دیده‌بان معماری ایران

معماری این است، که بر پایش جان بگذاری، نه آنکه در پستوهای پلید شهر با زدوبندهای شما و رفیقانتان شکل میگیرد. خسته خفته بر کنار سیل بندی که با دست خود ساخته اند. . . ایران ما، ای ایران، ای تنهاترین تنهایان

اگر سوادی به دست آمده و وجدانی مانده باشد...

عضو مجلس شورا، پس از داد و فریاد و به آتش کشیدن پارچه های منقوش در مجلس، برای استراحت به این ویلا می آید که در دل کوه با آسیب جبران ناپذیر به منابع طبیعی ساخته ( در لیلمان لاهیجان). آیا شایسته جایزه آقاخان نیست؟

حالا که صحبت از سیل است، این را هم ببینید که بی بی حکیمه است لمیده بر بستر سیلاب. محسود همگنان است و شایسته جایزه آقاخان...

از موزه سنندج اینگونه در برابر سیل محافظت میکنند. مدیران میراث فرهنگی از ابتدا تا کنون، جزو خلاق ترین و عجیب ترین و غریب ترین موجودات عالم بوده اند! .

خورشید ایران‌شهری در آسمان شیراز درخشید... معماری هیچ کارکردی ندارد جز بسترآفرینی و بازنمایی آن مهر تابان. دیگر چیزها، پسماند نابازیافتنی اندیشه های تهی است. https://t.me/architecturemonitor

از خواب گران خیز...

#دیده_بان_معماری_ایران https://t.me/architecturemonitor

گلستان را آب برده نه از باران، که باران رحمت خداست. اگر باران سیل شده، به سبب نابکاری ابلیس هایی است که جنگل ها را تراشیدند و چوب ها را بریدند بردند و فروختند و کیسه های بلند خود را انباشتند. کسانی که در طول این سالها، جنگل تراشی ابلیس ها را دیدند و دم برنیاوردند، در این ویرانی ناشی از سیل بنیان کن شریکند- نفرین خدا و خلق بر تمامی آنان باد. #دیده_بان_معماری_ایران

https://goo.gl/f5Pyef نگاهی دیگر به معماران و سخنگویان در باره معماری (از علی طباطبایی/ وبگاه #آسمانه)

سلام وقت بخیر مرتبط با #فهرست_های_سه_گانه، متن زیر مطالعه شود. فراخوان ایده پردازی طرح های عمرانی محلات مشهد با این لینک در 29 آذر 1396 اطلاع رسانی شد https://t.me/archicomp/858 اعلام نتایج این مسابقه در تاریخ 17 اسفند 1396 در لینک زیر اطلاع رسانی شد. https://t.me/archicomp/1021 #مسئله_مهم به گفته یکی از برندگان این مسابقه گویا طرح اول به دلایلی رد می شود و طرح های بعدی یک رتبه ارتقا پیدا می کنند اما برای تحویل جوایز، جایزه ها از سکه به پول نقد تبدیل می شوند و همان جایزه هم نصف و نیمه پرداخت می شود و عوامل مرتبط با این مسابقه یعنی شرکت بارثاوا از عمل به تعهدات خود شانه خالی می کند و هر روز یک بهانه می آورد. در این مورد شرکت یادشده با انجمن علمی معماری موسسه آموزش عالی فردوس مشهد قراردادی را به عنوان برگزار کننده منعقد می کند ولی نهایت این انجمن نتوانست به طور کامل مسابقه را به سرانجام برساند و جایزه طرح های برتر را وصول کند. قول هایی را به ما و برندگان دادند که تا 25ام اسفند97 جایزه را وصول می کنند ولی این مهم حاصل نشد و تصمیمات لازم برای #فهرست_های_سه_گانه گرفته شد. متاسفانه این انجمن و به طور کلی تر موسسه آموزش عالی فردوس مشهد برگزارکننده فراخوان " پنجمین جشنواره نگاه عاشورایی" نیز هست که تاریخ تحویل آثار 25ام اسفند 1397 بود. لینک اطلاع رسانی این فراخوان https://t.me/archicomp/1444 از نظر مجموعه مسابقات معماری و شهرسازی هر دو عامل مرتبط این مسابقه در #فهرست_سیاه مجموعه ما قرار می گیرند ولی با #یک_درجه_تخفیف و دادن مهلت یک ماهه تا پایان فروردین 1398 به انجمن علمی موسسه آموزش عالی فردوس مشهد، این مجموعه در #فهرست_زرد قرار خواهد گرفت. در صورتی که نتوانند تا مهلت تعیین شده جایزه را وصول کنند و به برندگان پرداخت کنند این عامل نیز در #فهرست_سیاه قرار خواهد گرفت. 👇🌺👇 کانال تلگرام مسابقات معماری و شهرسازی: https://t.me/joinchat/AAAAAD_oCR-ahrV1KQAaVQ @archicomp

