|•حَرفآی مَنطقی•|

"اگر می‌خوای خودت رو مقصر بدونی، بدون. اما کاری که اون با تو کرد؛ خیلی بدتر از کاری بود که تو با اون کردی."

آدم بايد پاي چيزي وايسه كه تهش شرمنده پاهاش نشه

نصف زندگیم صرف این شد که به آدمای مهم زندگیم بفهمونم با من نجنگ عزیز من دشمنت نیستم من ببازم تو نبردی.

‌مثل یه ابرم، مغزمو باریدم

انتقام چی رو از من گرفتی، زمان از دست رفته؟

مهمترین کاری که تو این چندسال کردم مبارزه با افسردگی بوده، مبارزه به روحی که تمام سعیش رو میکرد تا بمیره! مهمترین کاری که کردم دووم آوردن بود! بعد از نوشتن وصیت نامه برای خانواده و بعد از روزهایی که نمیتونستم بخوابم ونمیتونستم کار کنم و نمیتونستم زنده بمونم، دووم آوردن غیر ممکن بود ولی من از پسش واقعا بر اومدم.

خودتو سرزنش نکن بعضی اتفاقا باید بیفته تو فقط بازیگری

‌‏من حفظياتم خوب نيست، ولی فاصله رو بلدم حفظ كنم

دور هم جمع نشین حرف مارو بزنین، چون ما اگه حرف بزنیم شما دیگه نمیتونین دور هم جمع شین

مهمان خودم، به صرف گلوله!

رازبقا داشت میگفت لاشخورهاااا در حال نزدیک شدن هستند. . یه دقیقه بعد شوهرعمم اینا زنگ آیفون رو زدن. حقیقتا برگام ریخت از این پیشگویی

تو کلامم چاقو دارم، با هرکسی حرف میزنم زخم میشه، نه که طعنه و زخم زبون، نه! اینکه میشم آینه میشینم جلوش، نگاه میکنه میبینه کیه میبینه کجاس..

کاش دنیا انقد کوچیک بود که مجبور میشدیم مچاله شیم تو بغل هم.

تا تلخی الکل و نچشی به شیرینی مستی هم نمیرسی هر کیفی یه کیفری داره برای هرچیزی باید تاوان داد مثل فردای مستی.

‌نقاش خوبی بود، راهشو کشید و رفت!

‏اگه زندگی رو مهمونی در نظر بگیریم، من همسایه‌ی خونه بغلیم؛ فقط صداش میاد.

یادش افتاد شکست!

امیدوارم هیچوقت آدم مورد علاقه‌ت به غریبه تبدیل نشه. اما این اتفاق میوفته و تو خیلی صدمه میبینی، قلبت میشکنه، غمگین میشی، خشمگین میشی، بی اعتماد میشی، احتمالا از خودت سوالاتی مثل “چجوری انقدر زود یادش رفت” یا “یعنی اصلا مهم نبود” رو بپرسی، احتمالا بری تمام پیام‌هاتونو بخونی، احتمالا خودتو سرزنش کنی بابت خیلی چیزا، احتمالا دلت گاهی تنگ بشه. فرقی نمیکنه دوستت بوده یا پارتنرت، فرقی نمیکنه چقدر وقت گذاشتی براش و چقدر برات مهم بوده، عکساتو باهاش پاک کن، پیام هاشو پاک کن، شبکه های اجتماعیشو انفالو کن، شماره‌شو پاک کن؛ خودتو سرزنش نکن، احساس ناکافی بودن نکن. الان که اینارو نوشتم یه ذره غمگین شدم، ولی این کارایی که گفتم جوابن.چون خودم انجامشون دادم. تمام تلاشت رو کردی، تو باید از هر دوره‌ای از زندگیت بگذری.

انسان ذاتا موجودی کاملا تنهاست. فرقی نمی‌کنه در شلوغ‌ترین جای ممکن یا غرق در روابط و دوستی‌های متعدد یا وسط یک ماجرای عشقی؛ انگار روح بشر با یک تنهایی عمیق و ابدی گره خورده. در سخت‌ترین شرایط و روزهای خاصی از زندگی این موضوع بیشتر به چشم میاد و بهت ثابت میشه که توی این دنیا به جز خودت کسی رو نداری.