en
Feedback
☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

Open in Telegram

«خداوندا! مرا پاكيزه بپذير...» •نویسـندهٔ متـن‌هایِ طولانـی| متن‌ها کُپـی نیستند. •بدونِ صلوات کُپی نکنید| گرچه فوروارد بهتر است. کانال «بله» هم با همین آیدی فعاله. • دورهمیِ کوچکِ غیرجدی‌: https://t.me/+7bGhUfdHZhw1ZTI0

Show more
4 932
Subscribers
+824 hours
+797 days
+20130 days
Posts Archive
امیرالمؤمنیــن جدّ و علی شـد نامِ نیکویَش، صدایِ «یاعلی» آید به گوش؛ از تارِ هر مویش… علی خصلت، علی هیبــت، علی خُلقـش، علی خویَـش؛ عجـب نبْـوَد که بابا بوسـه آرَد؛ بـر دو بازویَش…

سلام فرمانده۳ از صبح افتاده رو زبونم؛ هی با خودم تکرارش می‌کنم، اونجایی که ابوذر روحی می‌خونه: «از ســـــرباز به فــرمانده؛ فرمانده! ایران آماده‌ست…» دارم به این فکر می‌کنم که واقعاً ایران آماده‌س؟! بینِ این آماده‌ها، تکلیفِ ما مدعی‌ها چیه؟ وقتی ظهور اتفاق بیفته ما واقعاً سمعاً و طاعتاًییم؟! و اگه کار به قصّاب و قربانی بکِشه، فریاد نمی‌زنیم که ای‌وای آمد و قصّاب و شیخ رو کُشت؟ پارسال میثم مطیعی توی حسینیهٔ معلیٰ- ماه محرم- از ولایت‌پذیری حضرت عباس می‌گفت؛ از بچگی به تمرینِ رزم و جنگاوری مشغول بودن و آمادهٔ آماده؛ اما تویِ کربلا امام‌حسین یه کلام بهشون فرمودن که عباس جان وقتِ جنگ نیست؛ برو آب بیار! و حضرتِ عباس بدونِ هیچ‌ چونه‌زدنی و بدونِ هیچ اگر و امایی گفتن «سمعاً و طاعتاً»! [جلد ۴۵ بحارالانوار] ما که انگشت کوچیکهٔ حضرت عباس نمی‌شیم؛ اما به قولِ شهیدمطهـری می‌تونیم تمرینکنیم تا شبیه انگشت کوچیکه‌شون بشیم؛ واقعاً سمعاً و طاعتاً؟ اگه تکفیــر نمی‌شم؛ اگه ما بودیم نمی‌گفتیم «من این‌همه تمرین کردم و مشقِ رزم کردم که الان جنگ نکنم؟! پس این‌همه شمشیر و سوارکاری به چه کار اومد؟!» کجایِ کاریم الان؟ نمی‌دونم. و این ندونستن خیلی آزاردهنده‌س. و تمام دانسته‌هام همون کلماتیه که لابه‌لایِ متن؛ زیرشون خط کشیدم..

متنِ پست بالا رو تغییر دادم؛ بعضی منابع می‌گن تصویرِ عروس و داماد فلسطینیِ وایرال شده، به اشتباه بجای تازه‌عروس و تازه‌دامادِ شهید فلسطینی تو رسانه‌ها منتشر شده و صاحبانِ این تصویر الحمدلله زنده‌ن و تازه‌عروس و تازه‌دامادِ دیگه‌ای سه روز بعد از عقد؛ در اثر بمبارانِ صهیونیست‌ها به شهادت رسیدن؛ مثل صدها عروس و دامادِ شهید دیگه…

