SevenHells
Open in Telegram
475
Subscribers
No data24 hours
-37 days
-830 days
Posts Archive
476
جان خودم همین الان برید از ۱۰۰ تا آمریکایی رندم بپرسید پزشکیان رو میشناسی، ۹۹ نفرشون میگن «خر کی هست؟»
ولی حداقل ۴ میلیارد نفر اسم این قحبهٔ منتخب آمریکا رو شنیدهن و هر روز باید صدای گهش رو تحمل کنن. تحت اذیت و آزار روانی هستم.
476
خب مردم خوب و بافرهنگی هستید ولی بنده ریدم بر فرق سر شما که نمیفهمید رفاه و ثروتتون از خفگی و قتل و غارت من و سایر کلهقهوهایها داره به دست میآد و تنها چیزی که تکونتون میده اینه که سهمتون از غنایم کم شده و قیمت بنزین و ملک رفته بالا و سیاستهای داخلیتون داره فشارتون میده.
476
بعد اونی که کلهش از مسابقه خراب نمیشه و واقعا به سیاستها اعتراض داره هم چیکار میکنه؟ با اجازهٔ بچهکشهای بالاسری میره بیرون، در کاستوم قورباغه قر میده و جیغ میزنه «نو کینگز». اونی هم که یه ذره شرمش میآد، سعی میکنه یه پلاکارد خوشگل درست کنه که بتونه بشه عکس مقالهٔ نیویورکتایمز، سیانان، انبیسی یا هر زناکدهٔ دیگهای. همهشون هم بلااستثنا برمیگردن خونه و فکر میکنن الان دیگه بچهکش بالاسری شبها بدون آرامش سر بر بالین میذاره چون اینها مبارزه کردهن بالاخره. خب تهوع، اسهال و استفراغ. متوجهید چی میگم؟
476
البته آمریکاییها مردم بدی نیستن. ولی خب اینقدر رفاهزده شدهن که دیگه نیستمشون. میدونید؟
مثلا برای نتیجهٔ مسابقهٔ ورزشی کلهشون خراب میشه و میریزن بیرون. بعد ما اینجا دست امپراطور روی گلومونه و از احساس خفگی میریم بیرون. همهش برای چی؟ برای اینکه همون رفاهزدهٔ الاغ بتونه کلهش از مسابقهٔ ورزشی خراب بشه و نه از خفگی. خب من این رو نیستم. حال نمیکنم دیگه.
476
از وقتی آمریکای قحبه تصمیم گرفت به ایران حمله کنه، دیگه سریال هم بهم نمیچسبه. مثلا یهو طرف میگه گاد بلس امریکا و بلافاصله تهوع میگیرم و صفحه رو میبندم.
476
الان یه چیزی میگم بهم میگن پایداریچی کلهم خراب میشه. فقط میگم که ریدم به این زندگی دوستان. 🙏
476
یعنیا
دنیا به من ندیده یه دلخوشی کیری داشته باشم.
تا قصد خرید قابلمه کردم، مردی ره مجبور شدیم اورژانسی ببریم عمل کنن.
یهجوری بیپول شدیم که ایشالا سال بعد، البته اگر ترامپ قحبه گذاشت زنده بمونم. 😃
476
یه لحظه روت رو برمیگردونی، یهو پشت سرت میبینی یک دروازهٔ جهنمی نو به روی زنها باز شده. زنهای افغان رو دارن به خاک و خون میکشن. دلم خون شد.
476
سرنوشتی غمانگیزتر از عشقورزیدن به یک امپراطوری درحال سقوط در تصورم نمیگنجه. غروب امپراطوری آمریکا شروع شده و ما هنوز باید با ایرانی سروکله بزنیم که باباجان، اینا کسکشن و حداقل دو قرن کارنامهٔ سیاه دارن. جان عزیزت ول کن.
اونم میگه نوموخوام. خایهٔ امپراطور خوشمزهست. من با سرمایهٔ صفر و خونهٔ اجارهای عاشق میلیاردرهای آمریکایی و نمادهای سرمایهداریام چون معتقدم منم اگه بهقدر کافی جاکش باشم میتونم سرمایهدار باشم. جیغ. فغان. به امپراطور لخت عزیزم نگو کسکش. به نظام امپریالیسم و سرمایهداری بد نگاه نکن. من اینا رو دوست دارم چون میخوام جاکش باشم و رو استخون بقیه، حتی هموطنم، ثروتمند و قدرتمند بشم یه روز.
476
مردی رو آوردیم عمل کنه. نمیدونم. دعا معا کنید کلهم رو نکوبم دیوار و خودم عمللازم نشم از دست بقیه.
476
گفتم سوپ، یادم افتاد این رو تعریف نکردم. چند شب پیش خواب سوپ رو دیدم. داشتم براش گریه میکردم که از دور اومد تو بغلم خوابید و خرخر کرد. تصویر اشکام که میریخت رو کمرش و خرخرش که با وجود اشکام قطع نمیشد، از حافظهم پاک نمیشه. وقتی بیدار شدم احساس میکردم منو بخشیده که نتونستم نجاتش بدم، یا شاید هم ناخودآگاهم من رو بخشیده بود.
هیچکس نمیتونه عمق احساس گناهی که هنوز تو قلبمه رو درک کنه، ولی حداقل دیگه بهخاطرش نمیخوام بمیرم. سوپ به من یاد داد هرچقدر هم که شرایطم سخت باشه، باز هم میتونم تلاشم رو بکنم. و بهم یاد داد که اشکالی نداره وقتی دیگه طاقت چیزی رو ندارم، خودم رو عقب بکشم. حتی اگر اون چیز، زندگیم باشه. و خب، من هنوز طاقتش رو دارم.
سوپ عزیزم، قلب مهربونت بعد از چندین ماه هنوزم به من عشق میده. کاش پرستار بهتری میبودم برات تا میموندی و عشقت رو بهت پس میدادم عزیز رنجکشیدهٔ من. خیلی دوستت دارم. 💔
476
یه ولعی به ادامهٔ زندگی دارم که نمیدونم چجوری توصیفش کنم. سختی و بدبختی میآد و بازم نمیخوام مفت بمیرم. این حالت در منی که میخواستم بابت رفتن سوپ، خودم رو بکشم خیلی جالبه. درود بر قرصهای روانپزشکی، طبیعت، عشق، آفتاب و گربه.
