en
Feedback

Don't get caught by a cheater! Telemetrio finds and tags such channels 👉 If you want to see the tag, subscribe

دکتر فریبا بشر دوست

دکتر فریبا بشر دوست

Open in Telegram

تهران پارس خ 111 (ملکی)پ22 تلفن 02177889129

Show more
1 059
Subscribers
No data24 hours
-37 days
+530 days
Posts Archive
کلینیک کاویان در تعطیلا'ت نوروزی بصورت انلاین در خدمت شماست: https://BOGHRAT.com/Clinics/kavianpsychological

- رک بودن یا وقاحت! ❗️رك بودن يا FRANK به معناى ابراز نظر شخصى در مورد مسائلى است كه مربوط به خود ما می‌شود مثلا من بستنى دوست ندارم، اين موضوع را به صراحت بازگو می‌كنم، يا دوستى از من می‌پرسد بيرون می‌آیی؟ به‌راحتى می‌گويم نه الان حوصله ندارم ... ❗️اما وقاحت يا RUDE به معنای نظرات ما در مورد ديگران است، مثلا من به دوستم می‌گويم چقدر چاق هستى! يا می‌گويم بينى تو شبيه بينى عقاب است، ببخشيدا من رك هستم! فرق رك بودن را با وقاحت بدانيم. https://t.me/DrBashardoost

❗️رفتارهایی که انجام دادن آن‌ها در رابطه‌ جایز نیست❗️ ❕ناراحت بودن از فرد مقابل، و منتظر ماندن که خود فرد بفهمد. وقتی ناراحت بمانید، به خشم پناه می‌برید، و این به رابطه آسیب می‌زند. مطالعات نشان داده‌اند که ناراحتی و کینه حل نشده منجر به اضطراب و افسردگی می‌شود. وقتی ناراحتی را بپذیریم و در موردش کاری انجام دهیم که به خود و دیگری آسیب نرسد وارد مرحله آگاهی، پردازش احساسات و رشد می‌شویم. ❕بازنگری نکردن ارزشهای درونی شده خود. بازنگری به ارزش‌های درونی شده خود، باعث عشق بیشتر به دیگران می‌شود. ارزش‌های درونی شده خوب می‌توانند به ما کمک کنند که فرد بهتری باشیم. اما اگر ارزش‌های درونی شده ما به طور مثال خشنود کردن دیگران "به هر قیمتی" باشد و این رفتار را از فرد مقابل خود نبینیم به رابطه آسیب می‌زند. ❕نادیده گرفتن نیازها، برای نگهداشتن آرامش. هر فرد امن سعی می‌کند نیازهای خود را برآورده کند و بعد به دیگران در رفع نیازهایشان تا حد امکان کمک کند. ما در رابطه به امنیت نیاز داریم. اگر نیازهای دیگران را تامین کنید، و نیازهای خود را نادیده بگیرید، با خودگویی درونی روبرو می‌شوید که شما و نیازهایتان مهم نیستید که منجر به اختلالاتی می‌شود که به رابطه آسیب می‌زند. ❕آزار و اذیت آزار و اذیت به معنی الگویی از رفتارهای آسیب‌زننده برای بالا بردن قدرت/کنترل روی فرد است؛ و فرم‌های مختلفی دارد، آزار و اذیت عاطفی و هیجانی، آزار و اذیت فیزیکی، آزار و اذیت مالی و آزار و اذیت جنسی. اگر شما فردی هستید که سابقه بودن در روابط دشوار را دارید، فقط برای ترس از اینکه تنها نمانید، ممکن است یاد گرفته باشید که با ایجاد الگوهایی برای حفظ آرامش، با کسانی که به شخصیت شما احترام نمی‌گذارند، کنار بیایید... اما بهتر است بدانید این الگوهای رفتاری نامناسب، منجر به همان چیزی می‌شود که از آن می‌ترسیدید. https://t.me/DrBashardoost

❤️افزایش طول عمر و تعداد سالمندان!.... @drbashardoost

کلینیک کاویان در تعطیلا'ت نوروزی بصورت انلاین در خدمت شماست: https://BOGHRAT.com/Clinics/kavianpsychological