سمتِ راست مراســمِ عروسیِ عروس و دامادِ غزه‌ای؛ سه روز پیش در چادرِ آوارگانِ فلسطینی. فلسطینی‌هایی که در سرزمینِ خودشان آواره
سمتِ راست مراســمِ عروسیِ عروس و دامادِ غزه‌ای؛ سه روز پیش در چادرِ آوارگانِ فلسطینی. فلسطینی‌هایی که در سرزمینِ خودشان آواره شدند. عروس دسته‌گلِ قرمز دارد؛ داماد کت شلوار دامادی ندارد. سمتِ چپ عروس و دامادِ اسرائیلی؛ داماد کت و شلوارِ دامادی دارد؛ عروس ترجیح داده بجایِ دسته‌گل؛ اسلحه به دست بگیرد و این تصویر را به یادگار بگذارد. احتمالاً این عروس و داماد هم از همان شهروندانِ «معمــولیِ» اسرائیلی‌اند. شرحِ حال این است؛ عروس و دامادِ فلسطینی تصویرِ راست، سه روز بعد از مراسم‌شان؛ توسطِ تروریست‌هایِ اسلحه به دست [شبیه به همین عروس و دامادِ اسرائیلی] شهید شدند؛ اما هنوز در رسانه‌هایِ جهان از شما می‌پرسند «چرا از غــزه حمایت می‌کنید؟ آنها تروریست‌اند.»

کارِ خیر است؛ همّت بگمارید… ۱۶۷ سهمِ ۲۰۰ هزارتومنی مونده.

خاطرم هست توی یکی از کلاس‌ها استاد غلامی یه مثالی از گذشته زدن، سال ۷۹ در دانشگاهِ امیرکبیر یه مجله‌ای بود بنام موج؛ که در این مجله یک جوانی به امام‌زمان جسارت کرده بود؛ و ماجرا به علما رسید و یه جو امنیتی به وجود اومد و این جوان دادگاهی شد و … تا ماجرا به رهبری رسید و ایشون این متن مندرج در مجله رو «ضعف اندیشه و ضعف قلم» قلمداد کردن؛ نه از تعمّد و سوءنیت؛ عفو خورد و بحث‌ها تموم شد. —اینو چرا گفتم؟!— من تا الان با دو دسته از آدم‌ها مواجه شدم که به نطفهٔ انسان‌هایی که در کارِ خودشون سوءنیتی نداشتن؛ کار دارن؛ اولی اون دسته از برانداز‌هایی که تا الان هرجا خواستی چیزی بگی سریعاً بهت گفتن «صیغه‌زاده» و دوم اون دسته از مذهبی‌طور‌هایی که یه جایی یه رَگی ورم می‌کنن و با این عبارت صحبت رو تموم می‌کنن که «نطفه و لقمه‌ش ناپاک بوده»، منشِ هردو یکیه؛ فقط هدف و ادبیاتش متفاوته. جداً خودم هم مواجه شدم! و مسئلهٔ مهم اینه که بیا و به اون دستهٔ دومی بفهمون که بزرگوار! بنده هم با «همون قسمتِ خطا» از انسانی که به گواهِ کارنامه‌ش قطعا سوءنیتی در کارِ خودش نداشته موافق نبودم؛ اما ۱) نطفه و لقمهٔ اون شخصی که بیشتر از من و شمایِ کلمه‌بنویس درِ خونهٔ یه بزرگی خدمت کرده رو زیرسوال نمی‌برم؛ چه رسد به زحماتی که سابقاً کشیده. ۲) کل کانسپتِ برنامه‌ای که مُدام نامِ علی‌(ع) و اولادِش رو فریاد می‌زنه و در خللِ برنامه صدها حکمت و نکته از اهل‌بیت و ولایت‌پذیری مطرح می‌کنه و از قضا؛ رسانه‌ای مثل اینترنشنال که تا دیروز فراخوانِ «نه به مشکیِ محرم» می‌زد هم می‌کوبدش رو هم زیرسوال نمی‌برم. ۳) خودم رو در وهلهٔ اول با آدابِ نقد آشنا می‌کنم و می‌گم باید در کلام جانبِ احتیاط رو بیشتر از پیش رعایت کرد و تا جایِ ممکن مانعِ برداشت‌هایِ سوء از سوءنیتِ نداشته شد. بعلاوه؛ شأنِ موضوعِ کلام خیلی مهمه. اما نقد یعنی بدی‌ش گفتی؛ خوبی‌ش هم بگو؛ نه این‌که بدی‌ش رو بگو؛ دوتا دیگه هم بذار روش! اما اگه همین‌هارو بهشون بگی تورو با سپاهِ یزید یکی می‌کنن و در نتیجه؛ تویِ توئیت‌هاشون نطفه و لقمه‌ت رو هم به باد می‌دن.

