☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

- تاریخ باید این روزها رو دقیق روایت کنه. اگر غبارِ این هیاهوهایِ بی‌جهت بخوابه و دوباره عده‌ای مرعوب، سرِ یک کوچهٔ تکراریِ بن‌بست راهنمای انحرافِ افکار عمومی به سمتِ سراب نزنن؛ همه [تاکید می‌کنم که همه] بابتِ نعمتِ ولایت فقیه، حضورِ ولی‌فقیه، و شخصِ آیت‌الله خامنه‌ای در کسوتِ رهبریِ جمهوری اسلامی ایران، در پیشگاه خدا سجدهٔ شُکر به‌جا خواهند آورد. کسی که با توکل به خدا و اقتدا به امیرالمومنین(ع) شجاعانه، شخصاً و مستقیماً در خطِ مقدمِ مبارزه با دشمن حضور داشت؛ در میانهٔ جنگ از تبیینِ دقیق ابعاد مختلفِ این جنگ برای «مردم» غافل نبود؛ ادبیاتِ محکم، رسا، عزت‌مندانه و از موضعِ قدرت خطاب به دشمن ارائه داد، مؤمنانه و طبقِ روال هرسال روضهٔ سیدالشهدا رو برگزار کرد، با‌ صلابت در مراسم عزای ماهِ محرم حضور پیدا کرد و مایهٔ دل‌گرمیِ دوستان؛ و بر آب شدنِ نقشهٔ دشمنان شد، خاضعانه برایِ این حُزنِ مقدس عزاداری کرد. یک حضورِ چند‌دقیقه‌ای با یک زبانِ بدنِ فوق‌العاده در همون مراسـم، ساعت‌ها درسِ «میدان و دیپلماسی» بود! عزیزِ ما و مایهٔ عزّت‌مندیِ ما. عزّتت روزافزون! فَلِلّهِ اَلْعِزَّةُ جَمِیعاً.

رئیس‌مجلس: فرماندهٔ ‌کل‌ قوا منحصر به فردترین کسی بود که تونست در چندساعت، نیروهایِ مسلح رو از شوک خارج کنه! ما فرماندهٔ کل قوا رو مثل سال ۵۹ -در اتاقِ جنگ دوران دفاع‌مقدس در اهواز- در فرماندهی دیدیم، حکم داد، فرمانده‌ها رو حضـوری توجیه کرد، فرمان داد و در میدان بود!

-

از اهلِ معنا پیام آمده… بنا به توصــیهٔ رهبر‌ی‌انقلاب خواندنِ سورهٔ فتح، دعای توسل و دعایِ چهاردهم صحیفهٔ سجادیه رو فراموش نکنید؛ می‌تونید با خانواده یا دوستان‌تون یه گروه بزنید برای ختمِ جمعـی! و هر روز به هم یادآوری کنید. این‌جوری فراموش هم نمی‌کنید.

باید بگم که خیلی موافقم با این حرف. مثلاً به خودِ من یه مدت از هر طیفی پیامِ تهدید میومد! هم موقع انتخابات، هم مواقع دیگه. اینجوری بودن که «تو که پول می‌گیری اینارو میگی! خدا لعنتت کنه و پولی که می‌گیری کوفتت شه!» بعد من اینجوری بودم که وا. کجا پول می‌دن؟! کی پول می‌ده جدی؟! یه جای دیگه می‌گفتن «انقدر از غم و غصهٔ غزه نگو، حالمون بهم خورد!» از یه جایی به بعد- حوالی سال ۱۴۰۱- ترجیح دادم کانالی که فضایِ کاملاً شخصی داشت رو ببرم سمتِ دیگه‌ای، اوایل که ربات ناشناس داشتم که اوضاع واقعاً عالی بود! تقریباً دو روز یه بار یه عده می‌خواستن از تیر چراغ‌برق آویزونم کنن :))

