آمین

• تو نماد ایرانی... @aminhaghrah

• تو را بر باد نخواهیم داد... @aminhaghrah

چه فرق می‌کند در کجای جهان؟ خودکامگان خوی و سرگذشتِ یکسانی دارند. اول نان را از کفِ مردمان می‌ربایند و بعد صبر را... لا أراهن على نفاذ الخبز أو الماء او الوقود بل أراهن على نفاذ الصبر... بر پایانِ نان و آب و سوخت شرط‌بندی نمی‌کنم. من بر پایان "صبر" شرط می‌بندم... [ محمدالماغوط | برگردان: سعید هلیچی] . شرح ویدئو: شکواییه‌ی پدر بر مزار پسر (مسعود ذات پرور؛ از کشته‌شدگان دی‌ماه سیاهِ رشتِ مظلومِ همیشه زیبا) @aminhaghrah

• جاویدنام صدرا سلطانی، ۲۴ ساله و دانشجوی معماری، روز ۱۸ دی در نارمک تهران کشته شد. پدر او معلم است و شاگردانش در چهلمین روز کشته‌شدن صدرا، به این شکل غافلگیرش کردند. @aminhaghrah

ای کُشته... @aminhaghrah

• و رسول خادم... 'از خون جوانان وطن لاله دمیده..." @aminhaghrah

• شورای کتاب کودک به همراه جمعی از نهادها  با انتشار نامه‌ای رسمی خطاب به رئیس سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال بازداشت‌شده، به‌ویژه دانش‌آموزان شد. در این نامه با استناد به آیین دادرسی ویژه‌ی اطفال و نوجوانان و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، بر اصل حمایت، اصلاح، بازپروری و پرهیز از سلب آزادی برای افراد زیر سن قانونی تأکید شده است. امضاکنندگان این درخواست با تأکید بر رعایت مصلحت عالیه‌ی کودک، خواستار بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌های قانونی موجود، اقدامات تأمینی و ارفاقی، فقدان مسئولیت کیفری و سایر تدابیر حمایتی پیش‌بینی‌شده در قوانین کشور شده‌اند. رونوشت این نامه برای وزیر دادگستری، دادستان کل کشور، دادستان تهران، کمیسیون آموزش مجلس و مرجع ملی حقوق کودک ارسال شده و پیگیری‌ها برای تسریع در بررسی پرونده‌ها و آزادی هرچه سریع‌تر بازداشت‌شدگان زیر ۱۸ سال ادامه دارد. @aminhaghrah

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیات اعلام کرد: فهرست ۲۰۰ کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال کشته‌شده... @aminhaghrah

• مهدی منعم: عکس بالا را در عملیات والفجر دو در سال ۱۳۶۲ در منطقه حاج عمران عراق گرفتم. شب را در بالای قله آزادی که مشرف به پادگان حاج عمران بود ماندیم. صبح زود وقتی گروه پاکسازان میدان مین راه را برای عبور رزمندگان باز کردند، به اتفاق شمار زیادی رزمنده از سراشیبی کوه به طرف خط مقدم حرکت کردیم. دو طرف ما پر بود از مین‌های ضد نفر. تلاشم برای عبور از رزمندگان و رسیدن به اول کاروان برای ثبت این لحظه بی‌تکرار تاریخی بی‌نتیجه ماند. در حال عبور رزمنده‌ای رادیدم که دورتر از ما یک مجروح را به جای امن حمل می کند. دیشب در فضای مجازی فیلمی را دیدم مردی مجروحی را کول گرفته و در حال رسیدن به جای امن است. به ناگاه یاد خاطره حمل مجروح در میدان جنگ افتادم. امروز با قرار دادن این دو عکس که شباهتهای زیادی با هم دارند، البته با این تفاوت که یکی در منطقه نبرد جنگی و با گلوله دشمن مجروح شده و دیگری در داخل کشور. مجروح اولی نجات می‌یابد اما دومی خودش و ناجی‌اش کشته می‌شوند. یک پرسش اساسی برایم مطرح می شود که در طول این سالها چه اتفاقی افتاده که دیوار شرافت و انسانیت به ناگاه این چنین فرو می‌ریزد؟ @aminhaghrah