چه حقی واقعاً! یه عالمه کتاب رو طاقچــه داره خاک می‌خوره و منو نگاه می‌کنه و اون دنیا قطعا خِفتم می‌کنه :)) و من می‌گم یه دو دقیقه برم تو گوشی ببینم چه خبره؟! و می‌شه دو ساعت. کجام؟! وسطِ بمباران‌های بی‌سر و ته خسته‌کننده. گویا مغزِ انسان برا یه زندگی به دور از تکنولوژیِ ساده پردازش شده حقیقتاً :))

از گوشیم متنفرم و کاش برگردم به دهه ۸۰ که همه چی فقط تو کتاب بود و صدای قیژ قیژ اینترنت برآورده کننده تمام نیاز های اینترنتی

کسانی که در میدانِ انتخابات وارد می‌شوند؛ از بددهنی و توهین و سیاه‌نمایی اجتناب کنند. ۱۴۰۲/۱۱/۲۹ آن که می‌تواند تشویق کند، تشویق کند. آنی که وارد می‌شود بداخلاقی نکنند، در فضای مجازی به هم بد بگویند، فحاشی کنند، اهانت کنند، تهمت بزنند؛ این کارها بی‌برکت می‌کند انتخابات را. از سیاه‌نمایی اجتناب کنند، این‌جور نباشد که بعضی برای اینکه توجه مردم را به خودشان جلب بکنند سیاه‌نمایی کنند، سیاه‌نمایی غلط است و خلافِ واقع است و دروغ است و مورد لطف پروردگار قرار نمی‌گیرد. عزیزانِ من! ما با اتحاد با یدِ واحده بودن مبارزه کردیم، با ید واحده بودن پیروز شدیم، با ید واحده بودن تا حالا ادامه دادیم، باید بعد از این هم با ید واحده بودن حرکت کنیم، اختلافات سلیقه‌ای و سیاسی و این حرفها نباید در وحدتِ ملی ملت ایران در مقابل دشمنان تأثیری بگذارد

کسانی که در میدانِ انتخابات وارد می‌شوند؛ از بددهنی و توهین و سیاه‌نمایی اجتناب کنند. ۱۴۰۲/۱۱/۲۹ آن که می‌تواند تشویق کند، تشویق کند. آنی که وارد می‌شود بداخلاقی نکنند، در فضای مجازی به هم بد بگویند، فحاشی کنند، اهانت کنند، تهمت بزنند؛ این کارها بی‌برکت می‌کند انتخابات را. از سیاه‌نمایی اجتناب کنند، این‌جور نباشد که بعضی برای اینکه توجه مردم را به خودشان جلب بکنند سیاه‌نمایی کنند، سیاه‌نمایی غلط است و خلافِ واقع است و دروغ است و مورد لطف پروردگار قرار نمی‌گیرد. عزیزانِ من! ما با اتحاد با یدِ واحده بودن مبارزه کردیم، با ید واحده بودن پیروز شدیم، با ید واحده بودن تا حالا ادامه دادیم، باید بعد از این هم با ید واحده بودن حرکت کنیم، اختلافات سلیقه‌ای و سیاسی و این حرفها نباید در وحدتِ ملی ملت ایران در مقابلِ دشمنان تأثیری بگذارد

وضعیت جوریه که اینترنشنال و امثالهم همینجور بی‌کار نشستن و دارن از جیغ و دادهایِ خودی‌ها تولید محتوا می‌کنن؛ یه بار سرِ دعواهای سیاسی؛ یه بار سرِ حسینیهٔ معلیٰ. بعد اینام فکر می‌کنن که چقدر مطالبه‌گرن. عزیزانِ مثلاً دلسوز و نگران! حقیقتاً خسته‌کننده شدید، اصلاً بوی دلسوزی و نگرانی نمی‌دین؛ نوعِ بغض‌پراکنی‌هاتون بیشتر شبیه به زیرپا گرفتنه؛ وگرنه اساسِ «نقد» هم آدابی داره که شما ازش بی‌بهره‌اید. تویِ مستند «غیررسمی۶» یه جا به نقل از رهبری می‌گن که کاش مشغلهٔ کمتری داشتم و اوایلِ انقلاب با بعضی‌ها که مخالفِ ما بودن بیشتر حرف می‌زدم تا به جبههٔ انقلاب جذب‌ می‌شدن و از ظرفیت‌شون استفاده می‌شد؛ اما حاجی‌گیرینُف‌هایِ فعلی و مجازی اول امثالِ حامد زمانی رو از مِیدون به در می‌کنن؛ بعدش از خلوتیِ رسانهٔ ارزشی می‌نالن.

