☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

- یه مدتی بعد از انتخابات یه مطلبی اینجا گذاشتم که دربارهٔ پیش‌یینیِ عبور اصلاح‌طلبان از اقای پزشکیان بود. نه دربارهٔ شخص پزشکیان، بلکه دربارهٔ اخلاق حاکم بر این جناح سیاسی که بعد از هربار ناکارآمدیِ دولت مطلوبشون و یا ناکامی در سهم‌خواهی تلاش می‌کنن تا ناگهانی پشت دولت مستقر رو خالی کنن. بدون احساس مسئولیت نسبت به حجم عظیم تبلیغات برای کاندید مدنظر خودشون، سوءتبلیغات علیهِ رقبا، رایِ مردمی که به این تبلیغات اعتماد کردن، و در نهایت بدون احساس مسئولیت نسبت به نهادی بنام قوهٔ مجریه. گویی کلیت قوهٔ مجریه یه خانهٔ بازیه که هربار که خالی بود در طلبِ قدرتش خیز بردارن و هربار که از انجام وظایف در اون ناکام و ناتوان بودن؛ یه موجی برای خالی کردنِ پشت این نهادِ عظیم راه بندازن. قبل از انتخابات باید به نوع تبلیغات و کلیدواژه‌های تکرارِ عوام‌فریبانهٔ اون گروه دقت می‌شد که نشد. بعد از اون بخاطر شرایطِ منطقه و بی‌برنامگیِ دولت مستقر، کلیدواژه‌ای بنامِ «وفاق» طراحی شد که اتفاقاً در یک نگاه کلی خیلی خوبه و در راستای حفظِ اتحاد در عین اختلاف‌نظراته! اما هدف این گروهِ سیاسی رادیکال از جا انداختنِ وفاق، در واقع سکوت در برابرِ ناکارآمدی‌ها و بی‌برنامگی‌ها بود. جوری که هر‌نقدی هرچند دلسوزانه با هجمهٔ عجیب رسانه‌ای از سمت این گروه مواجه می‌شد! که در وهلهٔ اول موفقیتِ خود دولت رو هم به خطر میندازه. مثلاً دولت باید بدونه که هشدارهای پی‌ در پی و سطحی و پمپاژِ ناامیدی نسبت به معضلاتِ موجود اسمش صداقت نیست! بلکه عدم مدیریتِ رسانه‌ایه که بازتاب فراگیر داره. درحالیکه همین گروه در برابر دولت‌هایِ رقیب خودشون از هیچ تخریبی دریغ نمی‌کردن. به هرحال اولین ناقضینِ وفاق باز هم خودشونن و این‌بار نه تنها علیهِ منتقدینی که هدفی بجز موفقیتِ دولت رسمی ایران نداشتن؛ بلکه علیه دولتِ مطلوب خودشون. همین‌کار علیهِ دولت‌های پیشین هم اتفاق افتاد؛ ابتدا تبلیغاتِ سوء و بی‌اخلاقی علیه رقبا بدون عرضهٔ برنامهٔ خاصی، بعد از عیان شدنِ ناکارآمدی عبور از دولتِ مطلوبشون، بعد هم احتمالا به سیاقِ گذشته بهانه‌هایی از جنسِ «نذاشتن کار کنیم، زور و قدرت نداشتیم، اندازهٔ آبدارچی اختیار نداشتیم و…» هیچکس هم ازشون نمی‌پرسه اگه واقعا همچینه، پس چرا باز دورهٔ بعدی به هرچیزی چنگ می‌زنید برایِ رسیدن به پاستور؟ چرا از حواشی عبور نمی‌کنید؟ چرا اگر برنامه ندارید علیهِ دیگران هجمه می‌کنید؟ چرا بجای تمرکز روی حواشی، روی برنامه‌های مدونِ اعلامی مثل برنامهٔ هفتم توسعه تمرکز نمی‌کنید؟ اگر بهانهٔ شما مذاکره بود، مگه وسطِ مذاکره‌ای که مجوزش رو علیرغمِ هشدارهای مکرر گرفتید؛ طرف مذاکره به کشور حمله نکرد؟ پلنِ دیگه‌ای برای ادارهٔ کشور نداشتید؟ مگه بصورت استثنائی در مجلس برای همهٔ کابینه رای اعتماد نگرفتید؟ همراهیِ همهٔ ارکان کشور رو نداشتید؟ چرا بجایِ دوقطبی‌سازیِ مداوم و سهم‌خواهی، به منافعِ ملی فکر نمی‌کنید؟ اگر بنا بود امروز هم به سیاقِ گذشته خواستارِ کناره‌گیریِ دولت بشید؛ چرا از ابتدا جلویِ انتقادهای دلسوزانه‌ای که در راستایِ کمک به موفقیت دولت بود رو گرفتید و انواع برچسب‌هارو علیهِ اونها زدید؟ چرا نسبت به رأیی که با توسل به هر‌ توجیهی از مردم گرفتید احساس‌ مسئولیت نمی‌کنید؟ مگه قوهٔ مجریهٔ یک مملکت محلِ بازی شماست که هربار نخواستید خواستارِ استعفا و کناره‌گیریِ دولت مستقر بشید و هربار که خواستید؛ دیگران رو بابتش تخریب کنید؟ چرا برای «جایگاهِ» قوهٔ مجریهٔ رسمی یک کشور احترام قائل نیستید؟ ثباتِ شرایط سیاسی کشور بازیچهٔ منافع و سهم‌خواهی‌های شماست؟ وقتی رهبری همون روزِ اول گفتن «موفقیتِ دولت، موفقیتِ همهٔ کشوره» یعنی فارغ از سهم‌خواهی‌ها و منافع قبیله‌ای و فارغ از جناح‌بندی‌ها در راستایِ منافعِ ملی عمل کنید! به دور از پرداختن به حواشی و ‌اولویت‌هایِ غیر ضروری و شعارهای رای‌جمع‌کنِ بالاشهری.

