SevenHells

حاضرم لیست "۱۲۰۰ کاری که قبل از جزوه نوشتن از روی جزوه بقیه حاضرم انجام بدم" رو بنویسم. اولین کارشم همینه که لیستو بنویسم. ولی اون جزوه لعنتی رو ننویسم.

یه جوری این چند روز دارم میخوابم که اصحاب کهف گاهی میان تو خوابم میگن ازین پهلو به اون پهلو شو نمیری بدبخت.

روشن بودن تلویزیون صبح تا شب بخاطر بچه از خود بچه کوفتی بیشتر اذیتم میکنه.

بهش میگم اذیتم کنی نوکت میزنم. میخنده میگه نوکت دماغته؟ بعد دماغمو گاز میگیره.

آدما رو قضاوت نکن بوزینه صفت‌. دهن آدمو باز میکنیدا.‌

قلبم توی قطاری که تو توشی جا مونده. :(

لوازم ارایشی یجوری گرون در میاد که آدم ترجیح میده فقط توی تابوت برای اینکه مرده بنظر نیاد آرایش کنه.

یه سری خوشحالیا مدلشون فرق داره! مثلا من الان یه جوری خوشحالم که پنجاه سال بعدم بخاطر همین اتفاقی که الان خوشحالم کرده، همینقد خوشحال خواهم بود.

انگزایتی بهم وابسته شده.

آه خدایا!میخواهم دیگر کص نگویم!

کاشکی یه اسفنج بودم. غم همه عالمو جمع میکردم توی خودم، میترکیدم و بعد دنیا قشنگ میشد. فداکاری خوبی میشد.

دو روزه تو ساعتی از خواب بیدار میشم که بیشتر کلماتی که میتونم باهاشون صحبت کنم قفلن. جوری که انگار خود کلمه ها هم خوابن. این برای یه آدم برونگرا درد کوچیکی نیست. شایدم باشه. برای من نیست. براتون مهم نیست؟ برام مهم نیست.

ینی ممکنه گنجشکا فکر کنن آدما جیک جیک میکنن و زبون نفهمن؟

گاهی اوقات حس میکنم مورچه هم قدرتش از من بیشتره.

احساس میکنم یه تیکه از یه پازلم که پازله رو چیدن و من اضافه اومدم.

راستش دوست داشتن بهترین روش رسیدن به صبره. آدم برای کسی یا چیزی که دوسش داره حاضره سالها با اشتیاق صبر کنه!