با تشکر از #نازنین_رزم_آهنگ

شانگهای طی بیست سال، رها از سخنان بیهوده کسانی که منظر فرسوده سرزمین را بهانه انجماد میکنند، اینگونه تغییر کرده است.

📑تبدیل باغ های کن به پارک عمومی؛ حفظ یا تخریب طبیعت؟ 👤 مریم محسنی‌مقدم در دی ماه ۱۳۹۶، به پیشنهاد وزیر راه و شهرسازی وقت، تبدیل باغ‌های کن به پارک عمومی در دستور کار شورای عالی شهرسازی و معماری قرار گرفت. سؤال اصلی این است که آیا با رویکرد حاکم بر شهرداری تهران در زمینۀ طراحی پارک عمومی، تبدیل باغ‌های کن به پارک اقدام درستی است یا خیر؟ آیا شهرداری تهران در تجربه‌های پیشین خود در این زمینه موفق عمل کرده است؟ بررسی عملکرد شهرداری تهران در ایجاد پارک عمومی بر بستر طبیعی شهر، مترادف با مداخله‌های وسیع و تغییرشکل‌های طبیعی در بستر شهر بوده است. عدم توجه به بستر طبیعی طرح به اکولوژی منطقه آسیب زده است. از سوی دیگر، اصول طراحی منظر که در راستای خلق هویت مکان و طراحی هم‌سو با طبیعت است، مورد توجه قرار نگرفته است. آیا زمان آن نرسیده که قبل از اتخاذ چنین تصمیماتی، در سیاست‌های اولیۀ طراحی آن‌ها بازنگری کرد تا از بروز اشتباهات مجدد که در سایر پارک‌های عمومی شاهد آن هستیم، جلوگیری شود؟ 👉🏻 INSTANT VIEW ⬇️ متن کامل این نوشته را در نظرآنلاین بخوانید.