خوندن دعای ۱۹ صحیفهٔ سجادیه -معروف به دعایِ باران- حدود ۳ دقیقه زمان می‌بره. چقدر صحیفهٔ سجادیه زیباست! به قول استاد شجاعی؛ هنرِ خواستن رو بهت یاد می‌ده. وقتی می‌خونی با خودت می‌گی حضرتِ سجاد(ع) که امامِ معصوم بودن؛ اینطور دلبرانه و با تواضع از خدایِ خودشون طلبِ رحمت‌الهی می‌کردن؛ منِ ناشکر چرا انقدر شاکی و طلبکارم…؟ بخونیم.

سامانهٔ بارشی رسیده به غربِ ایران، وقتی برف و بارونِ مهاباد و بانه و سقز و سلماس و … می‌بینم واقعا حالم خوب می‌شه. بااینکه عاشقِ هوای ابری‌ام اما به خودم قول می‌دم اگه تهران هم بارون اومد حتی به ذهنم نیاد که هوا خرابه! دلمون گرفت از این هوای ابری! نق نزنم. قول می‌دم بابتِ تک‌تک قطراتِ بارونی که یه فرشته مسئولِ آوردنشه و یه فرشته مسئولِ قرار دادنش در مکانی معین؛ خداروشکر کنم. چیه این آدمیزاد؟ تا چیزی رو داره قدر نمی‌دونه و نق می‌زنه، تا از دست می‌ده می‌فهمه چه نعمتی رو از دست داده و وقتی دوباره این نعمت بهش رو می‌کنه باز یادش می‌ره که صاحبِ کل نعمات رو شُکر کنه. باز نق می‌زنه، باز غر می‌زنه، باز یادش می‌ره که همیشه محتاجِ خالقه.

سلام لطفا اگر امکانش هست برای سلامتی مادرم یه حمد شفا بخونید و صلوات بفرستید، از دیروز بستری شدن و سپردمش به خدا ولی شما هم دعا کنید بی‌زحمت. الهی که خیر ببینید. ممنونم.

