که دربارهٔ ورودِ واکسن‌هایِ امریکایی و انگلیسی دادن؛ گرچه اون‌موقع عده‌ای نق‌بزنِ غربگرا طبق معمول به تمسخر و لودگی مشغول شدن اما بعدها مثل همیشه دلیل این تصمیمِ عاقلانه مشخص شد.. الانم همینه! تاکید چندباره به چنین موضوعاتی؛ گواهِ ضرورت ماجراست! «در دورهٔ هوش مصنوعی و کوانتوم و اینترنت و امثالهم، نمی‌شود مثل دوران تلفن و ضبطِ صوت‌های کذایی کار کرد! برای پیش‌رویِ هدف، ابزارها باید متناسب با زمان انتخاب شود؛ اما آنچه تغییر نمی‌کند؛ جبهه‌بندی‌هاست!» خردادِ ۱۴۰۱.

اسرائیل باندِ شَرورِ ‌خون‌خواریه که با هیـچ‌چیزی بجزِ خون سیر نمی‌شه؛ درواقع حتی با خون هم سیر نمی‌شه و به پشتوانهٔ غربِ وحشی از هیچ جنایت و کثافتی برایِ بقای توحّشِ خودش دریغ نمی‌کنه. و در کمـالِ حماقت ما هم موجوداتِ ابلهی رو کنارمون داریم که پشتِ صفحاتِ مجازی و یا میز و صندلی‌هایِ روشنفکری؛ آروغِ «صلح» با «شَر» می‌زنن! بلاهتِ بی‌حد این جماعت تهوع‌آوره.

الشرق‌الاوسط تیتری رفته به نقل از پزشکیان در نشستِ خبری گفت که «چاره‌ای جز حلِ FATF نداریم!» چاره که داریم. چاره باورِ بیشتر بر توانِ داخلی و ایضاً ساز و کارهایی برخلافِ آنچه اروپا و غرب تعیین می‌کنه! هم‌فکرانِ ایشون هم زمانی معتقد بودن بدونِ FATF نمی‌توان به گــروه‌هایی مثلِ شانگهای پیوست؛ اما دیپلماسیِ دولت شهیــد ‌رئیسی بدونِ بهانه‌هایی از این قبیل، نه‌تنها پیوستنِ ایران به شانگهای رو عملی کرد؛ بلکه اقداماتی مثلِ آزادسازی پول‌هایِ بلوکه شدهٔ ایران، و مثلِ افزایش فروشِ نفت [که ظریف به دروغ اون‌رو ناشی از شُل کردنِ پیچ توسط بایدن می‌دونه] هم بدونِ FATF انجام شد. البته اقای پزشکیان سابقاً و قبل از این ماجراهایِ انتخابات، گفته بود که دقیق نمی‌دونه FATF چیه؛ اما توقع می‌ره الان که در جایگاهِ ریاست‌جمهوری قرار گرفته حداقل یه ایدهٔ کلی دراین‌باره- و دربارهٔ بقیهٔ مسائلی که ازش می‌پرسن- داشته باشه تا در کنفرانسی با حضورِ خبرنگارانِ داخلی و خارجی چنین جملاتی رو بیان نکنه! کاش عبرت شود... -ویدیویی سه دقیقه‌ای از آنچه که دربارهٔ FATF [و یا به عبارتی؛ ابزارِ خودتحریمیِ ایران] نمی‌دانیم:

حالا که حافظهٔ تاریخیِ بعضی‌ها دچارِ اُفت شده و ورق جوری برگشته که در حمد و ثنایِ برجام و برجامی‌ها می‌سُرایند؛ یه‌بار دیگه «مستند جانور گرسنه» رو ببینیم. روایتِ حملهٔ سایبریِ ویروس ویران‌گرِ استاکس‌نت که با دستورِ مستقیمِ اوباما رخ داد و زیرساخت‌هایِ صنعتی و هسته‌ای‌ مارو به طرزِ وحشتناکی دچارِ اختلال کرد ولی با ابتکارِ عمل شهید احمدی‌روشن و دانشمندانِ هسته‌ایِ ایران مهار شد. به طوری که امریکا و موساد متعجب شده بودن! اون‌ها از هر وسیله‌ای برایِ ضربه‌ به ایران استفاده می‌کنن؛ ولی یکی از اعضای تیم هسته‌ایِ حاضـر در مستند می‌گه «به جرات می‌شه گفت برجام برایِ اون‌ها ابزاری قوی‌تر از استاکس‌نت بود.» و روایتِ تلخِ اخراجِ تیمِ هســته‌‌ای ایران بعد از برجام در این مستند… - چند‌وقته می‌خوام اینو بذارم؛ اما حالا با انفجارِ پیجر‌ها در لبنان و شرارتِ سایبریِ صهیونیست‌ها؛ فکر کردم که شاید دیدن این مستند خالی از لطف نباشه.

حالا که حافظهٔ تاریخیِ بعضی‌ها دچارِ اُفت شده و ورق جوری برگشته که در حمد و ثنایِ برجام و برجامی‌ها می‌سُرایند؛ یه‌بار دیگه «مستند جانور گرسنه» رو ببینیم. روایتِ حملهٔ سایبریِ ویروس ویران‌گرِ استاکس‌نت که با دستورِ مستقیمِ اوباما رخ داد و زیرساخت‌هایِ صنعتی و هسته‌ای‌ مارو به طرزِ وحشتناکی دچارِ اختلال کرد ولی با ابتکارِ عمل شهید احمدی‌روشن و دانشمندانِ هسته‌ایِ ایران مهار شد. به طوری که امریکا و موساد متعجب شده بودن! اون‌ها از هر وسیله‌ای برایِ ضربه‌ به ایران استفاده می‌کنن؛ ولی یکی از اعضای تیم هسته‌ایِ حاضـر در مستند می‌گه «به جرات می‌شه گفت برجام برایِ اون‌ها ابزاری قوی‌تر از استاکس‌نت بود.» و روایتِ تلخِ اخراجِ تیمِ هســته‌‌ای ایران بعد از برجام در این مستند… چند‌وقته می‌خوام اینو بذارم؛ اما حالا با انفجارِ پیجر‌ها در لبنان و شرارتِ سایبریِ صهیونیست‌ها؛ فکر کردم که شاید دیدن این مستند خالی از لطف نباشه.

رفته‌رفته سخت‌تر می‌شه؛ جان‌کاه‌تر می‌شه. معلومه دیگه؛ شیرینی و حلاوتِ وصالِ یار را جز به گذر از گذرگاه‌هایِ صعب‌العبور ندهند! باید سفت خودت و ارزش‌هات رو بچسبی تا تو این طوفان‌هایِ آخرالزمانی ریشه‌ش سُست نشه و باد نبردش. حُزنِ دلت رو نخودی‌ها و بی‌خودی‌ها نبینن. آره می‌دونم قلبت پر از غصه‌ست؛ این‌روزا بیشتر. شاید رسیده روزی‌که «روزگاری که بلا‌ها شما را می‌گَزَد، چونان گزیدن و زخم‌کردنِ دوشِ شتران از پالان» بغض قورت بده و دل قوی‌دار… - داشت برام اینارو می‌گفت.

«یارب این شاخه گل؛ از شش جهتَش دار نگاه؛ این دعـا کردم و از شش‌جَهت؛ آمیـــن آمد..» - امروز ۲۷ شهریور، سالروز درگذشتِ استاد شهریارِ عزیزه.

