ONE
Открыть в Telegram
ارتباط با ادمین: @fereshteh_ramezanii رمضاني هستم ؛ مدير كانال . ارشد روانشناسي ورزشي كانال one ؛ فرصتي هست براي آرامش و تفكر در باب " زندگي " ! استفاده از عكسها و مطالب با ذكر منبع ؛ باعث توزيع آگاهي و مهرباني خواهد بود @oneonee
Больше2 316
Подписчики
Нет данных24 часа
-107 дней
-1130 день
Архив постов
2 316
به نام خداوند مهربانی 🌿
دوستان و همراهان گرامی،
قصد دارم شما را با دو چهره پرامید و پرتلاش آشنا کنم:
نازنینزینب خسروی (۱۷ ساله)
و فاطیما خسروی (۹ ساله)؛
دو خواهر مبتلا به آلبینیسم که نماد واقعی تلاش، هوش و ادب هستند و اخیراً با انگیزه بالا در مسابقات شطرنج نابینایان و کم بینایان کشوری حضور پیدا کردند.
در حال حاضر، این خانواده عزیز با مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند و منزل مسکونیشان بسیار قدیمی، کلنگی و نیازمند مرمت و بازسازی اساسی است.
اگر مایلید در کنار این دو دختر شایسته باشید و سهمی در خوشحالیشان داشته باشید:
- شماره کارت فاطیما جان جهت هدایای نقدی تقدیم حضورتان میشود.
(بیزحمت بعد از واریز، عکس فیش یا رسید رو برام بفرستید تا در جریان باشم 🙏
- همچنین برای عزیزانی که مایل باشند به صورت حضوری کمکی داشته باشند، شماره تماس و آدرس خانواده محترمشون رو در پیوی تقدیم میکنم.
دستهای مهربانتان پربرکت و دلهایتان شاد باد 🌸
5894631598641710
فاطیماخسروی
2 316
سرزمینم !
مساحت کوچک آغوش توست ...
@oneonee
2 316
گلایه از وضعیت اساسی و نبود زیرساختهای ارتباطی در محل برگزاری مسابقات...
متأسفانه با نهایت دلخوری و ناراحتی، این پیام را مینویسم؛ آن هم در حالی که برای پیدا کردن کوچکترین نقطهای که حتی بتوانم این متن را ارسال کنم، با سختی و تلاش بسیار موفق شدم.
طول مدت برگزاری این مسابقات، ما با یک بحران بزرگ روبرو هستیم: عدم وجود آنتندهی در محل مسابقات.
ورزشکاران نابینا از سراسر کشور با تمام امید و انرژی به اینجا آمدهاند تا برای نام خود تلاش کنند، اما در پشت صحنه، آنها و خانوادههایشان در یک انزوای ناخواسته قرار گرفتهاند. تصور کنید چقدر برای یک ورزشکار دشوار است که نتواند حتی یک تماس کوتاه با خانوادهاش داشته باشد تا از حال و روز خود خبر دهد؛ و چقدر برای خانوادهها سخت است که از سلامت فرزندشان در این شرایط بیخبر بمانند.
شخصاً با مسئول برگزاری صحبت کردم و خواستم این مسئله مهم را پیگیری کنند، اما پاسخ متاسفانه بسیار ناامیدکننده بود.
بگذارید شفاف بگویم: وقتی ورزشکاران از سراسر کشور برای شرکت در یک رویداد رسمی میآیند، فراهم کردن حداقل امکانات انسانی و ارتباطی، وظیفه اصلی برگزارکننده است، نه یک «لطف» یا «کار اضافه». این موضوع فراتر از بحث فنی، بحث احترام به حقوق ورزشکاران و خانوادههای آنهاست.
ما هر بار که به اینجا میآییم، با همین مشکل مواجه میشویم. انگار هنوز درک درستی از اهمیت این مسائل، بهویژه برای جامعه توانیابان، ایجاد نشده است. امیدوارم این بار صدای ما به گوش مسئولان واقعی برسد تا پیش از آنکه این رویدادها صرفاً به یک «تجربه تلخ و دشوار» تبدیل شوند، زیرساختهای انسانی و ارتباطی را فراهم کنند...
@oneonee