دیروز آقای مهدی قزلی یه خاطره‌ای از کتابخوانی آقا گفت که برگای جمعیت ریخت. خلاصه‌ش این بود که آقا راجع به کتاب اخیر مهدی قزلی (روایت اول شخص از شخص اول) که حاشیه‌نگاری‌های دیدارهای خصوصی و عمومی آقاست یه سری نکات داشتن. حالا اینش هم مهم نیست. آقا کتابو کی خونده باشن خوبه؟ تو ایام جنگ ۱۲روزه. آرامش مردی یه بحثه، فرماندهی جنگ یه بحثه، رعایت نکات امنیتی و جابه‌جایی و... یه بحثه، نکته نوشتن رو کتاب یه بحثه، این که کتاب خوندن حتی وسط جنگ هم جزو روتین روزانه‌ت باشه یه بحثه...؛ بعد از طرف می‌پرسی چرا کتاب نمی‌خونی میگه وقت ندارم.

دیروز آقای مهدی قزلی یه خاطره‌ای از کتابخوانی آقا گفت که برگای جمعیت ریخت. خلاصه‌ش این بود که آقا راجع به کتاب اخیر مهدی قزلی (روایت اول شخص از شخص اول) که حاشیه‌نگاری‌های دیدارهای خصوصی و عمومی آقاست یه سری نکات داشتن. حالا اینش هم مهم نیست. آقا کتابو کی خونده باشن خوبه؟ تو ایام جنگ ۱۲روزه. آرامش مردی یه بحثه، فرماندهی جنگ یه بحثه، رعایت نکات امنیتی و جابه‌جایی و... یه بحثه، نکته نوشتن رو کتاب یه بحثه، وقت داشتن برای کتاب خوندن یه بحثه و...؛ بعد از طرف می‌پرسی چرا کتاب نمی‌خونی میگه وقت ندارم.

بعد این کلیپ استاد شجاعی با خودم فکر کردم که چرا همهٔ ما بابت نقصی که تو زندگی‌هامون به وجود میاد؛ انگشتِ اتهاممون رو به سمتِ دیگری می‌گیریم‌؟ چرا از خودمون شروع نمی‌کنیم؟ چرا خدا رو دستِ کم می‌گیریم؟ مگه قرآنِ خدا دروغ می‌گه؟ سورهٔ محترم نوح، آیات ۱۰ و ۱۱:

«پس [به‌آنان] گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او همواره بسیار آمرزنده است. تا بر‌ شما از آسمان بارانِ پی‌در‌پی و با‌برکت فرستد…»

- مراسمِ استغاثه‌ای که تیمِ استاد‌ شجاعی جمعهٔ هر هفته در مناطق مختلف کشور برگزار می‌کنن خیلی دل‌چسبه. حال فوق‌العاده خوبی داره! کم از کلاسِ درس نداره. اقامهٔ نماز باران هم که تقریباً یک ماهه که در سراسرِ کشور شروع شده. بدون اما و اگر، بدونِ بهانه و تردید و توجیه، بدونِ توجه به تمسخرِ اون‌هایی که تاثیرِ توسل و توکل رو نادیده می‌گیرن و در اون تشکیک می‌کنن؛ در اجتماعِ استغاثه باران شرکت کنیم… به امیدِ نگاه خداوند. می‌تونید مناطقی‌که این اجتماع در اون برگزار می‌شه رو اینجا ببینید و آدرس نزدیک‌ترین محل به خودتون رو پیدا کنید.🤍

- مراسمِ استغاثه‌ای که تیمِ استاد‌ شجاعی جمعهٔ هر هفته در مناطق مختلف کشور برگزار می‌کنن خیلی دل‌چسبه. حال فوق‌العاده خوبی داره! کم از کلاسِ درس نداره. اقامهٔ نماز باران هم که تقریباً یک ماهه که در سراسرِ کشور شروع شده. بدون اما و اگر، بدونِ بهانه و تردید و توجیه، بدونِ توجه به تمسخرِ اون‌هایی که تاثیرِ توسل و توکل رو نادیده می‌گیرن و در اون تشکیک می‌کنن؛ در اجتماعِ استغاثه باران شرکت کنیم… به امیدِ نگاه خداوند. می‌تونید مناطقی‌که این اجتماع در اون برگزار می‌شه رو اینجا ببینید و آدرس نزدیک‌ترین محل به خودتون رو پیدا کنید.🤍

