سراپرده محبت

با دوستی نشین که شود تازه جان از او بنشین و درس عشق و محبت بخوان از او آن را که مایل است همان را از او بخواه وآن را که طالب است طلب کن همان از او آن میزبان خوش است که درجمع دوستان آید به شوق و ذوق دل میهمان از او وآن میهمان حبیب خدا هست کان حبیب شادان شود غمین نشود میزبان از او زردی گرفت برگ درختان به مهر ماه نازم به سرو بن که خجل شد خزان از او با دوست دوست باش میامیز با عدو کاین نابکار کینه بورزد امان از او در سیر روزگار ز ناحق بجو کنار حق را طلب اگر چه ببینی زیان از او از حشر و نشر اهل نفاق الحذر از آنک خصم است و هیچ کس نبرد این گمان از او نازم به ناز تازه گلی کز طراوتش حسرت خورد به جلوه‌گری ارغوان از او فرهاد داد جان به ره عاشقی که ماند بس داستان ز مردم شیرین زبان از او یا رب فزون نمای ولا در دل «وفا» مستان قبول خاطر و طبع روان از او #وفا ارتباط با ادمین @Mehdiziaebrahimi @MHEsfahani به ما بپیوندید 👈 @saraaparde