- واقعا ماجرا رو از هر طرفی بخونی، حیرت‌انگیزه. امریکا بصورتِ یک‌طرفه از برجام که حاصل بیش از دوسال مذاکره بود، خارج شد بی‌اینکه یک برگِ پوسیده از درختِ برجام نصیبِ ایران بشه. آژانس بارها حُسنِ‌نیت ایران رو در انجام تعهداتِ برجامی مشاهده و تایید کرد. اما امریکا و شرکایِ اروپایی‌ش همچنان به تحریم و گزافه‌گویی نسبت به ایران ادامه دادن. قبل از جنگ و در حینِ همین مذاکرات اخیر؛ چندین ‌‌مرحله تحریمِ جدید علیه ایران اعمال شد. درحینِ مذاکره و درحالیکه امریکا قول داده بود هیچ‌حمله‌ای به ایران رخ نده، حملهٔ‌نظامی اسرائیل و امریکا با هماهنگی و چراغ‌سبزِ کامل امریکا به ایران اتفاق افتاد که البته به لطفِ خدا، با رهبریِ بی‌نظیر فرماندهٔ کل قوا، شاهکار نیروهای مسلح و حضورِ به موقع مردم مواجه شد. اما بعد از گذشت مدتِ کوتاهی از درخواستِ آتش‌بس از سمت دشمنِ صهیونی-امریکایی، باز حرف از «اشتیاقِ امریکا به بازگشت به میزِ مذاکره» در محافل سیاسی داخلی مطرح شد! و الان خبر رسیده که «امریکا تحریم‌های جدید علیه ایران اعمال کرد!» پس یعنی امریکا اشتیاقش به دیپلماسی‌ رو با این فرمول نشون می‌ده: *تحریم-ترور-بدعهدی-خروج از برجام-ترور-قلدری-تحریم-بدقولی-حملهٔ نظامی-تحریم! کاش اساتیدی که معتقدن «تعامل با امریکا» باید سرلوحهٔ سیاست‌خارجه باشه، دربارهٔ این دورِ تسلسلِ «فرمول تعاملِ امریکایی» باز هم مقاله‌ در روزنامه‌هاشون درج کنن تا استفاده کنیم!

جای شکرش باقیه که اقای پزشکیان، لااقل در بَیان حرف از انسجام می‌زنه و شخصاً به سیاقِ روحانی منتقـدین رو به رگبارِ توهین نمی‌بنده. این وظیفهٔ خطیر رو چند‌سالی می‌شه که اکانت‌های توییتری و روزنامه‌ای انجام می‌دن!

جای شکرش باقیه که اقای پزشکیان، لااقل در بَیان حرف از وحدت می‌زنه و شخصاً به سیاقِ روحانی منتقدین رو به رگبارِ توهین نمی‌بنده و این وظیفهٔ خطیر رو، چند‌سالی می‌شه که اکانت‌های توییتری و روزنامه‌ای انجام می‌دن!