ایران... صبح جمعه، ۱۹ دی۱۴۰۴، گوهردشت کرج از توییتر Vahid @amibhaghrah

• از دریچه‌ی سوگ... انگار باران زده باشد توی خانه... من از کجای شب و چقدر گریستم، نمی‌دانم. از فردای آن دو شبِ هول‌انگیز که خون بر تن ایران (گیلان) پاشید، قصه همین است؛ سوگواری... برای آن‌همه جان‌ِ شیفته. سروهای جوانِ بر زمین افتاده. پرندگان خوشخوانی که حنجره‌هاشان را... آری ما سوگوارانیم. و سوگواری، معبرگشاست. سوگ دریچه‌ایست برای گذر از تیرگی. آن‌که سوگواری نمی‌کند در بهت و خشم می‌ماند و در سیاهی می‌میرد. ما اما زنده‌ایم چشمی خون ‌و چشمی اشک و فریادی که سبز و سرخ است. ما در روشنی قدم گذاشته‌ایم. می‌‌بینیم و شهادت می‌دهیم. می‌مانیم و روایت می‌کنیم. هنوز قلم در دست ماست. و آن‌که قصه‌ی زمستان را می‌نویسد ماییم... #روزانه @aminhaghrah

‍ ▪️ به پیشنهاد رفیقی به "پائولو نوتینی" اسکاتلندی گوش می‌دهم. رسیده‌ام به ترانه‌ی آسمان آهنی (Iron Sky) از آلبوم عشق سوزان (Caustic Love). همان‌قدر که تکان‌دهنده است امیدوارکننده است. هم از عشق می‌خواند و هم از زخم‌هایی که روح آدم امروز را می‌خراشد. مثل جنگ... در یورونیوز خواندم خودش درباره‌ی این ترانه گفته است: «بسیاری می گویند این قطعه برای استقلال اسکاتلند است، یا برای فلسطین و اوکراین سروده شده، اما واقعیت این است که دنیای ما دائما در حال ظهور و نشان دادن بحران‌هایی است که این آهنگ می‌تواند راجع به آن باشد. جنگ برای من یک مبارزه است. ذهنیت جنگ از آنجا شروع می شود که یک گره سیاسی را نتوان با زبان و گفتگو باز کرد.»... هیجان‌انگیزترین و در عین‌حال تکان‌دهنده‌ترین جای این ترانه اما استفاده از تک گویی #چارلی_چاپلین در سکانس نهایی فیلم دیکتاتور بزرگ است که این‌طور شنونده را به امید و آزادی نوید می‌دهد: «به کسانی که صدای من را می‌شنوند، می‌گویم: ناامید نباشید... نکبت و بدبختی که ما را فرا گرفته حاصل حرص و طمع کسانی است که از پیشرفت انسان و جریان یافتن انسانیت وحشت دارند اما بدانید که این وضعیت گذراست و این نفرت بزودی به تاریخ خواهد پیوست دیکتاتور‌ها خواهند مرد و قدرتی که از مردم گرفته بودند به مردم باز خواهد گشت آنها می‌میرند اما آزادی هرگز نخواهد مرد... آسمان آهنی را هزار بار بشنوید▼ #تک_ترانه #پائولو_نوتینی @aminhaghrah

• [حاوی صدای آزارنده] این امر را چطور توجیه می‌کنی که خشم همواره به سوی خودِ فرد خشمگین باز می‌گردد، و هیچ فردِ ترس‌آفرینی نیست که خود از ترس رها نباشد؟ در این مورد باید سخن مشهور لابریوس را به یاد آوری. همان سخنی که وقتی در میانه‌ی جنگ ادا شد توجه تمام مردم را به خود جلب کرد: "کسی که بسیاران از او می‌‌ترسند، باید از بسیاران بترسد..." • بریده‌ای از کتابِ: در بابِ خشم | لوکیوس آنایوس سنکا مترجم: پریسا حکیم جوادی @aminhaghrah

• احتمالا هر دو برگه را یک نفر یا یک گروه پرینت گرفته و پخش کرده بودند. و به تصادف هر دو شعار در کنار هم، در یک قاب افتاده بودند: «مرگ بر دیکتاتور» و «جاوید شاه» شاهی که روزی همین جامعه او را نماد اعلای دیکتاتوری می‌فهمید. جامعه چقدر در تغییر است. و‌ بارها خوانده بودیم که: تناقض در زندگی اجتماعی، بر عکس منطق، هیچ محال نیست. ما با تناقض‌ها، زندگی می‌کنیم. چقدر جامعه پدیده‌ی جذابی است. تهران. دی ۴۰۴ @raahiane @aminhaghrah

• عمر کوته و امید کهن! در میانِ باغ در طرفِ چمن بلبلی می گفت با جفتش سخن ما زسرمای زمستان رسته‌ایم دل به امّید گلستان بسته‌ایم ما رخِ زیبای گل خواهیم دید ما گلی از بوستان خواهیم چید در دهانِ بلبلک بود این سخن واشه‌ای¹ آمد ربودش در دهن در دهانِ واشه گفتا این سخن عمر کوته بین و امّید کهن... __ 1_پرنده ای مانند باز لیکن از باز کوچکتر.باشه. باشق. واشق. واشک.{دهخدا} . @golvabolbol110 @aminhaghrag

• بهرام بیضایی ده فیلم بلند در کارنامه خود دارد. کانال تاریخ و هنر سعی کرده بهترین کیفیت موجود از فیلمهایی که او ساخته را اینجا به اشتراک بگذارد: https://t.me/tarikhandhonar/416 رگبار ۱۳۵۰ https://t.me/tarikhandhonar/417 غریبه و مه ۱۳۵۲ https://t.me/tarikhandhonar/429 کلاغ ۱۳۵۶ https://t.me/tarikhandhonar/431 چریکه تارا ۱۳۵۷ https://t.me/tarikhandhonar/433 مرگ یزدگرد ۱۳۶۰ https://t.me/tarikhandhonar/435 باشو، غریبه کوچک ۱۳۶۴ https://t.me/tarikhandhonar/437 شاید وقتی دیگر ۱۳۶۶ https://t.me/tarikhandhonar/439 سگ کشی ۱۳۷۹ https://t.me/tarikhandhonar/443 وقتی همه خوابیم ۱۳۸۷ https://t.me/tarikhandhonar/445 مسافران ۱۳۷۰ https://t.me/tarikhandhonar/447 @aminhaghrah

۲ این هفته به یاد بهرام بیضایی می‌شود کتاب حقیقت و مرد دانا را با بچه‌های ۱۲ تا ۱۴ ساله بخوانیم. درباره حقیقت گپ بزنیم. درباره معنای حقیقت برای هر کدام از ما و درباره ایستادگی پای این معناهای شخصی و جمعی‌، درباره ارزش پرسش و جستجوگری و درباره زندگی نویسنده این کتاب که همه این‌ها را یادمان می‌دهد و در زندگی‌اش سکون را تاب نیاورده. فایل داستان را اینجا می‌گذارم. .

شهرِ رشت از چه زمانی مرکز گیلان شد؟ ناصر عظیمی

در مورد این‌که شهر «رشت» از چه زمانی به‌عنوان شهرِ مرکزِ گیلان درآمد، در هیچ سندی که تا کنون می‌شناسیم دیده نشده است. تصور عمومی بر این است که رشت از زمان شاه عباس به مرکز اداری گیلان درآمده است. این البته درست نیست. از این‌رو پاسخ به این پرسش، اهمیت مهمی در تاریخ گیلان دارد. از روی همین اهمیت تاریخی بود که نویسنده مرکزیت و ظهور «شهر مسلط» در کلِ گیلان را که تقریباً هم‌زمان بود با احراز مرکزیت اداری این شهر برای گیلان به‌عنوان آغازِ «تاریخ نوین گیلان» پیشنهاد کرده است. با این‌حال اگرچه در هیچ سندی به‌طور مستقیم از احرازِ مرکزیت شهر رشت به‌عنوان شهر مرکزی گیلان در دست نیست اما داده‌های فراوانی در دست داریم که با تعمق در آن‌ها می‌توان به این پرسش پاسخ نسبتاً دقیق داد. این نوشته کوتاه تلاش کرده به‌طور خلاصه به همین نکته بپردازد.

✍️ ادامه مقاله درباره ناصر عظیمی #مقاله https://t.me/Jangal94