این ری‌اکشن‌های «خنده» که زیر بعضی پست‌ها می‌بینم؛ بیشتر از خنده، گریه‌داره. یعنی گریه‌م می‌گیره. مثلاً خنده زیرِ پستِ «موشک هوا کردن» و «شورَوی گفتن به روسیه» و «خداوکیلی خودمم نمی‌دونم چجوری شد که اینجوری شد» از سمتِ پزشکیان در نشستِ‌خبری باحضور خبرنگارانِ داخلی و خارجی. که با تعویق هم برگزار شد. یا انتخابِ خالقِ کاریکاتورهایِ توهین‌آمیز بعنوان مجریِ نشست؛ دقیقاً خلافِ شعار وفاق. این خنده‌ها و تشویق‌کردن‌هایِ بی‌دلیل بیشتر از «تا FATF و برجام حل نشود، نمی‌توانیم»ها گریه ‌داره. + البته من معتقدم نباید به سیاقِ اصلاح‌طلبانی که عامدانه به‌جز طعنه و تخریب و تهمت؛ هیچ شگردِ دیگه‌ای نداشتن عمل کرد. امروز مواضعِ نسبتاً خوبی هم داشت؛ گرچه برایِ پیدا کردن‌ش باید خیلی دقیق شد! مثلاً دربارهٔ جنگ اوکراین و روسیه که گفت «اول از اروپا و امریکا بپرسید چرا ناتو رو به مرزهایِ شوروی [روسیه] فرستادن؛ بعد بپرسید چرا شوروی [روسیه] به اوکراین حمله کرده.» یا جایِ دیگه که گفت «اسراییل بی‌خود می‌کنه بزنه! بزنه ما هم می‌زنیم!» یا «بجایِ اینکه به ما بگن موشک نداشته باش، اسرائیل رو خلعِ‌ سلاح کنن!» اما دلیلِ تشویق و خندهٔ حُضار در پیِ هر خطایِ محتوایی و گفتاری رو نمی‌فهمم؛ این تشویق و خنده‌ها نشونهٔ هواداریه یا تمسخُر؟ همون اندازه هم دستاوردسازی از این عدمِ‌تسلط‌‌ رو متوجه نمی‌شم. عباراتی مثلِ «ما با امریکا هم برادریم» و «از خدا می‌خوام با مصر ارتباط داشته باشیم» چه بازتابِ مثبتی می‌تونه در رسانه‌هایِ بین‌المللی داشته باشه که بجایِ تلاش برای اصلاحِ چنین خطاهای گفتاری؛ تشویق می‌کنید و می‌خندید؟ از تحریم و ترور و پایگاهِ نظامی دور ایران که بگذریم؛ اساساً با وجود حمایتِ رسمی و علنی و تسلیحاتی و مالی امریکا از اسراییل برای نسل‌کشیِ در غزه بعنوانِ بخشی از امّتِ اسلامی، چه برادری‌ای بینِ ما وجود داره؟ این حرف‌ها چه تشویقی داره؟ اصرارِ مداوم به عدمِ‌پایبندی به پروتکل‌ها و نابلدی در آداب دیپلماتیک و … بعنوانِ رئیسِ رسمیِ قوهٔ مجریه؛ تا یه‌ حدی نشانِ خاکی بودنه؛ نه بیشتر.برای حلِ بقیهٔ این پراکندگی‌ها و کلی‌گویی‌ها و تکرارِ «دعوا نکنیم»‌ها و مسلط نبودن‌ها در جلساتی که بازتابِ بین‌المللی داره، ارائهٔ مشاورهٔ واقع‌بینانه لازمه. نه از جنسِ این تملّق‌ها! ندارید؟ حداقل از همین مشاورها که در انتخابات برای تخریبِ بقیه می‌گفتن “رُقبایِ ما دیپلماسی بلد نیستند!” بهره ‌ببرید.

-هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد [تا به‌طورِ کامل، تسلیم خواســته‌‌هایِ آنها شوی و ]از آیینِ [تحریف‌یافتهٔ] آنان، پیروی کنی. بگو :«هدایت، تنها هدایت الهی است.» و اگر از هویٰ و هوس‌هایِ آنان پیروی کنی، بعد از آنکه آگاه شده‌ای؛ هیچ سرپرسـت و یاوری از ســویِ خدا برای تو نخواهد بود. سورهٔ محترم بقره- آیه ۱۲۰.

رسم شده که از امام و نظام و انقلاب دَم بزنند؛ امّا با کسی هم که می‌گوید “انتخابات بهانه است، اصلِ نظــام نشانه است” همکاری کنند یا از او حمایت کنند؛ این نمی‌شود. بنده موضعم دراین‌ مورد کاملاً صریح است! برای من این تقسیمات اصولگرا و اصلاح‌طلب مطرح نيست؛ به این اسامی کاری ندارم، به محتواها کار دارم. امّا روی مسئلهٔ فتنه حسّاسم. ۹۵/۴/۱۲. - رویِ فتنه حسّاس باشید! حمایت و بلاتکلیفی دربارهٔ فتنه‌ای که بیشترین تحریم‌ها و ناامنی‌ و بی‌اعتمادی را به ارمغان ‌آورده و دوقطبی‌گری را پایه‌گذاری کرده، توجیه و ماله و تشویق و کَف و جیغ و هورا ندارد!

«بعضی‌ها هستند که نشان دادند و ثابت کردند که عناصرِ نامطمئنّی‌اند... بی‌اعتمادی خودشان را برای نظام ثابت کردند، برای کشور ثابت کردند، برای جمهوری اسلامی ثابت کردند؛ هم برای اسلامیّتش، هم برای جمهوریّتش. همین‌هایی که سال ۸۸ آن بازی را راه انداختند، خب اینها با جمهوریّت نظام جمهوری اسلامی مخالفت کردند، بدون هیچ منطقی، بدون هیچ حرف قابل قبول و پسندیده‌ی در مقابل آدم‌های باانصاف... از عناصری که نامطمئن بودنِ خودشان را اثبات کردند، مطلقاً استفاده نکنید.» ۱۳۹۴/۰۴/۲۰. «مسئله فتنه و فتنه‌گران، از مسائل مهم و از خطوط قرمز است... باید حتماً خطوط قرمز و خطوط فاصل رعایت شوند.» .۱۳۹۳/۰۶/۰۵ آیت‌الله خامنه‌ای.

گاهی یادآوریِ یه «خیر»ِ قاطع می‌تونه غرورِ ملیِ لِه‌شده‌ای رو در تو احیا کنه :) یادت بخیر سیّد…