نمی‌دونم این واژهٔ «تندرو» دقیقا از کِی و توسط چه کسی ابداع شد. اما یه‌چیزی دربارهٔ این تندروها برای من جالبه. اینکه همین‌ها در ابتدای مذاکرات برجام هشدارِ دلسوزانه می‌دادن که امریکا قابل اعتماد نیست؛ از امریکا باید تعهدات برجامی‌ش تضمینِ محکم بگیرید. می‌گفتن بند ۳۷ برجام در واقع یک بمبِ ساعتی‌ست و هر لحظه ممکنه توسطِ طرفِ بدعهد شما منفجر بشه؛ بند ۳۷ همون مکانیسم ماشه‌ست اما گفتید چیزی به اسم نام در برجام نیومده! می‌گفتن این ایدهٔ اختلاف‌افکنی بینِ امریکا و اروپا در قضیهٔ برجام خیلی عجیب و شاذ و ناپخته‌ست؛ مگه می‌شه کسی در سیاست‌خارجه فعال باشه و از اقتضائاتِ بین‌الملل بی‌خبر باشه؟! می‌گفتن صفر تا صدِ کشور رو به مذاکره‌ای نبندید که از عاقبتش مطمئن نیستید. می‌گفتن دنیا در همین چندتا کشورِ غربی و اروپاییِ بدعهد خلاصه نمی‌شه که شما کشورهای متحد و همسایه‌هاتون رو فراموش می‌کنید و به امیدِ سراب توافق با همین چندتا کشور پیش می‌رید. می‌گفتن مذاکره هدف نیست! مذاکره صرفاً یک وسیله‌ست که باید منافعِ ملی شما رو تضمین کنه؛ وگرنه این چهرهٔ معتاد به مذاکره‌ای که در عرصهٔ جهانی از ایران در دورانِ دولت‌های شما به نمایش درمیاد، طرفِ امریکایی رو نسبت به بدعهدی‌هایِ بیشتر هار و وحشی‌تر می‌کنه. می‌گفتن قبل از سر دادنِ شعارِ مذاکره، اول بیاید بگید از این ساز و کار چه‌چیزی و با چه تضمینی عایدِ ما شده؟ می‌گفتن به قول‌هایِ امریکایی دل نبندید؛ تابحال هیچ‌کشوری از دل بستن به قول و قرارِ امریکایی جواب نگرفته! اما رئیس‌جمهور دولتِ یازدهم و دوازدهم در برابرِ نگرانی‌ نسبت به عاقبتِ اعتماد به غرب می‌گفت «هر‌وقت مذاکره می‌شود، می‌گویند می‌لرزیم؛ به جهنم! بروید جای گرم که نلرزید، خدا شما را ترسو و لرزان آفریده!» اما گویا حرفِ همین‌ها، حداقل نسبت به عاقبت مذاکره با غرب درست بود. بهتر نیست بجایِ زدنِ انگ به منتقدینِ «نگاهِ صرف‌مذاکره»، به کُندرویِ خودتون «در فهمِ عاقبت خوش‌خیالی نسبت به طرف غربی» اذعان کنید؟

نمی‌دونم این واژهٔ «تندرو» دقیقا از کِی و توسط چه کسی ابداع شد. اما یه‌چیزی دربارهٔ این تندروها برای من جالبه. اینکه همین‌ها در ابتدای مذاکرات برجام هشدارِ دلسوزانه می‌دادن که امریکا قابل اعتماد نیست؛ از امریکا باید تعهدات برجامی‌ش تضمینِ محکم بگیرید. می‌گفتن بند ۳۷ برجام در واقع یک بمبِ ساعتی‌ست و هر لحظه ممکنه توسطِ طرفِ بدعهد شما منفجر بشه؛ بند ۳۷ همون مکانیسم ماشه‌ست. می‌گفتن این ایدهٔ اختلاف‌افکنی بینِ امریکا و اروپا در قضیهٔ برجام خیلی عجیب و شاذ و ناپخته‌ست؛ مگه می‌شه کسی در سیاست‌خارجه فعال باشه و از اقتضائاتِ بین‌الملل بی‌خبر باشه؟! می‌گفتن صفر تا صدِ کشور رو به مذاکره‌ای نبندید که از عاقبتش مطمئن نیستید. می‌گفتن دنیا در همین چندتا کشورِ غربی و اروپاییِ بدعهد خلاصه نمی‌شه که شما کشورهای متحد و همسایه‌هاتون رو فراموش می‌کنید و به امیدِ سراب توافق با همین چندتا کشور پیش می‌رید. می‌گفتن مذاکره هدف نیست! مذاکره صرفاً یک وسیله‌ست که باید منافعِ ملی شما رو تضمین کنه؛ وگرنه این چهرهٔ معتاد به مذاکره‌ای که در عرصهٔ جهانی از ایران در دورانِ دولت‌های شما به نمایش درمیاد، طرفِ امریکایی رو نسبت به بدعهدی‌هایِ بیشتر هار و وحشی‌تر می‌کنه. می‌گفتن قبل از سر دادنِ شعارِ مذاکره، اول بیاید بگید از این ساز و کار چه‌چیزی و با چه تضمینی عایدِ ما شده؟ می‌گفتن به قول‌هایِ امریکایی دل نبندید؛ تابحال هیچ‌کشوری از دل بستن به قول و قرارِ امریکایی جواب نگرفته! اما رئیس‌جمهور دولتِ یازدهم و دوازدهم در برابرِ نگرانی‌ نسبت به عاقبتِ اعتماد به غرب می‌گفت «هر‌وقت مذاکره می‌شود، می‌گویند می‌لرزیم؛ به جهنم! بروید جای گرم که نلرزید، خدا شما را ترسو و لرزان آفریده!» اما گویا حرفِ همین‌ها، حداقل نسبت به عاقبت مذاکره با غرب درست بود. بهتر نیست بجایِ زدنِ انگ به منتقدینِ «نگاهِ صرف مذاکره»، به کُندرویِ خودتون «در فهمِ عاقبت خوش‌خیالی نسبت به طرف غربی» اذعان کنید؟

