عاشقانه

بزدلان پیش از مرگشان بارها می‌میرند شجاعان تنها یک‌بار مرگ را تجربه می‌کنند. -ویلیام شکسپیر

باد، بوی تو بیاورد و قرار از ما برد. - حافظ

آخر قصه، هیچ کس از این دنیا چیزی با خود نمی‌برد؛ جز ردپایی که بر دل دیگران گذاشته است. شاید جاودانگی، همین باشد.

شرمندهٔ محبتت ای غم! که در فراق حالِ مرا به جز تو نپرسید هیچ‌کس... فاضل نظری

مثل اینا که ازشون زیاد هست نباشید.

متولد شدم از تاریکی... پوست انداختم از گهواره و فرود آمدم از پله‌ی ماه... روی غمناک‌ترین سیاره

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدایی بزم تو مرا می‌طلبد ، آمدم ای جان من عودم و از سوختنم نیست رهایی... ابتهاج

مرا کمی بیشتر دوست داشته باش، چرا که فکر میکنم پایان غم انگیزی خواهم داشت.

چه زیان تورا که من هم برسم به آرزویی؟

و او کسی بود که حتی تصور آغوشش، صدایش، چشم هایش، خنده هایش و حضورش نیز مرا از غم نجات می‌داد.

وقتی چیزی مرا رنج می‌داد، درمورد آن با هیچ‌کس حرفی نمی‌زدم و به تنهایی مشکل را حل می‌کردم، نه اینکه واقعاً احساس تنهایی کنم، بلکه فکر می‌کردم انسان‌ها خودشان باید خودشان را نجات دهند.

من قوی نبودم، حتی شجاع هم نبودم ، من مجبور بودم؛ اجبار آدم ها را، قوی و شجاع می‌کند.

مرگ بزرگترین باخت زندگی نیست... بزرگ‌ترین باخت زندگی، چیزهایی است که درون شما می‌میرند وقتی هنوز زنده‌اید!

«چیزی در وجودم سر جایش نبود: چیزهای زیادی را تحمل کرده بودم، چیزهای زیادی را تاب آورده بودم...»

درد من این است که در بیداری گرفتار کابوسم. بونوئول

عشق و رنج دو روی یک سکه‌اند و ارزش عشق به اندازه‌ رنجی است که آدم از بابت آن می‌کشد و اگر عشق همین طور مفت و مجانی پای آدم تمام شود، در واقع عشق نبوده و فقط خودش را گول زده! -ویلیام فاکنر

به یکدیگر نگاه کردند غرور اجازه نمی‌داد نزدیک شوند، پس از هم دور شدند و این شروع تمام شدن صمیمیتشان بود. مقیمی

همین كه می‌دانم كسى شبیه تو نیست؛ چقد دلهره‌ آورتر از نبودن توست. - معروفی

فراموش نکن! آدمها همچون هر حیوان دیگری فقط با زبان تعریف می‌کنند، و بر خلاف هر حیوان دیگری فقط با زمان تعریف میشوند... قانونهای نانوشته شهرام شریف پیران