ازم می‌پرسه تو چرا با این «وفاق» مشکل داری؟ می‌گم من اصلاً با وفاقی که در راستایِ منافع ملی و اصول انقلاب باشه مشکل ندارم. اما بنا به سبقهٔ مدعیانش؛ نسبت به مصادیق‌ش سوال دارم. وفاق با چه کسانی؟ چه معیاری برایِ افرادِ حاضر در دایرهٔ این وفاق -از طرفِ گویندگان‌ش- وجود داره؟با هر‌شخص و گروه؟با هر سبقه و مواضعی مثلِ حمایت از فتنهٔ تقلب؟! چطوری می‌شه با افرادی که در بزنگاه‌هایِ خطرناک؛ توانِ فهمِ افتضائات و تشخیصِ صحیح رو نداشتن؛ به منافع ملی فکر کرد؟ اگر با همه‌ست؛ چرا یک فردِ منتقد به حضور فلان شخص در کابینه [درست یا غلط] از سمت اصحابِ ثروت و قدرت موردِ حمله‌ واقع می‌شه؛ اما افرادی با سابقهٔ رادیکال‌تر، ویرانگرتر و دوقطبی‌سازتر، مطلوبِ این نوع وفاق‌ان؟ وفاق به چه صورت؟ گزینشی یا واقعاً همگانی؟ مصلحتی یا مُغرضانه؟ وفاق به چه منظور؟ تامینِ مصالحِ ملی یا منافعِ جناحی؟ مرزِ پرسش و مطالبه با این وفاقِ مدنظر کجاست؟ اگر مرزبندیِ شفافی وجود داره؛ چرا هر کنشِ پرسش‌گرایانه‌ای، به دشمنی با دولتِ مستقر متهم می‌شه؟ چرا پایه‌گذارانِ دوقطبی‌گری در جامعه، امروز داعیه‌دارِ وفاق شدن؟ آیا واقعاً متوجه شدن دوگانه‌سازی عاملِ پَسرفته؟ اگه متوجه شدن؛ پس تکلیفِ اظهاراتِ تندی که در ایامِ همین انتخابات از ستادهایِ اصلی‌شون منتشر می‌شد و کماکان ادامه‌داره چی می‌شه؟ درحالی‌که اولین‌ اقداماتِ خلاف وفاق از ناحیهٔ همین افرادی بود به طرق مختلف رسانه در دست داشتن. از تخریب‌های عیان علیهِ دولت گذشته حرف نمی‌زنم. اما تکلیفِ دوقطبی‌سازی‌هایی که -مثلِ سال ۸۸- از سمت همین‌ها هزینه‌هایِ جبران‌ناپذیری به جامعه تحمیل کرد چی می‌شه؟ وفاق، با انتصاب افرادی با سابقهٔ حمایت از فتنه‌ها و سوابقِ امنیتی در یک مُلک می‌گنجه؟ بنایِ کار، جبران و اَدایِ دِین‌ست یا صرفاً اَدایی برای ژستِ وطن‌پرستی؟ یا بهانه‌ای برایِ روی کار آوردن افرادِ جهت‌دار… آیا اساساً توضیحی برای این استانداردهایِ دوگانه وجود داره؟ و … *برایِ همهٔ این‌ها هم مصداق و مثال هست. و به این دعواهای مضحکِ انتخاباتی‌تون هم کاری ندارم که قدرتِ فکر و تحلیلِ مخاطب‌ رو به ابتذال می‌کشید و به واسطهٔ اون یه‌ روز اصلاح‌طلبان؛ قبله‌نما می‌شن و امروز هم بعضی از اصولگرایان؛ انتفاع‌طلبانِ ‌بی‌نقاب‌‌.

بینِ این هیاهوها و شلوغی‌ها و ادّعاهایی که گوشِ فَلَک رو کَر می‌کنه و لایِ زر ورق پیچیده می‌شه؛ خدا عنایتی کنه و به ما قدرتِ «فهم و شناختِ» ‌ولی‌فقیهِ خودمون رو بده.قدرتِ فهم؛ حتی مُقدّم بر شُکرِ نعمت! همین. *این ویدیوی اقای راجی، واقعاً دیدنیه.

علی احمدنیا مدیرمسئول سابقِ اصلاحات‌نیوز که احتمالاً در جریانِ افاضاتِ گل‌کارانه‌ش هستید «هم» سرپرست امور اطلاع‌رسانیِ دولت شد. الحمدلله رئیس‌جمهورِ محترم از لیستِ گزینه‌هایِ اصلاحاته تا این افرادی که از هیچ تخریبی علیهِ شهید‌رئیسی دریغ نمی‌کردن؛ الان یه کاره‌ای بشن و حداقل حالا یه کم به خودشون و قوّهٔ تخیلِ خودشون و سلول‌هایِ مغزی‌شون استراحت بدن. تخریب‌ کردن یقیناً خیلی انرژی می‌بُرده. وفاق هم حالا خَش افتاد؛ افتاد! خدا رحمتت کنه نادرخانِ ابراهیمی: «بیچاره وطن!بیچاره وطن! بیچاره وطنی که این‌ها می‌خواهند ناجیانش باشند…»