📝 پزشکان خوش-بخت و مهندسان بخت-برگشته ⭕️ مقایسه اجمالی وضعیت تحصیل-کردگان پزشکی با مهندسی 1️⃣ درآمد 🔸طبق برآوردهای معتبر، بالاترین درآمد پزشکان در دنیا بعد از ایران مربوط به هلند است که ۳.۶ برابر درآمد سرانه مردم هلند است. در ایران یک متخصص جراح سالانه بین یک تا سه میلیارد تومان درآمد دارد که بین ۵۰ تا ۱۵۰ برابر درآمد سرانه مردم ایران است. اما در حال حاضر، حقوق یک مهندس در شرکت نفت در بدو استخدام، در حدود ۴میلیون تومان در ماه است و در اغلب شرکتهای خصوصی نیز حقوق حداقلی اداره کار، یعنی ۱.۲ میلیون تومان به مهندسان پیشنهاد میشود. بررسی محل سکونت و سبد مصارف پزشکان، حاکی از آن است از نظر درآمدی، این قشر در بالاترین دهک جامعه قرار دارند. 2️⃣ طول دوران تحصیل 🔹یک پزشک عمومی، ۷ سال و یک پزشک متخصص، حدود ۱۱ سال صرف تحصیل میکند؛ اما یک فوق لیسانس غیرپزشکی حدود ۶ سال و یک دکترای تخصصی (PhD) حدود ۱۰ سال. بنابراین تفاوت چندانی بین سالهای تحصیل پزشکان و سایر رشته ها نیست. در حال حاضر یک استاد دانشکده مهندسی با مدرک دکترای تخصصی (PhD) در بدو کارش چیزی کمتر از ۵ میلیون تومان حقوق میگیرد. اعضای هیئت علمی دانشگاهها با داشتن سابقه و کسب عنوان استاد تمامی، باز هم به ندرت حقوق ماهیانه شان، به ۱۵ میلیون تومان میرسد که کمتر از ۱۰ درصد درآمد یک پزشک متخصص است. همچنین در دانشگاه تربیت مدرس، (که تنها دانشگاه تابع وزارت علوم با رشته های علوم پزشکی است)؛ اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی، قریب ۵۰ درصد بیش از همترازان خود در دانشکده های دیگر حقوق میگیرند. در توجیه این تبعیض فاحش، چنین عنوان میشود که اعضای هیات علمی دانشگاههای تابع وزارت بهداشت، یعنی پزشکان و مرتبطین با علوم پزشکی، حقوقی بیش از همنوعان خود در دانشگاههای تابع وزارت علوم دارند. 3️⃣ کار در مناطق محروم 🔸پزشکان موظف اند دو سال در مناطق محروم طبابت کنند. اما اولا برای پزشکان مرد، این دو سال معادل خدمت سربازی محسوب شده و حقوق مناسبی نیز دریافت میکنند. ثانیا هم اکنون یک پزشک عمومی در مناطق محروم ماهیانه بیش از ده میلیون تومان دریافتی دارد. این مبلغ بیش از دریافتی یک مهندس ارشد نفتی است که روی سکو و یا در جزیره ها و بیابان های دور افتاده تا آخر عمر حرفه ای مشغول کار و تولید است. اما مهندسانی که در مناطق محروم کار میکنند، تفاوت چندانی در دریافتی با شهرهای بزرگ ندارند. 4️⃣ سختی شغلی 🔹محیط کار پزشکان، بیمارستان و مطب است که غالبا در دل شهرهای بزرگ قرار دارد. همچنین پزشکان با بیماران و مراجعینی طرف هستند که معمولا نهایت احترام را به پزشک خود میگزارند. اما مهندسان، در کارخانه های دور از شهر و حتی در مناطق غیرقابل سکونت، در محیطهای پر سر و صدا، در معرض انواع آسیبها و خطرات مشغول به کارند. در مجموع نمیتوان محیط و موقعیت کاری پزشکان را سختتر از مهندسان دانست. 5️⃣ هوش و استعداد 🔸هر چند در سالهای اخیر با گسترش بی حساب و کتاب رشته های غیرپزشکی و بی ارزش شده مداراک آنها گرایش به تحصیل در رشته پزشکی افزایش یافته و دانش آموزان نخبه به سمت رشته پزشکی رفته اند، بنابراین این موضوع در مورد پزشکان نسل آینده صدق خواهد کرد. اما در سالهای گذشته در ایران اکثر دانش آموزان نخبه و باهوش جذب رشته ریاضی و متعاقب آن فنی و مهندسی میشدند که هم اکنون یا بیکارند و یا با حقوق ناچیز در شرکت های خصوصی به بیگاری مشغولند. 6️⃣ امکان و فرصت تحصیل 🔹متاسفانه انحصار تمام موارد مربوط به صنف پزشکی در اختیار پزشکان است. این موضوع شامل کنترل ظرفیت دانشگاه ها در رشته پزشکی نیز می شود. بنابراین این قشر با ایجاد انحصار و محدودیت اجازه رقابت همه جانبه را از دیگران گرفته اند. هم چنین در حالیکه شما فارغ از رشته مقطع تحصیلی لیسانس و فوق لیسانس میتوانید در هر رشته ای غیر از پزشکی مدرک دکترا اخذ کنید، در حالیکه ورود به رشته های پزشکی برای فارغ اتحصیلان دیگر رشته ها غیرممکن است. 7️⃣ فایده به حال جامعه 🔸هر چند که فایده پزشکی به حال جامعه قابل انکار نیست، اما پزشکی شغلی خدماتی است که چیزی بر ثروت جامعه نمی افزاید؛ ولی مهندسی اساسا حرفه ای تولیدی و مولد ثروت برای جامعه است. اینکه قدر و منزلت یک شغل خدماتی در جامعه ای بیش از مشاغل تولیدی شود، در بلندمدت باعث تضعیف نیروی انسانی در بخش مولد شده و از سرعت رشد اقتصادی کشور خواهد کاست. 👇🏻 به این پست که درآمد پزشکان غربی در مقایسه با تولید ناخالص داخلی به ازای هر نفر است هم نگاه کنید. @maktubat

