احمدصادقی

  تقدیم به زخمی ها تنها نه من دراینجا بامن هزار زخمی است همراه آن پیاده صدها سوار زخمی است ازیاسمن  گرفته تا سینه ی شقایق هرگل جوانه دارد دراین دیار زخمی است یک سبزه هم نروید دیگر دراین گلستان ازدشنه ی زمستان  کلا  بهار زخمی است  سیمای تو ندیدم  تنها همان صدا بود فهمیدم ازصدایت تارو سه تار زخمی است آن قدر رفت  بالا ،  آمد طناب  پائین ازرقص سربداران انگار دار زخمی است می جست آن که مرهم از گنبد  سفالی گویا دراین حوالی ازانفجار زخمی است برسنگ قبر عاشق دستی اگر نهادید باری یواش یاران سنگ مزار زخمی است  احمدصادقی...