SevenHells

می‌خوام این فلسفهٔ «درد امروز بهتر از درد فرداست» رو بغل کنم از این به بعد. یک ماهی هست دارم در این راستا تلاش می‌کنم و تا حد زیادی برای کارهای خونه اعمالش می‌کردم. با ما همراه باشید تا در ابعاد دیگه هم به خودم زور بگم و خودم رو bully کنم. ☺️

یک کاری رو تحویل دادم که سه ماه پیش قبول کرده بودم برای فردا. هی عقب می‌نداختم و هی استرس می‌کشیدم براش و امشب توی سه ساعت تمومش کردم. خاک بر سر من با این اهمال‌کاری و تنبلی‌م که سه ماه استرس کشیدم که سه ساعت کار نکنم. 🙏

لوبیا وقتی گاز رو روشن می‌کنم چون می‌دونه داغه اصلا سمت گاز نمی‌آد. وقتی غذا بخار داره هم می‌فهمه داغه و بازم سمتش نمی‌آد. یک بار در دوران طفولیتش غذای داغ بو کرد و فکر کنم دماغش اذیت شد. دیگه هرگز سمت غذای داغ و فضای داغ نرفت. حتی وقتی مرغ براش می‌پزم تا وقتی ببینه بخار داره مرغش رو هم نمی‌خوره. این گربه‌های مردم استرویید می‌زنن یا من زیادی ساده‌لوح هستم؟ 😭

من این قضیهٔ دستبرد گربه‌ها به غذای آدم‌های خونه رو نمی‌فهمم. قابلمه مگه در نداره؟ چجوری برمی‌داره؟ بعد مگه غذا داغ نیست؟ حیوون بدبخت نمی‌سوزه دهنش؟ :(((

پاهای کوچولوی لوبیاشاه مرا دیوانه می‌کند. 😭

فامیلی‌ش رو بهم نگفت ولی اسمش سمیه بود و گفت رشته‌ش مربوط به همین دورهٔ تاریخی بوده. سمیه هرجا هستی عاشق خودت و دانشت و هنرت و دستاتم. 😭

نمی‌دونید چقد عاشقش شدم 😭😭😭😭 کار دست خانومی بود. کپی یکی از آثار تاریخی هم بود، مربوط به عصر آهن. 🥲🥲🥲 بعد خانومی گفت این رو از توی گورستان پیدا کردن و برای مراسم‌های مهم استفاده می‌شده. آه گلب کوچکم. یک انسان در حدود ۲۵۰۰-۳۵۰۰ سال پیش، وقتی در مراسم‌های مهمش شرکت می‌کرده، از یک کوزه مثل این نوشیدنی می‌خورده. خدای من. و من، به‌نوعی، عاشق زیبایی‌ای شدم که برای اون هم خاص بوده 😭😭😭😭 غرق در زیبایی‌ام. همین‌جا اوج وجود من است. مرا بوکوشید. 😭😭😭

این هم سوغاتی بنده 😔🙏

اینم دیدنی‌های موزه 🙏

امروز رفتیم موزهٔ ملی، برای همین جواهرات و آثاری که می‌گفتن محدود اومده. آقاهه داشت دعوا می‌کرد که موزه همه‌ش همین بود؟ خانومه هم داشت توضیح می‌داد یه بخش‌هایی رو دارن بازسازی می‌کنن، برای همین بسته‌س. اون هم وسط حرفش پرید و گفت خاک تو سرشون. 🥴 چیکار کنن داداشم؟ موزه رو بذارن بریزه؟ 😶 بعد آدم می‌ره مکان فرهنگی که فرهنگشو ببره بالا دیگه. وا. واقعا تعجب کردم. 😶

وایب امروزم 🙏

جمعه‌ای ساعت ۵ صبح بیدار شدم و متاسفانه امروز هم مجبورم زندگی کنم.

امروز چقدر یاد دهاتمون افتادم. یه آقایی بود، نمی‌دونم هنوزم زنده‌ست یا نه. امیدوارم اگه هست حالش خوب باشه و جونش سلامت باشه. این بنده‌خدا پا نداشت :( کفش می‌کرد تو دستش و تو مراسم‌ها شرکت می‌کرد. به چشمم هم ندیدم به‌خاطر شرایطش راه بیفته گدایی کنه. حداقل من ندیدم. بهش کمک هم اگر می‌کردن یه‌جوری بود که بقیه نبینن تا عزتش خرد نشه. الان یه ویدئو دیدم یکی تو بلاد کفر از وسط رون، پاهاش قطع شده بود و با بیمه‌ش دو تا پای مصنوعی با فانکشن کامل گرفته بود. چقدر دلم سوخت. چقدررر دلم سوخت. گریه‌م گرفت واقعا. :(

الان یادم اومد به آقاهه گفتم صاحب این گاریه، چرخ‌دستیه، چیه؟ کجاست؟ گفت سبزی می‌خواین؟ گفتم آره. گفت خودمم. کاش لال می‌شدم نمی‌گفتم گاری. 😭😭😭😭😭

توصیهٔ بنده به‌عنوان یک دهاتی اینه که سبزی رو پاک کنید، نشُسته بریزید تو قابلمه روحی، درش رو بذارید و بذارید یخچال. هرموقع خواستید سبزی بخورید، دربیارید بشورید. دستای مامانم یکم معجزه داره توش، تا سه هفته تو یخچالش سالم می‌مونه. دستای من یکم مشکل داره فکر کنم ولی تا ده روز بدون ذره‌ای پلاسیدگی سالم می‌مونه برام. شاید مثلا شاهی‌هاش زرد بشه ولی پلاسیدگی هرگز. 🙏

رضایت مشتری خوبمون 🙏

گل برای گل