باورم نمی‌شه بخاطرِ این‌که به مصاحبهٔ کم‌رمق اقای پزشکیان انتقاد محترمانه و دلسوزانه کردیم و گفتیم برادر من! حداقل اون شعار «مرگ بر امریکا» رو صحیح روایت کن. یعنی چی مرگ بر امریکا یعنی مرگ بر جنایت و به مقامات امریکا برنمی‌گرده؟ پس به کی باید برگرده؟! مثلا مرگ بر بمب‌افکنِ امریکایی بدونِ آمر و فاعل؟ بمب‌افکن و بمب اتم بصورت خودکار سر بقیه فرود اومده؟ هوش‌مصنوعی دستور شلیک داده؟ مثلا لعنتِ خدا بر بنی‌امیه، بدونِ معاویه و یزید؟ بله بیانِ علتِ بدبینی ما به آژانس، یا اشاره به اینکه ایران هرگز آغازگر‌جنگی نبوده و همیشه قربانیِ تروریسم بوده نکتهٔ خوبی بود اما اگه هدف، جامعهٔ داخلی هواداران ترامپ بوده؛ نمی‌شد بجای تاکید به تفکیک بینِ امریکا و اسرائیل، به همون جامعه بگی که اگر دولتِ مدنظر شما مدعیِ صلح و پایان جنگ در منطقه‌ست؛ «کدوم صلحی با بمب‌افکن و تهدید به ترورِ رهبر یک جامعه بدست میاد؟ کدوم صلحی با افتخار به ترورِ سردارِ مبارزه با تروریسمِ تکفیری حاصل می‌شه؟» نمی‌شد از پاسِ گل خبرنگار استفاده کنی و در جایگاهِ دفاعی و اتهامی قرار نگیری؟ درحالی که کشورت در میدان دستِ برتر داشت و در واقع تو طلبکاری. بالاخره ادبیاتِ نمایندهٔ یه کشور در عرصهٔ بین‌المللی مهمه دیگه. بابتِ اینا، روزنامه‌هاشون دارن بهمون می‌گن تندرو و از اسامیِ منتقدین به مصاحبه لیست تهیه کردن. باورم نمی‌شه. خب یه عده انتقاد کردن، یه عده هم صفر تا صد پسندیدن، یه عده هم انتقاد کردن و هم یه جاهاییش رو پسندیدن! این حرکات چیه؟! ما که همون اول گفتیم حد وفاق رو مشخص کنید بفهمیم منظورتون از وفاق اینه که فقط تعریف کنیم!

ساده‌سازیِ جریان‌سیاسی غرب‌گرا در داخل کشور، از موضوع «مذاکره» و بستنِ همه‌چیزِ مملکت به مذاکره‌ای که قرار بود سایهٔ جنگ رو از کشور دور کنه اما عایدی جز «جنگ و تحریم» برای کشور نداشته، قطعاً از بمب‌افکن‌های امریکایی که وسطِ‌ مذاکره به ایران تعرض نظامی کرد، خطرناک‌تره. مذاکره یعنی امتیاز بده و امتیاز بگیر! اما برایِ این جریان که به سندروم‌استکهلم دُچارن؛ خود مذاکره موضوعیتِ حیثیتی و اعتیادآور داره. بدونِ توجه به اینکه بعد از هربار مذاکره؛ حتی «تقریبا‌هیچ» هم دریافت نکردن. این تفکّر واقعاً خطرناکه!