سخنی با رئیس‌جمهور دربارۀ ایوان مداین خبرگزاری فارس فیلمی را منتشر کرده که نشان می‌دهد بخش‌هایی از ایوان مداین فروریخته است. از غربت ایوان گریه‌ناک شدم. بنایی که نماد و نشان ایران است اما دست سرنوشت او را به میان غریبگان افکنده است. کنار ما نیست که تیمارش کنیم و دردش را برچینیم. باید از دور نزعش را تماشا کنیم. خیال مرا برد به آفاق یادها. به یاد شاهنامه افتادم و داستان ساختن ایوان: کنون از مداین سخن نو کنیم سخن‌های ایوان خسرو کنیم... به یاد خاقانی افتادم و قصیدۀ بزرگش: این است همان ایوان ... این است همان صفّه... این است همان درگه... ما بارگه دادیم این رفت ستم بر ما بر قصر ستمکاران تا خود چه رسد خذلان به یاد قصیدۀ بحتری افتادم و مقالۀ استاد احمد مهدوی دامغانی. به یادآوردم علامه قزوینی را که در بستر مرگ مشتاق بود قصیدۀ شاعر عرب را که سرود حشمت ایران است، بشنود ... به یاد آوردم حدودالعالم را:«مداین‌ مُستَقَرّ [=جایگاه] خسروان بوده‌است و اندر وی یکی ایوانی است که ایوان کسری خوانند و گویند که هیچ ایوان از آن بلندتر نیست اندر جهان». نزهت‌نامه علایی را: «ایوان مداین کسری را ارتفاع صدواند گز برآید و طول صد اَرش و پهنا پنجاه ارش و از این بیفزاید و کمتر‌ نیست. اکنون استادی در این طاق‌بستن آن است که چگونه سر به ‌هم آورده‌است!» ترجمۀ کهن مسالک‌وممالک را: «ایوان کسری به سنگ و گچ بنا کرده‌اند. اکاسره را هیچ بنا عظیم‌تر از آن نبوده است». به یاد تخت زرین/ عاج و تاج سترگ خسرو افتادم و چندوچون بار نوروزی در ایوان (شاهنامه و تاریخ بلعمی). از بس مهم بود نوشته‌اند٬به‌مثابت معجزه‌ای٬که در روز ولادت پیامبر(ص) «ایوان کسری بشکست» (تفسیر سورآبادی) و «دوازده کنگره از ایوان کسری درافتاد» (فارس‌نامۀ ابن‌بلخی). نوشته‌اند:«ایوان کسری نمازگاه علی‌ابن‌ابی‌طالب بود» (عجایب‌المخلوقات طوسی). نوشته‌اند مزار سلمان فارسی مقابل ایوان مداین است (نزهةالقلوب). همان‌که خاقانی دید و گفت: «قصر کسری و زیارتگاه سلمان دیده‌اند». به یاد پیوستگی ایوان با دادودهش افتادم. قرانش با عدل؛ این گوهر گم‌بودۀ مردم ما. الهی که از یادها مرواد قصۀ پیرزنی که همسایگی انوشیروان را به ده‌برابر قیمت نفروخت و شاه دادآیین پیروزمند خانه‌اش را ویران نکرد؛ «شاه بر ایوان نشسته بودی و پیرزن گوسفندان بر ایوانِ وی می‌راندی و دود سرگین می‌کردی» (بحرالفوائد). افسانۀ زنجیر عدلِ خسرو که بر ایوان آویخته شده بود از دورگاه تا روزگار ما آمده است. شاعر درباری کهن سرود: داشت نوشروان بر درگه خود سلسله‌ای تا دلیلی بوَد از عدل و نشانی ز امان (معزی) و شاعر «توده‌ای»زمانۀ ما گفت: زنجیر عدل خسرو و آن خر که شکوه کرد آورده‌اند تا به‌حقیقت خرت کنند (توللی) چه خاتمت شومی داشت ایوان خسرو!...«سعد ابی وقاص به کوشک کسری فرودآمد... سپاه امیرالمؤمنین عمر برفتند و خزاین ملِکان عجم بغارتیدند»(ترجمۀ تفسیر طبری). دریغا درفش خجستۀ کاویان که از خزاین ایوان بیرون آوردند و نزد عمر فرستادند و «بفرمود تا آن را بسوختند» (همان). دریغا شرحه‌شرحه‌کردن فرش شگفت بهارستان که زمستان‌ها در ایوان کسری گسترده می‌شد (بلعمی و ابن‌اثیر). دریغا درِ کاخ کسری که سعد برکندش و به کوفه برد و در کوشک منحوسش نهاد (بلعمی). هیهات از خلیفۀ بدکنش و ناپاک‌زادۀ عباسی که گفت:«چنان تدبیر کردم که این کوشک که کسری بنا کرد‌ه‌است به مداین و آن ایوان را، برکَنم و آن خشت‌ها و آلات‌ها را اینجا‌[= بغداد] آرم و اینجا بنایی کُنم». درود بر وزیر خلیفه که با چاره‌گری خواست «بنای عجم را صیانت کند» اما نتوانست (بلعمی)... افسوس که تتمۀ بازمانده از ایوان خسرو در غربتی ناگزیر نیست و نابوده می‌شود... ایوان مداین تنها یک بنای تاریخی نیست؛ فرهنگ است؛یاد پدر اندر پدر اندر پدر است. تا فرصت از کف نشده باید کاری کرد. چند روز دیگر آقای روحانی به عراق سفر می‌کند. امروز عراق دوست ماست. آقای رئیس‌جمهور گفتند اگر کمک ایران نبود قطعاْ بغداد در غائلۀ داعش سقوط می‌کرد. اصلاْ بغداد را با خشت و سنگ مداین بنانهادند. به مداین بدهکار است. ایران از عراق بخواهد با ایوان مداین مسئولانه و دوستانه رفتار شود. آقای روحانی تدبیری بیندیشد که متخصّصان به هزینۀ ایران، ایوان را مرمّت کنند. آقای روحانی! شما به‌عنوان رئیس‌جمهور ایران برابر سرنوشت ایوان کسری مسئول هستید. با دلسوزی این قضیه را پیگیری کنید. به فرهنگ و تاریخ ایران عیدانه بدهید. ایوان خسرو به هزار و یک دلیل باید بماند. یکی اینکه آئینۀ عبرت ایرانیان در همۀ روزگاران باشد. تا نسل‌های پیاپی بیایند و بیندیشند که چه بر ایران گذشت که حکومتی که یکی از دو فرمانروای بزرگ جهانِ آن روز بود، به دست مهاجمانی بیابانگرد از میدان خارج شد؟ با خودمان چه کرده بودیم که مثل برف آب شدیم؟ https://t.me/n00re30yah