- وحشتناکه. صهیونیست‌های حاضر در این محل، دارن نظامیان اسرائیلی که وحشیانه به یک اسیر فلسطینی تجاوز کردن و تصاویرش هم منتشر شد رو تشویق می‌کنن، بغلش می‌کنن و ازش تقدیر می‌کنن. گویی با یه قهرمان مواجه شدن! بن‌گویر وزیر‌ وحشیِ اسرائیلی هم بابت تصویب قانونِ اعدامِ اُسرای فلسطینی شیرینی پخش کرد! همزمان خبر اومد که چندتا فوتبالیستِ اسرائیلی به یک توریست امریکایی تجاوز کردن. اسرائیل همون موجودیتی‌ست که سال‌هاست در فلسطین نسل‌کشی می‌کنه و سابقهٔ جنایاتش به دهه‌ها قبل از ۷‌اکتبر برمی‌گرده. همون‌که پیاده‌نظامِ فارسی‌زبانش برای هر اتفاقی در ایران هشتگ می‌زنن و دروغِ تجاوز به زندانی‌هارو منتشر می‌کردن! اسرائیل همونه که در ایران دانشمند‌کُشی می‌کنه و هزاران ایرانی رو به شهادت می‌رسونه اما زیباکلام‌ها معتقدن جنایاتِ اسرائیل تقصیر جمهوری اسلامیه. و همهٔ اینا درحالیه که ایران اینترنشنال عملاً شبکهٔ تبلیغاتی اسرائیله که این‌روزها بیش از پیش داره به طبلِ آشوب می‌کوبه؛ و عده‌ای در ایران همچنان پای این شبکه و اراجیفش علیهِ ایران و رهبری می‌شینن و همونارو تکرار می‌کنن. دقیقاً یه خط مُمتد! اما انگار مغزِ یه عده‌ همش در حال ری‌استارت شدنه. حواستون هست که چطور مسخِ این ابلیس‌زادگان شدید؟

شهید طهرانی‌مقدم عکس بزرگ آقا رو روی دیوار خونه‌شون زده بودن و زیرش نوشته بودن «من حاجتم شکفتنِ لبخند رهبر است.» •کتاب مردی با آرزوهای دور بُرد

«که از وجودِ تو مویـی به عالَمـی نفروشم…» الهی که در پناهِ نگاهِ امیرالمومنین(ع) باشی مَــرد! + منم همین‌طور دانشجویان دانشگاه پیامِ‌نور اهواز. منم همین‌طور.

ترامپ: انرژی هسته‌ای، ایمن و ارزون و راهی خوب برای پیشرفته! امریکا اولین مجرمِ اتمی جهان سلاح هسته‌ای داره، و حامی اصلیِ اسرائیلِ دارای کلاهک‌های اتمی هم هست، از یک توافق هسته‌ایِ محدود کنندهٔ صنعت هسته‌ای ایران خارج می‌شه، به صنایعِ هسته‌ایِ‌ایران که بارها صلح‌آمیز بودنش اثبات شده حمله می‌کنه، به ایران تحکّم می‌کنه که حق نداری انرژی‌هسته‌ای داشته باشی! حتی صلح‌آمیز. اما برایِ خودش انرژی‌ هسته‌ای راه ایمن و ارزون برای پیشرفته! در ایران متقابلاً جریانِ غربگرایی وجود داره که بجای دفاع از استقلال‌ایران، برای جلب ترحّمِ‌ غرب از تعلیقِ داوطلبانهٔ غنی‌سازی حرف می‌زنه و ذهنش تواناییِ تحلیلِ یک هویت مستقل در مقابل زیاده‌خواهیِ امریکا رو نداره. زیباکلام‌ها می‌گن هسته‌ای به چه درد می‌خوره؟! اما در مقابل، ایران رهبری داره که از پیشرفت ورزشی، نظامی، هسته‌ای، علمی، دارویی و … جوانِ ایرانی حمایت می‌کنه و اون‌هارو به امید به آینده سوق می‌ده، و در‌عین‌حال یک‌تنه و مبتنی بر یک فهم عمیق از سیرِ تاریخی در مقابل زیاده‌خواهیِ امریکا می‌ایسته و می‌گه «ما بخوایم هسته‌ای داشته باشیم یا نه، به تو چه ربطی داره؟» فهمِ بدیهیات!