من تا پارسال یک تراپیست قشنگ داشتم که هر سه‌شنبه باهاش حرف می‌زدم. قدیم‌ها فکر می‌کردم داشتنِ تراپیست یک قدم مانده به دیوانه بودن است. بعد گوشی دستم آمد که چون خط تولید آدمیزاد فاقد کنترل کیفی است، وجود نقص‌فنی ماجرایی کاملا طبیعی است. حالا اگر توی رزومه‌‌ی آدم جنگ و خاورمیانه و شلنگ‌آباد را هم اضافه کنی، نداشتن تراپیست خودِ دیوانگی‌ست. چند سال پیش زنگ زدم به مریم و گفتم که من اندوهگینم و کمک می‌خواهم. مریم هم وصلم کرد به این تراپیستِ قشنگ. سه‌شنبه‌ها خوش می‌گذشت. با اسکایپ زنگ می‌زدم بهش و با توسل به تمامی خاندان نبوت جهت قطع نشدن اینترنت، یک ساعت برایش حرف می‌زدم. آدم برای ادامه دادن باید حرف بزند. هر لوانتوری یک اگزوز لازم دارد جهت ریپ نزدن. از اندوه‌های لوکسم حرف زدم. این‌که آمدنم بهر چیست؟ این‌که لیلایم کجاست؟ این‌که آیا راه سعادت‌مندی از این ور است یا از آن ور است؟ علم بهتر است یا ثروت؟ پارسال به تراپیستم گفتم چند ماه استراحت کنیم و دوباره از سر بگیریم. گفت باشد و خداحافظی کردیم و خلاص. بعد خوردیم به ماجراهای اخیر و لجن‌زاری که ته ندارد. تروما پشت تروما. تروماهایی که دیگر شخصی نیستند و جمعی‌اند. الان دقیقا نمی‌دانم باید چه کار کنم؟ ور رفتن با اندوه شخصی خیلی آسان است. اما اگر اندوه جمعی شد باید به کی پناه ببرم؟ تراپیست قشنگم؟ نمی‌شود که. فکر کنم الان دیگر وقتش باشد که از یک کهکشان دیگر تراپیست پیدا کنم. اصلا قرار به این نبود. هجده سال پیش که محمود شد رییس جمهور، اظهر من الشمس بود که این مرد آغاز یک درامای جدید است. من هم دیگر حوصله دراما نداشتم. کل دار و ندارم را -که البته بیشتر ندار بود- ریختم توی دو تا چمدان و مهاجرت کردم. ما را به خیر و شما را به سلامت. با خودم گفتم هزینه‌اش را می‌دهم. خودم را از نعمت پدر و مادر و برادر و دوست و فامیل و درکه و لواشک و کباب بناب محروم می‌کنم. در عوض به آسمان آبی نگاه می‌کنم و خودم تصمیم می‌گیرم با شام، شربت شفتالو بخورم یا عرق سگی یا آب. بی‌دغدغه. نه دلار مهم است و نه قیمت گوجه. سالی یک بار هم می‌آیم ایران و بوس و لیس و دیدار جهت رفع دلتنگی و تعریف خاطرات فرنگ. برنامه‌ی اولیه این بود. می‌دانستم که اندوه فردی گریبانم را می‌گیرد. و گرفت. اما کنار آمدن با اندوه فردی کاری ندارد. من فرار کردم تا گرفتار اندوه جمعی نشوم. که البته کور خواندم. اندوه جمعی تا نپتون هم که بروم با من خواهد آمد. نگران تراپیستم هستم. حدس می‌زنم او هم افتاده توی قابلمه‌ی این اندوه جمعی. هیچ کاری هم از دستم برنمی‌آید. فقط می‌توانم نگران باشم. بابت این نگرانی هم قرار نیست بهم مدال انسان‌دوستی بدهند. فوقش یک مدال حلبی، نشان وطن‌دوستی بزنند روی سینه‌ام. که وطن‌دوستی فضیلت درجه‌ی یک محسوب نمی‌شود. آدم اگر آدم باشد دلش برای همه می‌سوزد. من هیچ وقت دلم برای سنگالی‌ها و چچنی‌ها و هائیتی‌ای‌ها و بقیه‌ی ای‌ها نسوخته است. با این‌که همه جا تعفن وجود دارد. اما من فقط الان نگران تراپیستم هستم. نگران اندوه جمعی خودمان. من مصداق مسلم اینم که هم کتک خوردم، هم پیاز خوردم و هم پول را دادم. چند ماه بعد از این‌که هواپیما را زدند، یاسمن توی وبلاگش مرثیه‌ای نوشت و تهش گفت: «از نظر من این‌که ما به اصلاح وضعیت سیاسی‌مان امیدوار باشیم یا نباشیم اهمیت خاصی ندارد. برای من مهم نیست که عاقبت سیاسی کشورم یا امریکا چه می‌شود. برای من داستانهای‌مان مهم است. خاطراتمان و چیزهایی که حس می‌کردیم و دیگر نمی‌کنیم. برای من مهم است که کسی بیاید و آگاهانه از کرختی بعد از آبان بگوید و ناامیدی را پس بزند. از روزمره بگوید و روزمره را به رسمیت بشناسد». درست است. چیزهایی هستند که دیگر حس‌شان نمی‌کنیم. داستان‌های روزمره‌مان دیگر وجود ندارند. در واقع آدم‌هایی هستیم که زیر آفتابیم اما سایه نداریم. به هر حال. من نگران تراپیستم هستم. نگران اندوه جمعی‌مان. توی دلم هم فحش می‌دهم به روزگار که زد زیر قولش و وطن و تمام مشکلاتش را مثل بنفشه‌ها چید گذاشت توی چمدانم. کنار همه‌ی دار و ندارم. با این اندوه جمعی چه کنیم تراپیست عزیزم؟ https://t.me/DrBashardoost

. با هم مى سازيم امروز ٨ اسفند مراسم كلنگ زنى مدرسه ٥ كلاسه روستاى بنگل زهى با زيربناى ٢٠٠ مترمربع 🔸نيكوكار: جناب آقاى مسعو
+5
. با هم مى سازيم امروز ٨ اسفند مراسم كلنگ زنى مدرسه ٥ كلاسه روستاى بنگل زهى با زيربناى ٢٠٠ مترمربع 🔸نيكوكار: جناب آقاى مسعود رمضانعلى 🔸مجرى: انجمن نيكوكار جامع 🔹در اين مراسم بخشدار محترم پلان، رئيس آموزش و پرورش دشتيارى، شورا و دهيار روستاى بنگل زهى، دانش آموزان و اهالى روستاى بنگل زهى حضور داشتند. #بنگل_زهى #دشتيارى_سيستان_و_بلوچستان #انجمن_یاران_جامع @yaranjaame

❤️درمان انواع فوبیا ها در کلینیک کاویان @drbashardoost
❤️درمان انواع فوبیا ها در کلینیک کاویان @drbashardoost

قابل توجه دانش آموزان گرامی
قابل توجه دانش آموزان گرامی