ONE

هیچ کس مثل یک زن نمیتواند، در سکوت هزار درد را حمل کند؛ و همچنان مهربان بماند... داستایفسکی @oneonee

من همانجا که عشق بود، مهربانی بود، و آدم‌هایی، خالصانه هم را دوست داشتند؛ خورشید را دیدم که طلوع می‌کرد، زندگی را دیدم که جریان داشت، و شادی و امید را که به زیباترین حالت ‌ممکن ، تکثیر می‌شد . . . نرگس_صرافیان_طوفان @oneonee

‌ و خدایی که در این نزدیکی میزند لبخندی به تمامِ گره هایی که تصور دارم هــــــــــمگی کور شدند💫🌱 سولمازبختیاری @oneonee

گاهی امید همین است که با تمام خستگیِ شب، باز هم چشم به صبح باز می‌کنیم. شاید امروز دلیل تازه‌ای برای ماندنِ نور باشد...💫🌱 @oneonee

برایش تعریف کردم. گفت: رشد کرده‌ای. گفتم: رشد نکرده‌ام. خسته شده‌ام. خسته‌تر از آنم که اشتباهِ همیشگی را تکرار کنم. گفت: حتی اگر چنین باشد، باز هم گونه‌ای از رشد است. چه رشدی از این بالاتر که آدم بالاخره جایی بفهمد خسته‌ شده است و به جانِ خسته‌ی خودش رحم کند؟ حمید باقرلو @oneonee

هر کسی در عمق وجود خود قبرستان کوچکی دارد که محل آرمیدن تمام کسانی است که او یک روز آن‌ها را دوست داشته است! رومن رولان @oneonee

بغل تو > هرچیز دیگه ای....🫂 @oneonee

موافقین بشینیم روی همین نیمکت چشم دل بسپریم به تماشای جلوه ی ماه و آهن گوش کنیم؟! @oneonee

ارسالی دوست خوبمون از مزرعه گندم... دیدین وقتی باد میاد ،حرکتِ همزمانِ هزاران خوشه ی گندم رو؟! نوعی رقصِ منظم و باشکوه به وجود میاد که چشم رو خیره میکنه...💫🌱 @oneonee

دلتون همیشه بر فراز....✌️💫 @oneonee

چه چیزی زیباتر از نظاره یک برگ گل ؟!.... @oneonee

شما که حال خوب برامون سوغاتی میارین،. منم سرذوق میام. اینم ذره ای ازنور جاری درجهان هستی از تنکابن زیباااا ، تقدیم نگاهتون.... (از اینجا تا ساحل دریا چند قدم‌فاصله ست🌊) @oneonee

دوست خوبمون از کانال یه پنجره رو به حس خوب واسمون وا کرد🙏🤗

گلایه از وضعیت اساسی و نبود زیرساخت‌های ارتباطی در محل برگزاری مسابقات... متأسفانه با نهایت دلخوری و ناراحتی، این پیام را می‌نویسم؛ آن هم در حالی که برای پیدا کردن کوچک‌ترین نقطه‌ای که حتی بتوانم این متن را ارسال کنم، با سختی و تلاش بسیار موفق شدم. طول مدت برگزاری این مسابقات، ما با یک بحران بزرگ روبرو هستیم: عدم وجود آنتن‌دهی در محل مسابقات. ورزشکاران نابینا از سراسر کشور با تمام امید و انرژی به اینجا آمده‌اند تا برای نام خود تلاش کنند، اما در پشت صحنه، آن‌ها و خانواده‌هایشان در یک انزوای ناخواسته قرار گرفته‌اند. تصور کنید چقدر برای یک ورزشکار دشوار است که نتواند حتی یک تماس کوتاه با خانواده‌اش داشته باشد تا از حال و روز خود خبر دهد؛ و چقدر برای خانواده‌ها سخت است که از سلامت فرزندشان در این شرایط بی‌خبر بمانند. شخصاً با مسئول برگزاری صحبت کردم و خواستم این مسئله مهم را پیگیری کنند، اما پاسخ متاسفانه بسیار ناامیدکننده بود. بگذارید شفاف بگویم: وقتی ورزشکاران از سراسر کشور برای شرکت در یک رویداد رسمی می‌آیند، فراهم کردن حداقل امکانات انسانی و ارتباطی، وظیفه اصلی برگزارکننده است، نه یک «لطف» یا «کار اضافه». این موضوع فراتر از بحث فنی، بحث احترام به حقوق ورزشکاران و خانواده‌های آن‌هاست. ما هر بار که به اینجا می‌آییم، با همین مشکل مواجه می‌شویم. انگار هنوز درک درستی از اهمیت این مسائل، به‌ویژه برای جامعه توان‌یابان، ایجاد نشده است. امیدوارم این بار صدای ما به گوش مسئولان واقعی برسد تا پیش از آنکه این رویدادها صرفاً به یک «تجربه تلخ و دشوار» تبدیل شوند، زیرساخت‌های انسانی و ارتباطی را فراهم کنند... @oneonee

عدم رعایت استانداردهای رفاهی و ارتباطی در محل برگزاری مسابقات.... @oneonee