-

من همین الان مناظرهٔ دکتر زادبر با زیباکلام رو دیدم؛ و باید بگم لحظه لحظهٔ این مناظره برام جالب بود و بسیار خو‌ش‌حالم که در اولین دوره‌های جریان‌شناسی سیاسی دکتر زادبر افتخار شاگردی داشتم. ببینید و از منطقِ علم، تجربه و تاریخ لذت ببرید. فهمِ تاریخ رو دست‌کم نگیرید! امثالِ زیباکلام‌ها دو تا گوشِ بسته در برابرِ حقیقت دارن و یک دهانِ همیشه باز. البته دهانی که می‌تونه نقشِ سخنگوی امریکا و اسرائیل رو ایفا بکنه اما حتی لحظه‌ای برای محکوم کردنِ جنایات غرب در ایران- چه بعد از انقلاب و چه قبل از انقلاب- زبان نچرخونه. گرچه بنا نیست زیباکلام‌هایی که در بسیار موارد مسببِ معضلات هستن هرگز متقاعد یا متنبّه بشن؛ بلکه هدف عیان کردن تناقضات فراوان این جماعته. معلومه که برای دیده شدن پاسخگوی شما نخواهند بود؛ انسانِ متناقضی که تکلیفش با خودش روشن نیست نمی‌تونه برای یک جامعه نسخه بپیچه. و اینو تو این مناظره هم دیدم. گرچه در برنامهٔ مجید واشقانیِ بازیگر هم تناقضاتش کاملا آشکار شده بود اما دیدن این مناظره با دکتر زادبر چندین پله از جهتِ اهمیت فهمِ مسائل بالاتره. ببینید. لینکِ مناظره اینجاست.

+ فرد فردِ جامعه.

۷ آبان که گذشت، مردمِ اندیکا زیر همون درخت بلوط، برای یادبودِ شهید‌رئیسی جمع شده بودن. ۷ آبان ۱۴۰۰ چندماه بعد از آغاز دولتِ سیزدهم، شهید رئیسی بصورتِ سرزده به اندیکا رفته بود؛ و زیر این درختِ‌بلوط با مردم حرف می‌زد. نه فقط حرف! بلکه عمل می‌کرد… حتی خاطرم هست بابتِ همین سفر و دیدار با مردم هم مسخره‌ش کردن. روایت این سفر رو از مردم همین‌ منطقه بشنوید؛ نه از تحریف‌کنندگانِ حقیقت که بندگانِ قدرت‌اند… رحمت خدا به شهید رئیسیِ عزیز و همراهان‌ش.

… امام‌حسن(ع): «نعمت‌ها تا هستند ناشناخته‌اند، و همين كه رفتند، قدرشان شناخته مى‌شود…» حیف! حیف.. گاهی می‌گم دلیل اینهمه حسرت و مقایسه؛ بخاطر تجربه کردنِ مسئولی بود که شبانه‌روز در میدان بود، بینِ اقشار مختلف، در محروم‌ترین نقاط، پای حرف بی‌بی‌گل‌ها و مردم اندیکا و برای حل مشکل کارگران هفت‌تپه و هپکو و … در سکوت نسبت به تخریب‌ها و اذیت‌های بدخواهان، بخاطرِ آرامش روانی جامعه. شاید اگر چنین تجربه‌ای معاصر نمی‌بود؛ تفاوت‌ها انقدر عیان نمی‌شد. تجربه‌ای که به قول رهبری:

«در خدمتگزاری به کشور، یک نصاب تازه‌ای را به وجود آورد. در مسائل خارجی، از فرصت‌ها به بهترین وجهی استفاده کرد. ایران را در چشم رجال سیاسی دنیا بزرگ‌تر و برجسته‌تر کرد. برای مردم، کرامت و عزت قائل بود. به جوان‌ها اعتماد می‌کرد. به کسانی که به خود او بدی کرده بودند، با کرامت برخورد می‌کرد. در مرزبندی با دشمنان انقلاب صراحت داشت. هر کدام از این‌ها برای سیاستمداران ما یک سرمشق است…»

کسی را توانِ ستیز با آنکه خداوند عزیزش بدارد نیست… إِنَّ‌الْعِزَّةَ‌ لِلَّهِ جَمِيعًا.

-