دعواهایِ سیاسی تبدیل به «ابتــذالِ سیاسی» شده، کمتر کسی حرف از برنامه و کارنامه می‌زنه؛ گرچه هستن افرادی که همچنان شعورِ مخاطب رو زیرسوال نمی‌برن و در تبلیغاتِ خودشون رعایت تقوا رو می‌کنن. جایِ شکــر داره. اما این سطح از ابتذال تو بعضی جنجال‌ها خنده‌داره. گاهی فکر می‌کنم بعضی‌ها عامدانه نقطهٔ مقابلِ حرف‌های رهبری رو عملی می‌کنن؛ یک حکیمِ ۸۴ ساله‌ [ماشاءالله لاحول‌ولاقوة الابالله] در تمامِ سخنرانی‌ها حرف از سابقه، دلایل و نقاط مثبت مشارکتِ مردم در صحنه‌های سیاسی می‌زنه و با تمام انشقاق‌ها؛ این مملکت رو از تکه‌تکه کردن دور نگه ‌داشته؛ اون‌وقت سطحِ دعواهایِ سیاسی بعضی‌ها داره به گیـس ‌و گیس‌کِشی می‌رسه! آقا مردم دارن نگاتون می‌کنن…!

حالا که بحث کتابه؛ کتابِ «صعود چهل‌ساله» رو بخونید؛ حتماً. خصوصاً اگر از دسته‌ای هستید که فکر می‌کنید ایرانِ اسلامی در این سال‌ها به هیچ پیشرفتی دست پیدا نکرده؛ و برایِ تاییدِ اخبار پیشرفت‌ها به آمارِ بین‌المللی اعتماد دارید. بنظرم هر ایرانی باید این کتاب و تجدیدِ چاپ‌هایِ بعدی‌اش رو [جهتِ به‌روزرسانیِ آمار] بخـونه و به اطرافیان‌ش که در این‌باره سوال دارن هم هـدیه بده. «صعود چهل ساله»؛ به تحقیق و کوششِ بیش از ۵۰ نفر و نوشتهٔ سیدمحمدحسین راجی.

داشتم برایِ چندمین‌بار مسـتندِ غیررسمی رو نگاه می‌کردم که دیدم بله چه کتابِ آشنایی‌ه، اون آقاهه چقدر آشناست رویِ جلد کتاب دار
داشتم برایِ چندمین‌بار مسـتندِ غیررسمی رو نگاه می‌کردم که دیدم بله چه کتابِ آشنایی‌ه، اون آقاهه چقدر آشناست رویِ جلد کتاب داره لبخند می‌زنه؛ عه اون آقاهه عُمران دایی‌مه :)) و ذوق کردم :))🤍 کتاب «حبیب تولــدی دیگر؛ نگاهی به کارنامهٔ عملیاتیِ گردان حبیب‌بن‌مظاهرِ لشکر۲۷ محمد رسول‌الله»

جانِ کلام این است و غیرِ این نیست؛ «از این طــــرف که منم؛ راهِ کـــاروان باز است…» -نسخهٔ کاملِ مستند رو این‌جا می‌تونید ببینید. -ولی انصافاً حتماً ببینید!

می‌گه اوایل‌انقلاب بعضی جاها یه سری تندروی‌ها در زمینهٔ هنر و فرهنگ اتفاق میفتاد و سه نفر بودن که خصوصاً جلویِ این تندروی‌ها رو می‌گرفتن و بشدت در این زمینه دغدغه‌مند بودن؛ یکی‌ رهبری، یکی‌ شهید بهشتی و یکی‌ شهید مطهری. حالا شما حساب کن چرا شهید بهشتی و شهید مطهری بعد از تحریفِ شخصیت؛ ترور [حذفِ فیزیکی] شدن؛ و همهٔ دم و دستگاه‌هایِ هجمهٔ رسانه‌ای سال‌هاست دارن برای ترورِ شخصیت [تحریف و دروغ‌پردازی] سیدعلی خامنه‌ای تلاش می‌کنن.

مستند «غیررسمی۶» رو ساعت ۱۴:۳۰ از شبکهٔ سه ببینید.