. ترکیب کارِ رسانه‌ای-عملیاتیِ فوق‌العاده! یَمَن و ماادراکَ مایَمن...

- درسته؟! «احساسِ ما در مورد رئیس‌جمهور سابق امریکا [ترامپ] احسـاس نسبت به یه کسی‌ست که مرتکـبِ یک جنایت و یک قتل شده. نه یک نفر رو! بلکه امّتی رو عزادار کرده، و کسی‌که قهرمان مبارزه با تروریسم در منطقه بوده رو به شهادت رسونده… ما معتقدیم او باید محاکمه بشه! در یک دادگاهِ عادلانه! باید به جرمِ او رسیدگی بشه تا دیگه کسی جرات نکنه به یک جنایت هولناک دست بزنه...» از دیشب این پُستِ مربوط به دیدار شهید‌رئیسی با اندیشمندان سیاست‌خارجیِ امریکا در نیویورک رو بارها مرور کردم؛ مجدد می‌ذارمش. چقدر ثانیه به ثانیهٔ این صراحتِ‌‌کلام، این تبیینِ بی‌لکنت، و این در جایگاهِ مطالبه‌گر و پرسشگر بودن لذت‌بخش بود. چقدر حیف! چقدر حیف! رحمتِ خدا بر سید‌ابراهیمِ عزیز…

ترامپ در ضیافتِ شام کاخ‌سفید در کنارِ نتانیاهو گفته بمباران ایران، اونو یادِ این انداخته که چطور هری‌ترومن بمب‌های اتمی رو بر سرِ ژاپن انداخت!

ترامپ: «هری ترومن خيلی از جنگ‌ها را متوقف کرد، بمبارانِ ایران توسط آمریکا نیز بسیاری از جنگ‌ها را متوقف کرد!»

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ هری‌تر‌ومن رئیس‌جمهور وقت امریکا بود که بمبِ اتم بر سر هیروشیما انداخت و عامل یک فاجعه و کُشتار هزاران‌ انسان شد! همون‌طور که می‌بینید، این موجود تروریست که مُدام از به صفر رسوندنِ غنی‌سازی صلح‌آمیز و تسلیمِ ایران حرف می‌زنه؛ جنایت اتمیِ امریکا علیه هیروشیما رو هم توجیه می‌کنه؛ توقع این‌که با چند گزارهٔ رمانتیک تکراری، بابتِ حمله به ایرانِ غیراتمی بازخواست بشه هم از عجایبِ روزگار ماست! ذاتِ سیاست‌ِ مقاماتِ امریکایی با کُشتار و جنایت و فریب گره خورده؛ چطور ممکنه یه عده همچنان در دنیای فانتزیِ ساختهٔ ذهن محدودِ خودشون محصور و محبوس‌ باشن که گمان کنن می‌شه برای اثباتِ حُسن‌نیت به این‌ جنایتکارها، یک مسیرِ پرخطای عبرت‌آموز رو بارها و بارها تکرار کرد؟! اثباتِ چیزی‌که با ذاتِ این‌ تروریست‌ها در تضاده!

- جلوی این قاتلِ‌قلدر و لات بی‌سر‌ و‌ پا، بخوای یه گوشه کِز کنی و با ترس‌ و‌ لرز حرف بزنی؛ چیزی عایدت نمی‌شه. تصور این‌که بینِ امریکـا و اسرائیل شکـاف ایجاد کنیم و از این شکاف استفاده کنیم، عینِ همون تصورِ عجیب و بن‌بستِ قبلیه. می‌گفتن بیایم بعدِ خروج امریکا از برجام، بین امریکا و اروپا شکاف ایجاد کنیم و اروپا رو وادار به فشار به امریکا برای عمل به تعهداتِ برجامی‌ش بکنیم! شد؟ پس چرا الان شاهدِ وقاحت اروپا برای تهدید ایران از طریق مکانیسم‌ماشه‌ایم؟! [که همین مکانیسم‌ماشه هم دسته‌گلِ آقایانِ زبان‌دنیا بلده.] کمااینکه رهبری در ۹۷/۳/۲ صراحتاً به این موضوع جواب دادن که:

«یا گفته می‌شود مثلاً بین اروپا و آمریکا شکاف به ‌وجود آمد؛ خب بله، ممکن است یک شکاف ظاهریِ‌ کم‌اهمّیّتی هم بینشان [به ‌وجود آمده]، لکن ما برای این مذاکره نکردیم. ما مگر مذاکره کردیم که بین آمریکا و اروپا شکراب به ‌وجود بیاید؟ ما مذاکره کردیم که تحریم برطرف بشود؛ شروع مذاکره برای این بود، ادامه‌ی مذاکره برای این بود؛ و این باید تأمین بشود؛ اگر این تأمین نشد، بقیّه‌ی چیزهایی که حاصل شده، ارزش زیادی را نخواهد داشت. و عرض کردم که [اروپایی‌ها] مخالفت هم نمی‌کنند؛ اروپایی‌ها دنبال آمریکا حرکت می‌کنند، به همدیگر کمک هم می‌کنند: وَ کَذالِکَ جَعَلنا لِکُـلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا شَیاطینَ الاِنسِ وَ الجِنِّ یوحی بَعضُهُم اِلیٰ بَعضٍ زُخرُفَ القَولِ غُرورًا؛(۱۷) اینها به هم کمک هم میکنند، به یکدیگر پیام هم می‌دهند، کمک هم می‌کنند، یکدیگر را تقویت روحی هم می‌کنند. خب، اینها چیزهایی است که ما به‌عنوان تجربه‌ی برجام باید در نظر داشته باشیم.»

نوشته‌هایِ روی سنگ مزارت را می‌خوانم، بلند می‌گویم: «مرگ ‌بر‌ امریکا. مرگ بر اسرائیل. مرگ بر آمر به قتلِ تو. مرگ بر حامیان قاتلِ تو. مرگ بر عاملانِ مستقیم و غیرمستقیمِ این جـنایت‌؛ که عاملان‌اصلیِ همهٔ جنگ‌ها و جنایت‌ها در منطقه‌اند.»

شبِ شهادت امام‌سجــاد(ع) هست؛ بیایم به خودمون قول بدیم که به توصیهٔ رهبری مبنـی بر خوندن سورهٔ فتح، دعای توسل و دعای چهاردهم صحیفهٔ سجادیه عمل کنیم، هرشب بخونیم، یه گروه تشکیل بدیم و چندنفری دورِ هم بخونیم. توسل کنیم به خودِ حضرت سجاد(ع). دعا سِلاح ماست. خواصِ فوق‌العاده‌ای در این دعاها و به‌خصوص سورهٔ فتح نهفته…

واقعا دیگه نمی‌دونم چی بگم. بگذریم…

- نتانیاهو درحالِ گول‌زدنِ ویتکاف -مذاکره‌کنندهٔ امریکایی- برای این‌که: برو به اسمِ مذاکره بشین جلویِ ایران، بهشون قول بده که دیگه اسرائیل بهتون حمله نمی‌کنه، شمام اصلا با اسرائیل کاری نداشته باشید، موشک‌هاتونو نفرستید برای شخم‌زدنِ اسرائیل. برو بهشون قول بده که مشتاقِ راه‌حل دیپلماتیک هستی، اصلا هم به روی خودت نیار که امریکا به تاسیساتِ‌هسته‌ای ایران حمله کرده، اصلاً نشون نده که با اسرائیل هماهنگ بودی و کاملاً حمایتش کردی، اونا نهایتاً می‌خوان بگن که حسابِ ما و شما جداست دیگه. خلاصه هی قول بده و عمل نکن، هِی قول بده هی بزن زیرِ میز. برو جلو دارَمت. بعدش باید برم به ضیافت با ترامپ برسم. می‌دونی ویتکاف؟ گولش زدم مهمونم کرده امشب.