جهان در انتظارِ مُنجی‌ست… یادمه بعد از این سخنرانیِ شهید‌رئیسیِ عزیز توی سازمان‌ ملل، تیک‌تاکِ غیرایرانی رو چک می‌کردم و چه غوغایی شده بود! خصوصــاً مسلمانان و شیعیانِ غیرایرانی که توی کشور خودشون در بحثِ مهدویت غریب بودن؛ از این عباراتِ شهید‌رئیسی همراه با بالا بردنِ قرآن در سازمان‌ملل ذوق‌زده شده بودن و محتواهاشون پر از تشکر از ایشون بود… حیف! خدا رحمتت کنه سیدِ عزیز؛ این شده وِردِ زبون‌م هر روزِ این روزا… «عاشقــانی که مدام از فَرَج‌ت می‌گفتند؛ عکس‌شان قاب شد و از تو نیامد خبری.. »

‌ با محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله قراردادی بست. قرار شد او کاروانِ تجاری خدیجه را رهبری کند. رفت و با سودِ کلان برگشت. در تمام مدت، خدیجه منتظر و دل‌تنگِ او بود. دختری که از نظرِ مال و مکنت و از نظر شرافت و عقل‌مندی، سرآمدِ قریش بود، پیامی برای او فرستاد: «ای پسرعمو! به جهت خویشی و جایگاه تو در قوم و امانتداری و نیک‌گفتاری، به تو علاقه‌مندم!» پیام‌دار که نفیسه نام‌داشت، با خوشحالی برگشت و گفت: محمد درخواست تو را قبول کرده. بزرگترین و شریف‌ترین ازدواج قریش رقم خورد. ازدواجی که ثمره‌ش، دُردانه‌ی خلقت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها بود. بعد از نزول جبرئیل و آغاز رسالت، خدیجه در کنار علی علیه‌السلام، اولین نماز را به پیامبر اکرم اقتدا کردند. هرگز تنهایش نگذاشت، زمانیکه عمو و عموزادگانِ پیامبر، تنهایش گذاشتند. الحق که شایسته‌ی لقبِ «أم‌المؤمنین» بود. پیامبر در طول زندگانیِ پر از محبتش با خدیجه سلام‌الله‌علیها، هرگز‌ ازدواجِ دیگری نداشت. حتی بعد از وفات بانو، «هیچ‌کس برای من خدیجه نمی‌شود» وردِ زبان پیامبر بود. ‌

ای بابا آقا جان. قصه‌هایِ پرغصهٔ دنیایِ ما -بدونِ شما- تکرار می‌شوند و با تکراری شدن‌شان؛ غمشان هم تکراری می‌شوند. قصهٔ کیسه‌هایی که جنازه حساب می‌شوند؛ کیسه‌هایِ پر از تکه‌های بدن بچه‌های غزه. از آن‌طرف خبر آمده داعش به مردمی که برایِ استقبال از کربلایی‌ها رفته بودند حمله کرده؛ در افغانستان. ۱۴ نفر شهید شدند. آن‌ورِ دنیا آتئیست‌ها و غیرمسلمان‌های مو بورِ اروپایی «حسبنا‌الله نعم‌الوکیل» گفتن‌هایِ فلسطینی‌هارا می‌شنوند و کنجکاو می‌شوند و قرآن می‌خوانند و اشک می‌ریزند و مسلمان می‌شوند. بعد گوش‌هایشان تیزتر می‌شود که در این دنیا؛ غیرتِ چه کسی برایِ کیسه‌هایِ حاویِ تکه‌هایِ له‌شدهٔ بدن بچه‌ها که خون از آن می‌چکد؛ برانگیخته می‌شود؟ حزب‌اللهی‌ها؟ ایرانی‌ها؟ حشدالشعبی؟ یمانی‌ها؟ تعجب می‌کنند که از دو میلیارد مسلمان؛ ۵۰۰ میلیون شیعه برایِ این فجایع رگ ورم می‌کنند؟ بیشتر گوش تیز می‌کنند و چشم باز می‌کنند به شیعه. یکی‌شان فیلمِ مردِ غزه‌ای را گذاشته بود که می‌گفت «بیت‌المقدس میعادگاهِ مهدیِ موعود است.» پرسید مَهدی(عج) کیست؟ و ماها هنوز سنگ‌ریزه‌ای هم از مسیرِ عبورتان برنداشتیم، جز ادعاهایمان. ای‌بابا…