نزدیک به روز درختکاری، و همزمان با نمایش های خُنُک بعضی از اعضای شورای شهر تهران، که برای خود شأن و جایگاه اجرایی قائل شده اند و در کارهایی که به ایشان ربطی ندارد دخالت میکنند، همایش برگزار می کنند، برای بازدید و رهنمود دادن و فضولی کردن از پروژه های شهری بازدید می کنند و . . .، بر اساس مصوبه قبلی #برج_باغ ، اجازه ساخت وساز در شصت و دو باغی که قبلا به قول معروف کارهایش انجام شده بود، صادر شد. بطور خلاصه: یک درخت در جلوی دوربین کاشتن و با تصمیمی در شورا باغ هایی را به قتلگاه کشاندن، این داستان: ♦️نه به دلخواه اعضای جلسه شورا انجام شده، زیرا که گروهی از همین اعضا، لااقل در ظاهر، دیدگاه هایی خلاف این را نشان می دادند و می دهند. ♦️نه مرتبط است با ضوابط شهری، زیرا که در بسیاری از موارد دیگر بر خلاف ضوابط عمل شده و اتفاقی ناگوار هم پیش نیامده. ♦️نه ظاهرا فشاری از نواحی قدرت برای پذیرش آن بوده یا اظهار شده، زیرا که اگر چنین بود لااقل یکی دو نفری از اعضای آن جلسه ( همان شورا)، گوشه و کنایه ای میزدند و پته ای روی آب می انداختند. یا لااقل انتظار این بود که چنین کنند و نکردند و بنابراین عذری از جهت فشار قدرت، از ایشان پذیرفته و مسموع نیست. پس دلیل چه بوده: گفته شده است که: "دلیل موافقت #شورای_شهر_تهران با «نابودی ۶۲باغ» (صدور پروانه ساخت #برج_باغ) ۱۷۰میلیاردتومانی است که شهرداری از صاحبان این باغ‌ها دریافت کرده‌است." #علی_اعطا گفته است که: " 62پرونده مطرح شده -بی استثنا-مواردی است که قبل از لغو مصوبه قبلی،تمام مراحل را طبق ضوابط وقت گذرانده اند و تمام عوارض را پرداخت کرده اند؛ بنابرین دارای حقوق مکتسبه ای بودند که نمیشد نادیده گرفت.... در شورای دوم برج باغ مصوب شد، این شورای پنجم بود اراده کرد و مصوبه برج باغ را لغو کرد تا از باغ‌های پایتخت صیانت شود... اما اگر همچنان این شصت و دو پرونده معلق می‌ماند، چه بسا اصل مصوبه لغو برج باغ به مشکل برمی خورد و همه رشته‌ها پنبه می‌شد." فرض را بر پذیرش این موضوع میگذاریم؛ بنابراین جان کلام اینجاست: "حقوق مکتسبه" حقوق مکتسبه، بنا بر اصطلاح، به معنای مجموعه امتیازاتی است که ناشی از تعاملاتی مبتنی بر قانون، برای شخصی حقیقی یا حقوقی ایجاد شده است. این امتیازات در اینجا ناشی است از توافقاتی با یا بدون پرداخت مبالغی به شهرداری، و مربوط است به حق شیوه بهره برداری از ملکی که مال آن شخص حقیقی یا حقوقی است و "الناس مسلّطون علی اموالهم" ( و البته زن و فرزند و زمین و . . . جزو اموالی است که "ناس" اگر داشته باشند بر آن مسلطند و دیگری را در آن حقی نیست.). تعریف و مبنای عمل در "حقوق مکتسبه" بر بر اصل مطلق مالکیت بنا شده، که حق فردیِ مالکیت بر عرصه از از حق شهر و اجتماع و ملت و بشر و جهان و تاریخ و فرهنگ محترم تر می شمارد. حقوق مکتسبه، کلید واژه ای است برگفته از سپهر راستگرایی افراطی سنتی مبتنی بر فقه فردی کهنسال، که در پوشش توجه به حقوق مردم و "حق الناس" (به معنای حق مردمی که مالک زمین و مستغلاتی هستند، نه مردمی که آه ندارند با ناله سودا کنند و در این معاملات به حساب نمی آیند چون نه وجوهی دارند که شرعیه بپردازند نه می توانند بر دیگران تأثیری بگذارند و مریدی بپرورانند) به عبارت دیگر، "حقوق مکتسبه" مفهومی است که وحشیانه به جان سرزمین افتاده و تا بطور کامل نابودش نکند و خاکش را به توبره نکشد، از پای نمی نشیند. اگر به جنگل ها، مراتع، منابع آبهای زیرزمینی و روزمینی، مناظر، معادن و . . . بنگرید، کنش مفهوم حقوق مکتسبه و دستاوردهای آن را می توانید مشاهده کنید. حقوق مکتسبه، برای هرکسی که ایجاد می شود که به تغلب، عرصه ای را از آن خود کند، و کسی دیگر را نمی رسد که از او بپرسد که "از کجا آورده ای؟" و زمین را چگونه از آنِ خود کرده ای؟ وقتی حقوق مکتسبه یِ فردی به هر دلیل بر حق شهر و شهروندان و مردم ارجح شد، دیگر در ارجحیت آن حدی نمی توان گذارد و آن را منوط به چیزی نمی توان کرد. یعنی مطلق است؛ هم در تعریف و هم در اجرا. بعنوان مثال اگر کسی ریالی هم داده باشد که حقی را پیش خرید کند، نمیتوان وادارش کرد که ریالش را پس بگیرد و حق را واگذارَد. فقط ابهام در اینجاست که" "چرا زندگی جزو حقوق مکتسبه ما نیست؟" https://t.me/architecturemonitor