در ادامهٔ این پستِ نور و مثالِ معاصری برایِ این فرمایشِ حضرت آیت‌الله بهجت(ره)؛ ماجرایِ جنایت اسپایکر رو مرور کنیم. در سال ۲۰۱۴ وقتی تازگی داعش موصِل رو تصرّف کرده بود، جنایتی توسط داعش در تکریت رُخ داد. قتلِ عام ۱۷۰۰ تا بیش از ۲۰۰۰ دانشجویِ شیعهٔ پایگاه نیروی هوایی اسپایکر! جوانان تازه اعزام شده و بی‌سلاح، از ترسِ حملهٔ داعش به پادگان با وجود هشدار فرمانده‌ها به ترک نکردنِ پایگاه، فریب برخی عشایرِ وابسته به خانوادهٔ صدام رو خوردن که به اون‌ها وعده دادن تا اون‌ها رو تا سامراء همراهی کنن و از آنجا می‌تونن راهیِ شهر خودشون بشن. ولی درنهایت اون‌هارو به داعش لو دادن، و داعشی‌ها هم این جوان‌هارو با شلیکِ گلوله و یا بریدنِ سر قتلِ‌عام کردن، بطوری که رودخانهٔ دجله از خونِ این‌ها قرمز شد.. نکته این‌جاست که حاج اقای حسینی قزوینی روایت می‌کنن چندسال قبل، در شبکهٔ فدک -که وابسته به شیعهٔ انگلیسی‌ هست -یک جشنی با محتوایِ همین مراسمات برائتی و لعن‌هایِ علَنی و لباس‌هایِ قرمز پخش شده بود- در شب ۱۷ رمضان- و داعشی‌ها وقتی اسلحه رو رویِ شقیقهٔ این سربازها می‌ذاره فریاد می‌زنه که این‌ها انتقامِ همون اهانت‌هایِ شما شیعیان به عایشه‌ست! [که جملهٔ اصلی رو بیان نمی‌کنم] و یه این بچه‌ها شلیک می‌کنه و تک‌تک اون‌ها رو توی آب میندازه. در پلتفرم‌هایی که داعش و تکفیری حضور داره از این قبیل به اصطلاح انتقام‌گیری‌هایِ مراسمات لعن زیاده. همین داعشی که با رهبریِ رهبرِانقلاب اسلامی و مرجعیتِ شیعه، مقرِ مرکزی‌ش نابود شد و هزاران جوان با بدنِ بی‌سر از جنگ با تکفیری‌ها برگشتن و شمایِ نوعی به طعنه و کِیفور از مبارزه؛ روی یک تکّه مقوا حرف از بی‌خاصیتیِ این انقلاب می‌زنید، و محضِ دل‌خنک شدن؛ علناً رویِ حرفِ بزرگان دین بدعت می‌ذارید و چنین رسوم وهن‌انگیزی برگزار می‌کنید و با افتخار با نامِ «ولایت» منتشر می‌کنید ولی دریغ از ولایت‌پذیری! و نمی‌دونید چه بر سرِ شیعهٔ بی‌حکومت و بی‌قدرت در جهان میاد؛ درحالی‌که بجای استدلال و برهان و استناداتِ متقن از غدیر و ولایت امیرالمؤمنین(ع) و استواری بر اصولِ تشیّع؛ شادمان از مبارزه و دور زدنِ حکمِ صریحِ ولی‌فقیه‌‌اید.